Cafe Αυγουστος 2009

[JimDin]

άντε Νεκ....σε βλέπω στην "πρωινη Μελέτη" του 2029 με 15 παιδιά και την πεθερά σε κώμα!!!!!!!χαχαχαχαχαχα

Χαχαχαχαχχα!!!!!Καλό!!!!

[female]

Αμάν τι λέτε βρε παιδιά? Συμβαίνουν ακόμη τέτοια θαύματα και μάλιστα 19 φορές?????Να πω την αμαρτία μου δεν την ζηλεύω καθόλου. Δεν νομίζω να ήθελε όλες τις εγκυμοσύνες της πια.

Στα δικά μας τώρα. Η καλλιέργεια υγρού βγήκε άριστη, έτσι ολοκληρώσαμε τις εξετάσεις μας και είμαστε έτοιμοι για τοκετό. Του είπα πως χθες προσπάθησα 2 φορές να κάνω διάδρομο και είχα πόνο από κάτω και μου είπε πως αυτό μπορεί να σημαίνει πως είμαστε πολύ κοντά και αν έχω ενόχληση να μην κάνω. Χμ χμ χμ πόσο κοντά δηλαδή? Σήμερα δεν επιχείρησα να κάνω γιατί το πρωί είχα ξανά την ίδια ενόχληση.

Πήγαμε και είδαμε το kia sportage. Πολύ όμορφο και άνετο αυτοκίνητο. Το έκανε και τεστ drive ο Στεφ, εμένα δεν μου επέτρεψαν να μπω Ενθουσιάστηκε. Κοιμίζει τώρα τον μικρό και σε λίγο θα κάνουμε οικογενειακό συμβούλιο να μελετήσουμε το θέμα 'αυτοκίνητο'.

[Anstef]

Εδω κ γω...

σέχω άγχος ρε Ελε, όλο σκέφοτμαι λες να γεννησε???

άντε καμια εβδομάδα ακομη το πολυ....μεχρι την Πρωτοχρονια πιστευω θα έχει σκάσει μυτη η μικρη σας, με το καλο βρε.... (πολυ μου τη δινει που δεν εχω θαυμαστικο να βαλω...)

καληνυχτες...ηπια 5 μαυροδάφνες και δε βλέπω μπροστα μου, πάω να ξεραθω

[female]

Να πω την αλήθεια δεν έχω ακόμη συνηδητοποιήσει τι πρόκειται να γίνει...

Το μεσημέρι έλεγα στον Μάνο 'σε λίγες μέρες η μαμά θα πάει στο νοσοκομείο και θα φέρει την μπέμπα μας και απαντά 'σα την βάλουμε κάτω να την πατήσουμε ε μαμά???' Αμάν τι μας περιμένει!

Μαυροδάφνη κυρά μου ε? Χμ πολύ μου αρέσει! Καληνύχτα!

[mikio]

Καλημέρα!!! Κοιμούνται ακόμα τα παιδιά κι είπα να μπω να ρίξω μια ματιά! Να συμφωνήσω με την Αγγελική κάθε που βλέπω δημοσίευσή σου Ελευθερία και ειδικά τελευταία και βραδινή λέω "ωχ γεννάει"! Νομίζω καμιά μας μέχρι που γέννησε δεν συνειδητοποίησε τι επρόκειτο να συμβεί... Το θυμάμαι πόσο μακρινό το έβλεπα χαζεύοντας τις φώτος μία-δυο μέρες πριν τον τοκετό. Πού πηγαίναμε και τι κάναμε, πόσο η ζωή συνεχιζόταν αμέριμνα σα να μην επρόκειτο να έρθει αύριο-μεθαύριο καινούριο μέλος. Και ήξερα και πότε γεννάω... Αν δεν ξέρεις κιόλας ένα παραπάνω να μην το έχεις συνειδητοποιήσει.

