Artemis20

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    161
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Artemis20

  1. κοριτσια, γνωριζει καμια αν υπαρχει γυναικα γιατρος εξωσωματικος?
  2. δεν ειχαμε ζητησει τον ελεγχο κατι συγκερκριμενου, καθως εχουμε καθαρους καρυοτυπους. να σου πω την αληθεια δεν θυμαμσι ποσες και ποιες ανωμαλιες ειχαμε ελεγξει, το σιγουρο ειναι οτι αυτη που ειχε τελικα το εμβρυο ηταν καποια διαφορετικη. απο οτι μου ειχαν πει οι εμβρυολογοι στο ιασω, δεν ειναι καθολου σπανιο φαινομενο αυτο που μου συνεβει, γιατι με τις διαιρεσεις που συμβαινουν καθως προχωραει το εμβρυο, μπορει να εμφανιστουν ανωμαλιες, που οι προεμφυτευτικοι αδυνατουν να ανιχνευσουν στην 5η μολις μερα. ο προεμφυτευτικος ανιχνευει συγκεκριμενα πραγματα, που εμφανιζονται απο τοσο αρχικο σταδιο. οχι τα παντα. κανεις δεν μπορει να εγκυηθει οτι επειδη εγινε προεμφυτευτικος, το εμβρυο ειναι απολυτως υγιες και δεν υπαρχουν πιθανοτητες να προκυψει κατι στην πορεια της κυησης. εμενα προσωπικα αυτα μου μετεφεραν. τι ειναι αληθεια, δυστυχως δεν μπορω να ξερω... αν ηξερα θα ημουν κι εγω εμβρυολογος....
  3. εγω θα σου πω και το αλλο. εκανα προεμφυτευτικο στα δυο εμβρυα και βγηκαν γερα. τελικα εμφυτευτηκε το ενα κι αυτο παλλινδρομησε στην 8η βδομ. η βιοψια εδειξε οτι ειχε διαφορετικη χρωμοσωμιακη ανωμαλια που ο προεμφυτευτικος δεν μπορουσε να βρει. οποτε δωρο αδωρον. επισης, ποιος μου λεει οτι θα πεθανουν κατα τον προεμφυτευτικο και θα μου πουν οτι ειχαν ανωμαλιες? ειμαι μπροστα για να ξερω? οχι. παντως, εγω αν κρινω απο την περιπτωση μου, το μονο που αξιζει ο προεμφυτευτικος ελεγχος, ειναι να σε γλιτωσει απο παλλινδρομη, οχι τοσο απο την μη εμφυτευση. γιατι η παλλινδρομη ειναι 1000000 φορες χειροτερη απο την αρνητικη χοριακη. συνεπαγεται σποξεση, πονο και πολυ περισσοτερο διαστημα να επανελθεις. αλλα τελικα και το να σε γλιτωσει απο αυτην, αποδειχτηκε οτι δεν μπορει να το πετυχει παντα.
  4. ερωτηση, επικοινωνουσες με τον ιδιο σε πιθανα τηλεφωνηματα? τον εβρισκες? απο αναμονη σε τι κατασταση ηταν?
  5. κοριτσι μου, σε ποιον γιατρο κατεληξες? αν θες στειλε μου πμ.
