Sissaki89

Οι περισσότερες νέες μανουλες έτσι είμαστε. Και εγώ ήμουν υπερβολικά αγχωμενη το πρώτο τρίμηνο μετά χαλάρωσα και το απολαμβανα. Μια χαρα είναι οι πανες σας. Εγώ είχα άγχος γιατί τον θήλαζα και δεν ήξερα πόσο τρώει, όμως στο δειχνει το ίδιο το παιδί αν είναι χορτάτο και χαρούμενο. Απλά εμείς απ' το άγχος μας δεν το καταλαβαίνουμε. Εφόσον ο γιατρός σου είπε ότι είναι οκ τότε προσπάθησε να χαλαρώσεις γιατί σίγουρα θα βρεθεί κάτι άλλο να σε κάνει να ανησυχείς στην πορεία! ( αχ τα άγχη της μητρότητας ) Έτσι σε δουλειά να βρισκόμαστε!!!

Ταλαιπωρούμε χρόνια από ατοπικη δερματίτιδα. Έχω περιόδους που δεν έχω τίποτα και περιόδους που το δέρμα μου νιώθω να φλέγεται απ' τον πόνο δεν μπορώ να κοιμηθώ. Πολλά πράγματα επηρεάζουν την ατοπικη δερματίτιδα δεν πιστεύω ότι είναι ψυχοσωματικό ούτε το προκαλεί το άγχος της μικρής. Αποκλειεται να μην καταλαβαίνει την αγάπη που της έχεις και την προσπάθεια σου. Τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα απ' ότι πιστεύουμε.. Σου γράφω κυρίως για να ηρεμήσεις εσύ γιατί αυτό θα της δώσει πρώτα και κύρια την ασφάλεια που χρειάζεται. Επίσης όπως και δηποτε χρειάζεται να βρεις κατάλληλο δερματολόγο, δεν φτάνει ο παιδίατρος. Στο λέω εγώ που έχω πάει σε πάνω από 20 όλα αυτά τα χρόνια μέχρι να βρω το γιατρό που να με καλύπτει. Το παιδί χρειάζεται κατάλληλη θεραπεία συνδυαστική με σωστά αφρολουτρα λοσιόν και κρέμες και σε λίγες μέρες θα ηρεμήσει. Άπαξ και μάθεις την ρουτίνα που χρειάζεται στο δέρμα θα ηρεμήσει. Αν είσαι στην Αθήνα να πας στο παιδί στο νοσοκομείο Συγγρός έχει εξαιρετικούς γιατρούς και είναι εξειδικευμένο στα δερματικά.

Μπράβο κορίτσι μου, μπήκα να δω τι έγινε τελικά και χάρηκα πολύ! Να ειναι πάντα καλά η μικρούλα

Δεν σε έχω σε καμία περίπτωση γνωσεις ιατρικές όμως θα σου σου πω την εμπειρία μου. Ο γιος μου είναι τώρα 16 μηνών, στους 11 μήνες δεν έκανε τίποτα από όλα αυτά ( παλαμάκια, χαιρετισμούς ) είχε αρχίσει δειλά δειλά να κάνει το που είναι με το χεράκι του. Το ήξερε απ' το τραγούδι για που για που για που πηγαίνει η αλεπού. Ο παιδίατρος ποτέ δεν με αγχωσε για κάτι τέτοιο. Ξέρω ότι τα περισσότερα παιδιά το κάνουν περίπου στο χρόνο. Έμενα συγκεκριμένα τα έκανε όταν ήταν 13 μηνών, άρχισε χαιρετούσε και έκανε παλαμάκια. Σίγουρα δεν σου λέω να μην κοιτάς το παιδί σου και να μην ρωτάς, όμως να ξέρεις ότι το κάθε παιδί έχει είναι διαφορετικό και έχει τους δικούς του χρόνους. Για παράδειγμα έμενα είναι ένα παιδάκι το οποίο είναι κοινωνικό πολύ χαμογελαστό, αλληλεπιδρά και παίζει με παιδιά της ηλικίας του και μεγαλύτερα, ακούει και εκτελεί εντολές πχ φερε μου την μπάλα να παίξουμε, περπάτησε νωρις από 9 μηνών, ωστόσο ακόμα δεν έχει χει πει καμία λέξη. Αγχώνομαι; Φυσικά αλλά προσπαθώ κάθε φορά να το εκλογικευω. Έχω ένα παιδί που επικοινωνεί απλά ακόμα με τον δικό του τρόπο.Ο παιδιατρος μου λέει ότι έχει ακόμα 2 μήνες μπροστά του και θα τα πει όλα. Τέλος μην ακούς διάφορα από άλλες μαμάδες του τύπου πχ εμένα χαιρετούσε από 2 μηνών, εμενα έλεγε σκουλικομιρμιγκοτρυπα από 5 μηνών. Τζάμπα σε αγχωνουν. Το παιδάκι σου είναι τέλειο με τον δικό του τρόπο και θα τα κάνει όλα όταν νιώσει έτοιμο! Να σου ζήσει και να είναι πάντα γερό και δυνατό

