Κατάθλιψη εγκυμοσύνη είμαι απελπισμένη

[Gigi 31]

Κορίτσια καλησπέρα. Είμαι απελπισμένη. Μετά από εξωσωματική κατάφερα να φτάσω μέχρι τηβ 17εβδομαδα όπου και με έπιασε η κατάθλιψη. Πέρασα άσχημα με εμμετους σε όλη τη διαδικασία και διάφορα άλλα πράγματα κλείστηκα στο σπίτι και μετά από την παρότρυνση γυναικολόγου και ψυχιάτρου εικαι με αγωγή zoloft. Για την ακρίβεια μόλις τηβ ξεκίνησα. Αυτό π με αγχώνει είναι τι γίνεται με τα μωρά μου. Δυστυχώς η κατάθλιψη με χτυπάει στο στομάχι με αποτέλεσμα να μ κόβει την όρεξη και να τρέφομαι ελάχιστα. Πόσο καιρό θέλουν να πιαοσθν τα φάρμακα και εχοθν πιάσει σε όλες όσες τα εχουν χρησιμοποιήσει; ανησυχώ μην περάσει ο καιρός και έχω ακόμα αυτήν την ανορεξία π θα μ φέρει και μείωση κιλών. Παίρνω κανονικά της βιταμίνες και από συζητήσεις π έχω με άτομα μ λένε ότι τα μωρά παίρνουν έτσι και αλλιώς αυτά π πρέπει από το αίμα και πολλές γυναίκες μ υπερεμεση που είχαν προβλήματα σίτισης τα κατάφεραν και ας έχασαν κιλά. Σας παρακαλώ αν έχει κάποια παρόμοια έμπειρα κοντεύω να τρελαθώ μέχρι να μ περάσει. Στενάχωρω συνεχώς τον άντρα μ με τις σκέψεις μου και τις εμμονές μ και το μόνο π μπορώ να πω είναι ότι δν χαιρομαι καθόλου. Μακάρι να ήμουν ετοιμογγενη να τελείωνε η όλη κατάσταση. 

[IrenP]

Δεν ξερω αν θα σε ηρεμησει αυτο που θα σου πω, αλλα εγω εχασα 11-12 κιλα το α τριμηνο. Δεν παθαινει κατι το μωρο. Η μικρη 3100 γεννηθηκε. Ο γιατρος σου θα σε καθοδηγει σε καθε βημα. Επειδη ημουν κι εγω απο εξωσωματικη και γενικα ειχα περασει πολλα, ενιωθα πιο ασφαλης να πηγαινω στο γυναικολογο καθε 2 εβδομαδες. Και δε μου το αρνηθηκε. Ειναι λογικο να φοβασαι. Δεν ειναι η εγκυμοσυνη για ολες τις γυναικες ροδινη ή " η πιο ευτυχισμενη στιγμη της ζωης τους". Θα κανεις οτι σε ηρεμει και σε κανει να νιωθεις μεγαλυτερη ασφαλεια. Σε λιγο καιρο θα αρχισεις να καταλαβαινεις και τα μωρα και θα ειναι καλυτερα τα πραγματα. Εγω πχ ειχα παει απειρες φορες σε καποιο μαιευτηριο να ακουσω το μωρο, ασχετα απο το γυναικολογο...Αυτο με ηρεμουσε, αυτο εκανα. Το ειχα ριξει επισης στις σειρες και τις ταινιες για να ξεχνιεμαι! Επισης ενιωθα ασφαλης με το να μενω στο σπιτι. Υπομονη! 

[Gigi 31]

17 minutes ago, IrenP said:

Δεν ξερω αν θα σε ηρεμησει αυτο που θα σου πω, αλλα εγω εχασα 11-12 κιλα το α τριμηνο. Δεν παθαινει κατι το μωρο. Η μικρη 3100 γεννηθηκε. Ο γιατρος σου θα σε καθοδηγει σε καθε βημα. Επειδη ημουν κι εγω απο εξωσωματικη και γενικα ειχα περασει πολλα, ενιωθα πιο ασφαλης να πηγαινω στο γυναικολογο καθε 2 εβδομαδες. Και δε μου το αρνηθηκε. Ειναι λογικο να φοβασαι. Δεν ειναι η εγκυμοσυνη για ολες τις γυναικες ροδινη ή " η πιο ευτυχισμενη στιγμη της ζωης τους". Θα κανεις οτι σε ηρεμει και σε κανει να νιωθεις μεγαλυτερη ασφαλεια. Σε λιγο καιρο θα αρχισεις να καταλαβαινεις και τα μωρα και θα ειναι καλυτερα τα πραγματα. Εγω πχ ειχα παει απειρες φορες σε καποιο μαιευτηριο να ακουσω το μωρο, ασχετα απο το γυναικολογο...Αυτο με ηρεμουσε, αυτο εκανα. Το ειχα ριξει επισης στις σειρες και τις ταινιες για να ξεχνιεμαι! Επισης ενιωθα ασφαλης με το να μενω στο σπιτι. Υπομονη! 

