Cafe Αυγουστος 2009

[mikio]

2 σεντόνια!!! τέλεια!!! ελευθερία άντε να γεννησεις! μόνο κανένα τέτοιο θα με φτιάξει!

[female]

Καλημέρα, τσου δεν γέννησα. Δεν κοιμήθηκα καλά, λίγο άγχος, λίγο δεν βολεύομαι, λίγο κοιμόμουν & ξυπνούσα με ποναλάκια. Βάλτε και το κατούρημα που τις τελευταίες 3 μέρες έχει γίνει ανά 1ώρα. Άντε, λίγες ώρες μείνανε και μετά θα είμαι πιο χαλαρή. Κρίμα έχει ωραία μέρα και θέλω να πάμε το παιδί βόλτα στο κέντρο αλλά φοβάμαι να το ρισκάρω να περπατήσω γμτ. Τελοσπάντων...

Νεκτ ένταση πολύ από το τίποτα λέω εγώ. Για να νιώσεις όμορφα, σου λέω πως τις σκηνές που περιγράφεις, σε πιο ήπια μορφή, τις ζούμε εμείς εδώ καθημερινά. Και τι θέλω να πω. Πάντα ο μπαμπάς μας είναι ο αυστηρός και πάντα η μαμά αυτή που καλοπιάνει το παιδί και βγάζει φάουλ τον μπαμπά. Ένα παράδειγμα για να καταλάβεις πόσο μοιάζουν οι περιπτώσεις μας...Τον τελευταίο καιρό τον πάει για ύπνο τα βράδια ο Στέφανος, ξαπλώνει δίπλα του, του λέει ιστορίες για να κοιμηθεί. Προχθές το βράδυ τον πήγε στις 10μιση και ως τις 12μιση το παιδί δεν είχε κοιμηθεί. Από τις 12 και μετά έκλαιγε γοερά, το αληθινό κλάμα όχι το ψεύτικο. Να σημειώσω ό,τι είχε έντονο βήχα όλη μέρα και βουλωμένη μυτούλα πράγμα που τον δυσκόλευε να κοιμηθεί και είχε εκνευρισμό. Σκέφτομαι λοιπόν πως προσπαθεί 2 ώρες ο μπαμπάς του να τον κοιμίσει (συνήθως στο μισάωρο κοιμάται), ο οποίος δουλεύει το πρωί και θέλει και αυτός να ξεκουραστεί, ας πάω να ξαπλώσω εγώ δίπλα του, εμένα ζητούσε να ηρεμήσει και αυτός και ο άλλος και εγώ, και οι γύρω και οι αποκάτω μας να κοιμηθούμε επιτέλους. Με το που με βλέπει ο μπαμπάς αρχίζει 'γιατί ήρθες?τι το παίζεις?σωτήρας?' λέω μα το παιδί κλαίει, πέρασαν 2 ώρες δεν κοιμάται, ζορίζεται με τον βήχα και την αναπνοή, ας μην το τραβήξουμε άλλο 'και εσύ τι θα του κάνεις?θα τον κάνεις καλά?εγώ είμαι μ....που κάθομαι εδώ 2 ώρες και προσπαθώ να τον κοιμίσω?τι ρόλο τραβάω?αυτό ήταν άλλο βράδυ να ξαπλώνεις εσύ με τον γιο σου, εσένα ζητάει, εγώ κουράστηκα πια'. Σηκώθηκε, πήγε στο διπλό, κοιμήθηκε. Πήγε 1 και να κοιμηθεί ο μικρός αλλά τουλάχιστον δεν έκλαιγε, ηρέμησε, με πήρε αγκαλιά, τον χάιδευα, του έλεγα παραμύθια και κάποια στιγμή κοιμήθηκε.

Ευτυχώς δεν τράβηξε το θέμα, οκ κάπου κατάλαβα πως νιώθει...Και γενικότερα πως θα ένιωθε καθένας. Σε παρόμοια κατάσταση βρέθηκε και ο Άρης σου χθες. Ένιωσε ίσως άχρηστος και απορριπτέος από το παιδί, από σένα. Έλα λίγο στην θέση του...Να προσπαθεί να τον κοιμίσει, να επεμβαίνεις εσύ και το παιδί να τον βγάζει φάουλ και να πέφτει πάνω σου. Δεν λέω πως αντέδρασε σωστά, το τράβηξε χωρίς λόγο αλλά αν γίνεται συχνά προφανώς νιώθει παραγκωνισμένος.