  6. κι εμενα αυτο μου λεει και το πιστευω κι εγω επισης. ειδικα για κερατο και καταστασεις με ψεματα, ζευγαρια που ο καθενας ζει σε ενα αλλο συμπαν κλπ, πολυ πιο συχνο φαινομενο ειναι σε αντρογυνα με παιδια, παρα σε ζευγαρια χωρις παιδια. ισως και γιατι στην πρωτη περιπτωση επιλεγουν να μην χωρισουν στο ονομα του ή των παιδιων. παντως γυρω μου, οπου και να το πιασω, σε φιλικο επιπεδο θες, στη δουλεια θες, σε οικογενειακο περιβαλλον θες, βλεπω κατι αντρες και με ενα και με πολλα παιδια, που κοιτανε δεξια κι αριστερα που θα ξεπορτισουν, κι εμενα δε μου φαινεται καθολου να υπολογιζουν το οτι ειναι γονιοι. οπως και γυναικες, που εχουν ξεχασει τον εαυτο τους και την προσωπικοτητα τους κι ολα τα ριχνουν στην μητροτητα. ο ανθρωπος δεν αλλαζει με ή χωρις παιδι, απλα βρισκει ενα ακομη δεκανικι να του βγουν τα ψυχολογικα του και τα καταπιεσμενα συναισθηματα. @Joka γιατι δε μας λες τον γιατρο σου? εστω με πμ.. θα βοηθησεις πολλες απο εμας στην επιλογη!! σε ευχαρστω!!
  7. προσωπικα παντως δεν συμφωνω καθολου με αυτο.γνωριζω ζευγαρια χωρις παιδια, ευτυχισμενα, με πετυχημενες σχεσεις, που ζουν τη ζωη τους στο μαξιμουμ, ειναι ερωτευμενοι και βλεπεις οτι περνουν καλα και ειναι γεματοι. και γνωριζω και ζευγαρια με ενα και δυο και τρια παιδια, μεσα στην γκρινια και την κατιφια. μιζερους, χωρις καμια απολαυση κι ουσια στη ζωη τους. ξερω ζευγαρια με παιδια, που οι αντρες κερατωνουν τις γυναικες τους, που αυτες ειναι προσκολλημενες μονο στο παιδι κι οταν αυτο ξεπεταγεται και δεν τις εχει την ιδια αναγκη, πεφτουν σε καταθλιψη και χανουν το νοημα της ζωης τους. οποτε, δεν ειμαι υπερ των γενικοτητων. ολα ειναι θεμα ζευγαριου και σχεσης και αποφασεων για το πως θα αντιμετωπιζεις τη ζωη σου. και τελος, θα κλεισω με την συμβουλη της γιαγιας μου: τα παιδια ειναι δανεικα. δεν θα προλαβεις να καταλαβεις για ποτε εχουν αυτονομηθει και κοιταν τη ζωη τους. και τοτε, θα μεινεις και παλι εσυ κι ο αντρας σου. για αυτο κοιτα να διαλεξεις τον σωστο ανθρωπο και να παραμενετε ερωτευμενοι και με ορεξη ο ενας για τον αλλο. ποιος μεγαλογιατρος? δεν ειναι κ λιγοι.... με ενδιαφερει γιατι ψαχνομαι και θελω να αποκλεισω τετοιες περιπτωσεις.
  8. καλημερα κοριτσι! σε ποιο κεντρο και γιατρο εισαι?
  9. κοριτσι μου ειχα ουρεοπλασμα για μηνες, πηρα οτι αντιβιωση απο το στομα υπηρχε κι εφευγε για λιγες μερες και μετα με την επομενη καλλιεργεια να το παλι! τελικα ο γιατρος μου ρωτησε διαφορους (μου το ειπε ξεκαθαρα) και μου εδωσε ενα σχημα μονο με υποθετα (δυο διαφορετικα) για 10 μερες και εφυγε οριστικα.το ενα επι της ουσιας αποστηρωνε την περιοχη και το αλλο εφτιαχνε το ph.μου ειπε οτι η αμυνα του κολπου ειχε πεσει τοσο,που με τις ισχυρες αντιβιωσεις μονο περισσοτερο κακο θα μπορουσα να κανω. επισης επαιρνε αντιβιωση κι ο συζυγος καθε φορα, ενω οι καλλιεεργειες του ηταν καλες (γιατι ηθελε μονος του...τι να πεις...).αν δεν το χεις δοκιμασει,πες μου να τον ρωτησω (γιατι δεν θυμαμαι).ισως σε βοηθησει κι εσενα.