Πιστεύω ότι είναι λογικό να έχει λίγα ερυθρά, γιατί και εγώ τότε αν έκανα ούρων στον μικρό θα έβγαζε ερυθρά αφού είχε πορτοκάλι στάμπες. Και σε μένα εχει δείξει η ούρων με λίγα ερυθρά αλλά αρνητική σε κάποια λοίμωξη( στην εγκυμοσύνη μάλιστα). Όπως και να έχει σε λίγο θα ξέρεις και σίγουρα! Λιγο υπομονή σε όλους μας ελπίζω να υποχωρήσουν οι καύσωνες σύντομα. Ελπίζω να μην ξανά ταλαιπωρηθεί η μικρούλα σου να είναι πάντα γερή και δυνατή!

Σπυριδούλα καλησπέρα. Πήρα το θάρρος να σου απαντήσω γιατί είδα τυχαία την ανάρτηση σου. Έχω ένα γιο 16 μηνών, γέννησα 25 Φλεβάρη του 22, ένα χρόνο μεγαλύτερο απ' το δικό σου μωράκι. Πέρσυ λοιπόν τέτοιο καιρός ο γιος μου θηλαζε αποκλειστικά δεν είχαμε ακόμα ξεκινήσει τροφές ( ξεκίνησε 5,5 μηνών και ήταν Αύγουστος ). Ξαφνικά όταν ξεκίνησαν οι πρώτες ζέστες από εκεί που είχαμε φουλ πολλές βρεγμένες πάνες, έκανε ελάχιστα. Σκέψου ότι βραδινή πάνα και ήταν εντελώς στεγνή παρόλο που θηλαζε αδιάκοπα μπορεί και όλο το βράδυ. Όμως ο καημένος απ' τη ζέστη ιδρώνε πολύ και έχανε όλα τα υγρά του. Μάλιστα δύο φορές μέσα στο καλοκαίρι είχε και πορτοκάλι σημάδια στην πάνα, δείγμα ότι ήθελε υγρά. Ο παιδίατρος με καθησυχασε ωστόσο, στις μηνιαίες επισκέψεις και ότι είναι απόλυτα φυσιολογικο στις πολύ ζεστές μέρες να μην έχει πολλά τσισακια και ακόμα και τα πορτοκαλί δικαιολογούνται εφόσον δεν τα δούμε συνεχόμενα και είναι μια στο τόσο. Στο λέω για να ηρεμήσεις γιατί πιστεύω ότι δεν έχει ουρολοίμωξη, απλά είναι λόγο της πολύ έντονης ζέστης. Εγώ προσπαθούσα να τον έχω δροσερό όλη την μέρα, συχνά μπάνια, τον άφηνα και αρκετά χωρίς πάνα να αερίζεται ( είχα σεντόνια που από κάτω ήταν αδιάβροχα είτε έβαζα υποσεντονο). Φέτος που είναι 16 μηνων ευτυχώς θηλάζει τρώει αλλά πίνει και αρκετό νερό και χυμούς οπότε δεν το έχει εμφανίσει στην ίδια ένταση με πέρυσι.