Με το διάδρομο χαλαρά, κάτσε να περάσει η πρωτοχρονιά και τον αρχίζεις μετά, να μην κανεις ρεβεγιον στο Μητέρα! Ο μακρύς τράχηλος δεν είναι τπτ, αφού έχεις και διαστολή μια χαρά! Θα εξαλειφθεί κατά τον τοκετό, δε νομίζω να βοηθάει το περπάτημα. Εγώ τουλάχιστον δεν είδα χαΐρι σε κάνενα παιδί που περπατούσα, το ίδιο μήκος είχε, ψηλά ήτανε και αυτός και τα παιδιά και φυσικά ούτε λόγος για διαστολή. Έκανα 6 χιλιόμετρα κάθε απόγευμα χώρια το έξτρα περπάτημα με βόλτες χωρίς και στη δεύτερη εγκυμοσύνη με καρότσι. Μιλάμε για τρελό περπάτημα, ακόμα θυμάμαι πόσο λαχάνιαζα ειδικά στις βόλτες. Περπάτησα μέχρι 40+2 στο γιώργο και 39+9 στη μπέμπα! Σκατά δουλειά έκανε με το συμπάθιο... Την ώρα του τοκετού έγιναν όλα μια χαρά! Κι αν είναι και σαν τον πρώτο σου, ούτε που θα το καταλάβεις για πότε θα εξαλειφθεί!

[mikio]

Όσο για την ερώτηση του Μάνου μάλλον φυσιολογική είναι και δε νομίζω να καταλαβαίνει ακριβώς την έννοιά της. Μάλλον από κάπου το ξεπατίκωσε. Και δεν του απάντησες ότι δεν είναι κατσαρίδα η μπέμπα?? Χθες πάντως που πήγαμε βόλτα συνάντησα μια συνάδελφο και φίλη μου που έχει ένα κοριτσάκι 3 χρονών και ένα μωρό 2,5 μηνών. Τη ρώτησα με το που τη συνάντησα απανωτά τρεις φορές "τι κάνετε??" το έπιασε το νόημα και αντιρώτησε "πώς την παλεύουμε ε?" και μου είπε ότι το 2ο είναι πολύ πιο ήσυχο, πηγαίνει στον αυτόματο πιλότο και σχεδόν δεν την έχει κουράσει καθόλου (να σημειώσω ότι τη συνάντησα μόνη με μια φίλη της οπότε μια χαράααααα) Γνώριμο αυτό το "το 2ο πάει στον αυτόματο και είναι πολύ πιο ήσυχο". Το μόνο θέμα λέει οι ζήλιες και εκρήξεις θυμού της μεγάλης και τα "μπαμπά ποια αγαπάς πιο πολύ?" οι γνωστές ανασφάλειες... Μες στο πρόγραμμα είναι να ακούσεις το Μάνο να λέει ότι θα πατήσετε κάτω την μπέμπα, θα την σκοτώσετε, θα τη γυρίσετε πίσω από εκεί που την πήρατε αλλά σε λίγο καιρό που θα τη συνηθίσει και θα την λατρέψει θα τον ρωτάς "να τη γυρίσουμε πίσω τη μπέμπα μας?" και θα τσιρίζει "όχι". Μου τα έλεγε και η μάνα μου ότι ακριβώς τα ίδια έκανα κι εγώ στα νιάτα μου! Ο αδερφός μου γεννήθηκε όταν εγώ ήμουν 27 μηνών.

[female]

Καλημέρα, ξυπνήσα με λίγα ποναλάκια αλλά αυτά τα έχω από τότε που μπήκα στον μήνα μου. Και εκείνη την γνωστή ενόχληση από κάτω που έχω τώρα 2-3 μέρες. Επίσης την μικρή την νιώθω λίγο πιο ήσυχη, κινείται πιο νωχελικά. Αύριο θα μάθουμε ότι λένε τα προγνωστικά, ελπίζω να προλάβουμε να μάθουμε

Νεκταρίτσα του λέω συνέχεια ό,τι την μπέμπα μας θα την αγαπάμε, θα την αγκαλιάζουμε, θα την φιλάμε, θα την κάνουμε μπάνιο, θα την ταίζουμε από το στήθος της μαμάς (ιδίως αυτό το τελευταίο το τονίζω γιατί άλλοι του λένε πως θα πίνει γάλα από το μπιμπερό, μην πάθει κανένα σοκ). Πολλές φορές μες την μέρα, έρχεται, σηκώνει την μπλούζα και μου και αγκαλιάζει την κοιλιά ΄μπεμπούλα κοιμάσαι?σήκω να παίξουμε', άλλες φορές πάλι βαράει και καλά προσεκτικά. Οκ, ένα σοκ θα το πάθει αυτό είναι σίγουρο αλλά πιστεύω με σωστούς δικούς μας χειρισμούς να αγαπήσει το νέο μέλος σύντομα.