  10. κοριτσια μου σας παρακολουθω αλλα δεν εχω γραψει αυτες τις μερες γιατι το πηγατε σε ααααλλο επιπεδο...!! χεχεχε!! τυφλα να εχουν οι γιατροι!! και η αληθεια ειναι εχω χαθει λιγο στην μεταφραση. ευχομαι σε οσα κοριτσια ειχαν αποτυχιες, κουραγιο και ελπιδες για την επομενη φορα. σε οσες ειχαν θετικες χοριακες να εχουν ηρεμες και χαρουμενες εγκυμοσυνες και σε ολες τις υπολοιπες καλη τυχη στις προσπαθειες τους!! καλες διεγερσεις, πολλα και ποιοτικα εμβρυακια και πολλες εμφυτευσεις με τεραστιες χοριακες!! πολλα φιλια
  11. καλησπερα και πολλα περαστικα! ευχομαι καλη και γρηγορη αναρρωση..!! καταρχην εχεις συζητησει ολα αυτα τα ενοχληματα, αρχικα με το γιατρο που σου εκανε την επεμβαση και κατα δευτερον με τον ψυχολογο ή ψυχιατρο σου (εφοσον απο οτι καταλαβα καποιος ειδικος σε παρακολουθει);
  12. Artemis20

    Άλλη μια πεθερόπληκτη

    καταρχην να σου ζησει το μωρακι! γερο κ τυχερο! κατα δευτερον θεωρω πως η κατασταση να μενεις πανω κατω με τα πεθερικα, μονο αρρωστημενη μπορει να αποβει (εκτος κι αν εισαι στο 1% που να πετυχεις λαχειο). το σπιτι που φτιαχνετε ειναι τουλαχιστον μακρια; κι εγω εμενα στο σπιτι των πεθερικων με τον αντρα μου για 1μιση χρονο (και σκεψου οτι δεν ζουσαν μονιμα στην αθηνα, ερχονταν καθε δυο τρεις μηνες και καθονταν καμια βδομαδα, οπου κι εγω εφευγα και γυρνουσα στο πατρικο μου) και παρολο που κι εμεις ημασταν πολυ πιεσμενοι οικονομικα, αποφασισαμε να μετακομισουμε στο νοικι, με κερδος την ανεξαρτησια μας. πρεπει να εστιασεις στη σχεση σου με τον αντρα σου και μονο, ποσο μαλλον τωρα που χετε και παιδακι. δεν ειναι υγιες να ανακατευονται οι γονεις του στην καθημερινοτητα σας και να σας ελεγχουν. ξερω οτι εισαι πολυ μικρη ακομα, αλλα κοριτσι μου κοιτα να εισαι καλα εσυ κι η οικογενεια σου και μονο. η ψυχικη σας ηρεμια και η ισορροπια στη σχεση σας θα ερθει μονο οταν αυτονομηθειτε. αφου σε ακουει κι εκεινος ειναι με το μερος σου, παρτον και ζηστε καπου ηρεμοι με το μωρακι σας.
  13. μη λες χαζομαρες! ολα καλα θα πανε!!!
  14. κοριτσια να σας ρωτησω κατι, δεν κανετε την χοριακη στο κεντρο εξωσωματικης? εγω που τις εκανα εκει κατα τις 8, 10.30 με 11 με επαιρναν και μου ελεγαν το αποτελεσμα.
