Cafe Αυγουστος 2009

[JimDin]

Βελουδάκι σίγουρα σε λίγο καιρό θα του αρέσει πολύ και θα παίζει με τα άλλα παιδάκια...διάβασα το μυνημά σου και βούρκωσα και εγώ...τις τελευταίες μέρες έχω γίνει ιδιαίτερα ευαισθητη με το θέμα παιδί...δεν ξέρω τον βλέπω να μεγαλώνει και το άγχος μου μεγαλώνει μαζί του...Βελ καλώς ήρθες και εσύ στην παρέα των μαμάδων "είμαι στην δουλειά αλλά το μυαλό μου είναι σπίτι...στον παιδικό...στο σχολείο..."

[Μητερούλα]

Ντινάκι, τι να πω? ότι και να πω καταλαβαίνεις..ααααχχχχχχ~

Πως πας εσύ? πως περάσατε στο πάρτυ ? σε έπαιρνα τηλέφωνο εκείνη την ημέρα στο σπίτι για ευχές , αλλά εσείς μάλλον καλοπερνούσατε ήδη..

γίνεται πανζουρλισμός στο γραφείο, έχω ένα κεφάλι καζάνι

[Μητερούλα]

Α, και να μην ξεχάσω..ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑΣ ΣΟΥ, ατάκα και επιτόπου Ντινάκι..γλιτώνετε μεγάλη ταλαιπωρία, βάσανα και κλάματα..και κερδίζετε επίσης σε διαμόρφωση προσωπικότητας του μικρού, ομαλα και με φυσιολογικό τρόπο..

[JimDin]

Α, και να μην ξεχάσω..ΕΙΚΟΝΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΕΘΕΡΑΣ ΣΟΥ, ατάκα και επιτόπου Ντινάκι..γλιτώνετε μεγάλη ταλαιπωρία, βάσανα και κλάματα..και κερδίζετε επίσης σε διαμόρφωση προσωπικότητας του μικρού, ομαλα και με φυσιολογικό τρόπο..

Το ξέρω φιλενάδα και τα έχουμε πεί οι δυό μας...είναι και καλός άνθρωπος πάνω απο όλα...θα σε πάρω το απογευματάκι αν έχεις χρόνο να τα πούμε!

[Sisi24]

Καλησπέρα κορίτσια!

Ντινάκι χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σου κοπέλα μου!

Να σε χαίρεται ο αντρούλης σου και ο Λεωνιδάκος σου!!

Βελ σας πήρανε τελικά στο σταθμό?

Εύχομαι να συνηθίσει γρήγορα ο Λεόντης σου και να περνάει όμορφα με όλα τα παιδάκια παρέα!

Μη στενοχωριέσαι βρε, σε λίγο καιρό θα σε χαιρετάει και θα τρέχει να παίξει με τους φίλους του!

Κλεο περαστικά στη Ζωίτσα για τις μυξούλες!

Άντε να βγουν και τα άλλα δοντάκια να ηρεμήσει κι από τα πονάκια το παιδί!

Εμάς εχτές βράδυ έφυγαν τα πεθερικά..ρε παιδιά, σε δυο βδομάδες θα ξανάρθουν, δεν είναι ότι δεν τους θέλω ή ότι μου έχουν κάνει κάτι οι άνθρωποι, αλλά το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται κι ο παπάς που λένε..αυτό το κάθε τρεις και λίγο εδώ λίγο μου τη βαράει, είμαι τόσο παράξενη ρε γμτ?

[Andriana]

Καλησπέρα κορίτσια,

Βελουδένια μου κουράγιο όλα θα πάνε καλά και ο μικρός θα προσαρμοστεί, κάθε αρχή και δύσκολη που λένε.

Ξέρεις πολύ καλά ότι είμαι και εγώ στο club των εργαζόμενων μαμάδων και σε καταλαβαίνω, εδώ προχθές με την κουνιάδα μου την αφίσα που της έχω εμπιστοσύνη και το μυαλό μου ήταν όλο σπίτι.

Κατά τα αλλά αν εξαιρέσουμε κάτι νερά που μου κάνει η μικρή με τον ύπνος της και ότι είμαι ψόφια γιατί δουλεύω για μια ακόμη φόρα και πρωί και βραδύ, είμαστε καλά.