[JimDin]

Kαλημέρα!!!!!

Ελ με τον καινούργιο χρόνο η μπουμπου ε? Για αυτό άσε τον διάδρομο στην άκρη!!!!

Για την ζήλεια εγώ πιστεύω οτι είναι απόλυτα φυσιολογικό αλλά έχει να κάνει και με το κάθε παιδάκι...εγώ με την αδερφή μου έχω 22 μήνες διαφορά και με τον αδερφό μου ακριβώς 3 χρόνια...εγώ την αδερφή μου δεν την πείραξα ποτέ απο ό,τι λέει η μαμά μου ,είναι ένα πολύ καλό παιδάκι παρόλο που ήμουν 1ο παιδί για όλη την οικογένεια απο την μεριά της μαμάς μου...όταν γεννήθηκε ο αδερφός μου η αδερφή μου ήταν 14 μηνών και η μαμά μου ακόμα λέει πως αυτό το μωρό είχε Άγιο να τον φυλάει απο την αδερφή μου!!!!Μέχρι και ένα φωτιστικό μέσα στην κούνια βρήκε η μαμά μου χώρια ό,τι άλλο έπεφτε στα χέρια της και ξέφευγε απο την προσοχή της μαμάς το έβαζε μέσα στην κούνια του μωρού αλλά πάντα δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο αυτό τα πέταγε όλα στο κάτω μέρος που δεν έφτανε το μωρό...στο τέλος τον έβαλαν σε παρκοκρέβατο για να γλιτώσει ο μικρός!!!!Και σε μένα με κυνήγαγε πολύ...όταν μας έφερνα κάτι ,ήταν δεν ήταν 2,5 χρονών, με άφηνε να διαλέξω εγώ και μετά έπεφτε στα πατώματα κλαίγοντας για να πάρει αυτό που είχα διαλέξει...για αυτό και εγώ πάντα διάλεγα το αντίθετο!!!!Τώρα βέβαια είμαστε και οι 3 αχώριστοι και μπορώ να πώ οτι το Μαράκι νοιάζεται πιό πολύ απο όλους για όλους!!!!!!

[katerina11]

kalispera kai apo mena!!!etoimazomaste me krya kardia gia nafplio !!!

mas psinei h megalh leme...toso kakotroph, tosa xespasmata .,,,,,,,pistevo na xexastei ligo sto xorio

ele ..anhmera protoxronias gyrnao ....tha xana mpo net ,.,,,,tha se vro edo???

emena to toytoy poy les se sxesh me ta alla de m' aresei .....

[female]

Κατερινάκι αύριο θα ξέρω που έχω γιατρό. Ελπίζω να μην μας την κάνει για 1-2μέρες η μπουμπού.

Ντινάκι με την αδερφή μου έχουμε 7 χρόνια διαφορά,είναι μεγαλύτερη. Αν και έζησε 7 χαρακτήρα.

Το αμάξι που λέμε Κατερίνα είναι άλλη φάση, άλλο κούρσα άλλο τζιπ. Ψηνόμαστε όμως γιατί εδώ είναι Κρήτη, κατσαβραχαρία, έχουμε και λίγη περιουσία σε βουνά και όρη και σίγουρα αυτό δεν κολώνει πουθενά. Το avensis πχ. δεν πάει παντού. Το σκεφτόμαστε, πάντως μα άρεσε πολύ. Το avensis είναι φθηνότερο εντομεταξύ περίπου 3-4 χιλιάρικα.

Καλά να περάσετε στο Ναύπλιο. Φάση ειναι και θα περάσει!

[marita]

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231143664

μέρες που είναι όποιος μπορεί, όπως μπορεί, καλό θα ήταν όλοι να βοηθήσουμε.

[honey]

Ολική επαναφορά στα τικεράκια μου

ουφ νυστάζω πολύ, είχαμε δόντι χτες βράδυ κ ξενύχτι ελαφρώς.

Ελέ εδώ ακόμα, ε καλά, αφού είπες μετά την 1/2, οκ, δε ξαναμιλάω, περιμένω μόνο.

Αυτά τα πονάκια εγώ τα χα κ στις 2 κόρες μήνες, δε λένε κάτι νομίζω απότι φάνηκε, κ τι πονάκια, πονάρες ήταν στα τελευταία, απαπαπαπα.