  15. δεν μπορουμε να σου δωσουμε εμεις απαντηση στο αν θα το κρατησεις μυστικο ή οχι. το θεμα ειναι να νιωθετε εσυ κι ο αντρας σου καλα με την επιλογη σας. εγω πχ με τον αντρα μου, επιλεξαμε να μην το πουμε πουθενα, ουτε στους γονεις μας, οπως δεν θα λεγαμε ουτε οτι προσπαθουσαμε φυσικα για παραδειγμα. προσωπικα το μοιραστηκα μονο με 2,3 ατομα στη δουλεια μου, λογω αδειων κλπ, με τα κοριτσια εδω και με την ψυχολογο μου κι ειμαι μια χαρα με αυτο. δε νιωθω ασχημα ουτε εχω αναγκη να το πω σε καποιον αλλο. επισης εχουμε περασει δυο αποβολες. και την πρωτη φορα που ηταν απο φυσιολογικη εγκυμοσυνη, το ειχαμε πει σε αρκετα ατομα και οταν ηρθε αυτη η εκβαση, με επιβαρυνε πολυ να το επαναφερω και να εξηγω τι και πως. εκτοτε καταλαβανε ποσο προσωπικο και λεπτο θεμα ειναι και ολες μας τις προσπαθειες, τις κραταμε για εμας και λειτουργει καλα στην δικη μας περιπτωση. επισης με την εξωσωματικη και παρολο που εμεινα εγμυος, ειχα αιμορραγια (αρα ακινησια) και μετα απεβαλα, και παλι το διαχειριστηκα μονη και δεν ενιωθα να μου λειπει κατι. οποτε μονο εσυ κι ο αντρας σου λοιπον εχετε την απαντηση στο ερωτημα σου.
  16. ελπιζω να πανε ολα καλα αυτη την φορα. ειστε τυχεροι που ξερετε ακριβως τι ψαχνετε. προχωρας κιολας? μπραβο κοριτσι!! να δεις που ολα θα πανε καλα, σου στελνω την θετικη ενεργεια μου κ πολλα φιλια!
  17. τι το ειδικο εχετε? πες και σε εμας που δεν θυμομαστε/ξερουμε... (σσ: να αλλαξουμε και λιγο θεμα και κλιμα)
  18. εγω σε συγχωρω ! επισης να πω οτι αισθανομαι μια χαρα γυναικαρα και γκομεναρα και υγιεστατη κιολας, ασχετα με τις σετροταιντ στο ψυγειο. διπλα εχω και μια κρεμα λανκομ για τα ματια... μην με πειτε και γριεντζω τωρα!!!
  19. εγω ειμαι αυτη η κοπελα! οπως ξαναειπα εγω πιστευω οτι καθε γυναικα και καθε ζευγαρι εχει δικαιωμα να πιστευει οτι θελει και να νιωθει οπως θελει. εγω ειπα απλως την προσεγγιση μου. δεν νιωθω αρρωστη και θεωρω το πως θα διαχειριστεις την ζωη σου και τα δυσκολα ή ομορφα που ερχονται, ειναι θεμα επιλογης. κι εγω εχω επιλεξει να ειμαι χαρουμενη κι ευτυχισμενη με τον αντρα μου με ή χωρις παιδι. δεν με οριζει ουτε με ολοκληρωνει ως γυναικα κι ως ανθρωπο το ποσο γονιμη ειμαι. ουτε εξαρταται η γνωμη μου για τον αντρα μου απο το ποσο καλο σπερμα εχει. και τελος η φυση της σχεσης μας και η ευτυχια της δεν οριζεται απο την αποκτηση του παιδιου. αλλα λεω ξανα, αυτη ειναι η δικη μου γνωμη. καθεμια μας μπορει να το βλεπει οοοοπως αυτη θελει. ειρηνη υμιν!
  20. κοριτσι μου μην συγχυζεσαι! συγγνωμη που επεμβαινω αλλα ολες κανουμε τις επιλογες μας, καμια δεν ειναι καλυτερη απο την αλλη. η καθεμια μας ειναι υπευθυνη για τις πραξεις της και κανει οτι νιωθει. δεν υπαρχει σωστο κι λαθος. μοναχα ο δρομος που χαραζει και ακολουθει η καθεμια μας με το ενστικτο της και την καρδια της. δεν υποστηριζω κανενα, αλλα σε παρακαλω να μενεις ηρεμη εισαι για το καλο του μωρου σου. κι ολες μας βεβαια! δεν εχουμε τιποτα να χωρισουμε, τις δυσκολιες μας τραβαμε και που και που γινομαστε λιγο πιο σκληρες κι απολυτες.
