Cafe Αυγουστος 2009

[ANNA27!]

χαχαχαχα

κοιτα αυτα που λεμε θα τα διαβασει η κλοκλο...αυτο της λειπει τωρα να βγει η δαναη γκρινιαρα και παραπονιαρα

καλά η κλοκλο ό,τι και να διαβάσει τώρα όλα "μαύρα" της φαίνονται!!! και βουνό!!!

χαχαχαχαχαχα καρκίνος ένας είναι ο παραπονιάρογκρινιάρης!!!!!

[marita]

Καλησπέρα από την δουλειά και σε αναμονή της βροχής. τι να σας πω ρε κοριτσια για τα παιδιά με διαφορά ηλικίας δεν ξέρω πως αντιμετωπίζουν το ένα το άλλο. πάντως εμένα τα αγορια ζηλεύουν πολύ μεταξύ τους. μόλις πάρω αγκαλιά τον έναν θέλει στάνταρ όμως και ο άλλος, πιάνουν ένα παιχνίδι και το τραβάνε και οι δύο, χωρις κανένας από τους δύο να το αφήνει, επίσης ξεμαλλιάζονται αν διεκδικήσουν κάτι που το θέλουν και οι δύο. προς το παρόν αυτός ειναι ο τσακωμός τους αν και έχω αμφιβολίες ότι πολύ σύντομα θα πλακώνονται πιο άγρια.

πιάσατε και κουβέντα για τα Χριστούγεννα ε; άντε να βρεθούμε κιόλας με όσα κορίτσια έρθουν στην Αθήνα για τις γιορτές. θέλω ταξίδι!!! σκέφτομαι για Λονδίνο ή Βερολίνο μάλλον το δεύτερο. μ΄αρέσει πολύ η Γερμανία τα Χριστούγεννα. θα δουμε αν είναι καλά και τα αγόρια θα το κάνουμε.

[female]

Καλησπέρα. Ωραία συζήτηση πιάσατε!!!! Χριστούγεννα...κάθε χρόνο λέμε, μάλλον λέω κάπου να πάμε και πάντα πηγαίναμε κάπου τον Νοέμβρη. Πέρυσι και φέτος πουθενά, με τον μικρό δεν μπορώ να πάω κάπου αλλά δεν πειράζει. Δεν με χαλάει στο σπίτι, με τους άντρες μου, δίπλα στο τζάκι να χαζεύουμε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αν το αφήσει όρθιο φυσικά γιατί χλωμό το κόβω!

Μαρίτα εσένα τα μωρά σου που έχουν μηδέν διαφορά ηλικίας είναι η πιο δύσκολη περίπτωση. Αλλά να σου πω? Θα μάθουν από νωρίς να μοιράζονται. Εμένα με προβληματίζει πολύ ό,τι ο μικρός δείχνει σημάδια κακομαθημένου που τα θέλει όλα δικά του και θέλει να περνάει το δικό του. Εδώ τον καλοπιάνουν τόσα άτομα και τους έχει όλους στο χέρι οπότε το έχει πιάσει το νόημα 'θα γίνεται ό,τι λέω εγώ'!

[eleanax]

Καλησπέρα. Ωραία συζήτηση πιάσατε!!!! Χριστούγεννα...κάθε χρόνο λέμε, μάλλον λέω κάπου να πάμε και πάντα πηγαίναμε κάπου τον Νοέμβρη. Πέρυσι και φέτος πουθενά, με τον μικρό δεν μπορώ να πάω κάπου αλλά δεν πειράζει. Δεν με χαλάει στο σπίτι, με τους άντρες μου, δίπλα στο τζάκι να χαζεύουμε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αν το αφήσει όρθιο φυσικά γιατί χλωμό το κόβω!

Μαρίτα εσένα τα μωρά σου που έχουν μηδέν διαφορά ηλικίας είναι η πιο δύσκολη περίπτωση. Αλλά να σου πω? Θα μάθουν από νωρίς να μοιράζονται. Εμένα με προβληματίζει πολύ ό,τι ο μικρός δείχνει σημάδια κακομαθημένου που τα θέλει όλα δικά του και θέλει να περνάει το δικό του. Εδώ τον καλοπιάνουν τόσα άτομα και τους έχει όλους στο χέρι οπότε το έχει πιάσει το νόημα 'θα γίνεται ό,τι λέω εγώ'!