Μην ανησυχείς είναι παροδικό. Σχεδόν ολα τα μωράκια όταν ξεκινάνε τροφές έχουν δυσκοιλιότητα. 3 φρούτα βοηθάνε πολύ : σύκα, δαμάσκηνα και ακτινίδια! Προσοχή όχι και τα 3 μαζί γιατί μετά θα έχουμε αντίθετα αποτελέσματα!! Ακτινίδια είναι και της εποχής τώρα, τα άλλα 2 μπορείς να τα βάζεις στην φρούτοκρέμα και αποξηραμένα η σε μορφή σπιτικής μαρμελάδας ( εννοείται χωρίς ζάχαρη υπάρχουν πολλές στα βιολογικά)

Αφού έγραψες και πόλη μπορεί να το δει και κάποια κοπέλα από Χανιά και να σου γράψει τιμή συγκεκριμένα. Κάτι άλλο που σκέφτηκα είναι να πάρεις τουλάχιστον στην κλινική και να ρωτήσεις τιμή ώστε τουλάχιστον να γνωρίζεις το ποσό θα κοστίσει αυτό κομμάτι. Με το καλό να έρθει το μωράκι σας.

Εξαρτάται απ' την πόλη που βρίσκεσαι! Αλλά ευτυχώς στην επαρχία είναι πολύ πιο οικονομικά απ' ότι στην Αθήνα η Θεσσαλονίκη. Ο γιατρός σου πρέπει να σε ενημερώσει για το κόστος της κλινικής με την οποία συνεργάζεται. Εμένα με ενημέρωσε για το κόστος σε ένα απ' τα προγραμματισμένα ραντεβού όταν έφτασα στον 7ο και συζητήσαμε και το πλανο μας για τον τοκετό. Εμένα μου στοίχισε 1000 ευρώ η αμοιβή του γιατρού ( η οποία είναι ίδια είτε για φυσιολογικό είτε για καισαρική) και 900 ευρώ η κλινική + 100€ η μαία. + 150€ η αναισθησιολογος. Σύνολο 2150€ ( τελικά χρειάστηκε να κάνω καισαρική, η τιμή για φυσιολογικο έχει μικρή διαφορά γύρω στα 150€ )που τα πήρα πίσω απ' το κράτος όπως λέει και η Agni παραπάνω σε 2 δόσεις. Επίσης να υπολογίσεις και το κόστος του παιδιάτρου που είναι έξτρα για τις ιδιωτικές κλινικές συνηθως Καταχραζομαι λίγο το θέμα της θεματοθετριας αλλά μου κίνησε λίγο την περιέργεια. 500€ η μαία; Δεν είναι παρά πολλά; Εγώ δεν είχα προσωπική μαία ειχε το μαιευτήριο και με βοήθησαν με τον θηλασμό και ότι άλλο χρειάστηκε. Στο λέω καλοπροαίρετα επειδή θα πληρώσεις την κλινική μήπως δεν είναι απαραίτητη η μαία και γλιτώσεις τα χρήματα. Έχω ακούσει από φίλες μου να πληρώνουν έξτρα την μαία του γιατρού τους για να τις βοηθήσει αλλά με 50-100€ ποτέ παραπανω

Κοίτα ξεκινά τώρα να τον βάζεις βοηθάει στην ενδυνάμωση ( το λεγόμενο tummy time).αλλά και που δεν τον έβαζε δεν έγινε και τίποτα! εμένα ο παιδίατρος μου έλεγε να τον βάζω από 2 μηνών. Αλλά και που το ήξερα δεν τον έβαζα πάρα ελάχιστα. Ξέρεις γιατί; Με το που έκανα προσπάθεια πλανταζε στο κλάμα! Ο γιατρός μου έλεγε να τον βάζω 5 λεπτά εμένα δεν άντεχε ούτε 5 δευτερόλεπτα! Σκεφτόμουν λοιπόν όλη την ώρα ότι δεν τον γυμνάζω ότι θα καθυστερήσει να γυρίσει να μπουσουλισει να περπατήσει κτλ. Ε λοιπόν τίποτα απ' αυτά δεν έγινε! Γυρισε και ρολαρε κανονικά! Δεν μπουσουλησε αλλά 9 μηνών σηκώθηκε και περπάτησε! Το σημαντικό είναι να κρατάει καλά το κεφαλάκι του, αυτό δείχνει αν έχει αναπτυχθεί καλά. Τα υπόλοιπα είναι και στο κάθε παιδί πότε θα τα κάνει. Πχ έχω φίλη που το μωρό της περπάτησε από 7 μηνών (!) και άλλη φίλη που το παιδί περπάτησε 16 μηνών, είναι και τα 2 υπέροχα παιδιά και πανέξυπνα. Οι ανησυχίες μας δεν θα τελειώσουν ποτέ νομίζω και γω κάθε τρεις και λίγο κάτι ψάχνω για τον μικρό μου. Πχ τώρα κοντά χρονίζει και τον κοιτάω στο στόμα πότε θα πει την πρώτη λέξη!

