Cafe Αυγουστος 2009

[Anstef]

εχω παθει σοκ, ειδατε το κοριτσάκι που το πατησαν 2 φορτηγα και κανεις δε το βοηθουσε?????????????????????????

Σε τι κοσμο ζουμε Χριστε μου.

Κλοκλο περαστικουλια..

Ελε, αφου τοσο καιρο λεω οτι θα κανω παραγγελια απο Αγγλία!!!αχ αχ, δε πειραζει, Χριστουγεννα να χει πέσει και κάνα χαρτζηλικι απο παππουδες!

Περνάει φάση γκρινιας ο μικρος ε? αχ κουράγιο..ισως ειναι η αλλαγη του σταθμου,ο ερχομος του μωρου,που εισαι σπιτι..ολα μαζι..ίσως ηταν απλα μια κακιά μερα.

[mikio]

Καλημέρα-καλησπέρα!! Τι κάνετε???

Κλεοπατράκι χρόνια σου πολλά κοριτσάρα μου, όλα να σου πάνε δεξιά στο νέο σου ξεκίνημα και να χαίρεσαι την όμορφη οικογένειά σου!!!

Νεκταριάκι εμένα μου έκατσε πάντως κάπως, ήθελα να είσαι μωρέ αφού τόσο καιρό το λες και το μελετάμε...Αλλά οκ, σε 2-3χρόνια όποτε εσείς νιώσετε πως ήρθε η στιγμή.

Βέρρα, πολύ γούτσου γούτσου όσα λες με τα 2 σου παδιάκια. Μακάρι και ο Μάνος να αντιδράσει έτσι, αλλά δεν το βλέπω!

Αγγελική ας με ρώταγες ρε συ, που ξέρω γω πότε και τι παραγγέλνεις κυρά μου????

αχ το περίμενα παιδιά ότι ίσως να σας καθόταν κάπως, χαρά είναι πάντα μια νέα εγκυμοσύνη (εγώ να δεις πώς ανυπομονώ να ακούσω από άλλες ευχάριστα!) αλλά καλύτερα που δε σας έκανα εγώ το χατήρι! να είμαστε όλες χαρούμενες κι εγώ μαζί!

για το μάνο που λες και την αντίδραση με τη μπέμπα, μην το λες ότι δε θα είναι οκ! από εκεί που δεν το περιμένεις μπορεί να τον δεις να μεταμορφώνεται. θα προσέξεις μόνο πώς θα του τη φέρεις. τη μπέμπα. κι εγώ νομίζεις περίμενα ότι θα είναι οκ ο γιώργος? εγώ με τον αδερφό μου παίζαμε πολύ ξύλο πάντα. μιλάμε αφού δε σκοτωθήκαμε... κι έχουμε μέλλον, δεν μπορώ δλδ από τώρα να κρίνω ότι τα παιδιά μου θα είναι μονιασμένα επειδή στα 2 και 1 χρόνια τους παίζουν καλά μαζί.

[mikio]

αν τα terrible two είναι πρόβα για τα terrible 15, τότε σε 13 χρόνια θα περασω πολύυυυυ δύσκολες ώρες......

:lol:

το πόσο γέλασα κοπελιά δε λέγεται!!! άντε καλέ... με τις κόρες κι έχετε ζόρια???

[mikio]

Αχ τι να σας λέω τώρα...Βαριέμαι και να γκρινιάζω αλλά χθες ζήσαμε ένα βράδυ εφιάλτη. Μας έβγαλε και τους 2 εκτός εαυτού, σε σημείο να μαλώσουμε μεταξύ μας. Από τις 10μιση ως τις 12μιση έκλαιγε, δεν ήξερε τι ήθελε, χτυπιόταν, νύσταζε ΧΑΜΟΣ!Η μικρή από μέσα καταχτυπιόταν με όλα αυτό το στραπάτσο, γιατί όλα αυτά τα έκανε πάνω μου. Βρε τον ξεματιάσαμε, βρε προσευχούλες του είπα, βρε με άγιο λαδάκι τον λάδωσα!ΤΙΠΟΤΑ!!!Εντέλει κοιμήθηκε που λέτε??Όρθιος στο γόνατό μου. Πάω να τον μεταφέρω, ξαναξυπνά-ξανά τα ίδια. Α δώσαμε και ντεπόν μπας πονούσε κάπου αλλά άμα πονάει το λέει μια χαρά. Τελικά κοιμήθηκε στην κοιλιά μου, τον πάει ο Στεφ στην κούνια. Στις 2μιση ξανάξυπνα, το ίδιο σκηνικό ως τις 3μιση. Τον πήρα δίπλα μου στο κρεβάτι, ο μπαμπάς μας την έβγαλε στον καναπέ. Στις 7μιση ξυπνά, κλαίει, μου λέει φύγε και με δαγκώνει στον ώμο. Ξαναξεραίνεται επιτόπου και ξύπνησε 10 παρά μες την τρελή χαρά. Είπα πως αν ξυπνήσει στην ίδια κατάσταση θα το πάω ή σε παπά ή στο νοσοκομείο.

