Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΤεστΓονιμότητας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Είσαι πάρα πολύ δυνατή και μπράβο σου! 👏 Εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα! 

      • Μου αρέσει 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Καλημερα..Ειχα ανοιξει ενα θεμα στο parents.gr αλλα κλειδωθηκε γιατι ηταν σε λαθος κατηγορια..Ακομα και τωρα που γραφω εδω δεν ειμαι σσιγουρη οτι ειναι το σωστο μερος...

Καλησπερα σε ολους..

Θα ηθελα να σας πω την κατασταση μου αλλα και το πως νιωθω..Και αν γινετε να με βοηθησετε να καταλαβω καποια πραγματα που με εχουν μπερδεψει..

Καταρχην ειμαι 20 χρονων και με τον αντρα μου ειμαστε μαζι 5 χρονια..Μενουμε μαζι με τα πεθερικα μου(δεν ειναι εκει το προβλημα)..Και εχουμε ενα κοριτσακι 3 μηνων..

Λοιπον το προβλημα μου ειναι η συμπεριφορα του αντρα μου..

Στην εγκυμοσυνη μου ηταν πολυ τρυφερος και μου εδειχνε με καθε ευκαιρια οτι με αγαπαει...Στο μαιευτηριο πετουσε απο την χαρα του και ολα ηταν καλα..

Οταν ομως γυρισαμε στο σπιτι κατι αλλαξε..Δεν ''βρισκει'' πλεον χρονο για μενα,αλλα ουτε και για την μικρη..

Εχουμε συζητησει 3 φορες και καθε φορα προσπαθω να του εξηγησω οτι πρεπει να ξαναβρουμε τις ισσοροπιες μας αλλα και την σχεση μας οσο δυσκολο και αν ειναι,οτι πρεπει να προσπαθησουμε..Για να καταλαβετε τι ακριβως με ενοχλει θα σας αναφερω μερικα περιστατικα που με ενοχλησαν περισσοτερο απο ολα..

Μερικα παραδειγματα για την σχεση αναμεσα μας:Δεν καθεται μαζι μου ουτε για μια ωρα της μερας..Ή θα λειπει απο το σπιτι, ή θα καθεται με τον αδερφο του στην κουζινα, ή θα καθεται στο laptot, ή που θα κοιμαται..Αυτο εχει ως αποτελεσμα να του το ζηταω και η απαντηση που περνω να ειναι ''ενταξει θα βρουμε χρονο προσπαθω''....Του εχω εξηγησει ακριβως πως νιωθω και μαλιστα μου εχει πει οτι εχω δικιο,οτι οντως με εχει παραμελησει και καθε φορα μου ζηταει και συγνωμη και μου λεει οτι τα πραγματα θα αλλαξουν αλλα μετα απο 2-3 μερες γινετε ακριβως το ιδιο και η ιστορια επαναλαμβανεται..

Τωρα με την μικρη:''Καθεται'' μαζι της μονο οταν ειναι ησυχη,της μιλαει,την παιζει,την φιλαει,δειχνει γενικα το ενδιαφερον του..Ομως αν του ζητησω να την κρατησει π.χ για να κοιμηθω ή να κανω μπανιο ή απλα για κατσω λιγο ηρεμη, καποια προφαση θα βρει και θα το αποφυγει..

Θελω πραγματικα να τον κανω να καταλαβει τι κανει..αλλα δεν ξερω τον τροπο..εχω απελπιστει..ΑΝ υπαρχει κατι που μπορειτε να μου πειτε για να λυσω αυτο το προβλημα θα με βοηθουσατε πραγματικα πολυ..

Συγνωμη για το μεγαλο κειμενο,και αν σας κουρασα αλλα δεν μπορω αλλο πραγματικα..νιωθω τελειως μονη μου..ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ?????

Αυτο ηταν το περιεχομενο του θεματος μου..

Μου ειχαν απαντησει ηδη 4 κοριτσια και η απαντηση μου ειναι η εξης:

lelaki1980:Μαλλον τον απασχολει κατι αλλα δεν μπορω να καταλαβω,με την δουλεια δεν πανε τοσο καλα τα πραγματα αλλα και παλι αυτο το εχουμε συζητησει και μου εχει πει οτι ναι μεν υπαρχει ενα προβληματακι αλλα διορθωνεται..

mpouli:Η ηλικια του ειναι 25..Και δεν νομιζω να μην ηταν ετοιμος για ολο αυτο..Ειχαμε περασει και μια αποβολη πιο παλια και μας ειχε στοιχισει και στους δυο..Και θελαμε πολυ αυτο το μωρακι..Ισως ομως του ηρθε οντως βαρυ και δεν ξερει τι να κανει..Το μωρο το εχει κρατησει αρκετες φορες η πεθερα μου και εχουμε βγει για να συζητησουμε και να ξεσκασουμε ,αλλα τα πραγματα διορθωνονται για 2-3 μερες και μετα παλι απ΄την αρχη..

mkcm:Ναι ισως να θεωρει οτι δεν ειμαι μονη μου και οτι γεμιζει η μερα μου με τοσο ατομα εδω αλλα του εχω εξηγησει οτι εχω αναγκη τον ιδιο..Οπως ειπα και στην mpouli ναι μεν ειμαστε μικροι αλλα το θελαμε πραγματικα..Αυτη την στιγμη να παμε σε δικο μας σπιτι δεν ειναι εφικτο λογω οικονομικου.Αλλα οταν λεω οτι μενουμε με τα πεθερικα μου, εννοω στο ιδιο οικοπεδο..(ειναι δυο σπιτια το ενα απεναντι απο το αλλο)Εχουμε δηλαδη και τον προσωπικο μας χωρο και ανεση για τα παντα..

