Eva137

Γι'αυτό το λόγο κι εγώ αλλάζω τόσο συχνά πάνες στον μικρό. Εκτός του ότι θέλω να είναι καθαρός, έχω ακούσει ότι αν του αλλάζω πάνα κάθε φορά αμέσως μόλις κατουρήσει/τα κάνει θα συνηθίσει να είναι πάντα στεγνός, δε θα του αρέσει μετά να είναι βρεγμένος και έτσι θα μάθει να πηγαίνει τουαλέτα πιο εύκολα και γρήγορα... θα το δούμε αργότερα και στην πράξη!

Χαχα, ήτανε λόγω γιορτής... δεν τα μαγειρεύω αυτά κάθε μέρα!

Γεια σας κορίτσια μου, εμείς εδώ είχαμε Thanksgiving σήμερα, οπότε ήταν αργία και φάγαμε στο σπίτι φίλων μας που μας είχαν καλέσει! Επειδή είχε και πολύ καλό καιρό περπατήσαμε και μια βόλτα εδώ στη γειτονιά να πάρουμε λίγο αέρα... ωραία ήτανε! Ο Νικολάκης είναι μια χαρά... τη μια μέρα μπορεί να μας κουράζει λίγο παραπάνω αν έχει πονάκια και την επόμενη να είναι αγγελούδι! Σήμερα ο γλυκούλης μας ήτανε πάλι πολύ καλό παιδί, το βράδυ κοιμήθηκε σερί 6 ώρες, ξύπνησε για να φάει και κοιμήθηκε άλλες 2μιση ώρες μετά. Ευχαριστηθήκαμε ύπνο! Μετά καθότανε ήσυχος στο καρεκλάκι του μέχρι να μαγειρέψω (έπρεπε να φτιάξω ριζότο για το τραπέζι του Thanksgiving) και ξανακοιμήθηκε όταν φεύγαμε να πάμε στους φίλους μας. Εκεί τη μισή ώρα κοιμότανε και την υπόλοιπη καθότανε αγκαλιά και μας παρατηρούσε όλους ήσυχος ο γλυκούλης! Τώρα το βράδυ βέβαια δε ξέρω τί μας περιμένει... θα δείξει! Το όνομά του και εμένα μου αρέσει πολύ! Είμασταν όλοι τυχεροί που λένε έτσι τον πεθερό μου... εμείς γιατί δε χρειάστηκε να ψάξουμε άλλο άσχετο όνομα και ο πεθερός μου γιατί το άκουσε από τον γιο του γιου του όπως ήθελε (αν τον έλεγαν ας πούμε Αναξίμανδρο δεν υπήρχε περίπτωση να το διαλέξουμε), χαχα! Χαίρομαι που περνάνε κι εσείς τόσο καλά με τα κουκλάκια σας τα κοκκινομάλλικα! Έτσι να είστε πάντα αγαπημένοι και ευτυχισμένοι!!! Μμμ, γιάμι... η βελουτέ σούπα κολοκύθας είναι η αγαπημένη μου και είναι και η εποχή της τώρα! Κι εγώ σήμερα έφτιαξα κριθαρότο με κρεμμύδι, μάραθο, κολοκύθα, κράνμπερι, κολοκυθόσπορους και κάστανο! Το εξαφανίσαμε όλο!!!

Το στόλισμα θέλει γλυκάκια, ζεστό κακάο και Χριστουγεννιάτικα τραγούδια!

Αυτήν την τρίπτυχη κορνίζα την έχω πάρει κι εγώ... έκανα ήδη τα αποτυπώματα χεράκι κ πατουσάκι με το ειδικό μελάνι που έχει, ήθελα να τα κάνω όσο είναι νεογέννητος για να θυμάμαι πόσο μικρούλης ήταν! Μόνο φωτογραφία δεν έχω βάλει ακόμα, περιμένω να μαζευτούν αρκετές, για να πάω να τις εκτυπώσω όλες μαζί! Αχ έτσι έλεγα κι εγώ χθες, τον έφτυνα τον μικρό μας γιατί ήταν πολύ ήσυχος όλη μέρα... καθόταν με τις ώρες στο καρεκλάκι του σαν καλό παιδί, μόνο κανένα αγκου άκουγες που και που, και μας άφησε να κάνουμε ένα σωρό δουλειές που είχαν μαζευτεί στο σπίτι και να στολίσουμε κιόλας! Το βράδυ όμως μετά μας τάραξε στο κλάμα, είχε πονάκια και πολλά αέρια ο καημενούλης. Ελπίζω απόψε να είναι καλύτερα!

Αχ βρε κορίτσια, μιλάτε για την Θεσσαλονίκη και με πιάνει homesickness (έτσι το λέμε εμείς εδώ, γιατί ξέχασα πώς το λέτε εσείς εκεί)! Κι εγώ εκεί πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια, και όλα τα υπόλοιπα βέβαια, οπότε δε μπορώ να είμαι αντικειμενική μια και εκεί είναι το σπίτι μου, αλλά πιστεύω ότι σαν φοιτητούπολη δεν παίζεται! Βέβαια είμασταν και τυχεροί τότε γιατί ήταν άλλες εποχές... ευημερία, ο κόσμος είχε χρήματα, τα μαγαζιά όλα ήταν ανοιχτά, εμείς είμασταν όλη μέρα/νύχτα έξω με παρέες... τώρα θα είναι αλλιώς τα πράγματα δυστυχώς. Εμείς στολίσαμε χθες το απόγευμα επιτέλους!!! Μερικοί δεν έχουν όρεξη να στολίσουν φέτος, αλλά εγώ πιστεύω ότι ειδικά φέτος με όλα αυτά που γίνονται και με την καραντίνα που είμαστε κλεισμένοι σπίτια μας πρέπει να στολίσουμε για να μπούμε λίγο στο κλίμα. Εμείς βέβαια που θα περάσουμε και τα πρώτα Χριστούγεννα με τα μωράκια μας μία παραπάνω! Για εμάς εδώ είναι λίγο αργά τώρα (συνήθως στολίζουμε αρχές Νοεμβρίου) αλλά με όλα που μας συμβαίνουν φέτος είναι θαύμα που καταφέραμε να στολίσουμε γενικά! Κι εγώ ακούω χριστουγεννιάτικα κάθε μέρα... χαχα! Κρέμασα στο τζάκι και την κάλτσα που πήρα με το όνομα του μικρού και τώρα θέλω να κάνουμε και το αποτύπωμα του χεριού/ποδιού του στο πήλινο στολίδι που πήραμε για να το κρεμάσουμε και αυτό στο δέντρο! Εσείς συνήθως κάνετε αποτύπωμα χεράκι ή ποδαράκι?

