Eva137

Εγώ πάντως όταν περπατάω για πάνω από μισάωρο με πιάνει η μέση μου και λίγο τα γόνατά μου, και όταν σηκώνομαι από το κρεβάτι το πρωϊ που είμαι ακόμα κρύα με πιάνει το ισχύο μου πίσω δεξιά και κάνω και λίγο κουτσό στα πρώτα βήματα. Μια μαγκούρα ομολογώ θα μου ήταν χρήσιμη! Τί ωραία, είναι μινιόν μωρέ το κοριτσάκι σου! Ελπίζω να γυρίσει ώστε να μπορέσει να γεννηθεί φυσιολογικά, ειδικά εφόσον θα είναι μάλλον μικρούλα σε μέγεθος... θα το δείτε και στην πορεία όμως. Αυτό με το μέτρημα της μέσης πρώτη φορά το ακούω. Κι εγώ αγχώνομαι αρκετά γιατί ξέρω ότι έχω μικρή λεκάνη και ο δικός μου ο μπέμπης είναι σίγουρα μεγάλος... μου το λέγανε και στους προηγούμενους υπερηχους που είχα κάνει και από τότε η κοιλιά μου έχει μεγαλώσει πολύ περισσότερο! Θα προσπαθήσω να το συζητήσω λίγο με τον γιατρό μου στο ραντεβού που έχω την Τρίτη, αλλά χωρίς μετρήσεις από υπέρηχο δε ξέρω πώς μπορεί να βγάλει συμπέρασμα πραγματικά (μόνο την κοιλιά μου μετράει με τη μεζούρα κάθε φορά). Χαχα, νομίζω όλα τα μωράκια γεννιούνται με μαύρα μαλλάκια (αυτά που έχουν βέβαια). Στην πορεία, τους πέφτουν τα πρώτα μαλλιά και βγαίνουν τα κανονικά τους. Μπράβο, μια χαρά είστε κι εσύ και το νινί! Για το σαλοσπιρ καλά που μου το θύμισες, κι εγώ θέλω να ρωτήσω τον γιατρό μου πότε να το κόψω, αν και τελευταία φορά που του το ανέφερα πριν 2 εβδομάδες τον είδα πολύ χαλαρό... μπορεί να μου πει να το παίρνω μέχρι το τέλος. Εμένα πάντως θα μου πάρει δείγμα και από τα δυο (κόλπο+πρωκτό) για να τεστάρει για Group B strep τώρα που θα πάω την Τρίτη. Άλλες καλλιέργειες για άλλα μικρόβια γενικά δεν κάνουν εδώ σε εμάς.

Ναι, ένας μήνας περίπου μας έμεινε... για να δούμε βέβαια, γιατί εγώ ήδη νιώθω ότι η κοιλιά μου θα εκραγεί ανα πάσα στιγμή αλλά δε πιστεύω ότι ο κύριος έχει κατέβει πιο χαμηλά στην λεκάνη ακόμα! Άντε, το Σάββατο θα μας πεις πώς είναι και το δικό σου το αγόρι! Και μένα να πω την αλήθεια με έχει πιάσει ένα άγχος, επειδή η κοιλιά μου έχει μεγαλώσει πολύ αυτές τις μέρες (ήτανε που ήτανε) και δεν έχω ιδέα πόσο μεγάλο είναι ήδη το μωρό και πόσο θα φτάσει μέχρι τη γέννα. Με προβληματίζει το πώς θα βγει, με ποιό τρόπο θα προκληθεί λιγότερη ζημιά κτλ. Τα γλυκούλια! Και μένα ο μικρός μου ο γατούλης που είναι μαμάκιας μου έρχεται συνέχεια για αγκαλιές, αλλά επειδή ανεβαίνει συνήθως στην κοιλιά μου δε μπορώ να βολευτώ με το έξτρα βάρος. Του αλλάζω όμως θέση στο πλάι ή τον βάζω στους ώμους μου (και γουργουρίζει ο γλυκούλης) για να χορτάσουμε αγκαλίτσα, γιατί μετά που θα έχω συνεχώς πάνω μου το μωρό δε θα μπορώ!