  21. θα σου μιλησω οπως θα μιλουσα στην κολλητη μου. ειναι κριμα να το βλεπεις σαν αρρωστια κοριτσι μου. κι ειναι κριμα για σενα και την καρδουλα σου. δεν ειναι ζητημα ζωης ή θανατου, δεν κρινεται απο αυτο η υγεια σου. ειναι θεμα επιλογης και θεμα του τροπου που φανταζεσαι την ζωη σου, το μελλον σου και την ολοκληρωση της χαρας σου. παντως να ξερεις οτι υπαρχουν πολυ πιο σοβαρα προβληματα απο αυτο. που πραγματικα κρινουν την ζωη μας. ναι!! αλλα εχουμε πολυ ακομα. θα παρουμε τον αυγουστο αδεια! σημερα εχει μακαρονια με κιμα! χιχιχι
  22. μια χαρουλα αγαπη μου! διαβαζω τα νεα σας και χαιρομσι πολυ, μιυ δινετε πολυ αισιοδοξια!! εσυ να μου πεις πως μου εισαι...!!!
  23. ουτε εγω ντρεπομαι, αλλα δεν θελω να δινω εξηγησεις σε ερωτησεις που μπορει να ερχονται επ αοριστον (ακομη κι απο αγαπη κι ενδιαφερον των αλλων) ή να επαναφερω πραγματα που δεν θελω στο μυαλο μου. θεωρω οτι ειναι κατι προσωπικο και μου αρκει να το μοιραζομαι με το ταιρι μου. επισης δεν αισθανομαι αρρωστη και δεν χρειαζομαι βοηθεια, η εξωσωματικη ειναι επιλογη μας. θα μπορουσαμε να μην την κανουμε καν. και μιλωντας προσωπικα παντα, εχουμε βαλει ταβανι στις προσπαθειες μας. προτεραιοτητα εχουμε εμεις ως ζευγαρι και η ισορροπια μας, την οποια πλεον την πτοστατευουμε και δεν την θυσιαζουμε στο βωμο της αποκτησης ενος παιδιου. αλκα και παλι, αντιλαμβανομαι οτι καθε ζευγαρι και καθε ανθρωπος ειναι διαφορετικος κι εχει αναγκη αλλα πραγματα. εμενα πχ με καλυπτει πολυ που μοιραζομαστε εδω τις εμπειριες μας, που ειμαστε και σε παρομοιες καταστασεις κι ακομα, δε νιωθω να λεω ψεματα στους αλλους οταν δεν ειμαι καλα, απλα τους συγκεκριμενους προβληματισμους τους μοιραζομαι με τον αντρα μου κι εσας μονο. εξαλλου, υπαρχουν πολλα και διαφορετικα πραγματα τα οποισ μας στεναχωρουν, ταλαιπωρουν, χαροποιουν και δεν τα λεμε σε ολους, αλλα σε συγκεκριμενα ατομα που επιλεγουμε. αυτο δε σημαινει οτι ντρεπομαστε ή λεμε ψεματα. ειναι θεμα επιλογων. επισης , να ειναι καλα κι η ψυχολογος μου που με εχει βοηθησει απειρα... χαχαχαχ,, ξαναλεω, καθε ανθρωπος λειτουργει βασει των δικων του αναγκων και θελω κι το δικο μου σωστο, προφανως και δεν ειναι σωστο για ολους...
  24. ποσο σε νιωθω. ουτε κι εμεις εχουμε πει τιποτε σε κανενα και το περναμε τελειως μονοι. μονο καποιοι συναδελφοι μας το γνωριζαν λογω αδειων κλπ. κατα τα αλλα ουτε οι γονεις. ειναι πολυ δυσκολο να το περνας μονη σου. κι εμενα με εχει βοηθησει παρα πολυ η συζητηση με ολες σας! μια τεραστια αγκαλια σε καθεμια ξεχωριστα!!