Καλή Κυριακή κορίτσια μου!!! Αν και σε εσάς εκεί έχει ήδη περάσει η μέρα! Όλες καλές ιδέες, κι εγώ κάτι τέτοιο ελαφρύ και γρήγορο τρώω για βραδινό. Επίσης, έχω να προσθέσω αυγουλάκια (ομελέτα με λαχανικά ή αυγά ματάκια ας πούμε, χρειαζόμαστε και την πρωτεϊνη) και ντολμαδάκια με γιαούρτι (είναι ο αγαπημένος μου μεζές, εγώ τα παίρνω σε κονσέρβα βέβαια αλλά κατά τα άλλα είναι υγιεινά και ελαφριά)! Αυτό ακριβώς κάνω κι εγώ για να μην μαγειρεύω συνέχεια! Ναι, κι εγώ έχει 2-3 εβδομάδες τώρα που τον ακούω να κάνει αγκου και λιώνω με αυτήν τη γλυκιά φωνούλα πραγματικά... ειδικά χθες που μου τα έλεγε κοιτώντας με στα μάτια και γελώντας! Δεν υπάρχει το πόσο γλυκούλης και όμορφος είναι! Ο άντρας μου λέει ότι έχω γίνει χαζομαμά, αλλά τί να κάνω, εγώ φταίω που ερωτεύτηκα?

Ναι, θα το δοκιμάσω να δω πώς θα πάει. Απόψε, μη το ματιάξω, αλλά είναι πολύ καλύτερα ο γλυκούλης... δεν έβγαλε καθόλου γουλιές και εδώ και πόση ώρα με κοιτάει στα μάτια και μου σκάει κάτι χαμόγελα και "αγκου", έχω λιώσει! Ελπίζω να φύγουν σύντομα, γιατί φοβάμαι ότι μπορεί να τον φαγουρίζουν και να τον ενοχλούν τον καημενούλη. Τώρα του παρήγγειλα και γαντάκια (παρόλο που το απέφευγα τόσο καιρό) γιατί από το ξήσιμο έκανε γρατζουνιές στο προσωπάκι του. Είναι δύσκολο, και ο δικός μου ο μπέμπης δεν κοιμάται στο λίκνο τελευταία. Νομίζω το έχουμε ξανααναφέρει, αλλά ίσως θα βοηθούσε αν δοκίμαζες για αρχή να την βάλεις να ξαπλώσει σε μια φωλίτσα δίπλα σου στο κρεβάτι, να της χαϊδεύεις την πλατούλα, να της σιγοτραγουδάς κτλ. Έτσι θα είναι πιο ασφαλής αλλά θα είναι και λίγο σαν να την έχεις αγκαλίτσα και ίσως προσαρμοστεί πιο εύκολα έτσι.

Ναι, προσέχω να μην τα δω πράσινα ή με βλέννες, αν και να πω την αλήθεια έτσι όπως είναι υγρά φοβάμαι ότι τις βλέννες δε θα τις καταλάβω. Αυτό που μπορεί να ευθύνονται τα σαλατικά πάντως δεν το ήξερα, ειδικά για μαρούλι και ντομάτα, μόνο για το λάχανο είχα ακούσει. Δηλαδή σε σαλάτα ας πούμε τί είναι προτιμότερο να τρώμε? Το ταχίνι και μένα μου αρέσει πολύ και επειδή είναι και νηστίσιμο έχουμε πάντα αρκετό στο σπίτι. Συνήθως τρώω μια φέτα ψωμί με ταχίνι και μέλι για πρωϊνό! Ίσως να περνάει κάποιο άλμα ή απλά να έχει ενοχλήσεις και να παρηγοριέται στο στήθος. Εμένα μου το έκανε αυτό κάποιες μέρες εκεί γύρω στην 5η εβδομάδα που ήθελε να θηλάζει σχεδόν όλη μέρα. Τώρα δεν το κάνει τόσο, αλλά έχει κάποιες μέρες που θηλάζει λιγότερο και κάποιες περισσότερο. Τώρα του δίνω και πιπίλα που και που όταν είναι πολύ ανήσυχος και τον βοηθάει και αυτό. Άσχετο, έχει παρατηρήσει καμία άλλη βρεφική ακμή στο μωράκι της? Ο δικός μας ο καημένος είχε γίνει χάλια τελευταία... τα μαγουλάκια του γίνανε ανάγλυφα με μικρά κόκκινα μπιμπικάκια και ξεφλούδιζε και το δέρμα. Έχει προχωρήσει λίγο και στο λαιμό-στέρνο του. Εδώ και δυο μέρες του βάζω την ενυδατική της La Roche Posay από την σειρά Lipikar που είναι για ατοπική δερματίτιδα και είναι ήδη λίγο καλύτερα.