Καλημέρα! Στην ηλικία που είναι το μωρακι σου εμένα ο παιδίατρος μου είπε ότι θέλουμε απλά να γυρνάει στο πλάι, αυτό πρέπει να έχει κατακτήσει. Το να ρολαρει μπορεί να συμβεί και μεχρι 8 μηνών! Οπότε έχετε πολύ περιθώριο ακόμα μην στεναχωριέσαι. Να ξέρεις βοηθάει πολύ η ώρα στο πάτωμα. Εγώ δεν είχα ποτέ ρηλαξ, από 4 μηνών είχα πάρει έναν καλό τάπητα( αυτά τα κομματια παζλ ειδικά για βρέφη) και παίζαμε κάτω, εκεί είχα στημένα και τα γυμναστήρια του μωρού.Αυτο τον βοήθησε να δυναμώσει. Πάντως αφού θα έρθει φυσιοθεραπευτής θα τον τσεκαρει σε όλα, χέρια πόδια κορμό οπότε θα μπορέσει να σε βοηθήσει και να σου δείξει ασκήσεις και για το πώς θα το βοηθήσεις στο ρολάρισμα. Θα δεις μια μέρα θα το κάνει ξαφνικά και με τόση επιδεξιότητα σαν να το έκανε από πάντα! Δεν θα ξεχάσω όταν το έκανε το δικό μου μωρό πρώτη φορά, δακρισα σαν να έβλεπα την κομανετσι στους ολυμπιακούς!

Καλησπέρα και χρόνια πολλά! Θα σου πω την πρόσφατη εμπειρία μου μιας και έχουμε ένα μωράκι δέκα μηνων! Έχω εμπειρία απ' το inglesina trilogy και είμαστε υπέρ ευχαριστημένοι. Θεωρώ ότι είναι απ' τα κορυφαία καροτσια. Θα σου πω τα θετικά : είναι μικρό σε μέγεθος, χωράει σε όλα τα αυτοκίνητα και τα ασανσέρ. είναι όμορφο και γερό σαν κατασκευή. Επίσης κλείνει και ανοίγει κυριολεκτικά με το ένα χέρι. Είναι ελαφρύ ( το πιο ελαφρύ σε σχέση με ότι έχουν πάρει φίλες μου ). Το έχουμε λιώσει στις βόλτες δεν έχει πάθει τίποτα. Έχει πολύ καλά υφάσματα και καθαρίζει εύκολα. εχει πολύ καλή καλαθουνα η οποία έχει φοβερό στρωματακι και ανάκληση σε πολλές θέσεις, εμείς εκεί κοιμηζαμε το μωρό τους πρώτους 5 μήνες και άνετα θα μπορούσαμε παρά πάνω αλλά ήταν πια καλοκαίρι και ήταν πολύ ζεστή για να κοιμάται εκεί μέσα. Επισης το καθίσματακι αυτοκινήτου τίμιο, εμεις το χρησιμοποιήσαμε και σαν κάθισμα για το καρότσι για τους μήνες 3 έως 5 γιατί το μωρό δεν ήθελε να είναι ξαπλωμενο στην καλαθουνα, ήθελε να βλέπει και ήταν τέλειο γιατί του έδινε την κατάλληλη στήριξη. Το πήραμε σε προσφορά 650€ άξιζε τα λεφτά του. Μακάρι να έχει κάποια άλλη κοπέλα έμπειρια να σου πει και για το cybex με το καλό το μωράκι σας και καλές αγορές!

Καλησπέρα και χρόνια πολλά! Ενδιαφέρομαι να αγοράσω το θηλαστρο αν δεν έχει πουληθεί ακόμα! Αν είναι διαθέσιμο παρακαλώ στείλτε ένα μήνυμα να μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες!