Γενικότερα δεν ξέρω πως είναι η σχέση σας με τα παιδιά. Σε εμάς εδώ συνέβαινε και συμβαίνει πως ο μικρός μου έχει αδυναμία, πάντα την μαμά θέλει, είμαι το καλύτερό του. Με τον πατέρα του τα βρίσκει αλλά όσο ήρεμος άνθρωπος και αν είναι (ηρεμότατος, ουδεμία σχέση με μένα το νεύρο), το παιδί δεν μπορεί να το κάνει καλά, χάνει την ψυχραιμία του, δεν έχει υπομονή. Είναι το μόνο πρόσωπο ο Μάνος που τον βγάζει εκτός εαυτού. Αντίθετα εγώ όσο νευρική είμαι, με το παιδί είμαι πολύ ήρεμη, υπομονετική και τρυφερή...αυτό το απέκτησα από την στιγμή που έγινα μάνα και πιστεύω πως οι περισσότερες μανούλες νιώθουν να θίγονται προσωπικά όταν ο πατέρας συμπεριφέρεται άσχημα στο παιδί, έστω και αν αυτό το άσχημα είναι ένα 'ατυχές γεγονός'.

[female]

Συχνά πυκνά τα ακούω και εγώ πως έχω κάνει άχρηστο το παιδί, πως με κάνει ό,τι θέλει, πως είμαι με το μέρος του κτλ. Οκ του έχω αδυναμία και γιατί όχι (γελοίο μου ακούγεται και μόνο που το λέω), σε ποιον να έχω δηλαδή. Από εκεί και πέρα όταν τον μαλώνει ο μπαμπάς του προσπαθώ και κάθομαι στα αυγά μου, δεν επεμβαίνω μπροστά στο παιδί και όταν εκείνο τρέξει πάνω μου του εξηγώ πως ο μπαμπάς σωστά σε μάλωσε γι'αυτόν και γι'αυτόν τον λόγο. Άσχετα αν από μέσα μου βράζω και δεν συμφωνώ, κοινή ρότα που λες και εσύ.

Εσείς τώρα που έχετε και 2 παιδιά να αντιμετωπίσετε, σε δύσκολες ηλικίες και τα δύο, σίγουρα εντάσεις θα έχετε καθημερινά. Οι άντρες Νεκταριάκι πιστεύω πως δεν το έχουν με τα παιδιά. Και το λέω εγώ ξέροντας πως ο Στέφανος είναι άνθρωπος που λατρεύει τα παιδιά, έβλεπε και βλέπει ξένα παιδιά και τρελλαίνεται, ο αγαπημένος θείος των ανιψών του, κάθε παιδί σε παρέα κολλάει πάνω του κτλ. Με το δικό του παιδί όμως θέλοντας να βάλει όρια, να τον κάνει 'σωστό άνθρωπο' δεν είναι το ίδιο υπομονετικός πάντα. Ενώ παίζουν όμορφα μαζί, λατρεύει τον μικρό, τον λέει μπαμπά και χέζεται πάνω του εεε όταν έρθει η ώρα της έντασης γίνεται πιο αυστηρός από ό,τι θα έπρεπε. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Δεν ξέρω τι να σε συμβουλεύσω αλήθεια. Δεν είδα κάτι το τόσο κακό στην συμπεριφορά σου στο σκηνικό που περιγράφεις. Προφανώς ήταν η κακό στιγμή. Δεν ξέρω αν έχει και νόημα να συζητηθεί. Αν αυτές οι σκηνές είναι σπάνιες και μοναδικές τότε δώσε τόπο στην οργή μέρα που είναι σήμερα. Αν είναι συχνές και επαναλαμβανόμενες, προφανώς υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας και πρέπει να συζητηθεί άμεσα.

[ANNA27!]

Καλημερα φιλεναδες και χρονια πολλα!να χουμε μια υπεροχη χρονια!

[ANNA27!]

Σχετικα μ αυτα που γραφετε εγω ειμαι ο μπαμπας κ ο νικος η μαμα χαχα αφου μονο εγω τα μαλωνω οποτε και προτιμανε η προτιμουσαν καλυτερα το νικο.μη νομιζετε ομως οτι δε καταλαβαινουν τις στιγμες που εχουν αδικο και ο γονιος δικιο.

[ANNA27!]

Τα δικα μας νεα και καλα και καπως μετρια.επισκεφτηκαμε ενα γιατρο εδω ακουσαμε τη καρδια μια χαρα αλλα δυστυχως υπαρχει αποκολληση.δεν εχω δει κατι αλλα με προειδοποιησε οτι μπορει να δω.δε μου δωσε κατι εννοειται δεν ειναι ο γιατρος μου και μαλιστα μου πε οτι ολα τα σκευασματα ειναι σταγονες στον ωκεανο μπροστα σε ο τι παραγει ο ιδιος ο οργανισμος μας για να κρατηθει το εμβρυο.παντως εγω παραειμαι θετικη.εχω πολυ καλο προαισθθημα!