Κατερίνα, καλό Ναύπλιο, υπομονή, αυτά τα υστρειάσματα τα χουμε φάει με το κουτάλι, κ κάθε φορά λες ΕΛΕΟΣ!

Και μεις που ζήλιες δεν εχουμε, τώρα να δειτε τελευταία κάτι ξεγυρισμένες που τρώει η Δαναούλα, της αρέσει της μεγάλης που κλαίει μάλλον κ ουρλιάζει!

[mikio]

Καλημέρα!!! Ακόμα εδώ είσαι Έλε ε? Έχουμε αραιώσει όλες λόγω γιορτών και σου κάνει κάπως... Κι εμείς πάμε μόχλος 2-7 του μήνα.

κατερινάκι μου υπομονή και βάλε και καμιά τιμωρία για να μην τη σκοτώσεις! βλέπω δείγματα γυναικείας υστερίας και στη δική μου την κόρη. καλά τα κοριτσάκια αλλά στο θέμα γκρίνια και υστερία νομίζω υπερτερούν! καμία σχέση με το γιο μου, είμαι σίγουρη ότι θα μας ψήσει καλά-καλά και η δικιά μας σε λίγο καιρό.

από τώρα έχουμε αρχίσει τις απαγορεύσεις, τα "όχι", τιμωρίες δε μπορούμε αλλά μόνο η μικρή έχει καταφέρει να με βγάλει από τα ρουχα μου τελευταία. λέω από μέσα μου "δόντια" για να μην τη σκοτώσω, έχω χάσει πολλές φορές την ψυχραιμία μου κι έχω φαντασιώσεις ότι δέρνω ποιο?? το βρέφος!

έχω σκεφτεί να πάω και σε φαρμακείο να ζητήσω κάτι φυτικά ηρεμιστικά που κυκλοφορούν. γιατί για πόσο ακόμα θα το αποδίδω στα δόντια? 2 της έμειναν να βγάλει προς το παρόν, έβγαλε προχθές και τους πάνω κυνόδοντες.

η μάνα μου ποιος θα το περίμενε που είχε λυσσάξει για την εγγόνα συνέχεια της λεει: "μωρή σουρδέλα καλύτερος είναι ο αδερφός σου!!! τι είναι αυτά που κάνεις??"

Τη βασανίζει κανονικά τα πρωινά. Όλο μου λέει στο τηλέφωνο: η κόρη σου και η κόρη σου...

Και να σκεφτείτε ότι είναι σούπερ καλόφαγη και κοιμάται μια χαρά χωρίς κόπο ακόμα και χωρίς βυζί. αλλάααα γκρινιάρα, μπορεί όλη την ημέρα να ακούς το "νινινινι" της γκρίνιας, να πέφτει κάτω να κλαίει και να χτυπιέται, ζωηρή, μόλις της πεις "όχι" εκεί θα πάει με πονηρό χαμόγελο, σκαρφαλώνει παντού, ανεβοκατεβαίνει καναπέδες, κομοδίνα, κρεβάτια, τρώει και μερικούς χτύπους επειδή είναι σκορπιος (επιρρεπής στα ατυχήματα) και ζηλεύει αυτή το γιώργο! έχει κι ένα τσαμπουκά, μια φωνή. μόλις πάρει κάτι αυτός και το θέλει αυτή θα πάει δίπλα να του το πάρει κι αν δεν της το δώσει θα σύρει μια φωνή, σε λίγο θα τονε δέρνει λέμε! έχει να πέσει τιμωρία!!! προς το παρόν στα κακομαθημένα κλάματα την αφήνω να χτυπιέται όσο θέλει... μιλάμε τσιρίδα, υστερία κι εγώ κάνω την κουφή, ουρλιάζει να της κλείσει η φωνή κι εγώ βούδας. μετά από λίγο τη βλέπεις την κυρία και καταλαβαίνει ότι δεν πιάνει το κόλπο, σηκώνεται κι έρχεται κατακόκκινη, μες στα δάκρυα και τη μύξα αλλά χωρίς να κλαίει!