Ωραία, καιρός ήταν! Σε εμάς εδώ, κάποιες μέρες που μας έβρεξε δρόσισε λίγο επιτέλους, αλλά τώρα επιστρέψαμε στα 33-37! Λέει πάντως ότι θα ξαναδροσίσει λιγάκι σύντομα... για να δούμε, τί στο καλό, πρέπει να φθινοπωριάσει κάποια στιγμή! Άντε, μπαίνουμε στην τελική ευθεία σιγά σιγά!

Καλά ναι, είμαι σίγουρη πως εκείνες τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο ή θα ασχολούμαι με το μωρό ή θα κοιμάμαι, αλλά θα τα πάρω και αυτά μαζί μου μπαααας και... λέμε τώρα! Κάπως έτσι κι εγώ με τις ετοιμασίες. Σήμερα καθάρισα και τακτοποίησα τα έπιπλα στο δωμάτιο του μπέμπη (αλλαξιέρα, συρταριέρα, diaper genie, και πολυθρόνα). Από βάψιμο έμεινε μόνο η πόρτα! Επίσης άρχισα να τακτοποιώ τα πράγματά του (καλλυντικά, παιχνιδάκια κτλ.) και τώρα θέλω να πλύνω τα ρουχαλάκια του, να τα σιδερώσω και να ετοιμάσω επιτέλους και αυτήν τη ρημάδα τη βαλίτσα! Απλά πρέπει να βρω σε ποιά κούτα έχω βάλει το σίδερο (γιατί φυσικά το υπόλοιπο σπίτι δεν είναι έτοιμο και ακόμα δεν έχουμε ξεπακετάρει τα πράγματά μας). Αααχ, αυτό έλεγα στον άντρα μου το πρωί που ξύπνησα "πονάει η κοιλιά μου, τα πλευρά μου και ο γοφός μου από την πλευρά που ξαπλώνω κάθε φορά... είμαι ένα σαράβαλο πλέον"! Για να μην πω για τη μέση μου μετά από περπάτημα/δουλειές. Εν τω μεταξύ μέχρι πριν 1-2 εβδομάδες ήμουν μια χαρά από πονάκια, αλλά τώρα βάρυνα τόσο πολύ που και πονάω και κουνιέμαι με δυσκολία. Η δε κοιλιά μου έχει φτάσει σε άλλα επίπεδα... όση είμαι εγώ ολόκληρη άλλο τόση είναι η κοιλιά μου. Πραγματικά απορώ πόσο μεγάλο θα είναι αυτό το παιδί! Καλημέρα Ευγενάκι μας! Έτσι, τώρα που επέστρεψες σπίτι να ξεκουράζεσαι όσο μπορείς και να τρως καλά για να αναρρώσεις πιο γρήγορα και να μπορείς πιο άνετα μετά να φροντίζεις την μπουμπού σου! Αφού ξεκίνησες με επιτυχία και τις αντλήσεις μπράβο! Ελπίζω σύντομα να σε ενημερώσουν και για την μικρή και να την πάρετε επιτέλους στο σπιτάκι σας!!