κι ο δικός μας είναι ώρες-ώρες έτσι, είναι κι αυτός το μόνο εγγόνι κι από τις δύο πλευρές, και δείχνει κάποια δείγματα, από την άλλη είναι και μικρά ακόμη, με υπομονή και πολλές ώρες δημιουργικής απασχόλησης πιστεύω θα στρώσουν, θα πάνε και παιδικό ή νήπιο κάποια στιγμή και θα προσγειωθούν, εκεί δεν θα είναι πια το κέντρο της προσοχής

από την άλλη, όταν θέλει είναι τόσο αγαπησιάρης και γαλίφης που κερδίζει έτσι, ότι αταξία και να έχει κάνει, την ξεχνάς

[female]

Ε μα εκεί είναι το θέμα. Μήπως δεν θα έπρεπε να την ξεχνάς και να μην σε ρίχνει? Το λέω εγώ που είμαι η πρώτη που την ρίχνει και την καταφέρνει αλλά προβληματίζομαι. Τόσο πείσμα και τόση επιμονή ένα τοσοδά σκατούλι?

[eleanax]

Ε μα εκεί είναι το θέμα. Μήπως δεν θα έπρεπε να την ξεχνάς και να μην σε ρίχνει? Το λέω εγώ που είμαι η πρώτη που την ρίχνει και την καταφέρνει αλλά προβληματίζομαι. Τόσο πείσμα και τόση επιμονή ένα τοσοδά σκατούλι?

κοιτά αυτά είναι συνήθως τα μεθεόρτια, που κάθεται το βράδυ νυσταγμένος στον καναπέ και κάνουμε αγκαλίτσες, τότε ξεχνάω όλες τις σκανταλιές του, αυτό δε σημαίνει ότι μέσα στην ημέρα δεν έχει ακούσει και κάμποσα όχι, κυρίως σε θέματα που αφορούν την ασφάλειά του και την προσωπική υγιεινή, όχι σε βαθμό υστερίας αλλά δεν μπορεί να του περνάει συνέχεια, επίσης όταν είμαι εντελώς πτώμα, προσπαθώ να του περάσω το αντίστοιχο μήνυμα, δεν πιάνουν όλα πάντως εγώ το παλεύω, δεν μπορώ να πω όμως ότι δεν υποκύπτω και κάποιες φορές λόγω ατελείωτης γκρίνιας η οποία με γονατίζει

[female]

Εμένα όμως δεν ακούει τίποτα. Δεν καταλαβαίνει ή μάλλον κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι του λέω. Αν του πω 'μη' την έβαψα, θα το κάνει συνέχεια και συνέχεια. Σαφώς εξοργίζομαι με ο,τιδήποτε θέτει σε κίνδυνο την υγεία του και την σωματική του ακεραιότητα αλλά αυτός το κάνει και το ξανακάνει.

Δηλαδή εσάς τα μικρά σας αν τα μαλώσετε υπακούν? Αυτός είναι ο κύριος προβληματισμός μου. Γιατί εμένα δεν υπακούει και δεν θα κάνει κάτι όχι επειδή του το λέω αλλά επειδή το βαρέθηκε. Είμαι κάπου λάθος προφανώς έτσι? Κάτι δεν κάνω σωστά...Δύσκολο πράγμα να είσαι γονιός τελικά...

[marita]

Καλησπέρα Ελευθερίτσα!!! δεν ξέρω αν αργότερα θα μάθουν να μοιράζονται αλλά προς το παρόν έχουν μάθει να κλαινε και οι δύο όταν διεκδικούν κάτι, γιατι κανένας από τους δυο δεν υποχωρεί. όμως τις περισσότερες φορές παίζουν πολύ όμορφα οι δύο τους. έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν τόσο πολλά πράγματα. μετα τουβλάκια έχω εντυπωσιαστεί πως παίζουν. απίστευτα!!!

αχ το κακαμαθημένο παιδί! τι δύσκολη περίπτωση. πόσα τέτοια είδα στο νηπιαγωγείο. θα τολμήσω να μεταφέρω την άποψη μου, είναι εντελώς προσωπική και μπορεί να ειναι και λανθασμένη αλλά θα την πω. τα παιδιά που είναι πολύ κακομαθημένα είναι αυτά έχουν έλλειμμα διαπαιδαγώγησης από τους γονείς τους. αυτά που το μεγάλωμά τους έχει αφεθεί εξ' ολοκλήρου σε παπούδες και γιαγιάδες. ειναι τα πιο δύσκολα!!! και το όχι είναι μια εντελώς ξένη λέξη.

οσο δεν για το πείσμα απίστευτο. πείσμα και νεύρα φοβερά που αναρωτιέσαι που τα βάζει.

[marita]

νομίζω ότι η αγνόηση και η διαφοροποίηση του ενδιαφέροντος του ειναι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσουν να κάνουν κάτι που είναι επικίνδυνο ή ενοχλητικό. προσωπικά έχω δώσει και μερικές στον πωπό ή στο χεράκι όταν είχαν κρεμαστεί και οι δύο από τα γυάλινα πορτάκια της βιτρίνας και ήταν κάτι περισσότερα από ορατός να τα κατεβάσουν κάτω.