Καλημέρα! Εγώ κάθε φορά που περνάμε άλμα παρατηρώ τα εξής: -Αυξημένη όρεξη για φαγητό ( εμείς θηλάζουμε οπότε αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μένει πολύ ώρα στο στήθος και να ζητάει συνέχεια ) - Γκρίνια συνεχόμενη χωρίς λόγο, ακόμα και αν παίζουμε και γελάει μπορεί μετά να δείχνει ότι κάτι τον ενοχλεί -αλλαγες στον ύπνο του, κάποιες μέρες κοιμάται περισσότερο σαν να μην χορταινει ύπνο και άλλες με λίγες ώρες είναι στο πόδι γεμάτος όρεξη. Τα άλματα ανάπτυξης κρατάνε από 2 βδομάδες έως και 2 μήνες(!) ανάλογα σε ποιο άλμα αναπτυξης είστε ηλικιακά. Αν πατήσεις στο Google θα σου βγάλει ένα πινακακι με τις εβδομάδες που αν προσέγγιση είμαι κάθε άλμα και πόσο διαρκεί. Ένα άλμα που θυμάμαι να μας έχει ζορισει αρκετά ήταν το 23-26 ( δηλαδή απ' 23 εβδομάδα ζωής έως 26η ). Τώρα είμαστε 8,5 μηνών και είμαστε πάλι σε άλμα έχει αρκετή γκρίνια και πείνα αλλα κανουμε υπομονή. Μετά από κάθε άλμα εμφανίζεται κάποιο καινούριο κατόρθωμα του μωρού και συνήθως "ανταμοιβεσαι" για την ταλαιπωρία, πχ μαθαίνουν να γυρνάνε, να μπουσουλανε, να σηκώνονται κτλ

Α κορίτσια θυμήθηκα και ένα άλλο κόλπο που είχε πιάσει κάποιες φορές! Όταν είχε κοιμηθεί καλά, δηλαδή περίπου κανένα εικοσαλεπτο αφού τον είχα αγκαλιά, τον ξάπλωνα στο κρεβάτι με χειρουργικές κινήσεις, φυσικά πήγαινε κατευθείαν να ξυπνήσει αλλά χωρίς να χάνω χρόνο κουνούσα γρήγορα και ρυθμικά το στρώμα του κρεβατιού και τον επερνε πάλι ο ύπνος! Μετά με ύφος νικήτριας παγκόσμιου πρωταθληματος ένιωθα πάλι να κυλάει το αίμα στα χερια μου. Ελπίζω να πιάσει και σε σας!

Τίποτα, σου τα λέω ακριβώς όπως ήθελα να μου τα πούνε τότε που έκλαιγε κρυφά γιατι ακόμα και το να μπορέσω να κάνω μπάνιο ήταν μια πολυτέλεια. Αν δεν έχεις μαξιλάρι θηλασμού στήριξε το χέρι σου σε ένα κανονικό μαξιλάρι για να μπορέσει να μοιράζεται το βάρος. Επίσης ζητά βοήθεια από όπου μπορέσεις, να προσπαθείς έστω να αφιερώνεις λίγο χρόνο και σε σένα. Σε λίγο καιρό θα σκέφτεσαι αυτήν την περίοδο και χαμογελάς όταν θα σκέφτεσαι πόσο δυνατή ήσουν που τα κατάφερες!

Αντιμετώπισα το ίδιο θέμα με σένα και γενικά το παθαίνουν πολλά μωρά αυτό δηλαδή ξαφνικά να μην μπορούν να κοιμηθούν πουθενά αλλού εκτός από την αγκαλιά και την μυρωδιά της μανουλας.Για αυτό κιόλας οι πρώτοι τρεις μήνες ονομάζονται και το 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, επειδή το μωρό δεν έχει καταλάβει ότι είναι ξεχωριστή ύπαρξη απ' την μαμα του και ηρεμεί μόνο πάνω σου στους ήχους της καρδιάς σου και στην αίσθηση της μυρωδιάς σου που είναι η μόνη που τον ηρεμεί. Υπομονή λίγες μέρες και μετά θα δεις θα κοιμάται και πάλι στην φωλιά η στο κρεβατάκι του, είναι φάση και θα περάσει. Επειδή και μένα μου είχαν φύγει τα χέρια με έσωσε ο μάρσιπος τον κοιμιζα εκεί και έκανα τις δουλειές μου και επίσης είχα φτιάξει τον "θρόνο" μου στον καναπέ, ένα σημείο με πολλά μαξιλάρια όπου ξάπλωνα βολικά και μετά τον επερνα αγκαλίτσα πανω στο μαξιλάρι του θηλασμού και τον ακουμπούσα εκεί όταν κοιμόταν με αποτέλεσμα και να είναι πάνω μου ήρεμος και να κοιμάται και να μην στηρίζει όλο του το βάρος στα χέρια μου. Να σου ζήσει το μωράκι σου και να ξέρεις ότι κάθε μέρα που περνά θα είναι και πιο εύκολη από εδώ και πέρα. Στο λέω γιατί και μένα σε εκείνη την φάση όλα μου φαινόταν βουνό. Τώρα το μωρό μου είναι 8 μηνών και είμαστε σε καλύτερο δρόμο. Επίσης αν τον θηλάζεις δοκίμασε την ξαπλωτη στάση στο κρεβάτι να κοιμαστε αγκαλίτσα να ξεκουράζεσαι