Αφού δεν γέννησα χθες, θα τον φάω όλο τον μήνα κορίτσια!!!!Ανθεκτική η τζουτζούκα!

αυτό φιλενάδα να το ψάξεις. κάτι λέει να συμβαίνει κάθε που πάει στο χωριό. μηπως δε θέλει να γυρίσει σπίτι επειδή έχει την άπλα του και τα παιχνίδια του εκεί και αντιδρά έτσι με την επιστροφή? ψάξε το γιατί με το μωρό μετά πώς θα αντέξεις? ίσως να είναι κι αυτό που λέει η κατερίνα να ψυχανεμίζεται το μωρό... μήπως εχει να κάνει και με το σταθμό? πάντα έτσι ζωηρός ήταν? γιατί τώρα τελευταία μας τα γράφεις πολλά και πάει το μυαλό μου μόνο εκεί.

[mikio]

τι έλεγα, ότι σήμερα θα περάσω καλά??

απτις 7 το πρωί έχω κάνει 7 επισκέψεις στη τουαλέτα, και καμιά 10ριά εμετούς αγκαλιά με τη λεκάνη στο κρεβάτι....δε τη παλεύω....τώρα σα να στέκομαι στα πόδια μου λίγο, ευτυχώς δεν είχε φύγει ο Χ για δουλειά....είμαι αξιοθρήνητη σας λεώ...

Κοπελιά κι εσύ σαν κι εμένα ρίχνεις κοράκους κάτω ε?? περαστικά βρε κορίτσι! για γαστρεντερίτιδα μου ακούγεται...ελπίζω να κάνω λάθος!

Νεκ...ανακουφίστηκες?? Εγώ ναι! Παναγιά μου αυτό το "με 3 παιδια κάτω των ετών" με φρίκαρε! Παρανέξτ γίαρ μια χαρά! Αμα έχω λεφτά (τουτέστιν άμα πουλάω 500 τούρτες τη βδομάδα και έχω προσλάβει και προσωπικό ) θα κάνω και γω να μαστε μαζί!

Ναι!!!!!!!!! Μαζί!!! Θα μείνω πάλι πρώτα εγώ και μετά περιμένω πμ!!!

Τα δράματά σας και μεςι τα ζούμε βεβαίως....σε τακτά διαστήματα....στην εφηβεία θα πάρουμε τα βουνά....

εγώ θα τα περάσω φαίνεται πολλαπλασιασμένα επί 2 στην εφηβεία. έτσι έκανα και στη μάνα μου. ήμουν ήσυχο νήπιο και τρελαμένη τινέιτζερ!

δε τη παλεύω άλλο, φεύγω...

...ανάθεμα και ξέρω τι έκανα εδώ με τις παραθέσεις!

κοπελιά το βραδάκι θα σε πάρω τηλέφωνο, θα είσαι σε θέση να το σηκώσεις ή θα ακούω πλέιμπακ το καζανάκι??? :lol:

[mikio]

μάλλον κόηλησα κι εγώ, ο αντρέας είναι εντελώς μπουκωμένος κι εμένα με πονάει ο λαιμός μου, το πρωί χουρχουλιάζαμε κι εμείς κάτω από το πάπλωμα

περαστικά!!!!καλέ τι είναι τούτο σήμερα????

[mikio]

εχω παθει σοκ, ειδατε το κοριτσάκι που το πατησαν 2 φορτηγα και κανεις δε το βοηθουσε?????????????????????????

Σε τι κοσμο ζουμε Χριστε μου.

Δεν το είδα κι ούτε πρόκειται! ντροπή αν είναι δυνατόν!