Καλή ιδέα το πολύμπριζο και το τσάι! Εγώ έχω βάλει στη λίστα μου και φορτιστές για κινητό και ταμπλέτα με μακρύ καλώδιο, γιατί ποιός ξέρει πόσο μακριά θα είναι η πρίζα από το κρεβάτι (να είμαι σίγουρη ότι θα μπορώ χαλαρά να τα φορτίζω όποτε θέλω και να μη ξεμείνω). Φυσικά στις συσκευές μου έχω ήδη αποθηκεύσει σειρές/ταινίες και βιβλία για να έχω σε περίπτωση που με πιάσει βαρεμάρα, αν και νομίζω όση ώρα δεν θηλάζω/ασχολούμαι με το μωρό θα κοιμάμαι από την εξάντληση. Επίσης, έχω βάλει σνακ (μπάρες δημητριακών, κρακεράκια/κουλουράκια και κανένα φρούτο) γιατί εδώ στα νοσοκομεία κλείνει η κουζίνα τους νωρίς και αν θες να φας βραδινό μετά τις 8 ας πούμε θα σκυλοπεινάσεις! Α, και χρήματα/κέρματα για τα vending machines αν θελήσουμε κάνα νερό, αναψυκτικό ή σνακ από εκεί. Τυχερή, με τα ίσια μαλλιά είσαι πάντα περιποιημένη χωρίς να κάνεις τίποτα! Τα δικά μου είναι σπαστά (σπαστικά δηλαδή) και φριζάρουν εύκολα, αλλά τελευταία έχω βρει το κόλπο και βάζω λαδάκι όταν είναι ακόμα βρεγμένα και τα στριφογυρίζω λίγο με τα δάχτυλά μου προς τα έξω (σαν twist) οπότε όταν στεγνώσουν γίνονται ωραία κυματιστά!

Όχι κοπέλα μου, μην το σκέφτεσαι έτσι. Είπαμε, εδώ είμαστε για να λέμε και τις χαρές και τους προβληματισμούς μας, και φυσικά για να δίνουμε κ να πέρνουμε συμβουλές και να μοιραζόμαστε ό,τι θέλουμε. Ίσως εκείνη τη μέρα είχε τονιστεί η αρνητική πλευρά του να είσαι νέα μητέρα (γιατί όπως είπαμε δεν είναι όλα μέλι γάλα) κ ξέφυγε λίγο παραπάνω η συζήτηση προς εκείνη την κατεύθυνση, αλλά αλοίμονο, δε νομίζω κάποιος να πιστεύει ότι ήθελες να τρομοκρατήσεις τις υπόλοιπες. Ας συμφωνήσουμε ότι η εγκυμοσύνη, η λοχεία και η μητρότητα είναι δυνατές εμπειρίες στη ζωή μιας γυναίκας και προσφέρουν και υπέροχες και δύσκολες στιγμές. Απλά οι υπέροχες στιγμές υπερτερούν, αλλιώς δε θα το αποφασίζαμε καθόλου να κάνουμε παιδιά, ειδικά εσείς οι δευτερομανούλες!

Έτσι όπως τα λες είναι. Στην τελική δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε, αλοίμονο. Όλες στην ίδια θέση είμαστε. Κοίτα εγώ σε αυτό δε συμφωνώ ας πούμε. Κι εγώ και άλλα κορίτσια όταν κάποια από εμάς περνάει κάτι δύσκολο, όπως για παράδειγμα τώρα η Ευγενία μας με την επείγουσα καισαρική, ρωτάμε πώς νιώθει, πώς αναρρώνει κτλ. Απλά δεν επιμένουμε σε αυτό για να μην είμαστε αδιάκριτοι και να μη φέρουμε τον άλλο σε δύσκολη θέση. Δεν είναι όμως ότι δεν ενδιαφερόμαστε.

Όχι καλέ, να μην το βλέπεις έτσι. Εδώ είμαστε για να στηρίζουμε η μία την άλλη. Εντάξει, μια στο τόσο μπορεί να γίνει και καμία παρεξήγηση (που συμβαίνει δυστυχώς που και που στο γραπτό λόγο), αλλά νοήμονες άνθρωποι είμαστε, μπορούμε αν προκύψει κάτι να το συζητήσουμε και να το λύσουμε.