Ααα η μικρή σήμερα μου έφερνε το κινητό μου και μου έλεγε μπαμπά μπαμπά, έχει πιάσει λιμάνι εδώ και καμπόσες μέρες και μιλάμε πρωί και βραδύ όποτε της μιλεί κάθε μέρα εεε και μικρή το έμαθε και ήθελε να μιλήσει με τον μπαμπα…τον πείρα τηλεφωνώ και τον ξύπνησα για να του μιλεί και του έλεγε μπαμπααα και γελαγε μετά τα έχασα ο άντρα μου γιατί τόσο καιρό τον ακούει αλλά δεν του μιλάγε.

[mikio]

Γεια σας κοριτσάκια μου! Ας ξεκινήσω με τα δικά σας!

Βελουδάκι μου ψυχή μου, μπορεί να μην έχω βρεθεί στη θέση σου μέχρι σήμερα αλλά σε καταλαβαίνω τόσο πολύ! Κι εγώ δεν τον αφήνω πέρα από 2-3 ώρες κανένα πρωινό για καμιά δουλειά αλλά συνήθως όλες τις δουλειές τις κάνουμε το απόγευμα κι έτσι είχα καιρό να τον αφήσω μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα που άρχισα τον ανώδυνο. Και θα μου πεις...στο σπίτι τον αφήνω να τον προσέχει η μάνα μου αλλά και πάλι ένα μούδιασμα το νιώθω... Και μάλιστα δεν κλαίει όταν φεύγω εγώ (κλαίει όταν φεύγουν όλοι οι άλλοι,μήπως πρέπει να παρεξηγήσω...? ) οπότε και πάλι δεν τον λες αποχωρισμό με την ουσιαστική έννοια...

Χθες ας πούμε τον πήγαμε το απόγευμα στη μάνα μου για να βγούμε με τον άντρα μου. Όλον αυτό τον καιρό το έχουμε κάνει 2 φορές. Και σήμερα είχα ανώδυνο και μετά γιατρό και πήγαμε να τον πάρουμε το απόγευμα. Ένιωθα απίστευτο άγχος για το πώς θα νιώσει τόσες ώρες μακριά μας... Η μαμά μου μου είπε ότι τη νύχτα δεν ήθελε να ξαπλώσει με τπτ στο κρεβάτι, κοιμήθηκε γαντζωμένος πάνω της και έκλαιγε αν πήγαινε να τον ακουμπήσει στο κρεβάτι.Τελικά κοιμήθηκαν αγκαλιά. Όλη την μέρα ήμουν μουδιασμένη,μου έλειπε και σε γενικές γραμμές δεν το ευχαριστήθηκα που βγήκα με τον άντρα μου. Προσπάθησα να σκέφτομαι ότι θα είναι σε καλά χέρια αλλά δε μου αρκούσε...Μου έφτανε που δεν ήταν τα δικά μου. Και σήμερα που τον ξανάδα νόμισα ότι μεγάλωσε, ότι ομόρφυνε... λες και είχα να τον δω μέρες. Αν νιώθω έτσι σε τέτοιες περιπτώσεις φαντάζομαι πώς θα νιώθει η καθεμία από εσάς και πώς θα ένιωθα αν ήμουν στη θέση σας και τον άφηνα στον παιδικό και τον έβλεπα να κλαίει κιόλας. Κι ένας ακόμα λόγος που ήθελα να μείνω έγκυος στο 2ο ήταν ότι δεν άντεχα να αφήσω τον μπέμπη. Στο 2ο άραγε τι θα γίνει??? Τα ίδια θα νιώθω?? Με βλέπω να πηγαίνω και για 3ο μετά....αλλά με αυτό το σκεπτικό θα κάνω παιδιά μέχρι να βγω στη σύνταξη!

Το βράδυ χθες που είδα όμως άδεια την κούνια σκέφτηκα το άλλο... Μόνο υγεία να έχουμε εμείς και τα παιδάκια μας και οι λίγες ώρες που θα αποχωριστούμε ο ένας τον άλλο δεν είναι τπτ. Καλά να είμαστε... Ακούς τόσα παιδάκια που χάνουν τις μανούλες και τους μπαμπάδες τους και τόσες μαμάδες που χάνουν τα παιδιά τους... Σκέφτηκα και την γυναίκα του ξαδέρφου της μάνας μου την Ανθή... που έχασε το 8 μηνών μωράκι της πέρυσι περίπου τέτοια εποχή. Και ότι από τότε και για πάντα θα αντικρίζει την άδεια κούνια και τις φωτογραφίες του μωρού...και με πήραν τα κλάματα. Λίγες ώρες μου φάνηκαν αιώνας... Πώς θα νιώθει αυτή η μάνα που το έχασε για πάντα? Υγεία κοριτσάκια μου πάνω από όλα! Και κάθε μέρα να τα παίρνουμε σφιχτές αγκαλιές!