Εγώ δεν νιώθω ασφαλής όταν με πιάνει η κατάθλιψη να μένω στο σπίτι. Εγώ έμεινα κλεισμένη στο σπίτι και με έπιασε. Έχεις δικιο για τα κιλά απλά εγώ αγχώνομαι γτ δεν ειμαξ πλέον στο πρώτο τρίμηνο και φοβαμαξ μην δεν πάρω ποτέ με αυτήν την κατάσταση . Επίσης πάω στον ψυχίατρο αλλά γενικά όταν με πιάνει αυτο αργεί να μ φύγει γτ δυστυχως η κατάθλιψη σ δημιουργεί ένα μόνιμο αίσθημα ανικανότητας και δυστυχίας. 

[Rafaelatarzan]

1 ώρα πρίν, Gigi 31 είπε:

Εγώ δεν νιώθω ασφαλής όταν με πιάνει η κατάθλιψη να μένω στο σπίτι. Εγώ έμεινα κλεισμένη στο σπίτι και με έπιασε. Έχεις δικιο για τα κιλά απλά εγώ αγχώνομαι γτ δεν ειμαξ πλέον στο πρώτο τρίμηνο και φοβαμαξ μην δεν πάρω ποτέ με αυτήν την κατάσταση . Επίσης πάω στον ψυχίατρο αλλά γενικά όταν με πιάνει αυτο αργεί να μ φύγει γτ δυστυχως η κατάθλιψη σ δημιουργεί ένα μόνιμο αίσθημα ανικανότητας και δυστυχίας. 

σε 10 μερες με 15 μερες θα σε πιασουν τα χαπια...τα ξερω εχω περασει απο κει που εισαι...επερνα κ εγω για χρονια αντικαταθλιπτικα....οχι τα ιδια με εσενα αλλα της ιδιας κατηγορίας αλλη μάρκα δηλ...κανε λιγο υπομονη κ θα σε πιάσουν...τα μωρά  δεν παθαίνουν τιποτα αγαπη....ολα θα πανε καλα θα το δεις....κανε πραματα που σ αρεσουν για να ξεχνιεσαι λιγο....

[Pagotoula]

οσον αφορα το θεμα κιλων να μην αγχωνεσαι. εγω πηρα 4 κιλα σε ολη την εγκυμοστνη κ με ελλιποβαρη δεικτη μαζας σωματος. ειμαι 1,72 κ γεννησα κι ημουν 54 κιλα για να καταλαβεις..το μωρο γεννηθηκε 3060...τωρα γι το θεμα καταθλιψη,θεωρω πρεπει οπωσδηποτε περαν των φαρμακων να κανεις ψυχοθεραπεια συστηματικα γιατι και η λοχεια ειναι μια δυσκολη περιοδος ..πασχεις χρονια απο καταθλιψη;; 

[Gigi 31]

16 minutes ago, Pagotoula said:

οσον αφορα το θεμα κιλων να μην αγχωνεσαι. εγω πηρα 4 κιλα σε ολη την εγκυμοστνη κ με ελλειπη δεικτη μαζας σωματος. ειμαι 1,72 κ γεννησα κι ημουν 54 κιλα για να καταλαβεις..το μωρο γεννηθηκε 3060...τωρα γι το θεμα καταθλιψη,θεωρω πρεπει οπωσδηποτε περαν των φαρμακων να κανεις ψυχοθεραπεια συστηματικα γιατι και η λοχεια ειναι μια δυσκολη περιοδος ..πασχεις χρονια απο καταθλιψη;; 