[female]

Κλεοπάτρα ιωσούλα τσάκωσες. Το ίδιο είχα και εγώ, 1-2 μερούλες και θα είσαι περδίκι. Δεν μας φτάνει τόση ταλαιπωρία από τα λέλουδα και τα λελουδάκια, έχουμε και τα δικά μας.

Αγγελική νεξτ τάιμ, θυμίσου νεξτ Αν ζω μέχρι τότε, θα στο θυμίσω εννοείται.

Κατερίνα μου θυμίζουν όσα γράφεις λίγο τα δικά μας, αλλά εδώ έχει παραγίνει το κακό. Πείσμα, ξεροκεφαλιά πάει σύννεφο!

Νεκταρίτσα πάντα ήταν ζωηρό παιδί. Αν θυμάσαι 6 μηνών απέσυρα το ριλάξ γιατί σηκωνόταν όρθιος από εκεί και 2 φορές μου έπεσε και κάτω δεμένος μαζί με το ριλάξ. Σε κάθε ηλικία και σε σύγκριση με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας, ζωηρό τον έλεγες!Τώρα όμως έχει και άποψη, η γλώσσα πάει ροδάνι, το χέρι το σηκώνει πανεύκολα και μας ξυλοφορτώνει και γενικώς είναι μια πολύ πολύ ισχυρή προσωπικότητα. Οκ, κάπου το χαίρομαι και το καμαρώνω το τσαγανό του, αλλά σου λέω αυτή η συμπεριφορά του τελευταία μας έχει προβληματίσει όλους. Από παπουδογιαγιάδες, θειάδες και εμάς τους φουκαράδες τους γονείς.

Το μεσημέρι πάλι σκοτώματα να κοιμηθεί, έφαγε 2-3, εγώ άλλες 13 και στο τέλος ξεράθηκε.

Τι πιστεύω??Κάπου μάλλον φταίει ο σταθμός. Κάθε μέρα δεν θέλω να πάω στο σχολείο λέει γι'αυτό και τώρα 2-3 μέρες αντιδράει και εκεί. Αλλαγή γι'αυτόν και ίσως ήρθε σε κακή στιγμή για το παιδί γιατί ξέρει πως αυτός είναι εκεί και η μαμά του σπίτι. Χαζός δεν είναι, θα κουφαθείς με τα όσα λέει και αντιλαμβάνεται. Ξέρετε από τα δικά σας. Και το λέω αυτό γιατί έχει κολλήσει πάνω μου από τότε που σταμάτησα την δουλειά. Δεν θέλει ούτε την μάνα μου που τον είχε τόσο καιρό, ούτε τον πατέρα μου που ομολογουμένως τον λατρεύει, ούτε την αδερφή μου, τις ανιψιές μου. Μπαίνουμε στο σπίτι, κλείνει την πόρτα και αν χτυπήσει το κουδούνι και μπει ένας από όλους τους οικείους σκοτώνεται! Δεν τους θέλει.

[female]

Στο χωριό χθες πήγαν μιάμιση ώρα και άρχισε τα 'την μαμά μου σέλω'. Με πήραν τηλ και μου έλεγε 'μαμά να έθω πίσω στο πίτι, στο δικό σου πίτι'. Με το που ήρθαν, ορμάει μέσα-εγώ ήμουν σκυμμένη να καθαρίσω τις ντουλάπες χαμηλά και με αγκαλιάζει λες και είχε χρόνια να με δει, λες και ήταν μετανάστης και γύρισε. Παρόλαυτά και οι 2 μας δεν περνάμε καλά γιατί είναι ατίθασος και τρομερά ανυπάκουος.

Μην σας κουράζω άλλο. Έχω εφαρμόσει και την τιμωρία, και την αδιαφορία, και το καλόπιασμα και δυστυχώς και το ξύλο αλλά δεν πιάνει τίποτα. Όταν θέλει κάτι, το θέλει και τέρμα και τελίωσε! Άτιμο λιοντάρι!!!

Το χθεσινό πιστεύω πως ήταν μεμονωμένο γεγονός, το έχει ξανακάνει. Ίσως κάτι να τον τρομάζει στο χωριό, τι δεν ξέρω. Πάντως όχι, δεν είναι πως περνάει φίνα και δεν θέλει να έρθει, αφού ήθελε να φύγει από το πρώτο λεπτό.