και δε με νοιάζει μόνο ξεπατικώνει κι ο άλλος και κλαίει καμιά φορά ψεύτικα βέβαια για να ζητήσει το αυτονόητο. π.χ νερό, αγκαλιά, φαγητό, ακόμα και τσίσα! σε αυτόν έχω αρχίσει να φεύγω λέγοντάς του να μου το ζητάει όμορφα και χωρίς κλάματα αλλιώς δεν του το κάνω το χατήρι. του λέω "για να δω χαμόγελο... πώς ζητάμε όμορφα κάτι?" και αρχίσει με νάζι "μαμάαααα σα μου δώσεις νεό?"

χθες του αρνήθηκα αγκαλίτσα για τον ίδιο λόγο και για λίγο επεμεινε με κλάματα, στο τέλος πάω κάθομαι στον καναπέ και του λέω "εγώ παίρνω αγκαλίτσα μόνο όποιον μου το ζητάει όμορφα." και έρχεται δίπλα μου ακόμα κλαψουρίζοντας αλλά είχε και τον εγωισμό...οπότε μόλις του είπα ¨για να δω χαμόγελο¨ με κοιτάει με πλαϊνό βλέμμα και μουτρωμένα χειλάκια τάχα μου τσατισμένος και πέθανα στα γέλια. αυτός εκεί συνέχιζε να κάνει τον μουτρωμένο κι εγώ να γελάω, μέχρι που μια στιγμή του ξέφυγε και άρχισε να φαίνεται υποψία χαμόγελου.... κρατιόταν με το ζόρι ο ηθοποιός να μην γελάσει και στο τέλος δεν άντεξε και έσκασε κι αυτός στα γέλια!!! μουτρα ρεεεεε!!! πονηρά!!!! ότι θέλουνε μας κάνουνε αλλά δε θα τους περάσει. το μεσημέρι στο τραπέζι το εξιστόρησα στον άρη και όταν τον ρώτησε ο άρης αν αλήθεια τα έκανε αυτά ο πονηρός ο γιώργος το παραδέχτηκε και γελούσε!

[female]

Κοντεύουμε!!!! 2 διαστολή και ο τράχηλος από το 0% έχει φτάσει ήδη στο 50%. Μου είπε αν θες να μην βγει φέτος η μπουμπού, λούφαρε λίγο γιατί δεν βλέπω να περιμένει η μικρά. Κλείσαμε ραντεβού για την επόμενη Πέμπτη, θα είμαι 38 ακριβώς και μου είπε fifty fifty να τα πούμε, μπορεί να έχω γεννήσει ωστόσο

Η μικρή σούπερ, διατηρεί την ίδια τέλεια θέση και ξεδέθηκε από τον ομφάλιο λώρο, πολύ τυχερή μου λέει είναι δεν συμβαίνει συχνά. Το αμνιακό υγρό έχει μειωθεί αρκετά γι'αυτό την νιώθω και νωχελική και ο πλακούντα κρατάει ακόμη. Γενικώς να κάνω τις δουλειές μου αλλά με μέτρο, να αποφεύγω το περπάτημα και μόλις αλλάξει το έτος να κάνω ό,τι θέλω

[Anstef]

Χαιρετε, χαιρετε!!!!!!

Αχ,τέλεια!

Μπράβο Ελέ, η μπουμπου έρχεται!!Με το καλό!! Με μισό πόνο αυτη τη φορα!!

Σου 'πα γω βρε, την Παραμονη το βράδυ ξεκίνα γενική στο σπιτι!!

Λοιπον,ερωτηση κρίσης...ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ....

Εχεις ετοιμη την ομελέτα και το μόνο που μένει ειναι να χτυπησεις τα αυγα στο μπολ (5 στον αριθμό) και να τα ρίξεις μεσα στο τηγάνι.

Διπλα σου έχεις το βλαστάρι σου, που το αγαπας και το λατρευεις και ειναι τα πάντα στον κοσμο,παρακολουθει όλη τη διαδικασία απο την αρχη και συμμετέχει με περίσσεια χαρά.

Ωστοσο σκυβεις να βγαλεις το μπιμερ για να χτυπησεις τα ρημάδια τα αβγά που περιμένουν τοσην ώρα....

εκεινη την ωρα λοιπον, το καλο σου το παιδι, που το αγαπας και το λατρευεις..ναι ναι... το ξαναλέω,παίρνει το μπολ με τα αβγά και τα αραδιάζει όλα πάνω στο χαλί.ΟΛΑ.ΣΤΟ ΧΑΛΙ.ΝΑΙ,ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΣΕΣ...Χ Α Λ Ι.

Πως αντιδρας?