Σε ευχαριστώ πολύ. Ναι κατά καιρούς κάνω ψυχοθεραπεία με φάρμακα αλλά. Είχα σταματήσει τα φάρμακα όταν ξεκίνησα τη διαδικασία και τώρα λόγω οσω δυσκολιών πέρασα με ξαναεπιασε. Επίσης εγώ αγχωδη διαταραχή. Δεν είναι κάτι π δεν το παθαίνω γενικά το παθαίνω απλά χρειάζομαι τα φάρμακα και κάνα μήνα να βγω από αυτό. Απλά τεωρα έχω τα παιδιά και με αγχώνει αυτό μη δνε καταφέρω να τα γεννήσω σε καλά κιλά. Επίσης εσύ δν πήρε κιλά γιατί δεν έτρωγες; 

[Klaral]

Καλή μου, αρχικά για το θέμα των κιλών μην στεναχωριέσαι..τα μωράκια θα πάρουν ότι χρειάζονται. Το θέμα είναι να είσαι και εσύ γερή και δυνατή και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και μετά..και θα δεις ότι με την αγωγή σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία όλα θα πάνε τέλεια. Για τις γυναίκες που παλέψαμε για τα παιδιά μας η εγκυμοσύνη είναι στρεσογόνα..έκανα και εγώ ψυχοθεραπεία όσο ήμουν έγκυος στον γιο μου και σε καταλαβαίνω!! Όλα θα πάνε μια χαρά, να το θυμάσαι αυτό!!

[valentina23]

Μην φοβάσαι δεν παθαίνουν κάτι τα μωράκια σου!!Αφού παίρνεις και τις βιταμίνες σου όλα καλά θα πάνε..Εγώ θα έλεγα να βγαίνεις καμία βόλτα παραπάνω έστω κοντινή να παίρνεις τον αέρα σου.μην κλείνεσαι μέσα στο σπίτι..η να σε πηγαίνει ο άντρας σου με το αυτοκίνητό..Επίσης να παίρνεις τηλ τους δικούς σου ανθρώπους να μιλάτε για διάφορα.ετσι θα ξεχνιέται..Η κατάθλιψη συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους όπως και οι αγχωδης διαταραχές.εγω για χρόνια το πολεμούσα μόνη μου...ούτε σούπερ μάρκετ δεν μπορούσα να πάω μόνη...τεσπά..νομίζω η ψυχανάλυση θα σε βοηθήσει όπως και μετά τη γέννα !!έχεις μιλήσει για αυτό έτσι;;το γνωρίζει ο άντρας σου;;σου το λέω γιατί κάποιοι άνθρωποι ντρέπονται να τα λενε

[Gigi 31]

17 minutes ago, valentina23 said:

Μην φοβάσαι δεν παθαίνουν κάτι τα μωράκια σου!!Αφού παίρνεις και τις βιταμίνες σου όλα καλά θα πάνε..Εγώ θα έλεγα να βγαίνεις καμία βόλτα παραπάνω έστω κοντινή να παίρνεις τον αέρα σου.μην κλείνεσαι μέσα στο σπίτι..η να σε πηγαίνει ο άντρας σου με το αυτοκίνητό..Επίσης να παίρνεις τηλ τους δικούς σου ανθρώπους να μιλάτε για διάφορα.ετσι θα ξεχνιέται..Η κατάθλιψη συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους όπως και οι αγχωδης διαταραχές.εγω για χρόνια το πολεμούσα μόνη μου...ούτε σούπερ μάρκετ δεν μπορούσα να πάω μόνη...τεσπά..νομίζω η ψυχανάλυση θα σε βοηθήσει όπως και μετά τη γέννα !!έχεις μιλήσει για αυτό έτσι;;το γνωρίζει ο άντρας σου;;σου το λέω γιατί κάποιοι άνθρωποι ντρέπονται να τα λενε

Ο άντρας μ δν γνωρίζει για τα χάπια εξναξ κάτι π ξέρω εγω και οι γιατροι μόνο και δν τον αφορά γτ εξναι αρνητικός. Προσπαθεί να με βοηθήσει αλλά δν μπορεί γίνεται απότομος γτ απλά με βλέπει έτσι έγκυο γυναικα και στεναχωριέται ενώ άλλες έγκυες ειναξ μέσα στην τρελή χαρά. Ψυχοθεραπεία ξέρει ότι κάνω μόλις δει ότι δβ ειμαι καλά μ λέει και αυτός να πηγαίνω. Αλλά τον κατακαβιναβ δν ξέρει τι περνάω και το να κλαίω συνεχώς μόνο κακό τ κάνει και σε αυτόν και σε μένα γτ δεν ξέρει πως να μ μιλήσει και με στεναχωρεί περισσότερο 