Αυτό που λες, η κρεμούλα δεν είναι απαραίτητη πάντα, αλλά επειδή κι εγώ πρώτη φορά θα θηλάσω είπα καλύτερα να την έχω κ να την χρησιμοποιήσω όσο την χρειαστώ (μάλλον λίγο στην αρχή) παρά να την χρειαστώ, π.χ. αν κάνω καμιά πληγή, και να μην την έχω. Εξάλλου η συγκεκριμένη είναι πολύ καλή και για άλλα πράγματα (όπως σαν ενυδατική για σκασμένα χείλη) οπότε δε θα πάει χαμένη, και δε χρειάζεται και ξέβγαλμα πριν θηλάσει το μωρό. Τα σάλια μου έτρεξαν με το φαγητό! Και πού να βρεις και τσιπούρα εδώ? Παρόμοιο μενού είχαμε κι εμείς την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά με λαβράκι και στην σαλάτα έβαλα και μίνι ντομάτες! Αυτό με το οινόπνευμα κι εγώ το άκουσα κ πονάω μόνο που το σκέφτομαι... λίγο κουλό μου φαίνεται, λες και θα βάζαμε ποτέ οινόπνευμα στα χείλη μας για να σκληρύνουν ας πούμε (το λέω σαν παράδειγμα γιατί το δέρμα μας είναι παρόμοιο σε αυτά τα δυο σημεία).

Κι εγώ σε παρόμοια φάση είμαι, μόνο που στο δικό μας σπίτι ακόμα δεν μετακομίσαμε και εκτός από βάψιμο κάνουμε ολική ανακαίνιση (πατώματα, κουζίνα, μπάνια...) και φυσικά όλα είναι άνω κάτω! Θα βάλω την λίστα μου κάτω όμως αύριο και θα αρχίσω να μαζεύω ότι μπορώ από τα πράγματα του μαιευτηρίου για να τα πλύνω κ να τα βάλω στη βαλίτσα σιγά σιγά (ελπίζω να μπορέσω να τα βρω τα περισσότερα μέσα στο χαμό). Κρέμα για τις θηλές εγώ κλασικά θα σου συστήσω λανολίνη (έχει και η μεντελα αλλά και άλλες εταιρίες). Δεν είναι πάντα απαραίτητη, αλλά αν έχεις πολύ ευαίσθητες θηλές κ ειδικά αν κάνεις πληγές θα σε βοηθήσει σίγουρα. Εγώ πάντως θα την βάλω στη τσάντα του μαιευτηρίου και κάθε φορά που θηλάζω σκοπεύω να απλώνω λίγο από το γάλα πάνω στις θηλές, να τις αφήνω κάνα 10λεπτο να στεγνώσουν, να βάζω την κρέμα και μετά τα κοχύλια και το σουτιέν θηλασμού/ρούχα. Θα τα δούμε όλα αυτά και στην πράξη βέβαια!

Δε μας τρομοκρατείς καθόλου, όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι. Φαντάζομαι θα φοβήθηκαν για τον πλακούντα (άρα και για το μωρό και για εσένα ίσως) λόγω της αιμορραγίας, οπότε είχαν τους λόγους τους. Ευτυχώς το κοριτσάκι σου είναι αρκετά μπαμπάτσικο και πιστεύω σε λίγες μερούλες θα έχει δυναμώσει και θα την πάρετε στο σπιτάκι σας. Σου είχα πει, κι εγώ 2100 βγήκα και μια χαρά εξελίχθηκα. Έτσι συνεχίστε δυναμικά με καλή ψυχολογία και όλα θα πάνε τέλεια! Χαχα, είναι να μην τρέχεις... και μετά μου λέτε να μην αγχώνομαι! Να που πλησιάζουμε όλες, απίστευτο μου φαίνεται! Χαχα, ο άντρας σου απίστευτος... σαν να βλέπω τον δικό μου! Κι εγώ στο σουπερμαρκετ κάθε φορά του εξηγώ ποιά υγρά μαντηλάκια είναι αντισηπτικά, ποια είναι μωρομάντηλα, ποιά είναι ντεμακιγιάζ κτλ. Του λέω, καλά δε ξέρεις να διαβάζεις, επιστήμονας άνθρωπος? Τουλάχιστον είσαι τυχερή που ήταν εκεί η αδερφή σου! Αααχ, ναι πραγματικά πρέπει να καθόμαστε στα αυγά μας όσο μπορούμε! Αλλά τα πράγματα του μωρού ποιός θα τα ετοιμάσει οέο? Σήμερα νομίζω μπορώ να κάνω κι εγώ την αρχή... χθες τελείωσε ο άντρας μου να στρώνει το πάτωμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε βάζουν επιτέλους το καινούργιο αιρκοντίσιον στο σπίτι, οπότε τώρα θα πάω να ξεκινήσω να συμμαζεύω λίγο το παιδικό δωμάτιο, σιγά σιγά και χαλαρά πράγματα. Τουλάχιστον αν το δω να παίρνει μορφή και να μπαίνουν κάποια πράγματα στη θέση τους θα μου φύγει και μένα λίγο το άγχος. Αν και πιστεύω ότι ο δικός μου θα μου κάνει τα ίδια που έπαθαν και η αδερφή μου και η Αναστασία μας και θα αργήσει να βγει... μάλλον θα είμαι σαν την Rachel σε λίγες εβδομάδες: "Get out, get out, get ouuuuuut"! Ναι, αφού είναι καλά τα κορίτσια μας, αυτό έχει σημασία! Καλή αρχή μας λοιπόν (1000άσαμε και τις σελίδες μας κιόλας σήμερα)!