Πιστεύω και ελπίζω ό,τι είναι φάση και θα περάσει. Μου είναι τρομερά δύσκολο να τον κάνω καλά, αύριο μπαίνω στον 7ο και έχω και άλλον να σκεφτώ. Εσείς οι δευτερομανούλες γνωρίζεται πως από ένα σημείο της εγκυμοσύνης και μετά, νιώθουμε πως έχουμε 2 παιδιά και όχι 1. Ε εγώ το νιώθω καιρό και ιδίως όταν με στραπατσάρει έτσι και βαράει το καημενούλι το μικράκι από μέσα.

[mikio]

σας φοβάμαι λίγο ρε φιλενάδα.... γιατί αυτό το τελευταίο που λες ότι νιώθεις ότι έχεις 2 παιδιά κι όχι ένα εγώ δεν το ένιωθα πρίν αλλά ξέρω πόσο δυνατά το ένιωσα μετά. και θυμάμαι την πεθερά μου που έλεγε πριν να γεννηθεί η μπέμπα να μην της πολυδίνουμε σημασία για να μη ζηλέψει ο γιώργος. εγώ λοιπόν αυτό δεν το θέλησα ποτέ. σχεδόν τη μίσησα που το είπε. όταν γεννήθηκε η μπέμπα μου βγήκε μια τρομερή προστατευτικότητα απέναντί της. ήταν το 2ακι που δεν πήρε καινούρια πράγματα, που θα ερχεται σε πολλά 2ο που ήταν αδικημένο από την κοιλιά.

ταυτόχρονα μου βγήκε μια ανυπομονησία απέναντι στο γιώργο. να καταλαβαίνει τι κάνουμε, τι ζητάμε, πώς να συμπεριφερθεί σε ένα μωρό. κι ήταν ακόμα μικρός. ίσως να σου βγει κι εσένα αυτό που είναι ακόμα μεγαλύτερος ο μάνος και καταλαβαίνει ακόμα περισσότερα. αν σε βγάζει εκτός εαυτού τώρα τότε θα τρελαίνεσαι. αν σου βγει αυτή η υπερπροστατευτικότητα με τη μπέμπα μπορεί να στραβώσεις κιόλας ειδικά αν ζηλεύει και ω μη γένοιτο κάνει καμιά κίνηση εναντίον της. δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις. δεν σημαίνει ότι θα αλλάξει κάτι απέναντι στα συναισθήματά σου για το μάνο αλλά η τάση που θα έχεις σα νέα πάλι μαμά να προστατεύεις και να μην αδικείς το μικράκι σου σε σχέση με το μάνο μπορεί να δυσκολέψει τα πράγματα.

θυμάμαι μια φορά που βρήκα το γιώργο πάνω στη μπέμπα και τη μπέμπα να κλαίει, χωρίς καν να διαλευκάνω αν της είχε κάνει κάτι χωρίς καν να σκεφτώ πόσο θα τον τρόμαξα με έπιασε στιγμιαία αυτό και έβαλα με το νου μου το κακό. έτρεξα προς το μέρος του, τον βούτηξα και σχεδόν ούρλιαζα "τι της έκανες?". τόσο πολύ θόλωσα. το μετάνιωσα αμέσως. απλά σου βγαίνει. όταν πιο μικρός ήταν πιο ανυπακουος και είχα θέματα με τη μπέμπα έκανα άσχημες σκέψεις. φοβήθηκα για τα συναισθήματά μου. τώρα που υπάρχει ισορροπία όλα είναι καλά. αν συνέχιζε να είναι το ίδιο παιδί με τότε ίσως να έκανα διάκριση απέναντι στα παιδιά μου. ντρέπομαι που το λέω αλλά νομίζω ότι όλοι μας μπορεί να το νιώσουμε ή να το νιώσαμε κάποτε.

[mikio]

με ανησυχεί κι αυτό που λες ότι σας χτυπάει. έχετε χάσει νομίζω το παιχνίδι και πρέπει κάπως να δράσετε για να καταλάβει ο μάνος ότι εσείς είστε οι "αρχηγοί" του παιχνιδιού. με σεβασμό πάντα στην προσωπικότητα του, αλλά και ότι πρέπει να γίνει να γίνεται. ο κόσμος να χαλάσει γιατί μία μόνο φορά να μη γίνει αρκεί για να νομίσει ότι κέρδισε το παιχνίδι. μήπως δεν επιμένετε στο τάιμ άουτ? μήπως η αδιαφορία κρατάει μέχρι να σας σπάσει τα νεύρα και τελικά να του δώσετε σημασία. και πρόσεξε λίγο το "βρέξιμο" γιατί μετά το να τις τρως από το μάνο είναι δικαιολογημένο. μπορεί να είναι και φάση αλλά μην γίνει δικαιολογία για να κάνει του κεφαλιού του.