Κι εμείς έχουμε ένα πολύ ωραίο γυμναστήριο Baby Einstein, δώρο από το baby shower, αλλά ακόμα δεν το έχουμε χρησιμοποιήσει... έλεγα να το ανοίξουμε εκεί γύρω στο 3μηνο, γιατί ακόμα δε ξέρω πόσο καλά βλέπει/καταλαβαίνει. Λες να το βγάλουμε νωρίτερα? Για Χριστουγεννιάτικα δώρα, έτσι για το καλό, λέω να του πάρω κάνα-δυο μασητικά να βάλω μέσα στην κάλτσα του και ένα βιβλιαράκι για κάτω από το δέντρο! Είμαστε πολύ κοντά... εγώ ξεκίνησα την εγκυμοσύνη με 67, έφτασα 77 και τώρα είμαι 66. Απλά εγώ πριν μείνω έγκυος είχα παχύνει, οπότε θέλω να χάσω 6-7 κιλά για να γίνω όπως ήμουν κάποτε, αλλά τουλάχιστον δεν έβαλα έξτρα με την εγκυμοσύνη για να έχω να χάσω και αυτά τώρα. Ελπίζω να με βοηθήσει λίγο ο θηλασμός, γιατί από γυμναστική δεν κάνω τίποτα εδώ και πολύυυυ καιρό! Αχ, τί όμορφες εικονες με τα παιδάκια σου! Να τα χαίρεσαι και τα 2, και παραπάνω αν/όταν θελήσεις, γιατί όχι?!!! Ναι, είναι και λίγο βρωμούλιδες... αυτό το είχα ξεχάσει. Προσπαθώ να θυμάμαι πάντα μόνο τα θετικά!! Είδα ήδη τα πρώτα 2 επεισόδια, τώρα θα δω και τα υπόλοιπα! Αυτό με τα γλυκά ρε κορίτσια, τί γίνεται? Δεν το έχω ξαναπάθει στη ζωή μου. Γενικά δεν πεινάω πολύ και δεν τρώω μεγάλες ποσότητες φαγητού, αλλά αν συνεχίσω έτσι με μπισκότα, κέικ, πάστες, σοκολάτες και παγωτά δεν πρόκειται ποτέ να ξαναχωρέσω στα ρούχα μου. Άσε που δε ξέρω αν πειράζουν και τον μικρό τα γλυκά που τρώω... ενώ χθες το πρωί-μεσημέρι ήταν μια χαρά, από το απόγευμα και μετά έχει χειρότερη παλινδρόμηση και δε μπορεί να χωνέψει τίποτα ο καημενούλης, αλλά δε μπορώ να καταλάβω τί φταίει (έφαγα σαλάτα μαρούλι-ντομάτα-αγγούρι-κρεμμύδι-ελιές με μπαλσάμικο και φέτα, βίγκαν "κοτομπουκιές", ρύζι με παρμεζάνα, λίγα μπισκότα και λίγα κομμάτια σοκολάτα)... άντε βγάλε άκρη τώρα. Σκέφτομαι να περιορίσω από μόνη μου τα γαλακτοκομικά που είναι από τις πρώτες ύποπτες τροφές. Έτσι κι αλλιώς νηστεύει ο άντρας μου οπότε λέω να το ψιλοακολουθήσω κι εγώ μαζί του.

Τα αρχεία της ομάδας θηλασμού κι εγώ τα διάβασα όλα και είναι πράγματι πολύ βοηθητικά... ευθύνονται κατά μεγάλο βαθμό για το ότι ο θηλασμός μου ήρθε έτσι βολικός και δεν είχα προβλήματα. Κάποια τα αντέγραψα και σε αρχεία Word και τα αποθήκευσα σε φάκελο για να τα έχω όποτε θέλω να κοιτάξω ή να θυμηθώ κάτι! Δεν είναι και τόσο unpopular η άποψή σου, από αρκετούς έχω ακούσει ότι δεν τους αρέσει η Γαλλία, αλλά οι περισσότεροι το λένε γιατί τους φάνηκαν σνομπ οι Γάλλοι σαν άνθρωποι. Εγώ είχα τελείως διαφορετική εμπειρία γιατί οι περισσότεροι που γνώρισα ήταν νέοι φοιτητές και παρόλο που δεν ήξεραν καλά (εώς καθόλου) Αγγλικά και δυσκολευόμασταν να συνεννοηθούμε, ήταν πάρα πολύ ευγενικοί μαζί μας και μας προσκαλούσανε σε όλες τις συγκεντρώσεις τους σαν να είμασταν φίλοι τους από καιρό... πάρτυ, χορούς, εκδρομές, καγιάκ, κάμπινγκ, πικ-νικ... όπου γάμος και χαρά κι εμείς μέσα είμασταν! Αυτό το Emily in Paris το έχω βάλει στη λίστα μου στο Netflix (οτιδήποτε έχει τη μαγική λέξη Paris πρέπει να το δω/διαβάσω οπωσδήποτε)! Ε, τώρα θα το δω σίγουρα!! Αυτό ακριβώς! Μπορεί να φαίνεται μουντό το Παρίσι σε κάποιους, αλλά αυτή ακριβώς η ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με την ιστορία, τέχνες κτλ. είναι που το κάνουν τόσο όμορφο και ξεχωριστό. Αν έχεις και καλές αναμνήσεις από εκεί, μία παραπάνω! Εγώ είχα την τύχη να πάω 3 φορές, μία με γκρουπ με τους γονείς και την αδερφή μου, μία με τους συμφοιτητές μου από το summer school και μία με τον άντρα μου, οπότε το επισκέφτηκα σε διάφορες φάσεις της ζωής μου και περνούσα πάντα υπέροχα!

Εμένα χθες που είχα τον έλεγχο των 6 εβδομάδων μετά τη γέννα μόνο τεστ παπ μου έκανε, τίποτα άλλο. Απλά επειδή έχω και θέματα με τον θυρεοειδή και τον ρώτησα μου είπε να ξανατσεκάρουμε και τις ορμόνες γιατί επηρρεάζονται με την εγκυμοσύνη/τοκετό. Χαχα, σπιτόγατα στη Λυών...? Ε όχι! Δε ξέρω βέβαια το χειμώνα πώς είναι τα πράγματα, αλλά εμείς τον Ιούνιο που είχα πάει συμμαζεμό δεν είχαμε! Είμασταν και 20 χρονών τότε, οπότε καταλαβαίνεις!! Στα καλύτερα με είχανε, δε μπορώ να πω τίποτα! Βέβαια και η δικιά σου γειτονιά ήταν υπέροχη... εμείς πηγαίναμε συχνά και στο πάρκο Tete d'Or εκεί παραδίπλα! Δεν υπάρχουν άσχημα μέρη μωρέ εκεί, όπου και να πας είναι τέλεια!!!!!

Έτσι ακριβώς, κι εγώ τον τελευταίο χρόνο έχω χάσει αρκετά ταξιδάκια που θα έκανα σε άλλες πόλεις (και σε φίλους μας και για συνέδρια λόγω δουλειάς). Τώρα με νεογέννητο μωρό έτσι κι αλλιώς θα ήταν δύσκολο, αλλά ελπίζω σύντομα να φτιάξουν τα πράγματα και να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε πάλι τα ταξίδια!

Και εμένα, πάρα πολύ!!!!