Ωχ, τί τραβάς κι εσύ! Ποδοσφαιρίστρια την βλέπω την κορούλα σου!

Ευγενία μου, τί αναπάντεχη έκπληξη ήταν αυτή! Έτυχε τελικά να είσαι εσύ πρώτη από όλες μας! Συγχαρητήρια, και ας μην ήταν στα σχέδιά σου να γίνει έτσι... να σου ζήσει, να δυναμώνει μέρα με τη μέρα και σύντομα να βγει από τη θερμοκοιτίδα για να την έχεις όσο θες αγκαλίτσα! Εσύ πώς νιώθεις τώρα πια? Αν θες πες μας και τί έκτακτο συνέβη και έπρεπε να κάνετε καισαρική τόσο νωρίς. Όπως και να χει, καλή ανάρρωση και πολλές αγκαλίτσες και σε σένα και στο κοριτσάκι σου!

Τρόμαξες λίγο, αλλά αφού είναι όλα καλά δε πειράζει. Ελπίζω να σου πέρασε λίγο ο πόνος. Αχ αυτή η διάσταση των μυών... και εγώ σίγουρα θα το έχω αυτό, μια και έχω μεγάλη κοιλιά συγκριτικά με άλλες εγκύους που βλέπω. Από χθες ειδικά την νιώθω να τραβάει πάααρα πολύ και κάθε φορά που κουνιέται έντονα ο μικρός την κρατάω από τα πλάγια αυθόρμητα, γιατί νιώθω λες και θα ανοίξει! Και έχω άλλες 5 εβδομάδες μπροστά μου! Ναι, τώρα που το λες, κι εγώ όταν ξαπλώνω για πολύυυ ώρα στο ίδιο πλευρό νιώθω ότι με πονάει ο γοφός μου σε εκείνη τη μεριά, δηλαδή στο πλαϊνό μέρος της λεκάνης. Προφανώς είναι από το έξτρα βάρος. Αλλά μετά αλλάζω πλευρό (με λίγες μανούβρες βέβαια) και ανακουφίζεται.

Μωρέ ας μην είχα να ετοιμάσω τα πράγματά μας (τα δικά μου και του μωρού) και θα καθόμουν, δε θα είχα πρόβλημα. Φοβάμαι ότι θα έρθει η ώρα να γεννήσω και ακόμα δε θα έχω πλύνει τα ρουχαλάκια του! Αλλά τί να κάνουμε... υπομονή ακόμα 2 εβδομαδούλες και μετά βλέπουμε. Μέχρι τότε αναγκαστικά προσοχή όλες μας!

Έχεις δίκιο, μου είναι δύσκολο να βλέπω πράγματα που πρέπει να γίνουν κι εγώ να κάθομαι, αλλά πρέπει να κάνω λίγο υπομονή ακόμα... μπαίνουμε στην τελική ευθεία για όλα πια: και για το σπίτι και για την γέννα. Δε θα ξανασηκώσω τίποτα βαρύ από εδώ και πέρα, μόνο κάνα ελαφρύ σφουγγάρισμα-ξεσκόνισμα θα κάνω που και που.