αυτό το "το μάτιασαν", βγάζει δόντια, περνάει φάση, είναι άρρωστο, ξύπνησε στραβά πολλές φορές μας κάνει κακό γιατί δικαιολογούμε καταστάσεις που σε άλλες φάσεις δε θα δικαιολογούσαμε.

[female]

Νεκταριάκι ο Μάνος προς το παρόν έχει προτεραιότητα, είναι το μοναχοπαίδι μου, ο άγγελός μου και είναι υπαρκτός και ζωντανός. Όταν λέω πως νιώθω να έχω 2 παιδιά εννοώ πως πχ. αποφεύγω να τον σηκώνω για να μην κάνει κακό στην μπέμπα, αντιδράω όταν με κλοτσάει γιατί φοβάμαι μην την χτυπήσει και γενικώς ως έγκυος προσέχω όσο μπορώ και όσο είναι δυνατόν με ένα 2χρονο στο σπίτι. Δεν μου βγαίνει υπερπροστασία προς την μικρή και δεν τον αδικώ από τώρα. Αν ήταν έτσι δεν θα τον άφηνα χθες να είναι σκαρφαλωμένος πάνω μου επί 2 ώρες και να πιέζει την κοιλιά και ούτε θα τον είχα αγκαλιά να κοιμηθεί ενώ με πίεζε και χτυπιόταν η μικρή από μέσα. Απλά στα πλαίσια της καταστάσεως, οφείλω να προσέχω και να παίρνω προφυλάξεις. Όταν ο Μάνος με χρειαστεί γιατί έχει την ανάγκη μου, είμαι εκεί. Όταν ζητήσει αγκαλιά την έχει και στο όρθιο, όταν δε ζητάει τον αγκαλιάζω συνεχώς στο καθιστό. Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ. Όταν θα έρθει η μπέμπα δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσω...Μέχρι πριν λίγο καιρό το έβλεπα ρομαντικά, τώρα η αλήθεια είναι πως με τρομάζει...Αυτό όσον αφορά στην πρώτη σου απάντηση.

[female]

Το χθεσινό σκηνικό ήταν κάτι σπάνιο και όντως κάτι έφταιγε. Το πρωί ξύπνησε μια χαρά, μες τις αγάπες και μες τις σκανδαλιές τις συνηθισμένες. Το χθεσινό ήταν άλλο θέμα. Σου λέω το έχει ξανακάνει 3-4 φορές το καλοκαίρι όσο τον κρατούσε η πεθερά μου απλά τώρα μερικές μέρες γενικώς έχει παραζωηρέψει και ήρθε το χθεσινό και έδεσε.

Κοίτα, εγώ είμαι πιο ελαστική μαζί του γιατί αν του ξεσυνερίζομαι πρέπει να τον δέρνω όλη μέρα. Εφόσον κάνει πράγματα επικίνδυνα και άσχημα και δεν ακούει, τι άλλο να κάνεις? Τώρα κάμποσες μέρες, από τότε που έκατσα από την δουλειά και επειδή τον παλεύω το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, είμαι πιο αυστηρή μαζί του. Σκέφτηκα μήπως φταίει και αυτό και αντιδράει...Σου λέει αυτή ήταν αλλιώς και άλλαξε. Όμως άλλο να τον παλεύεις 3-4ώρες και άλλο όλη μέρα. Αν δεν βάλω κανόνες θα χαλάσει το σπίτι. Πιάνει κουτάλες και βαράει τα έπιπλα, έτσι θα μείνω? Του κρύβω τις κουτάλες, εξηγώντας του γιατί. Όσο για το ξύλο, μην φανταστείς πως το σκοτώνουμε. Καμιά στον κώλο ή στο χεράκι, μας βγάζει εκτός εαυτού. Παλιότερα χτυπούσε περισσότερο, πέρασε μια τέτοια φάση. Τώρα το έχει ελαττώσει πολύ, περισσότερο σαν μέρος του παιχνιδιού το κάνει και αντίδρασης.

[Sisi24]

Καλησπέρα!