Καλησπέρα, Είχα μια φυσιολογική κύηση χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα και δεν πήρα ποτέ προγεστερόνη. Μπορείς να διαβάσεις για την ορμόνη αυτή, είναι η ορμόνη που ουσιαστικά υποστηρίζει όλη την εγκυμοσύνη. Ο οργανισμός την παράγει μόνος του όμως. Την δίνουν μέχρι την αυχενική συνήθως σε κοπέλες με κολπική αιμορραγία, εξωσωματική εγκυμοσύνη η όταν έχουν χαμηλή τιμή ( δεν παράγουν αρκετή για να υποστηρίξει κύηση - το βλέπει ο γιατρός σε εξέταση αίματος). Γνωρίζω επίσης ότι την συνεχίζουν σε δεύτερο κ τρίτο τρίμηνο για αποφυγή πρόωρου τοκετού, όταν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Αφού όμως σου το είπε ο ενδοκρινολόγος σου κάλεσε τον γυναικολόγο και συζητά το ανοιχτά. Πες ότι ο συγκεκριμένος γιατρός ( που ουσιαστικά ελέγχει ορμόνες ως ενδοκρινολόγος, άρα δεν μίλησε για κάτι άσχετο απ' το πεδίο του ) μου είπε ότι δεν χρειάζεται, εσείς τι γνώμη έχετε, μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί χρειάζεται να παίρνω προγεστερόνη; Δεν είναι ντροπή ίσα ίσα χρειάζεται να γνωρίζουμε τι μας δίνεται απ' τον γιατρό μου. Με το καλό να γεννηθεί ο κούκλος σου και να τον πάρεις αγκαλίτσα!

Καλημέρα! Ελπίζω να αισθάνεσαι ήδη καλύτερα. Δυστυχώς η ψυχολογικη κουραση είναι πολύ χειρότερη απ' την σωματική και φυσικά πολύ πιο δυσκολη στο να την διαχειριστούμε... Μην έχεις τύψεις κανείς ότι καλύτερο για το αγοράκι σου και μόνο ότι έχεις ψάξει το θέμα πήγατε σε αναπτυξιολογο εντοπίσατε το ότι το παιδί είναι χαρισματικο είναι δείγμα ότι ασχολείστε με το παιδί και θέλετε να του δημιουργήσετε τις καλύτερες προϋποθέσεις για το μέλλον. Να σε ρωτήσω αν μένεις Θεσσαλονίκη η Αθήνα γνωρίζεις ότι υπάρχουν χώροι για δραστηριότητες για χαρισματικα παιδιά; Θα μπορούσες να τον ξεκινήσεις σε τέτοιους χώρους ώστε να έχει επαφές με αντικείμενα που δεν θα βαριέται και θα βρει και παιδιά που ισως έχουν περισσότερα κοινά. Επίσης όπως λογικά θα ξέρεις τα χαρισματικα παιδιά στην πλειοψηφία τους έχουν κλίση στην μουσική και στα εικαστικά. Μήπως αν ξεκινούσε μια τέτοια δραστηριότητα θα μπορούσε και να εξελιχθεί και να διοχετεύσει δημιουργικά την ενέργεια και την περιέργεια του για μάθηση και εξερεύνηση. ( Αυτό μπορεί να συμβεί ανεξάρτητα απ' το αν είσαι σε κάποιο αστικό κέντρο η σε κάποια επαρχιακή πόλη). Το μωρό σου πάνω απ' όλα σε χρειάζεται συναισθηματικά εσυ είσαι η σταθερά του,.συνέχισε την καλή δουλειά και πότε στην ζωή του δεν θα είναι μόνος ανεξάρτητα από το πόσο χαρισματικός θα είναι. Η συναισθηματική νοημοσύνη μας εξασφαλίζει ότι μπορούμε να κατανοήσουμε τους γύρω μας και να ζήσουμε ευτυχισμένοι και ευτυχώς αυτή αναπτύσσεται και δυναμώνει!