[eleanax]

Εμένα όμως δεν ακούει τίποτα. Δεν καταλαβαίνει ή μάλλον κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι του λέω. Αν του πω 'μη' την έβαψα, θα το κάνει συνέχεια και συνέχεια. Σαφώς εξοργίζομαι με ο,τιδήποτε θέτει σε κίνδυνο την υγεία του και την σωματική του ακεραιότητα αλλά αυτός το κάνει και το ξανακάνει.

Δηλαδή εσάς τα μικρά σας αν τα μαλώσετε υπακούν? Αυτός είναι ο κύριος προβληματισμός μου. Γιατί εμένα δεν υπακούει και δεν θα κάνει κάτι όχι επειδή του το λέω αλλά επειδή το βαρέθηκε. Είμαι κάπου λάθος προφανώς έτσι? Κάτι δεν κάνω σωστά...Δύσκολο πράγμα να είσαι γονιός τελικά...

ανάλογα τα κέφια του, τα δόντια, την ώρα της ημέρας και άλλα, το όχι το καταλαβαίνει και όταν δεν απομακρύνεται, φροντίζω να τον απομακρύνω εγώ, κλαψουρίζει λίγο, μετά τον απασχολώ με κάτι άλλο, μπορεί να πισογυρίσει και τέτοια, εμένα με στεναχωρεί λίγο που χαλάει πράγματα, οκ δεν πειράζει, αλλά δεν μπορούμε να αγοράζουμε και συνέχεια τηλεκοντρόλ και ρολόγια, όλο με αυτά παίζει και το παιχνίδι του είναι να τα κάνει μπαμ στο πάτωμα, τον έχω μαλώσει αλλά σκασίλα του, χαίρεται με τον ήχο, εκεί δεν έχω βρει λύση ακόμη

[female]

Και στην συνέχεια Μαριτάκι τι έγινε? Άφησαν τα χερούλια της βιτρίνας ή ξανακρεμάστηκαν εκεί????

[female]

ανάλογα τα κέφια του, τα δόντια, την ώρα της ημέρας και άλλα, το όχι το καταλαβαίνει και όταν δεν απομακρύνεται, φροντίζω να τον απομακρύνω εγώ, κλαψουρίζει λίγο, μετά τον απασχολώ με κάτι άλλο, μπορεί να πισογυρίσει και τέτοια, εμένα με στεναχωρεί λίγο που χαλάει πράγματα, οκ δεν πειράζει, αλλά δεν μπορούμε να αγοράζουμε και συνέχεια τηλεκοντρόλ και ρολόγια, όλο με αυτά παίζει και το παιχνίδι του είναι να τα κάνει μπαμ στο πάτωμα, τον έχω μαλώσει αλλά σκασίλα του, χαίρεται με τον ήχο, εκεί δεν έχω βρει λύση ακόμη

Και αν το ξεχάσει δεν θα ξαναγυρίσει κάποια στιγμή? Γιατί ο Μάνος θα ξαναπάει σίγουρα απευθείας, αν τον απομακρύνω θα το ξεχάσει αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα ξαναπάει και γενικώς εκεί θα στριφογυρίζει μέχρι κάποια στιγμή να βαρεθεί.

Αδιαφορία Μαριτάκι ναι αλλά δεν μπορείς σε όλα να το κάνεις αυτό. Στην αρχή που ανέβαινε στο τραπεζάκι του σαλονιού τον κατέβασα με το όμορφο, του εξήγησα ό,τι εκεί δεν ανεβαίνουμε, υπάρχει κίνδυνος να πέσουμε κτλ και μπορώ να πω ό,τι όταν ήμουν εγώ μαζί του δεν το κάνει ιδιαίτερα συχνά. Με τον πατέρα του που τον μάλωνε περισσότερο, το έκανε κάθε φορά και πιο συχνά και μάλιστα αν δεν τον έβλεπε φώναζε άλλωτε 'εεεεε' (και καλά δες με) άλλοτε 'μπαμπα' για να του τραβήξει το ενδιαφέρον, το έκανε με σκοπό δηλαδή.

Όταν όμως το κάνει και ανεβαίνει στο τζάμι και χοροπηδάει ε δεν μπορώ να αδιαφορήσω βρε κορίτσια. Τον μαλώνω και αυτός κλαίγοντας το ξανακάνει!!!!

[madalena]

αχ το κακαμαθημένο παiδί! τι δύσκολη περίπτωση. πόσα τέτοια είδα στο νηπιαγωγείο. θα τολμήσω να μεταφέρω την άποψη μου, είναι εντελώς προσωπική και μπορεί να ειναι και λανθασμένη αλλά θα την πω. τα παιδιά που είναι πολύ κακομαθημένα είναι αυτά έχουν έλλειμμα διαπαιδαγώγησης από τους γονείς τους. αυτά που το μεγάλωμά τους έχει αφεθεί εξ' ολοκλήρου σε παπούδες και γιαγιάδες. ειναι τα πιο δύσκολα!!! και το όχι είναι μια εντελώς ξένη λέξη.