Μπήκα το μεσημέρι και διάβασα τα νέα της δασκαλίτσας στα βιαστικά γιατί είχα κοπελομάνι σπίτι και γινότανε χαμός, οι ανηψιές μου ήτανε εδώ, είχανε και διάβασμα, ωχ λέμε για τώρα πως είναι δύσκολα αλλά και αργότερα πάλι τα ίδια θα λέμε μου φαίνεται! Μία ώρα για να μάθουμε πάντε λέξεις στα αγγλικά, αυτό το queen ειδικά, απαπα δύσκολα τους πέφτουν όλα αυτά!!

Νεκταρίτσα καλύτερα φιλενάδα να έρθει το μπεμπέ όταν το θελήσετε, τώρα θα ήταν λίγο ζόρικα τα πράγματα με τρία μωρά στο σπίτι!

Ξέρεις τον άλλο μήνα μπορεί να είναι πιο ιδανικές οι συνθήκες!!!

Γιατί δε σου έχω και πολύ εμπιστοσύνη!!

Κλεο χρόνια πολλά κοριτσάκι!!

Να χαίρεσαι τα μωρά σου και τον ατρούλη σου που σε αγαπάνε πολύ και να είσαι πάντα ευτυχισμένη!!

Περαστικά γρήγορα εύχομαι!

Σήμερα αρρώστησες κι εσύ καημενούλα, σου τη φύλαγε?

Ελευθερίτσα μην αγχώνεσαι βρε γιατί η μπέμπα θα αγανακτίσει και θα βγει όπου να' ναι! Ξέρω ότι είναι δύσκολο αλλά όσο μπορείς, ζορίζομαι κι εγώ πολλές φορές αλλά πρέπει να διατηρούμε την ψυχραιμία μας σε τέτοιες εκρίξεις θυμού-διαβολιές κ.τ.λ. Μάλλον το κάνει από αντίδραση για το σταθμό εφόσον καταλαβαίνει ότι είσαι σπίτι, επιστρέφει το μεσημέρι και τα κάνει όλα τρόχαλος, κάτι τέτοιο πιστεύω πως είναι, τώρα πώς θα περάσει είναι το θέμα, να πω πως θα συνηθίσει και θα του περάσει?

Πάντως μην του χαρίζεσαι, για το χτύπημα στο χεράκι ή στον ποπό κι εγώ το έχω κάνει πάνω στα νεύρα μου αλλά βλέπω πως αμέσως τα κάνει χειρότερα τα πράγματα γιατί σηκώνει κι αυτός απευθείας το χέρι και με χτυπάει, και γιατί να μην το κάνει αφού μόλις το έκανα εγώ?

Καλύτερα στο καρεκλάκι του 2 λεπτά να ηρεμήσει κι ας κλαίει, εσύ θα του εξηγείς όμορφα για ποιο λόγο έκατσε εκεί, ότι δεν είναι σωστό αυτό που έκανε και θα τον κάνεις μετά μια αγκαλιά.

Έτσι κάνει κι ο Γιάννης, μη νομίζεις ότι είναι μόνο ο δικός σου, τελευταία όμως έχω γίνει πιο αυστηρή κι έχω δει αποτέλεσμα.

[mikio]

Νεκταριάκι ο Μάνος προς το παρόν έχει προτεραιότητα, είναι το μοναχοπαίδι μου, ο άγγελός μου και είναι υπαρκτός και ζωντανός. Όταν λέω πως νιώθω να έχω 2 παιδιά εννοώ πως πχ. αποφεύγω να τον σηκώνω για να μην κάνει κακό στην μπέμπα, αντιδράω όταν με κλοτσάει γιατί φοβάμαι μην την χτυπήσει και γενικώς ως έγκυος προσέχω όσο μπορώ και όσο είναι δυνατόν με ένα 2χρονο στο σπίτι. Δεν μου βγαίνει υπερπροστασία προς την μικρή και δεν τον αδικώ από τώρα. Αν ήταν έτσι δεν θα τον άφηνα χθες να είναι σκαρφαλωμένος πάνω μου επί 2 ώρες και να πιέζει την κοιλιά και ούτε θα τον είχα αγκαλιά να κοιμηθεί ενώ με πίεζε και χτυπιόταν η μικρή από μέσα. Απλά στα πλαίσια της καταστάσεως, οφείλω να προσέχω και να παίρνω προφυλάξεις. Όταν ο Μάνος με χρειαστεί γιατί έχει την ανάγκη μου, είμαι εκεί. Όταν ζητήσει αγκαλιά την έχει και στο όρθιο, όταν δε ζητάει τον αγκαλιάζω συνεχώς στο καθιστό. Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ. Όταν θα έρθει η μπέμπα δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσω...Μέχρι πριν λίγο καιρό το έβλεπα ρομαντικά, τώρα η αλήθεια είναι πως με τρομάζει...Αυτό όσον αφορά στην πρώτη σου απάντηση.