Εγώ τα ίδια με πριν πάνω-κάτω: δυσπεψία, φούσκωμα, καούρες, παλινδρόμηση, πρησμένο στήθος, πρησμένα πόδια-χέρια (όχι πάντα βέβαια), δυσκοιλιότητα και αιμορροίδες που και που. Απλά τελευταία νιώθω περισσότερο βάρος και πίεση χαμηλά στην κοιλιά μου και κατουριέμαι περισσότερο. Ειδικά όταν κάνω δουλειές και κουράζομαι. Χθες είχα πάει στο καινούργιο σπίτι να καθαρίσω και επειδή κουράστηκα λίγο και κουβάλησα μερικά πράγματα (είχε και ζέστη) μετά πονούσε η μέση μου και ένιωθα λες και η κοιλιά μου είναι 20 κιλά!! Περιττό να σου πω ότι σήμερα θα τη βγάλω στον καναπέ και στο κρεβάτι όλη μέρα! Α, επίσης μου μυρίζουν όλα τελευταία, όπως και στην αρχή της εγκυμοσύνης. Τα φαγητά τα μυρίζω αμέσως και δυστυχώς μου βρωμάει μονίμως η άμμος των γατιών μας τώρα (ενώ ο άντρας μου δεν τη μυρίζει καθόλου)... για αυτό ειδικά δε ξέρω τί να κάνω γιατί δεν μπορούμε να την αποφύγουμε και μου φέρνει αηδία/αναγούλα.

Ναι, και μένα μου κάνει εντύπωση όταν δεν κοιτάνε το ιστορικό για να είναι πιο προσεκτικοί με τί ελέγχουν. Εγώ όταν πήγαινα στον εμβρυολόγο στη Φλόριντα δεν ήταν καν ένας ο ίδιος. Επειδή ήτανε νοσοκομείο είχανε πολλές τεχνικούς και κάθε φορά σε εξέταζε όποιος είχε βάρδια, το ίδιο και οι γιατροί που μας έβλεπαν εναλλάξ με τους εμβρυολόγους. Τέλεια, το κοριτσάκι σου είναι σχεδόν έτοιμο! Λίγο έμεινε ακόμα!

Ναι, μπορεί να είναι απλά αυτός ο συνδυασμός άγχους με έξτρα αλάτι που σου ανέβασε λίγο την πίεση, αλλά αφού όλα τα υπόλοιπα φαίνονται καλά τότε εντάξει. Θα πας και στον καρδιολόγο αφού σου το είπε και θα είστε σίγουροι. Από ότι κατάλαβα και ο δικός μου γιατρός ελέγχει κολπικά τον τράχηλο αλλά μόνο τις τελευταίες 2 εβδομάδες, για να δει πόσο κοντά είσαι στον τοκετό, αν έχεις διαστολή κτλ. Επίσης, την 37η εβδομάδα θα μου κάνει το τεστ για Group B strep (στρεπτόκοκκο)... είναι το μόνο κολπικό τεστ που κάνουν σίγουρα εδώ, οπότε φαντάζομαι θα το κάνουν και στην Ελλάδα.

Βρε ξεχασιάρα, μας τα κρατάς και δεν τα λες τόση ώρα? Μια χαρά φαίνεται ο προσοντούχος σου ο μπαμπάτσικος! Καλά αυτό είναι αλήθεια, σε εμάς εδώ παραλείπουν πολλές εξετάσεις που είναι σημαντικές. Λογικό είναι που έχεις εκνευριστεί, αλλά τουλάχιστον μπορείς να το ζητήσεις από τον γιατρό σου στο επόμενο ραντεβού... πιστεύω ότι θα μπορεί να το κάνει εκείνος. Και μένα αν θυμάσαι μου την είχε βρει λίγο ανεβασμένη στα προηγούμενα ραντεβού, αλλά όσο καθόμουν στην καρέκλα και μου την ξαναμετρούσε έπεφτε. Γενικά μου είχε πει απλά να ξεκουράζομαι, να μην αγχώνομαι κτλ. και να με βλέπει κάθε εβδομάδα. Προχθές που πήγα και με μέτρησε πάλι ήταν κανονική, παρόλο που δεν ακολούθησα και πολύ πιστά τις οδηγίες του (είχα κουραστεί αρκετά τις τελευταίες μέρες). Μου έκανε όμως και εξετάσεις ούρων κάθε φορά και όλες οι πρωτεϊνες έβγαιναν ΟΚ, γι'αυτό μάλλον δεν ανησύχησε παραπάνω. Εσένα σου έκανε εξετάσεις ούρων? Τί καλλιέργεια κάνατε? Υπομονή Ισμηνάκι μας... πάει ήδη μια εβδομάδα. Όσο είστε καλά εσείς, αυτό έχει σημασία. Περνάει γρήγορα ο καιρός και σύντομα θα τις έχεις αγκαλίτσα και θα πάτε σπιτάκι σας!