Ευτυχώς τη γλίτωσε ο άνθρωπος. Δεν έτυχε να πάω καθόλου σε αυτή την εκκλησία όσο ήμουν εκεί. Γενικά η Γαλλία μου αρέσει πολύ σαν χώρα (και την έχω γυρίσει αρκετά), αλλά από όλα τα μέρη που έχω πάει, από την Λυών έχω τις καλύτερες αναμνήσεις. Εγώ δεν έμεινα τόσο καιρό όσο εσύ δυστυχώς, είχα πάει σε ένα summer school στο IPL για ένα μήνα μόνο, αλλά έκανα τόσους φίλους εκεί από όλο τον κόσμο... μέναμε στις εστίες στο ECAM πάνω στον λόφο Fourviere, από τα δωμάτιά μας είχαμε θέα όλη την πόλη, γυρνούσαμε όλη μέρα βόλτες στην Vieux Lyon, χαζεύαμε τα μαγαζάκια, περπατούσαμε στο ποτάμι, τρώγαμε παγωτά, πηγαίναμε στα πάρκα για πικ-νικ και ποδοσφαιρο, το βράδυ στις παμπ για μπύρα, χορό και αγώνες (ήταν και το 2004 που είχαμε πάρει το Euro οπότε είχε γίνει χαμός), και βέβαια εκδρομές και πάρτυ με τους υπόλοιπους φοιτητές... δε ξέρω τί να πρωτοθυμηθώ! Αααχ, ανέμελα φοιτητικά χρόνια! Παραμυθένιο μέρος πραγματικά. Σταματάω εδώ, γιατί για την Λυών ειδικά μπορώ να μιλάω με τις ώρες, χαχα!

Ναι, σε καταλαβαίνω, κι εγώ πιστεύω και γι'αυτό και συγκινήθηκα τόσο. Απλά μου φαίνεται αντιφατικό να περιορίζουν τον αριθμό των ατόμων που επιτρέπονται να μπούνε στην εκκλησία, να φοράμε όλοι μάσκες, να μην ακουμπάμε τίποτα κτλ. αλλά να μοιραζόμαστε όλοι το ίδιο ποτήρι. Οι απόψεις διύστανται βέβαια και σ'αυτό το θέμα όπως και σε όλα. Ευλογημένα να είναι όλα τα παιδάκια μας! Ωχ, ταλαιπωρηθήκατε ήδη πολύ με το θηλασμό, αλλά ελπίζω το δύσκολο να πέρασε. Όλα να σας έρθουν βολικά από εδώ και πέρα! Μπράβο, μακάρι όσο περνάει ο καιρός να έχουν όλο και λιγότερα πονάκια... αν και λογικά θα περνάνε φάσεις: μία κολικούς, μία δοντάκια, έχουν και τα άλματα... τί να κάνουμε, υπομονή. Ποιές σταγόνες της δίνεις? Εγώ μέχρι στιγμής δίνω που και που προβιοτικά, αλλά χθες πήρα και gripe water να δοκιμάσω. Υποτίθεται ότι βοηθάει στις ενοχλήσεις που έχουν από αέρια, κολικούς κτλ. Να την χαίρεσαι την μπουμπου την όμορφη. Νομίζω ότι όσο περνάει ο καιρός ομορφαίνουν τα κουκλάκια μας! Τί καλά που έστρωσε ο ύπνος της! Ο δικός μου δυστυχώς χάλασε τον ύπνο του την τελευταία εβδομάδα. Το καλό είναι ότι πάλι κοιμάται ένα γεμάτο 5ωρο το βράδυ, αλλά δυσκολεύεται να κοιμηθεί στην αρχή. Ενώ πριν τον έπαιρνε ο ύπνος στο στήθος όταν τον θήλαζα και απλά τον άφηνα στην φωλίτσα του και κοιμόταν, τώρα παλεύει στο στήθος, κουνιέται, προσπαθεί να ρευτεί και αναγκαστικά τον βάζω ξύπνιο να ξαπλώσει και δυσκολεύεται να τον πάρει ο ύπνος. Κάτι θα τον ενοχλεί στο τάισμα/χώνεψη τον καημενούλη και παιδευόμαστε όλοι έτσι. Εγώ τον θηλάζω περίπου 9 φορές την ημέρα, όποτε δείχνει ότι πεινάει (συνήθως κάθε 2μιση ώρες περίπου, αλλά αυτό παίζει, μπορεί να είναι μιάμιση ή και 3μιση ώρες μετά). Τώρα για πόση ώρα τρώει, αυτό διαφέρει πολύ από τάισμα σε τάισμα... μπορεί να σταματήσει μετά από μόλις 6 λεπτά (πολύ σπάνια) αλλά μπορεί και να τρώει για μια ώρα και να μη σταματάει. Συνήθως κάνει κάνα 20λεπτο όμως. Ναι, εγώ έχω και ενόχληση στον άλλο μαστό και τρέχει το γάλα. Είναι περίεργη η αίσθηση, αλλά είναι φυσιολογικό από όσο ξέρω.

Κι εγώ συγκινήθηκα κορίτσια σήμερα. Στην αρχή ο παππάς κοντά στην είσοδο της εκκλησίας μας ευλόγησε και τους δύο, εμένα και τον μπέμπη ξεχωριστά, μας καλωσόρισε στην εκκλησία και μετά πήρε τον μικρό αγκαλιά και περπατήσαμε μέχρι το ιερό, δε μπήκαμε όμως μέσα (ούτε αυτός με τον μπέμπη). Εκεί μπροστά από το ιερό διάβασε/έψαλλε λίγο ακόμα, έσκυψα εγώ μπροστά από την εικόνα του Χριστού και της Παναγίας και αφού μας έδωσε την ευχή του μου τον έδωσε πάλι αγκαλιά και τελείωσε. Ένα 10λεπτο περίπου κράτησε όλη η διαδικασία. Οι υπόλοιποι πιστοί στην εκκλησία ήταν όρθιοι όλη την ώρα και μας ευχήθηκαν. Ο μικρός ήταν το καλύτερο παιδί, ούτε ακούστηκε η φωνούλα του, κοιτούσε όλη την ώρα τον παππά και άκουγε έτσι ήρεμος. Μετά καθήσαμε σε όλη τη λειτουργία και κάποια στιγμή τον πήρε ο ύπνος, δε μας ταλαιπώρησε καθόλου. Μόλις τελείωσε η λειτουργία ξύπνησε και ήρθαν μερικοί να τον γνωρίσουν από κοντά! Γενικά όλοι φορούσαμε μάσκες μέσα στην εκκλησία και στην αρχή ήταν όλα καλά. Στο τέλος όμως μαζεύτηκαν όλοι να κοινωνήσουν και νομίζω ήμουν η μόνη που δεν πήγα στην ουρά να κοινωνήσω (και 3-4 άλλοι Χριστιανοί-βαπτιστές που είχαν έρθει σαν επισκέπτες). Εγώ φοβάμαι βρε κορίτσια με όλα αυτά που γίνονται, αλλά ο άντρας μου δεν καταλαβαίνει τίποτα... πήγε να κοινωνήσει κανονικά, και μάλιστα στο τέλος της ουράς, αφού είχαν ήδη κοινωνήσει άλλα 20 άτομα περίπου. Δεν με ακούει δυστυχώς.