[marita]

Καλημέρα κοπελιές. καλή χρονιά σε όλες εύχομαι. για την κάθε μια σας ο νέος χρόνος να ειναι ο καλύτερος.

Άννα σου εύχομαι να πάνε όλα καλά κορίτσι μου. και τα μικροπροβληματάκια να ξεπεραστούν σύντομα.

Ελευθερία με το καλό κορίτσι μου. άντε έφτασες στο τέλος.

[honey]

Καλημέρα, τελευταία μέρα του χρόνου, να πάει κ να μη ξανάρθει για μας εδω! Ουστ!

Αννούλα, όλα καλά θα πάνε, πολύ συνηθες η παλιοαποκόλληση,κ γω είχα, λίγο προσεκτικά κ ήρεμα, κ ο δικός μου γιατρός λεει για τα όποια σκευάσματα σε τέτοια στάδια "παρηγοριά στον άρρωστο", το σώμα ξέρει και θα το παλέψει όπως πρέπει! Και συ θα βοηθήσεις με λίγη ξεκούραση παραπάνω πλιζ!

Ελέ....καλά κρατάς!

Οπως βλέπεις, εμείς εδώ, περιμενουμε και παρακολουθούμε!

Νεκ....Νεκταριάκι....δε θα το θεωρήσω και πολύ πρωτότυπο ούτε πολύ τρομερό το όλο σκηνικό....ανταγωνισμός και νεύρα-κούραση-στρες, δε θέλει πολύ.....έχουμε αδυναμίες όλοι και βγαίνουν.....δυστυχώς.....και τα παιδιά ολονών πιστεύω θα βρεθούν αντιμέτωπα με τέτοια σκηνικό από καιρού εις καιρόν,απλά να φροντίζουμε αυτά να είναι σπάνια και οι εξαιρέσεις στον κανόνα.....και να ακολουθούνται από κουβέντα να ξεκαθαρίζει το τοπίο, και να βρίσκουμε τρόπους για καλύτερη επικοινωνία κάθε μερα....

αρχίζω τρέξιμο τώρα......γειααααααα

[female]

Καλημέρα φιλενάδες. Χρόνια πολλά, με το καλό να μπει η Νέα Χρονιά και να φέρει υγεία κυρίως και εκπλήρωση των όσων ονειρευόμαστε!

[female]

Αννούλα πολύ συνηθισμένο, δεν σημαίνει αναγκαστικά κάτι κακό ωστόσο λάβε τα μέτρα σου. Προγεστερόνη δεν παίρνεις? Βοηθάει πολύ, τουλάχιστον εμένα μου την είχε παρουσιάσει σωτήρια ο γιατρός μου στην αρχή αν και πάνω από όλα κουμάντο κάνει η φύση. Πότε έχεις ξανά γιατρό?

Μαριτάκι κοντεύω ναι. Μετά από μένα ακολουθείς εσύ

Κλεό καλό τρέξιμο!

[JimDin]

Xρόνια πολλά και καλή χρονιά!!!!!!

Ετοιμαζόμαστε να πάμε στην κουμπάρα μου με το μικρό και θα έρθει και ο αδερφός μου!!!Ελπίζω το 2012 να είναι μιά πολύ καλή χρονιά για όλες μας!!!!Να έχουμε υγεία τα παιδάκια μας,εμείς και ο κόσμος όλος!!!!!Και μετά ό,τι είναι καλύτερο για τον καθένας μας αυτή την χρονιά να συμβεί!!!!!

[JimDin]

Αννούλα ξεκουράσου όσο μπορείς και όλα θα πάνε καλά.Τα ίδια μου είχε πεί και μένα ο γιατρός μου όταν πρίν καν ακούσουμε καρδιά είχα την εντύπωση πως κάτι είδα..."η φύση ξέρει " μου είχε πεί και τελικά όλα πήγαν μια χαρά!Ξεκουράσου όσο μπορείς!

[JimDin]

Νεκ ένα τυχαίο γεγονός πάνω στα νεύρα ήταν και πέρασε...αφού ο Άρης είναι τόσο ήρεμος απλά ένα ξέσπασμα ήταν και πάει...

[JimDin]

Συχνά πυκνά τα ακούω και εγώ πως έχω κάνει άχρηστο το παιδί, πως με κάνει ό,τι θέλει, πως είμαι με το μέρος του κτλ. Οκ του έχω αδυναμία και γιατί όχι (γελοίο μου ακούγεται και μόνο που το λέω), σε ποιον να έχω δηλαδή. Από εκεί και πέρα όταν τον μαλώνει ο μπαμπάς του προσπαθώ και κάθομαι στα αυγά μου, δεν επεμβαίνω μπροστά στο παιδί και όταν εκείνο τρέξει πάνω μου του εξηγώ πως ο μπαμπάς σωστά σε μάλωσε γι'αυτόν και γι'αυτόν τον λόγο. Άσχετα αν από μέσα μου βράζω και δεν συμφωνώ, κοινή ρότα που λες και εσύ.