Αχ αν βρεις τρόπο να την βάλεις στο δωμάτιο της, να μοιραστείς μαζί μας το πώς! Θέλω σιγά σιγά να τον βάλω στην κούνια του αλλά και γω λόγο κούρασης δεν το έχω επιχειρήσει ακόμα, σκέφτομαι ίσως τα Χριστούγεννα αλλά απ' την άλλη απλά βάζω ένα στόχο να μην έχω να το σκέφτομαι και αυτό από τώρα. Καθε μερα με το ζόρι προλαβαίνω να τα χωρέσω όλα μεχρι να παίξουμε να κάνουμε μπάνιο και να βάλουμε κρέμες πάνες ρούχα έχει περάσει η ώρα και τρέχουμε να κοιμηθούμε! Καλά για δίαιτα δεν το συζητώ μου έχουν μείνει 8 κιλά απ' την γέννα ( από τα είκοσι!!! που κατάφερα και πήρα) και δεν μπορώ με τίποτα να μπω σε πρόγραμμα.

Αχχχ και άλλη μανούλα που δεν κοιμάται! Η μόνη συμβουλή που μπορώ να σου δώσω είναι να την θηλάζεις ενώ είσαι ξαπλωμένη, φαντάζομαι το κάνεις ήδη. Όπως έγραψα και παραπάνω είμαι στην ίδια φάση με το μωρό να είναι πιο μικρό βέβαια 8 μηνών. Αν δεις νομίζω ισχύουν όλα όσα μου έγραψε η @vikib. Διάβασα και για την παλινδρόμηση ύπνου που δεν γνώριζα και αναφέρεται και στις ηλικίες 8 μηνών και 12 μηνών σαν ηλικίες που γίνονται έντονες αλλαγές αναπτυξιακές με αποτέλεσμα να χαλάει ο ύπνος τους.

Διαβάζοντας και γω όλα τα κείμενα χαίρομαι όπως είπε και η @Klaral που δεν είμαι μόνη! • Επίσης πρέπει να απαιτούμε κορίτσια απ’ τον σύντροφό μας να εμπλέκεται άμεσα στην φροντίδα του μωρού. Δεν είναι ένας απλός υποστηρικτικός κρίκος, είναι ένας ισάξιος φροντιστής. Είναι πατέρας του μωρού και έχει επιστημονικά τεκμηριωθεί ότι ένα μωρό μεγαλώνει καλύτερα έχοντας λάβει φροντίδα και από τους 2 γονείς. Είμαι τυχερή γιατί ο άνδρας μου με βοήθησε από την πρώτη στιγμή πολύ, ήταν ενεργός παρακολουθήσαμε μαζί και σεμινάρια για τον ερχομό του μωρού κτλτ( βέβαια στην πρώτη ευκαιρία εννοείται ότι θα βρει τρόπο να λουφαρει ) αλλά κανουμε και σταθερά συζητήσεις σε σχέση με το μεγάλωμα του παιδιού, τι κάνουμε σωστά και τι λάθος. Δεν σας τα λέω για να σας περιγράψω ότι έχουμε την τέλεια σχέση ίσα ίσα έχουμε ακόμα πολλά να διορθώσουμε. Απλά σε κάθε συζήτηση επιμένω και ζητάω ακόμα περισσότερα και του εξηγώ ότι δεν μου κάνει καμία χάρη όταν πχ κρατάει το γιο του για να κάνω μπάνιο να βγω μια βόλτα η να προετοιμαστώ για την δουλειά. Είναι θετικό ότι οι φίλοι του που έχουν μωρά είναι επίσης στο ίδιο μοτίβο και συμμετέχουν στο μεγάλωμα των μωρών τους ( μάλιστα ο ένας είχε πάρει αυτός την γονική άδεια αντί της συζύγου και για ένα χρόνο μεγάλωσε ο ίδιος το μωρό) οπότε έχει θετικά ερεθίσματα απ’ τον περίγυρο του. Κορίτσια ήθελα να ρωτήσω είναι καμία μανούλα που να θηλάζει το μωράκι της; Θηλάζω και είμαστε 8 μηνών, το τελευταίο διάστημα δεν κοιμάμαι καθόλου τα βράδια θέλει να θηλάζει ολοοο το βράδυ. Έχει συμπέσει με το ότι εδώ και ένα μήνα γύρισα στην δουλειά και λείπω τα πρωινά, λέτε να είναι επειδή του λείπω και έχει προσκολληθεί η να είναι από άλμα ανάπτυξης;;; Έχω να κοιμηθώ μέρες τώρα