Μπορεί εν μέρει να φταίει και αυτό, γιατί κι εγώ τον βάζω να ρευτεί εκείνη την ώρα και κάποιες φορές σταματάει να μου κάνει κόλπα και συνεχίζει να τρώει κανονικά μετά, αλλά κάποιες φορές δεν πιάνει ούτε αυτό. Λογικά θα έχει διάφορες ενοχλήσεις εκείνη την ώρα και αντιδράει έτσι. Αυτόν τον συλλέκτη που λες μου τον έδωσε η αδερφή μου, απλά δεν τον έχω χρησιμοποιήσει ακόμα γιατί ακόμα δεν έχω αρχίσει να αποστειρώνω, αντλώ κτλ. Κάποια στιγμή θα το δοκιμάσω όμως! Πλάκα πλάκα, εγώ θηλάζω μόνο από μια μεριά κάθε φορά, οπότε για να ξαναχρησιμοποιήσω κάθε μεριά μπορεί να περάσουν 3-6 ώρες (αφού τον ταϊζω κάθε 1μιση-3 ώρες), το βράδυ ακόμα περισσότερο. Άρα είναι λογικό να μαζεύουν τουλάχιστον λίγο γάλα σ'αυτό το διάστημα. Αν εξαιρέσεις τα ατυχήματα πάντως τα κοχύλια με έχουν βοηθήσει πολύ πιστεύω και δεν έχω πάθει ποτέ ούτε πληγές ούτε ερεθισμούς ούτε μαστίτιδα... χτύπα ξύλο να μη με ματιάξω. Απλά είναι ευαίσθητες οι θηλές από το πιπίλισμα γιατί ο μικρός με έχει ξεζουμίσει. Πάντως αύριο που θα πάω στην εκκλησία να σαραντίσουμε τον μικρό λέω να δοκιμάσω να βάλω επιθέματα για πρώτη φορά. Θα είναι ωραία να μην έχω τόσο έξτρα όγκο στο στήθος μου (είναι που είναι μεγάλο, με τα κοχύλια είμαι Πάμελα Άντερσον).

Ναι, εμένα κοιμάται ο δικός μου, δε μπορώ να πω. Αλλά τελευταία (την τελευταία εβδομάδα περίπου) δυσκολεύεται να τον πάρει ο ύπνος, ειδικά το βράδυ. Ενώ πριν τον θήλαζα και ηρεμούσε και τον έπαιρνε ο ύπνος στο στήθος, τώρα την ώρα που τον θηλάζω κουνιέται (χέρια, πόδια, το κεφάλι δεξιά-αριστερά), φτύνει το στήθος και μετά το ψάχνει σαν τρελός και κλαίει μέχρι να του το ξαναβάλω στο στόμα και ειδικά το βράδυ, αντί να τρώει για κάνα 20λεπτο και να τον παίρνει ο ύπνος, μπορεί να τρώει για μια ώρα ολόκληρη και μετά να συνεχίζει να κουνιέται και το μάτι γαρίδα. Όοοταν τον πάρει ο ύπνος όμως θα κοιμηθεί κάνα 4-5ωρο... το βράδυ βέβαια αυτό, μέσα στη μέρα κοιμάται πολύ λίγο πια. Μπορεί και ελπίζω να φταίει το άλμα που λένε ότι περνάνε τα μωρά την 5η εβδομάδα. Θα δείξει αν του περάσει σύντομα ή όχι. Εσένα δεν κοιμάται καθόλου το βράδυ? Ναι, κι εγώ τρώω πολλές φορές θηλάζοντας τώρα! Απλά πρέπει κάθε φορά να προσπαθώ να βολευτώ κρατώντας το μωρό και να προσέχω να μην λερώνω. Δεν το ήξερα ότι τα κοχύλια προκαλούν υπερπαραγωγή! Εγώ τα φοράω γιατί οι θηλές είναι ακόμα ερεθισμένες και ευαίσθητες και με τα κοχύλια τουλάχιστον στέκονται στητές στον αέρα και δεν ακουμπάνε πουθενά (αυτό βοηθάει να έχουν και καλό σχήμα για το θηλασμό και να μην είναι επίπεδες). Βέβαια τα φοράω και για να μαζεύουν το γάλα... σκέφτομαι να τις βγάζω τουλάχιστον κάποιες ώρες της ημέρας σιγά σιγά αλλά φοβάμαι ότι ό,τι επιθέματα και να βάλω θα μουσκεύουν και θα πλημμυρίζουν αμέσως! Θα το δοκιμάσω όμως κάποια στιγμή, έτσι κι αλλιώς όλη μέρα στο σπίτι είμαι, και να λερωθώ θα αλλάξω.