[mikio]

Στα υπόλοιπα...

Αντριάνα μου κοντεύει ο καιρός που η κορούλα σου θα τα λέει από κοντά με τον μπαμπάκα της! Με το καλό και οι χαρές σας! Οι προετοιμασίες φαντάζομαι θα είναι πολύ πιο γλυκές και όμορφες τώρα που έχεις και το μωράκι σου!

Κλεοπάτρα υπομονή και μόλις βγει το δόντι θα στρώσει. Του Γιώργου έσκασε επιτέλους το είδα με τα ματάκια μου για να μη φάω δαγκωνιά πάλι και άρχισε πάλι να τρώει και να πίνει γάλα! Ακόμα βέβαια τρίβει ούλα με τα χέρια και τη μούρη του πάνω μου καλή ώρα σαν τη Ζωούλα, αλλά πιστεύω ότι δε θα αργήσει να σκάσει και το δικό σας. Δίνε της καμιά βρεφική οδοντόβουρτσα μαζί με το φαρμακάκι να τρίβει να ανακουφίζεται!

Σοφάκι μου δεν είσαι παράξενη να θες την ησυχία σου ώρες-ώρες! Είναι υπερβολικό να κατεβαίνουν τόσο συχνά από Αθήνα αλλά τουλάχιστον σκέψου κρατάνε και λίγο τον μπέμπη και ξεκουράζεσαι και δείχνουν ότι τον αγαπάνε πολύ! Αυτό πάλι είναι καλύτερο από τα δικά μου πεθερικά που δεν έρχονται κι ούτε πρόκειται να έρθουν ποτέ! Θα τους δω τώρα που με το 2ο μωρό δε θα μπορούμε να πηγαίνουμε κάθε τρις και λίγο! Πού θα πάει δε θα έρθουν?? Αλλά είναι δυνατόν να παίρνει την περασμένη βδομάδα η πεθερά μου τηλέφωνο τον Άρη να ρωτάει αν θα πάμε τώρα το Σεπτέμβρη (λόγω ενός διήμερου ρεπό που δικαιούταν και πήρε τώρα) επειδή τους έλειψε το μωρό??? Με εμένα στο μήνα μου σχεδόν να έχει την απαίτηση να κάνω οδικό ταξίδι μέχρι τη Σητεία 4 ώρες!! Ήμαρτον! Αν τους έλειψε να έρθουν να το δουν κι αυτή μια φορά! Και μιλάμε όλο το μήνα κάθε λίγο και λιγάκι πότε θα έρθετε και πότε θα έρθετε?? Φταίει κι ο Άρης που έλεγε θα δούμε αν και πότε θα έρθουμε... αλλά τεσπα.

[mikio]

Και τα δικά μας εν συντομία. Μικιό καλά! Σκαρφαλώνει και στη γυψοσανίδα πλέον! Και στην πλάτη του καναπέ! Καλού-κακού πήρα σήμερα από το φαρμακείο: επιδέσμους, μπενταντίν, φουσιντίν και κρέμα άρνικας που σύστησε η Κλοκλο! Οργανώθηκα,αχρείαστα να είναι... αλλά με τέτοιο παιδί...

Νέα από τη μικρούλα! Καλά είναι! Έφτασε κιόλας 2.370 γραμμάρια! Θα βγει κι αυτή σαν τον Γιώργη! Η ζυγαριά όμως του γιατρού με πόνεσε αφάνταστα! Έδειξε ότι σε ένα μήνα πήρα 4 κιλά! Αισίως 82! Δεν μου κάνει εντύπωση λοιπόν που πονάω παντού, λαχανιάζω στα 10 σκαλιά και πάω σαν την πάπια! Σιχαίνομαι τον εαυτό μου ώρες-ώρες που δε με κάνω καλά στο φαγητό! Στο πρώτο πώς είχα τόση πυγμή?? Τώρα πώς ξέφυγα έτσι?? Πώς θα ξαναπάω στα 60 και τα 58?? Ουφ!