[Polly1]

3 ώρες πρίν, Gigi 31 είπε:

Κορίτσια καλησπέρα. Είμαι απελπισμένη. Μετά από εξωσωματική κατάφερα να φτάσω μέχρι τηβ 17εβδομαδα όπου και με έπιασε η κατάθλιψη. Πέρασα άσχημα με εμμετους σε όλη τη διαδικασία και διάφορα άλλα πράγματα κλείστηκα στο σπίτι και μετά από την παρότρυνση γυναικολόγου και ψυχιάτρου εικαι με αγωγή zoloft. Για την ακρίβεια μόλις τηβ ξεκίνησα. Αυτό π με αγχώνει είναι τι γίνεται με τα μωρά μου. Δυστυχώς η κατάθλιψη με χτυπάει στο στομάχι με αποτέλεσμα να μ κόβει την όρεξη και να τρέφομαι ελάχιστα. Πόσο καιρό θέλουν να πιαοσθν τα φάρμακα και εχοθν πιάσει σε όλες όσες τα εχουν χρησιμοποιήσει; ανησυχώ μην περάσει ο καιρός και έχω ακόμα αυτήν την ανορεξία π θα μ φέρει και μείωση κιλών. Παίρνω κανονικά της βιταμίνες και από συζητήσεις π έχω με άτομα μ λένε ότι τα μωρά παίρνουν έτσι και αλλιώς αυτά π πρέπει από το αίμα και πολλές γυναίκες μ υπερεμεση που είχαν προβλήματα σίτισης τα κατάφεραν και ας έχασαν κιλά. Σας παρακαλώ αν έχει κάποια παρόμοια έμπειρα κοντεύω να τρελαθώ μέχρι να μ περάσει. Στενάχωρω συνεχώς τον άντρα μ με τις σκέψεις μου και τις εμμονές μ και το μόνο π μπορώ να πω είναι ότι δν χαιρομαι καθόλου. Μακάρι να ήμουν ετοιμογγενη να τελείωνε η όλη κατάσταση. 

Κορίτσι μου,κατ αρχάς συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου!! Φυσικά και να μη φοβάσαι για τα κιλά!Κι εγώ πήρα λίγα σε όλη την εγκυμοσύνη! Ο γιατρός μου κάποτε μου είχε πει για της γυναίκες της Αφρικής που υποσιτιζονται και ό,τι τρώνε είναι  χαμηλής θρεπτικής αξίας! Αυτές δε θα μπορούσαν καν να συλλάβουν! Κι όμως μένουν πολλάκις έγκυες και γεννάνε υγιή παιδιά! Τρέφεσαι χειρότερα από τις γυναίκες αυτες; Δε νομίζω! Άρα,μη φοβάσαι αυτό το κομμάτι! Ως προς τα υπόλοιπα, όπως σου είπαν και τα υπόλοιπα κοριτσια,κάνε αυτό που σε ευχαριστεί!Προσπάθησε να απασχολείς το μυαλό σου με άλλα πράγματα! Όλα θα πάνε καλά!! 

[Gigi 31]

41 minutes ago, Polly1 said:

Κορίτσι μου,κατ αρχάς συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου!! Φυσικά και να μη φοβάσαι για τα κιλά!Κι εγώ πήρα λίγα σε όλη την εγκυμοσύνη! Ο γιατρός μου κάποτε μου είχε πει για της γυναίκες της Αφρικής που υποσιτιζονται και ό,τι τρώνε είναι  χαμηλής θρεπτικής αξίας! Αυτές δε θα μπορούσαν καν να συλλάβουν! Κι όμως μένουν πολλάκις έγκυες και γεννάνε υγιή παιδιά! Τρέφεσαι χειρότερα από τις γυναίκες αυτες; Δε νομίζω! Άρα,μη φοβάσαι αυτό το κομμάτι! Ως προς τα υπόλοιπα, όπως σου είπαν και τα υπόλοιπα κοριτσια,κάνε αυτό που σε ευχαριστεί!Προσπάθησε να απασχολείς το μυαλό σου με άλλα πράγματα! Όλα θα πάνε καλά!! 