Γεια σας και από μένα κορίτσια μου. Σήμερα πήγαμε την πρώτη μας βόλτα με το μωρό στο Austin. Θέλαμε να πάμε στο ικεα να επιστρέψουμε κάτι πράγματα και σε ένα μεγάλο σουπερμάρκετ εκεί για να ψωνίσουμε και ήταν η πρώτη φορά που πήγαμε τόσο μακριά οι τρεις μας! Ήταν λίγο ταλαιπωρία βέβαια γιατί έπρεπε να θηλάσω και να αλλάξω τον μικρό 2-3 φορές στο αυτοκίνητο και μέσα στα μαγαζιά έπρεπε να βιαστούμε γιατί μετά από λίγη ώρα στο καρότσι άρχιζε να κλαίει, αλλά κατά τα άλλα ήταν πολύ ωραία που βγήκαμε επιτέλους κάπου όλοι μαζί. Επίσης, χθες το απόγευμα που κοιμόταν ο μικρός έλουσα/έβαψα τα μαλλιά μου με χρωμοσαμπουάν, έκοψα τις άκρες, έβγαλα τα φρύδια μου και έκανα μάσκα προσώπου... δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που περιποιήθηκα τον εαυτό μου και βγήκα έξω από το σπίτι! Σήμερα το απόγευμα που γυρίσαμε σπίτι συναρμολογούσα ένα καρεκλάκι-ριλάξ που παρήγγειλα για τον μπέμπη (επειδή εκεί θα είναι καθιστός και όχι ξαπλωτός, ελπίζω να τον βοηθήσει λίγο με την παλινδρόμηση) και τον άκουγα από δίπλα που τον είχε πιάσει λογοδιάρροια... έλεγε αγκού γ μπ ακμπ αμπα @&#^$%@&*... κανείς δε ξέρει τί πραγματικά, αλλά μιλούσε κάνα 5λεπτο μόνος του... είχα πεθάνει στα γέλια! Και έχει και μια γλυκιά φωνούλα, δε παίζεται! Και ο δικός μου ζορίζεται από την παλινδρόμηση ο καημένος... σε κάθε γεύμα πλέον βγάζει γουλίτσες. Ευτυχώς δεν έχει κάνει καθόλου εμετό μέχρι τώρα, έχει βάλει καλό βάρος και λερώνει πολλέεεες πάνες μέσα στη μέρα, οπότε τουλάχιστον ξέρω ότι τρέφεται καλά. Νομίζω κι εγώ έχω μεγάλη ροή γιατί και ο δικός μου πνίγεται που και που και πρέπει να τον σταματάω να κάνει διάλειμμα για λίγο, γιατί είναι λαίμαργος και πίνει μονορούφι... ίσως και αυτός είναι ένας από τους λόγους που βγάζει γουλίτσες μετά. Πού να του έδινα και μπουκάλι δηλαδή! Αν βγάλεις καμία άκρη με αυτήν την κατάσταση, πες μου και μένα να ξέρω! Πάντως για τη συχνότητα των γευμάτων που ρωτάς, λένε τα νεογέννητα να τα ταϊζουμε όσο συχνά ζητάνε. Κάποιες φορές δηλαδή μπορεί να τρώνε όλη μέρα, είναι οι λεγόμενοι μαραθώνιοι θηλασμοί! Χαχα, έτσι είναι, αν θέλουν να κοιμηθούν είναι λες και τους πάτησες το κουμπάκι OFF. Και βόμβα να πέσει δε θα καταλάβουν τίποτα! Αν πάλι δε θέλουν να κοιμηθούν, ό,τι και να κάνεις δεν πιάνει. Ο δικός μου ώρες ώρες λες και το κάνει επίτηδες, μόλις κλείσω το μάτι μου να κοιμηθώ ή μόλις πιάσω πιρούνι να φάω ξυπνάει και αρχίζει να κλαίει. Πλέον δεν προλαβαίνω να φάω ένα ζεστό πιάτο φαγητό ή να πιω έναν ζεστό καφέ... μέχρι να τακτοποιήσω τον κύριο έχουν κρυώσει όλα! Περαστικά στον μπαμπά σας... να πάνε όλα καλά και να γυρίσει σύντομα στο σπίτι σας. Αχ βρε λαίδη μου, ταλαιπωρήθηκες πολύ με τον θηλασμό. Κουράγιο όμως, όλοι λένε ότι όλα γίνονται πιο εύκολα με τον καιρό. Εμένα ευτυχώς μου ήρθε σχετικά έυκολα ο θηλασμός και δεν είχα σοβαρά προβλήματα. Αλλά ρε κορίτσια πολύ γάλα τρέχει κατά τη διάρκεια της μέρας και όλο γεμίζουν τα κοχύλια μου. Σήμερα που έσκυψα πάνω από τον μικρό να του αλλάξω πάνα στο αυτοκίνητο όταν είμασταν έξω από το ικεα έτρεξε τόσο πολύ γάλα από το ένα κοχύλι που έγινε μούσκεμα η μισή μπλούζα μου, άφησε λεκέ και μετά έπρεπε να κυκλοφορώ έτσι έξω στα ψώνια γιατί δεν είχα μαζί μου ρούχα να αλλάξω. Ευτυχώς το μπλουζάκι ήταν εμπριμέ και δεν έκανε μπαμ! Πότε σταματάει άραγε να τρέχει τόσο γάλα από το στήθος?

Καλά, έχω κι εγώ τις στιγμές μου μη νομίζεις... όταν κλαίει τσιρίζοντας απαρηγόρητος και δε τον σταματάει τίποτα μέχρι που με πιάνει πονοκέφαλος, όταν παλεύω να τον κοιμήσω το βράδυ και δεν πιάνει τίποτα κι εγώ κουτουλάω, όταν ρουφάει τα χέρια του και κλαίει για να τον ταϊσω αλλά ταυτόχρονα βγάζει ακόμα γουλιές από το στόμα από το προηγούμενο γεύμα του που ήταν μόλις πριν μισή/μία ώρα και δε ξέρω τί να κάνω, όταν μόλις τον έχω ταίσει-ρέψει-αλλάξει κτλ. και μετά κατουριέται/χέζεται/λερώνεται και τον πλένω, αλλάζω ρούχα, αλλάζω και τα δικά μου ρούχα, σεντόνια, παπλώματα κτλ. και μέσα σε 5 λεπτά έχει ξαναλερωθεί και πρέπει να τα κάνω όλα από την αρχή (αυτό είναι η χειρότερή μου). Αλλά εκεί είναι που πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι, να παίρνουμε βαθιές ανάσες και να συνεχίζουμε! Εγώ δεν έχω δώσει καθόλου πιπίλα ακομα, ήθελα να το αποφύγω για να μην πάθει σύγχυση θηλών. Τώρα που πέρασε όμως ο πρώτος μήνας και πιστεύω ότι έχει εδραιωθεί πια ο θηλασμός το σκέφτομαι σοβαρά να δοκιμάσω να του δώσω. Είναι αυτό που λες, χρειάζεται πολύς χρόνος και υπομονή να τον έχω όλη την ώρα να πιπιλάει το στήθος και εκτός των άλλων αν πονάει κιόλας παλεύει και μου το τραβάει-σπρώχνει κτλ. και είναι πολύ κουραστικό και οδυνηρό και για μένα όλο αυτό. Άντε, μακάρι να περάσουν και οι υπόλοιπες ώρες χωρίς πυρετό ή άλλα άσχημα συμπτώματα και να γυρίσετε σύντομα στο σπιτάκι σας! Το να έχεις κενά μνήμης είναι πράγματι τρομακτικό... εγώ βέβαια μόνο από μεθύσι το έχω πάθει μέχρι στιγμής! Γεια σου κορίτσι μου, σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες να ξέρεις. Αναρωτιόμουν πραγματικά πώς τα καταφέρνεις, εγώ με ένα μωρό και δυσκολεύομαι, όπως όλες μας, εσύ με τα δίδυμα και μεγαλύτερο παιδάκι δε ξέρω πραγματικά πώς τα προλαβαίνεις όλα! Λογικό είναι βέβαια που δεν πολυμπαίνεις πια να μας γράψεις. Μπράβο σου που είσαι έτσι αισιόδοξη και ευγνώμων, και κοιτάς τα παιδάκια σου και παίρνεις κουράγιο!