οσο δεν για το πείσμα απίστευτο. πείσμα και νεύρα φοβερά που αναρωτιέσαι που τα βάζει.

marita και γω αυτο πιστευω αλλα το θεμα ειναι πως και ποτε πρεπει να γινει!!

τωρα λες δεν καταλαβαινουν μετα λες ειναι αργα ετσι εμαθαν! τι να πω, δυσκολα!!!

εγω δεν ημουν καθολου κακομαθημενη παρολο που ημουν μοναχοπαιδι για 9 χρονια!! αλλα ξερω που οφειλετε...η μαμα μου ηταν πααααρα πολυ αυτηρη!!!μα παρα πολυ!!!και γω ξεροκεφαλη με αποτελεσμα να τις τρωω για τα καλα!! δεν θελω να κανω τα ιδια στα παιδια μου ομως...

[ANNA27!]

νομίζω κι εγώ οτι έχεις δίκιο Μαριώ! δύσκολο πράγμα τα "κακομαθημένα" ή μάλλον καλομαθημενα θα λεγα εγώ! κακά τα ψέμματα τα παιδιά μας τα χουνε όλα! γιατι εμεις θέλουμε να τα χουνε όλα. τις πιο χρήσιμες συμβουλές τις έχω πάρει απ τη κουμπάρα μου που είναι νηπιαγωγός.

ενοείται οτι τα καταλαβαίνουν όλα. ακόμα και το μάλωμα. όταν υψωνω τη φωνή μου ο μικρός κλαίει και έρχεται να τον πάρω αγκαλιά. κακώς όμως τον μαλώνω!!!! κάθε φορά που το κάνω κοιμάται πιο ανήσυχα το βράδυ. και ο μανού είναι ήσυχος και καλοκοιμάται από ημερών.

απλά δε πρέπει να τον αφήνω να κάνει ότι θέλει.

την αμαρτία μου όμως θα τη πω! τα παιδιά μου έχουν ακριβώς 32 μήνες διαφορά. η συμπεριφορά στον ένα απ ότι ήταν στον άλλον στην ίδια πάντα ηλικία είναι η μέρα και η νύχτα!!! με τον πρώτο έκανα τα άπειρα λάθη, τον μάλωνα συνέχεια και παραπονιόμουν ότι έχω το πιο κακομαθημένο παιδί! τώρα στον άλλο παραείμαι ανεκτική! αν ποτέ κάνω τρίτο θα βρω τη μέση λύση άραγε;;; χαχαχα! στα πρώτα παιδιά είμαστε πολύ ανήσυχες τελικά! και δε πρέπει!

αλλά πως το κουμαντάρεις αυτό θα μου πείτε.....

σίγουρα δε πρεπει να κάνουν ό,τι θέλουν, απ την άλλη πρέπει αυτό να το μάθουν με καλό τρόπο. εννοείται καμία χειροδικία...

μάλλον συνταγές δεν υπάρχουν...

θα ξαναπω ότι εμένα με βοηθησε το δεύτερο παιδί! και νομίζω και τον δημήτρη το ίδιο...

αν το μανιώ βγει κι αυτό τζαναμπέτικο θα χω σύμμαχο και βοηθό τον μεγάλο φαντάζομαι..

[marita]

αχ Ελευθερία μου τι λες τώρα. και τα δύο σαλόνια του σπιτιού ειναι πλεον χωρις τραπέζι γιατί έκαναν αυτό ακριβως που λες: ανέβαιναν και χοροπήδαγαν πάνω στο γυαλί. αποφασίσαμε λοιπόν ότι ειναι καλύτερα να ζήσουμε για ένα διάστημα χωρίς τραπεζάκια στα σαλόνια παρά να σπάσει κανένα γυαλί και να να έχουμε άλλα. τώρα σε ότι αφορά τη βιτρίνα βγάλαμε τα χερούλια τα τζάμια κλείνουν εφαρμοστά και δεν μπορούν να τα ανοίξουν. από την ώρα που τα βγάλαμε δεν ξανασχολήθηκαν πάντως. τώρα τα αγαπημένο τους ειναι να χτυπανε γα παινχίδια στο τζάμι του ενυδρίου για το οποίο επιφυλλάσομαι εως πότε θα αντέξει. δεν το συζητώ όταν έχει να κάνει με ασφάλεια υπάρχει άμεση παρέμβαση. αγνόηση στα θέματα που δεν δημιουργούν ζητήματα ασφάλειας μόνο.