Εσείς τώρα που έχετε και 2 παιδιά να αντιμετωπίσετε, σε δύσκολες ηλικίες και τα δύο, σίγουρα εντάσεις θα έχετε καθημερινά. Οι άντρες Νεκταριάκι πιστεύω πως δεν το έχουν με τα παιδιά. Και το λέω εγώ ξέροντας πως ο Στέφανος είναι άνθρωπος που λατρεύει τα παιδιά, έβλεπε και βλέπει ξένα παιδιά και τρελλαίνεται, ο αγαπημένος θείος των ανιψών του, κάθε παιδί σε παρέα κολλάει πάνω του κτλ. Με το δικό του παιδί όμως θέλοντας να βάλει όρια, να τον κάνει 'σωστό άνθρωπο' δεν είναι το ίδιο υπομονετικός πάντα. Ενώ παίζουν όμορφα μαζί, λατρεύει τον μικρό, τον λέει μπαμπά και χέζεται πάνω του εεε όταν έρθει η ώρα της έντασης γίνεται πιο αυστηρός από ό,τι θα έπρεπε. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Δεν ξέρω τι να σε συμβουλεύσω αλήθεια. Δεν είδα κάτι το τόσο κακό στην συμπεριφορά σου στο σκηνικό που περιγράφεις. Προφανώς ήταν η κακό στιγμή. Δεν ξέρω αν έχει και νόημα να συζητηθεί. Αν αυτές οι σκηνές είναι σπάνιες και μοναδικές τότε δώσε τόπο στην οργή μέρα που είναι σήμερα. Αν είναι συχνές και επαναλαμβανόμενες, προφανώς υπάρχει πρόβλημα επικοινωνίας και πρέπει να συζητηθεί άμεσα.

Ελ εμένα ο άντρας μου είναι ακριβώς το αντίθετο...όσο νεύρο μπορεί να βγάλει στους άλλους και οι άλλοι να μην βγάλουν καμία άκρη μαζί του τόσο ήρεμος και υπομονετικός είναι με το γιό του...εγώ μπορεί να παιδεύομαι 2 ώρες να τον κοιμήσω και να αναλάβει ο Δ και σε 2 λεπτά ο μικρός να κοιμάται...και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με μωρά...απλά του βγαίνει...

[JimDin]

Και εμείς τις φωνές μεταξύ μας τις έχουμε βάλει μπροστά Λ δεν γίνεται αλλιώς...το παιδί ζεί σε αυτό το σπίτι...μαζί μας...ε θα μας δεί και μιά φορά έτσι...δεν μετράνε οι άπειρες καλές στιγμές και θα στιγματιστεί απο μία ένταση????Τα καλά που είναι πολύ περισσότερα απο τις κακές στιγμες δεν μένουν μέσα στα παιδάκια μας???Αν υψωσουμε καμιά φορά την φωνή μας θα σβήσει όλα τα άλλα????Άνθρωποι είμαστε και έχουμε και όρια και καμιά φορά τα περνάμε...μόνο στην φωνή μεταξύ μας ε?Αντε και λίγα μπινελίκια καμιά φορά για ξελάφρωμα!!!χιχιχιχιιχ!!!Στο τέλος μιά συγνώμη ο ένας στο άλλον...αν δεν μας έχουν πιάσει τα γέλια απο πρίν...γιατί αυτό το συμβαίνει σε εμάς...τσακωνόμαστε και μετά γελάμε γιατί ξεχνάμε γιατί τσακωθήκαμε...

Γενικά όμως σε ένα πράγμα είμαι ξεκάθαρη σε σχέση με το παιδί απο την αρχή και δεν αλλάζω θέση με τίποτα σε αυτό στην τιμωρία ναι (όταν πρέπει άσε που σε λίγο ο Λ θα μας βάζει τιμωρία και τους δύο γιατί εμείς δυστυχώς μάλλον δεν το έχουμε)αλλά ούτε καν ένα ταρακούνημα στο παιδί μου και γενικά σε όποιο παιδί τύχει και δώ μπροστά μου...αδιαπραγμάτευτο και ξεκάθαρό...δεν είναι βίωμα...δεν το έκανα ποτε οι γονείς μου...απλά είναι το μόνο πράγμα που δεν ανέχομαι...την πρώτη που θα δώ να φάει ο Λ θα την επιστεψω διπλή...και μετά διαζύγιο...τέλος