Για τις γουλίτσες, πράγματι το έχουμε ξανασυζητήσει, και ο δικός μου παιδεύεται ο καημενούλης. Για να βοηθήσεις να περιοριστεί όσο γίνεται κράτα το κρεβατάκι της σε ελαφριά ανάκλιση (ή βάλε το ειδικό μαξιλαράκι-wedge), κράτα την όρθια να ρευτεί για τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από κάθε γεύμα, και φυσικά ο θηλασμός βοηθάει γιατί με το μπουκάλι τρώνε πιο γρήγορα και καταπίνουν περισσότερο αέρα οπότε δυσκολεύουν κι άλλο τα πράγματα. Για το βράδυ που λες, εμάς μέχρι στιγμής μας έχει βοηθήσει να τον κοιμίζουμε στην φωλίτσα του. Στο λίκνο, παρότι ενώνεται με το κρεβάτι και τον είχα ακριβώς δίπλα μου, δεν κοιμότανε καλά, ίσως επειδή είναι πολύ μεγάλο γι'αυτόν... δε ξέρω. Στην φωλίτσα-κρεβατάκι που τον έχουμε να κάθεται και κατά τη διάρκεια της ημέρας κοιμάται καλύτερα, οπότε τώρα την βάζουμε πάνω στο κρεβάτι ανάμεσά μας (ευτυχώς έχουμε πολύ μεγάλο κρεβάτι και χωράμε όλοι). Την ώρα του ύπνου του αλλάζουμε πάνα, τον θηλάζω, συνήθως τον παίρνει ο ύπνος στο στήθος, τον κρατάω αγκαλιά κάνα 20 για να ρευτεί (αν και δε ρεύεται πάντα) και μετά τον ξαπλώνω στην φωλίτσα του. Αν είναι λιγάκι ανήσυχος βάζω και λευκούς ήχους που τον ηρεμούν (έχουν χρονόμετρο και σταματάνε μετά από μισή ώρα) και κοιμόμαστε όλοι έτσι. Το ίδιο κάνω και μετά από 4 ώρες περίπου που ξυπνάει και ξανακοιμόμαστε μέχρι το πρωί. Βέβαια κάποιες μέρες που έχει πονάκια δε δουλεύει αυτό το πρόγραμμα και παιδευόμαστε όλοι. Το μόνο που πιάνει τότε είναι να τον βάλω να ξαπλώσει δίπλα μου στο πλάι και να θηλάζει-πιπιλάει το στήθος και να κοιμόμαστε έτσι μαζί αγκαλίτσα... σίγουρα δεν κάνω καλό ύπνο έτσι, αλλά καλύτερα από το τίποτα.

Δε ξέρω κορίτσια μου για εσάς, πάντως εγώ το περίμενα πιο δύσκολο. Όχι ότι το να μεγαλώνεις ένα μωρό/παιδί είναι εύκολο, αλλά είχα στο μυαλό μου τις δυσκολότερες περιπτώσεις που έχω δει από φίλους, συγγενείς και γνωστούς, οπότε ήμουν εδώ και χρόνια προετοιμασμένη ψυχολογικά για τα χειρότερα και τελικά δεν είναι και τόσο τρελά τα πράγματα. Πλέον πιστεύω ότι, αν φυσικά δεν υπάρχουν προβλήματα υγείας (χτύπα ξύλο) και αν οι γονείς είναι οργανωμένοι, αγαπημένοι και καλά στη ψυχολογία τους, όλα γίνονται πιο εύκολα, με κάποιες καλές μέρες και κάποιες όχι τόσο καλές ενδιάμεσα! Πραγματικά, στην υγεία μας να είμαστε όλοι καλά και όλα τα άλλα παλεύονται. Έχω διαβάσει ότι όταν θηλάζεις, ειδικά στην αρχή πριν εδραιωθεί ο θηλασμός, η θερμοκρασία του σώματος συνήθως είναι μισό βαθμό παραπάνω, οπότε τα δέκατα που έχεις είναι φυσιολογικά σ'αυτήν τη φάση. Με τον καιρό θα επανέλθει κι αυτό όπως και όλα τα άλλα. Αχ, τα Χριστούγεννα είναι τόσο όμορφα!!! Εμένα με χαλάει κάπως που δε θα μπορέσω φέτος να έρθω Ελλάδα να τα περάσω με την οικογένειά μου, αλλά θα είναι τα πρώτα Χριστούγεννα που θα περάσουμε με τον μπέμπη μας, σαν οικογένεια οι τρεις μας και στο καινούργιο μας σπίτι, οπότε κρατάω αυτό και χαίρομαι από τώρα! Σκέφτομαι να στολίσουμε το επόμενο σαβ/ακο... ήθελα πρώτα να συμμαζέψω κάτι τελευταία πράγματα (επιτέλους τελείωσα με την ντουλάπα μου χθες) και να κρεμάσω μερικές κορνίζες κτλ. να φύγουν από τη μέση. Παρήγγειλα και μια κάλτσα με το όνομα του μπέμπη για να κρεμάσουμε στο τζάκι μαζί με τις δικές μας! Πάντως και μένα μου αρέσουν όλα τα χρώματα στα στολίδια... τα περισσότερα που έχουμε είναι κλασικά χρυσά-μπρονζέ, ασημί-λευκά, γυάλινα-διάφανα, κάποια σε διάφορα χρώματα και κάποια ξύλινα. Το δέντρο μας είναι και αυτό υπερπαραγωγή, έχει ενσωματωμένα λαμπάκια, χιονισμένες άκρες και κουκουνάρια κ cranberries πάνω στα κλαδιά! Κάτω από το δέντρο, στη φούστα, συνήθως στήνω Χριστουγεννιάτικο χωριό με μικρά κτίρια και ανθρωπάκια που έχω μαζέψει τα τελευταία χρόνια... έχουμε και ένα τρενάκι με σιδηρόδρομο που σίγουρα θα αρέσει και στον μπέμπη και θα έχει να παίζει όταν μεγαλώσει λιγάκι! Ανυπομονώ να στολίσουμε!!! Αχ βρε Βιβή μου, νομίζω όλες μας στεναχωρηθήκαμε με αυτό που περνάς. Το κοριτσάκι σου κι εσύ ταλαιπωρηθήκατε ήδη αρκετά, και φαντάζομαι πόσο θα ανησυχείς, αλλά εύχομαι και πιστεύω όλο αυτό να περάσει γρήγορα και να το θυμάσαι μόνο σαν ένα κακό όνειρο. Καλή ανάρρωση και ο Θεός μαζί σας!