δε χρειάζεται να στα πω γιατί τα ξέρεις απλά να σου δείξω τι σκέφτομαι. όταν θα έρθει η μπέμπα λοιπόν θα γίνει και αυτή υπαρκτή και θα ζητάει με τη σειρά της την προσοχή σου. αυτό είναι κάτι που πιθανό δε θα αρέσει στο μάνο. θα χασει την πρωτοκαθεδρία. ακόμα θυμάμαι πώς ένιωθα σαν πρωτότοκο μόλις γεννήθηκε ο αδερφός μου. τώρα όπως λες δε νιώθεις τόσο την υπερπροστασία απέναντι στη μπέμπα, λογικό αφού όλη σου σχεδόν η σκέψη και η ενέργεια πηγαίνει στο μάνο. έτσι κι εγώ με το γιώργο μέχρι πριν να γεννήσω. μετά που θα γεννήσεις θα σου βγει, είναι νομίζω φυσικό. θα τον δεις τον μάνο με άλλο μάτι. θα μεταμορφωθεί ξαφνικά στο μεγάλο παιδί. δε λέω ότι είναι σωστό. είναι κι αυτό άδικο αλλά δε γίνεται σου βγαίνει... αν στην προσπάθειά σου να προστατεύσεις-φροντίσεις κλπ. την μπέμπα γίνεις τότε ακόμα πιο αυστηρή ο μάνος δικαιολογημένα μετά θα τα βαλει με τη μπέμπα. γιαυτό σου έγραψα ότι τότε αυτά που τώρα δεν αντέχεις θα σε βγάζουν εκτός εαυτού. θα συμβάλει και η κούραση. και δικαιολογημένα θα γίνεις πιο αυστηρή. θα ήταν ιδανικό να μπορούσες από τώρα να βάλεις κανόνες και πραγματικά να μη χαρίζεσαι που λέει και η Σοφία. φυσικά και δεν κατάλαβα ότι δέρνεις το παιδί. κατάλαβα ότι εννοείς μία στο χεράκι ή στον πωπό απλά όταν θα το κάνεις εσύ αυτόματα θα γίνει μια κίνηση αποδεκτή για το παιδί που θα τη χρησιμοποιήσει αργότερα και απέναντί σας και απέναντι σε άλλους. θα δυσκολευτείς αν πχ. κάνει να χτυπήσει τη μπέμπα να τον αποτρέψεις. γιατί θα του πεις δε χτυπάμε τη μπέμπα αλλά θα έχεις κάνει πρώτη εσύ την κίνηση. δάσκαλε που δίδασκες που λέμε. και θα μου πεις ποια είμαι εγώ που θα σου πει τι και πώς να το κάνεις? σαν πως κι εγώ ξέρω? είμαι πραγματικά έξω από το χορό και ξέρω πολλά τραγούδια που λέει και η παροιμία. αν αυτά που σου γράφω μπορούν έστω και στο ελάχιστο να βοηθήσουν θα χαρώ πολύ. και δε θέλω να με παρεξηγήσεις. αν νιώθεις ότι θα στεναχωρηθούμε πες μου να σκάσω.

με δυο λόγια που λες πρέπει λίγο να στρωθεί η κατάσταση για να έχεις μετά ήσυχο κεφάλι. για να μη σαλτάρεις. φαντάζεσαι να είσαι μόνη να θηλάζεις, αλλάζεις,κοιμίζεις και ο μάνος να κάνει επικίνδυνα πράγματα κλπ? μέχρι να γεννήσεις να έχεις καταφέρει να του κόψεις τη φόρα σε κάποια πράγματα. τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με τη σωματική του ακεραιότητα. να βάλεις ας πούμε στόχο να μην σκαρφαλώνει στα ψηλά. καλά κάνεις και βάζεις κανόνες. αυτό είναι το ζητούμενο. απλά να βρεις ένα τρόπο να εφαρμόζονται. δύσκολο θα μου πεις...