LA LATINA:Ευχαριστω πολυ..Αυτο που μου ειπες με τις ισσοροπιες ειναι απολυτα σωστο..Εχω κανει σε πολλα θεματα πισω και υπομονη αλλα ξερω οτι αξιζει..Αλλα αυτο που θελω ειναι να με καταλαβει..Πως μπορω να το πετυχω αυτο??Εχουμε συζητησει τοσες φορες και καταληγουμε παλι στα ιδια..

Σας ευχαριστω πολυ ολες.... Να΄στε καλα και να χαιρεστε τις οικογενειες σας..


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

γεια σου ξανα.οτι σου απαντησανε οι κοπελες ειναι ολα σωστα.ο καθε αντρας τον ερχομο ενος παιδιου τον βιωνει διαφορετικα.και απο οτι γραφεις εχετε και βοηθεια απο τους γονεις για να ξεσκατε λιγακι!πολυ σημαντικο αυτο για το ζευγαρι.τωρα σε αυτο που σου εγραψα εγω επειδη το εχω περασει να σου πω οτι ενας αντρας ο οποιος εχει υποχρεωσεις και αγχωνετε για αυτες οταν κατι δεν παει καλα στη δουλεια του τρελενετε.και σαφεστατα δεν θελει να σε αγχωσει με κατι τετοιο.οσο αφορα το παιδι ουτε και εμενα ο αντρας μου με βοηθησε σε φαση να αλλαξει πανα αλλα το προσεχε μονο οταν κοιμοτανε και σε περιπτωση που ξυπνησει να ειναι εκει γιατι εγω ηθελα να κανω κανα μπανιο κτλ.δεν με πειραξε εμενα καθολου ομως αυτο.υπαρχουν γυναικες που τις πειραζει και ειναι σεβαστο.το μονο λοιπον που εχεις να κανεις ειναι να εισαι ενεργα διπλα του και να μιλατε για οτι τον απασχολει.εξηγησε του οτι νιωθεις μονη(δεν ειναι κακο)και χωρις μουρμουρα.θα τολμησω να πω οτι εισαι λιγο μικρη(οχι για μωρο )αλλα σιγουρα η ζωη σου εχει αλλαξει κατα πολυ με τον ερχομο του.εγω να σου δωσω να καταλαβεις σκεφτομουνα πολυ διαφορετικα-ανωριμα οταν ημουν στην ηλικια σου.τωρα που ειμαι 33 βλεπω τα πραγματα διαφορετικα.κανω υποχωρησεις ζυγιζω καταστασεις.μακαρι και εσυ να μπορεις να το κανεις αυτο.προσπαθησε να εισαι πιο χαλαρη και χωρις να γκρινιαζεις για μικροπραγματα (γενικοτερα,οχι οτι το κανεις τωρα).απο κει και περα αν δεν αλλαξει θα φερθεις πιο εντονα και πιο αποφασιστικα με την καλη εννοια.

Δημοσιεύτηκαν

μια χαρά το έβαλες εδώ......απλά το θέμα σχέσεις έχει μεταφερθεί εδώ.......και δεν είναι εμφανές οτι έχει μεταφερθεί οπότε κάποιες κοπέλες ακόμα γράφουν στο παρεντς...

καλά είσαι εδώ....ισχύει ότι σου είπαν κι από κει......

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπερα κοριτσια..lelaki,stella ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας..

Θα ηθελα απλα να πω οτι δεν εχω απαιτηση απο τον αντρα μου να κρατησει την μικρη οταν εχει γκρινια ή να την αλλαξει απλα να μπορεσω να κανω και εγω ενα μπανιο σαν ανθρωπος,χωρις να ''υποχρεωνομαι'' στην πεθερα μου..Σημερα του ζητησα να βγουμε για καμια ωριτσα να μιλησουμε ηρεμα..Θα κανουμε μια πιο βαθεια και ηρεμη συζητηση και ελπιζω αυτη την φορα να το λυσουμε ουσιαστικα το προβλημα μας..Ναι μεν εχει αλλαξει η ζωη και των δυο αλλα τωρα θα δειξουμε ποσο γερη ειναι η σχεση μας..Πρεπει απλα η προσπαθεια να ξαναβρουμε τισ ισσοροπιες μας να ειναι και απο τους δυο..


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλημερα κοριτσια..Τελικα ολα διορθωθηκαν..Με καταλαβε αλλα και τον καταλαβα..Μετα την συζητηση αποφασισαμε να παμε στους δικους μου στην αθηνα να αλλαξουμε περιβαλλον..Περασαμε υπεροχα και απο εδω και περα συμφωνησαμε να συζηταμε πιο συχνα για να μην ξαναφτασουμε σε αυτο το σημειο..Ολα καλα τελικα.. Σας ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον σας..

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...