Καλώς σας βρήκα! Εγώ πάντως προειδοποιω όλες τις φίλες μου που δεν έχουν παιδιά για αυτό που τις περιμένει! Αλήθεια όσο και αν λατρεύω το μωρό μου όσο και αν επιθυμώ την κάθε στιγμή μαζί του, η έλλειψη ελευθερίας είναι απρόσμενα δύσκολη κατάσταση. Στην δική μου περίπτωση μάλιστα εκφράζεται και με τύψεις. Παράδειγμα έχω ένα μήνα που γύρισα στη δουλειά μου. Ενώ το απολαμβάνω και επιτέλους μπορώ να πιω ένα καφέ και να μιλήσω για 5 λεπτά με συναδέρφους για κάτι άλλο πέρα απ' το μωρακι μου ταυτόχρονα το μυαλό μου παίζει σε λούπα το αγοράκι μου και πόσο μου λείπει. Είναι απίστευτο τι κάνουν αυτές οι ορμόνες μαζί με την φύση που σε καλει να μεγαλώσεις το μικρό σου. Το πρώτο δίμηνο μετά την γέννα αναρωτιομουν πως ο κόσμος κάνεις και δεύτερο παιδί. Πώς η φύση μας επιτρέπει να είμαστε τόσο μαζοχιστες! Αλλά τελικά με το που περνάει ο καιρός τελικά ακόμα και σε μένα τριβιλιζει η ιδέα!

Παρακολουθώ καιρό το φόρουμ αλλά γράφτηκα σήμερα για να απαντήσω σε αυτή την ομάδα γιατί βρήκα ενδιαφέρουσα την συζήτηση! Έχω ένα μωράκι 8 μηνών και πραγματικά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι το μεγάλωμα ενός μωρού απαιτεί τόσο μεγάλα ψυχικά και σωματικά αποθέματα. Έχοντας κάνει μια καλή επαγγελματική πορεία με τις σπουδές που ήθελα,είχα στο μυαλό μου ειδυλλιακά το μεγάλωμα του μωρού μου που τόσο είχα ονειρευτεί! Ένα μωρό που θα το μεγαλώσουμε με τις καλύτερες αρχές και παιδαγωγικές μεθόδους που τόσο έχω διαβάσει αυτά τα χρόνια.. Όμως θεωρώ μεγάλο ταμπού ότι κανείς δεν συζητάει απ' τα πριν τις δυσκολίες που θα συναντήσει μια νέα μητέρα. Όταν σε βλέπουν να εγκυμονεις σου λένε κοιμήσου τώρα που μπορείς και γελάνε, λες και το θέμα ύπνου είναι το μοναδικό. Πιστεύω ότι οι δυσκολίες που έχουμε είναι πιο βαθιές όταν συνειδητά δημιουργείς έναν καινούριο άνθρωπο. Προσωπικά παγώνω στην ιδέα του τι ευθύνες έχουμε στις πλάτες μας. Θα μου πείτε το κάνουν εκατομμύρια γυναίκες σε όλον το πλανήτη, να μεγαλώνουν παιδιά εσεις γιατί το βλέπετε τόσο δύσκολο. Κι όμως πιστεύω ότι είναι η πιο δυσκολη "δοκιμασία" αν θέλεις πραγματικά να διαπαιδαγωγησεις, να αναθρέψεις μια νέα ψυχή, να ανοίξεις νέους ορίζοντες και δυνατότητες για το παιδί σου και όχι απλά να καταφέρεις να επιβιώσει.