[Μητερούλα]

Γλυκιά κυρά-δασκάλα, πόσο δίκιο έχεις ..κι εγώ αυτό περίπου σκεφτόμουν σήμερα, ανάμεσα στους αναστεναγμούς και τη βαρυγκόμια μου..οτι δηλαδή κλαίω για τον παιδικό τώρα..και τι καλά που δεν κλαίω για άλλους λόγους , σοβαρότερους, υγείας και λοιπά..όσο και να λέμε, υγεία το σημαντικότερο όλων..πολυτιμότατο.

Ανδριανούλα, έλα ρε , μπαμπάκα απο το τηλέφωον, θα χέστηκε ο άλλος , πωπωπω, πέρασε και ο καιρός βρε Ανδριάνα, σε λίγο πίσω ο Μιχαλιός με το καλό..άντε να βάζετ ε μπροστά και κείνη τη γαμοβάφτιση κι εσείς..το μέρος που σου έλεγα στο Μικρολίμανο, δεν θα στο πρότεινα τελικά, αμφιβάλλω αν μπορέιτε να χορέψετε, και νταβαντούρια γενικώς, αρκετά ακριβό, και αμφιβόλου ποιότητας τα εδέσματα..

αυτά, αγάπες, καληνυχτίζω, πάω να κάνω κανένα μπανάκι..

[mikio]

Μόνη μου κλαίγομαι εε?? Σας αφήνω κοπελούδες μου! Ελπίζω αύριο να είμαστε όλες καλύτερα! Όσο ξαναδιαβάζω τα μνμ μου... Απαπα το μαύρισα το καφέ μας μου φαίνεται!

Σας φιλώ και σας καληνυχτίζω!

[Μητερούλα]

Καλά που μου θύμισες την άρνικα, θα πάρω κι εγώ..Νεκταρίτσα, μια χαρά τα νέα της μικρούλας, δεν το πιστεύω μιλάμε, βλέπω το τικεράκι σου, εγώ είχα γεννήσει σαν μέσα σε δέκα ημέρες απο όσο είσαι τώρα..με καισαρική βέβαια, αλλά σε κάθε περιπτωση...είσαι ανατριχιαστικά κοντα, μικρή!!..δικαιολογημένα και τα κιλά και όλα..με το καλό κοπέλα μου!!

[mikio]

Αχ δε σε πρόλαβα Βελουδάκι μου! Ήμουν σίγουρη ότι θα το σκεφτόσουν πάντως και θα σε παρηγορούσε λιγάκι αυτό... Όλα θα πάνε καλά και αύριο-μεθαύριο δε θα ξεκολλάει ο μικρός σου από εκεί! Τα λέμε κουκλίτσα!

[Μητερούλα]

Μόνη μου κλαίγομαι εε?? Σας αφήνω κοπελούδες μου! Ελπίζω αύριο να είμαστε όλες καλύτερα! Όσο ξαναδιαβάζω τα μνμ μου... Απαπα το μαύρισα το καφέ μας μου φαίνεται!

Σας φιλώ και σας καληνυχτίζω!

Καλέ, εσύ είσαι ένας ολόλαμπρος ήλιος(που λέει και μια ψυχή..) που μας φωτίζεις ..τι μαύρισμα λες..??

Καληνυχτούλες, εύχομαι να ξεκουραστείς όσο μπορείς και γίνεται.

[mikio]

Καλά που μου θύμισες την άρνικα, θα πάρω κι εγώ..Νεκταρίτσα, μια χαρά τα νέα της μικρούλας, δεν το πιστεύω μιλάμε, βλέπω το τικεράκι σου, εγώ είχα γεννήσει σαν μέσα σε δέκα ημέρες απο όσο είσαι τώρα..με καισαρική βέβαια, αλλά σε κάθε περιπτωση...είσαι ανατριχιαστικά κοντα, μικρή!!..δικαιολογημένα και τα κιλά και όλα..με το καλό κοπέλα μου!!

Τελικά όλο φεύγουμε κι όλο εδώ είμαστε! Ευχαριστώ πολύ-πολύ για τις ευχές και για την παρηγοριά στο θέμα των κιλών! Τέτοια θέλω να ακούω αλλά να μην παίρνω θάρρος! Ναι έφτασε ο καιρός... ακόμα να το πιστέψω! Πρέπει να γεννήσω για να το συνειδητοποιήσω!