Κοριτσθ μ σε ευχαριστώ πολύ. Έχεις περάσει και εσύ κάτι παρόμοιο; 

[Pagotoula]

1 hour ago, Gigi 31 είπε:

Σε ευχαριστώ πολύ. Ναι κατά καιρούς κάνω ψυχοθεραπεία με φάρμακα αλλά. Είχα σταματήσει τα φάρμακα όταν ξεκίνησα τη διαδικασία και τώρα λόγω οσω δυσκολιών πέρασα με ξαναεπιασε. Επίσης εγώ αγχωδη διαταραχή. Δεν είναι κάτι π δεν το παθαίνω γενικά το παθαίνω απλά χρειάζομαι τα φάρμακα και κάνα μήνα να βγω από αυτό. Απλά τεωρα έχω τα παιδιά και με αγχώνει αυτό μη δνε καταφέρω να τα γεννήσω σε καλά κιλά. Επίσης εσύ δν πήρε κιλά γιατί δεν έτρωγες; 

ναι. ειχα διαβητη κυησης κ προσεχα υπερβολικα πολυ. δεν ξεφυγα σε παρασπονδια ουτε μια φορα. να μην την αφηνεις την ψυχοθεραπεια. κι αν νιωθεις οτι δε σε βοηθα ο συγκεκριμενος ψυχοθεραπευτης να βρεις αλλον. ευχομαι να νιωσεις καλυτερα συντομα.

[Polly1]

πρίν από 23 λεπτά , Gigi 31 είπε:

Κοριτσθ μ σε ευχαριστώ πολύ. Έχεις περάσει και εσύ κάτι παρόμοιο; 

Με κατάθλιψη οχι,αλλά ο γιατρός ήταν αυστηρός σε θέματα διατροφής από την αρχή.  Μην ανησυχείς γι αυτό! Άλλωστε θα κάνεις εξετάσεις κάθε τόσο,αποκλείεται να ξεφύγει ο έλεγχος!!

[Comet]

4 ώρες πρίν, Gigi 31 είπε:

Κορίτσια καλησπέρα. Είμαι απελπισμένη. Μετά από εξωσωματική κατάφερα να φτάσω μέχρι τηβ 17εβδομαδα όπου και με έπιασε η κατάθλιψη. Πέρασα άσχημα με εμμετους σε όλη τη διαδικασία και διάφορα άλλα πράγματα κλείστηκα στο σπίτι και μετά από την παρότρυνση γυναικολόγου και ψυχιάτρου εικαι με αγωγή zoloft. Για την ακρίβεια μόλις τηβ ξεκίνησα. Αυτό π με αγχώνει είναι τι γίνεται με τα μωρά μου. Δυστυχώς η κατάθλιψη με χτυπάει στο στομάχι με αποτέλεσμα να μ κόβει την όρεξη και να τρέφομαι ελάχιστα. Πόσο καιρό θέλουν να πιαοσθν τα φάρμακα και εχοθν πιάσει σε όλες όσες τα εχουν χρησιμοποιήσει; ανησυχώ μην περάσει ο καιρός και έχω ακόμα αυτήν την ανορεξία π θα μ φέρει και μείωση κιλών. Παίρνω κανονικά της βιταμίνες και από συζητήσεις π έχω με άτομα μ λένε ότι τα μωρά παίρνουν έτσι και αλλιώς αυτά π πρέπει από το αίμα και πολλές γυναίκες μ υπερεμεση που είχαν προβλήματα σίτισης τα κατάφεραν και ας έχασαν κιλά. Σας παρακαλώ αν έχει κάποια παρόμοια έμπειρα κοντεύω να τρελαθώ μέχρι να μ περάσει. Στενάχωρω συνεχώς τον άντρα μ με τις σκέψεις μου και τις εμμονές μ και το μόνο π μπορώ να πω είναι ότι δν χαιρομαι καθόλου. Μακάρι να ήμουν ετοιμογγενη να τελείωνε η όλη κατάσταση. 