Ωχ, ελπίζω να μην το κρατήσουν αυτό. Εκτός από κρίμα είναι και πολύ χαζό, γιατί όπως λες κι εσύ αν έχει κάτι ο μπαμπάς σίγουρα θα το είχε κολλήσει η μαμά πριν τη γέννα, δε θα περίμενε να συμβεί στο μαιευτήριο! Μπράβο και στο δικό σου το κορίτσι το όμορφο! Αμάν πια αυτός ο τράχηλος που ταλαιπωρεί τόσα μέλη της ομάδας μας... βέβαια εγώ είμαι σίγουρη ότι όλα καλά θα πάνε στο τέλος, αλλά όπως λένε και οι γιατροί: ξάπλα και ξεκούραση. Εγώ αναρωτιέμαι, γιατί φυσικά ποτέ δε μου έχουν μετρήσει τράχηλο, νιώθετε κάτι όσες σας έχει κοντύνει, ας πούμε πολύ πίεση χαμηλά ή κάτι τέτοιο? Χαχα, εντάξει το γιογιό νομίζω θα το γλιτώσεις, αλλά σίγουρα θέλει αργές κινήσεις και πολύ προσοχή... ελπίζω να βοηθήσει και το έξτρα μαγνήσιο. Εν τω μεταξύ είναι πολύ περίεργο το πόσο διαφορετικά συμπτώματα έχουμε όλες μεταξύ μας! Αυτό συζητούσαμε χθες και με μια γνωστή μου που γέννησε πρόπερσι... αυτή είχε πολλές κράμπες, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών και καθόλου πρήξιμο, ενώ εγώ έχω αρκετό πρήξιμο (ειδικά στα πόδια το βράδυ) και ποτέ δε με έπιασε ούτε μια κράμπα (και δεν έχω πάρει ποτέ μαγνήσιο)! Ό,τι να ναι η καθεμιά μας! Αχ, με το δράμα του αιρκοντισιον μπορώ να ταυτιστώ απόλυτα. Υπομονή!!! Εμάς στο παλιό μας σπίτι μας χαλούσε τουλάχιστον 3 φορές κάθε καλοκαίρι (όχι τίποτα σπουδαίο, απλά ήθελε συμπλήρωμα το φρέον όπως λες κι εσύ) και είχαμε περάσει πόσες μέρες χωρίς να δουλεύει μέχρι να έρθει ο τεχνικός κάθε φορά να το φτιάξει. Τώρα στο καινούργιο σπίτι σας είπα που πήρε φωτιά και περιμένουμε εδώ και μια εβδομάδα να φέρουν να αντικαταστήσουν όλο το σύστημα... ο καημένος ο άντρας μου που δουλεύει όλη μέρα εκεί τα χει φτύσει. Το καλό είναι ότι λένε θα μας το βάλουν αύριο ή μεθαύριο επιτέλους! Τώρα για το κουλούρι ό,τι και να πεις έχεις δίκιο! Με την όρεξη έμεινες. Εγώ πήρα αλλαξιέρα από το ικέα και εκείνα τα καλαθάκια που κρέμονται/εφάπτονται στο πλάι, για να βάζω εκεί πάνες, μωρομάντηλα, κρέμες κτλ. Ελπίζω εκεί να την γλιτώσουν και να μην τα πετάει κάτω ο κύριος! Η κάμερα/μόνιτορ ήταν από τα πρώτα πράγματα που έβαλα στη λίστα του baby shower γιατί σίγουρα θα την χρησιμοποιώ συνέχεια για να παρακολουθώ το μωρό όταν κοιμάται. Δε ξέρω τί μοντέλα έχουν ακριβώς στην Ελλάδα, αλλά αυτό που πήρα εγώ ήταν από το αμαζον, 70 δολλάρια αν θυμάμαι καλά. Γενικά στο ιντερνετ έχει μεγάλη ποικιλία και πολλές κριτικές για να σε βοηθήσουν να διαλέξεις. Επίσης, το ξέρω ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο αλλά για να μου πάρει λίγο από το άγχος της πρωτάρας μαμάς, πήρα και μια μικρή συσκευή που μπαίνει στην κοιλίτσα του μωρού (κουμπώνει στην πάνα ή στο παντελονάκι) και σε ενημερώνει όταν δεν ανιχνεύσει κίνηση αναπνοής για 15 δευτερόλεπτα, μετά τα 20 νομίζω χτυπάει και συναγερμός. Είχε πολύ καλές κριτικές και μου φαίνεται εύχρηστο, οπότε σκέφτηκα ότι αν με κρατάει εμένα πιο ήρεμη και το μωρό πιο ασφαλές αξίζει τον κόπο.