Κατάλαβα... ας ελπίσουμε να περάσει σύντομα και να μην ταλαιπωρηθούν πολύ ακόμα τα παιδάκια μας! Κι εσύ να χαίρεσαι την μπεμπούλα σου! Χαχα, θυμάμαι, όλη μέρα μέσα είμασταν τότε! Και πιο ορεξάτες για συζητήσεις και πλάκα βέβαια! Τώρα όσο να ναι μας τρώνε τον χρόνο τα μωράκια μας... πραγματικά πώς περνάνε οι ώρες και φεύγει η μέρα δεν το καταλαβαίνω!

Μη στεναχωριέσαι κοπέλα μου, δυστυχώς συμβαίνουν και αυτά! Περαστικά να είναι και γρήγορα, με μόνο αυτά τα ήπια συμπτώματα που έχεις. Είναι πράγματι περίεργο που το κόλλησες εσύ και όχι ο άντρας σου, αλλά μπορεί να έφερε κάποιος από εσάς τα μικρόβια από έξω και ίσως το δικό σου ανοσοποιητικό να ήταν λίγο πιο αδύναμο και να εκδηλώθηκε μόνο σε σένα. Αναγκαστικά θα προσέχεις τώρα για δυο εβδομάδες, όσο δύσκολο και αν είναι μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, και όλα θα πάνε καλά. Για το θηλασμό, κι εγώ ξέρω ότι όταν είναι άρρωστη η μητέρα πρέπει να συνεχίζει να θηλάζει κανονικά γιατί όχι απλά δεν κάνει κακό στο παιδί αλλά του παρέχει και αντισώματα εναντίον της ασθένειας. Θυμάμαι κι εγώ πέρσι τα Χριστούγεννα που ήμουν Ελλάδα, όλη η οικογένειά μου είχαμε αρρωστήσει, τα χάλια μας είχαμε όλοι για εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένης της αδερφής μου που θήλαζε το 2 μηνών μωρό της, και το μωρό ήταν το μόνο που δεν αρρώστησε καθόλου (και μέναμε στο ίδιο σπίτι)! Όταν το είπαμε στον παιδίατρο που τον πήγαμε για εμβόλιο μας είπε ότι ο μόνος λόγος που δεν αρρώστησε είναι που έπαιρνε τα αντισώματα της μαμάς του μέσω θηλασμού. Βέβαια ο συγκεκριμένος κορωνοϊός είναι αχαρτογράφητα νερά όπως λες κι εσύ, αλλά το λογικό είναι να ισχύει ότι ισχύει και σε άλλες ιώσεις. Βέβαια καλά έκανες και ρώτησες και τους γιατρούς σας. Και ο μπέμπης μου βγάζει γουλιές μετά από τα περισσότερα γεύματα (μπορεί και 1 ώρα μετά), απλά συνήθως είναι μια μικρή αθόρυβη γουλίτσα. Του φοράω και μια σαλιάρα ώστε να μη λερώνεται όσο γίνεται. Καμία φορά, αλλά πολύ σπάνια, μπορεί να βγάλει παραπάνω ποσότητα, και να εξφεντονιστεί σαν συντριβανάκι, όπως μου έκανε χθες το βράδυ γύρω στις 4:30 που ξυπνήσαμε και τον θήλαζα... μου ήρθανε όλα πάνω στο μπλουζάκι μου και έψαχνα άλλο μπλουζάκι θηλασμού για να αλλάξω εκείνη την ώρα. Γενικά, κι εγώ κάνω ό,τι μπορώ.: τον θηλάζω αποκλειστικά, πάντα τον κρατάω ψιλοόρθιο για τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από κάθε γεύμα και το κρεβατάκι του έχει μια ελαφριά ανάκλιση. Το μόνο που δε μπορώ να κάνω είναι να τον σταματάω κατά τη διάρκεια του θηλασμού για να ρεύεται, και αυτό γιατί αν του πάρω το στήθος εκείνη την ώρα χτυπιέται, τσιρίζει και κλαίει... τί να πω, είναι λαίμαργος από ότι φαίνεται! Από ότι έχω ακούσει τα περισσότερα μωρά σε αυτή την ηλικία βγάζουν γουλίτσες και δεν είναι ανησυχητικό, εκτός αν βέβαια γυρίσει σε εμετούς και αυτό σαμποτάρει τη διατροφή και την ανάπτυξή τους. Λένε ότι περνάει μετά από το πρώτο 3μηνο. Βέβαια θα ρωτήσω και τον παιδίατρο όταν πάμε να τον δει πάλι σε ένα μήνα. Το βράδυ και ο δικός μου βγάζει ήχους ανά διαστήματα, σαν να ζορίζεται, και μπορεί να κουνάει κεφάλι-χέρια-πόδια που και που. Αν όμως δεν κλάψει τον αφήνω και του περνάει από μόνο του. Νομίζω ότι απλά τον πιάνουν πονάκια στην κοιλιά/έντερο, γιατί συνήθως θα τον ακούσω να αερίζεται για παράδειγμα και αμέσως σταματάει. Όταν πεινάει το καταλαβαίνω γιατί αρχίζει να κουνάει το κεφάλι του δεξιά-αριστερά, να δαγκώνει τα χέρια του και να κλαίει... ε, τότε σηκώνομαι κι εγώ, του αλλάζουμε την πάνα και τον θηλάζω μέχρι να τον ξαναπάρει ο ύπνος. Τώρα πλέον, συνήθως κοιμάται 4-5 ώρες συνεχόμενα, μέχρι να ξαναξυπνήσει για το επόμενο γεύμα. Καλώς μας ήρθες! Δεν το ήξερα ότι φαίνεται από τον υπέρηχο αν έχει παλινδρόμηση το μωρό. Τί ακριβώς κοιτάνε, τον οισοφάγο ας πούμε? Και ο δικός μου ο μπέμπης είναι ήσυχος, δε μπορώ να πω, εκτός από όταν έχει πονάκια φυσικά. Τί να κάνεις, μωράκια είναι και έχουν κι αυτά τα ζόρια τους!