Σαν μητερα που περασε δυσκολα σε 4 εγκυμοσυνες,2 τελειομηνες εχω να σου πω οτι η ανορεξια επηρεαζει κυριως εσενα,οχι τα μωρα.Σε ολες τις εγκυμοσυνες το καταλαβα απο την αναγουλα.Στις 2 τελευταιες δε ξεκινησε πολυ πριν  την καθυστερηση.Υπερεμεση κυησης λοιπον.Στο μεγαλο που ψηλοηρεμησαν οι εμμετοι στον 6ο σχεδον αλλα αρχισαν οι καουρες πηρα 5 κιλα και στο μικρο που δεν σταματησαν σχεδον ποτε απλα απο 7ο μεχρι να μπω στον 9ο (για 2 μηνες δηλ.ξερνουσα μονο το πρωι)με ταυτοχρονες καουρες σχεδον απο την αρχη πηρα συνολο 3 κιλα(το μωρο βγηκε 2900).Σε αυτη τη εγκυμοσυνη επινα 1 ποτηρι νερο τη μερα(νοσηλευτηκα καποιες φορες με αφυδατωση και πηρα και ορο καποιες φορες στο σπιτι) και ετρωγα μισο λιτρο παγωτο γιατι βοηθουσε με τις καουρες και τιποτα αλλο κυριως 1ο και 3ο τριμηνο.Στο μεγαλο μεχρι τον 5ο δεν πηρα τιποτα απο χαπια μονο του θυρεοειδη οποτε μπορουσα,εξου και η αναιμια κυησης,στο μικρο δεν πηρα ποτε τιποτα.Τα μωρα μου γεννηθηκαν τελειομηνα και υγιεστατα και δεν κινδυνεψαν ποτε.2830 και 2900 αντιστοιχα.

Οσον αφορα εμενα ομως σερνομουν σε 2 εγκυμοσυνες,λιποθυμουσα απο την αφαγια και την υποταση και στην δευτερη δεν μπορουσα να φροντισω καθολου το μεγαλο που ηταν σχεδον 2 χρονων.

Θα σε πιασει το φαρμακο,οπως ολα πρεπει να κανει επιπεδα και θα νιωσεις καλυτερα, προσπαθησε να τρως λιγο οτι σου αρεσει και ολα θα πανε καλα.

[Comet]

2 ώρες πρίν, Gigi 31 είπε:

Ο άντρας μ δν γνωρίζει για τα χάπια εξναξ κάτι π ξέρω εγω και οι γιατροι μόνο και δν τον αφορά γτ εξναι αρνητικός. Προσπαθεί να με βοηθήσει αλλά δν μπορεί γίνεται απότομος γτ απλά με βλέπει έτσι έγκυο γυναικα και στεναχωριέται ενώ άλλες έγκυες ειναξ μέσα στην τρελή χαρά. Ψυχοθεραπεία ξέρει ότι κάνω μόλις δει ότι δβ ειμαι καλά μ λέει και αυτός να πηγαίνω. Αλλά τον κατακαβιναβ δν ξέρει τι περνάω και το να κλαίω συνεχώς μόνο κακό τ κάνει και σε αυτόν και σε μένα γτ δεν ξέρει πως να μ μιλήσει και με στεναχωρεί περισσότερο 

Κανενας αντρας δεν ξερει τι περναμε σε μια εγκυμοσυνη κυριως οταν δεν ειναι ολα τελεια.Κι εμενα με εβλεπε συνεχεια χαλια στον μεγαλο και να κλαιω συχνα και μου ελεγε οτι ειμαι η μονη εγκυος που ξερει που ταλαιπωρειται ετσι,δεν το ελεγε με κακια απλα τον αγχωνε που με εβλεπε ετσι.Ημουν και μετα την παλλινδρομη και αγχωνομουν περισσοτερο,οτι δεν τρεφεται το μωρο ετσι και που δεν περνω τα χαπια(τα επαιρνα αλλα τα εκανα εμμετο).Περασαμε και οι 2 πολυ δυσκολα και μετα χωρις να το καταλαβουμε εμεινα εγκυος και απεβαλα.Οταν συζητησαμε για 2ο μωρο μου ειπε οτι σιγουρα θελει κι αλλο αλλα οχι αν ειμαι οπως στον μεγαλο.Οτι δεν μπορει να με βλεπει να υποφερω και να μην μπορει να βοηθησει.Ξεραμε οτι θα ηταν το ιδιο και ηταν ακομη χειροτερο ομως τωρα ειχα την εμπειρια οτι το μωρο δεν θα γεννηθει λιποβαρες και προωρο η με προβληματα χωρις τις βιταμινες.Και ετσι καναμε υπομονη και ολα πηγαν καλα.Δεν ξερει πως να αντιδρασει γι αυτο γινεται αποτομος.