Μπράβο τα κοριτσάκια σας τα όμορφα! Θα βάλουν και λίγο ακόμα μαγουλάκια, μπρατσάκια και μπουτάκια μέχρι τη γέννα και θα είναι τέλεια! Εγώ κορίτσια επειδή διάβασα ότι τα γαντάκια είναι πολύ εύκολο να τα δαγκώσουν και να πάθουν ασφυξία δε θα του πάρω καθόλου του δικού μου. Έχω πάρει όμως φορμάκια και νυχτικάκια (που ανοίγουν από κάτω) που διπλώνουν σαν γαντάκια στα μανίκια, οπότε θα του φοράω αυτά για να μη γρατζουνιέται. Αχ εμένα με έχει ταράξει στις κλωτσιές στο στομάχι κάτω από τα πλευρά, ειδικά τα βράδια. Για κάποιο λόγο μόνο από τη δεξιά πλευρά... τί να πω, εκεί τον βολεύει!

Ναι, είναι κάπως νωρίς ακόμα... ο γιατρός σου θα ξέρει να σου πει. Κι εγώ νιώθω πολύ πίεση μερικές φορές, αλλά μόνο χαμηλά στην κοιλιά, όχι κάτω στο κουτί. Απλά όταν με πιάνει είναι εκνευριστικό γιατί νιώθω ότι κατουριέμαι, πρέπει να κρατάω την κοιλιά μου για να στηρίζω λίγο το βάρος ή πρέπει να καθήσω για λίγο. Κι εγώ το έχω λίγο άγχος αυτό, μήπως δηλαδή περάσει η πητ και ο δικός μου δεν κατεβαίνει να εμπεδωθεί στην λεκάνη, αλλά ας είμαστε αισιόδοξες. Στην 37η εβδομάδα θα αρχίσω να περπατάω όσο αντέχω!

Σε ποιά εβδομάδα είπαμε είσαι? Μήπως αυτό σημαίνει ότι το μωρό έχει κατέβει χαμηλά και στέκεται πλέον στη λεκάνη? Αναρωτιέμαι γιατί κι εγώ δεν έχω ιδέα πότε γίνεται αυτό και ποιά είναι η αίσθηση, θα ρωτήσω όμως τον γιατρό σε δυο εβδομάδες που έχω πάλι ραντεβού πότε υποτίθεται ότι πρέπει να εμπεδωθεί το μωρό στην λεκάνη για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες (διαστολή κτλ.) για τη γέννα.

Τέλεια! Έτσι, μόνο καλά νέα να παίρνουμε όλες!!