Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

      • Ευχή 1

Recommended Posts


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

2 παιδιά γέννησαν στο ρέα. Πολύ ευχαριστημένη αλλά θα προσεξεις γιατί αν θες να θηλασεις αποκλειστικά πρεπει να το τονισεις αλλιώς ψάχνουν ευκαιρία να δώσουν ξένο. Στο πρωτο δεν ήξερα και την πατησα. Το κατάλαβα απο τη ρουκέτα που έκανε ο γιος μου τη δεύτερη μέρα. Στη κόρη ( πριν τρεις μηνες γεννησα), δηλωσα αλλεργία στο γάλα και ήμουν η μοναδική σε δωμάτιο αποκλειστικού θηλασμού που δεν έδωσαν ξένο. Βρίσκουν δικαιολογίες του στυλ το παιδι δεν παιρνει βαρος. Απο άποψη νοσοκομείου, καθαριότητας, μαιών κτλ πολύ ευχαριστημένη. Βοηθάει και ο γυναικολόγος στο ποσο σε προσέχουν!

Ξέχασα να γράψω οτι ζητάνε προκαταβολή 1000-1500 ευρώ μόλις μπεις. Βέβαια θεωρώ οτι γίνεται σε όλα τα νοσοκομεία. Πριν 2.5 χρόνια δεν υπήρχε αυτό.


T6HZp2.png

ifiLp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα γέννησα πριν 50 μέρες στο ΡΕΑ. Θα σου πρότεινα το rooming in εάν θελήσεις αποκλειστικά να θήλαζεις το μωράκι σου. Έχουν μια πολιτική "εκπαίδευσης" στα νεογέννητα να σιτίζονται ανα τετράωρο, όπου και τα φέρνουν για θηλασμό&Απο τη προσωπική  μου εμπειρία δε σου το φέρνουν εάν θελήσεις να το ταΐσεις νωρίτερα. Εγω τη δεύτερη μέρα ζήτησα rooming in &το είχα μαζί μου. Κατα τα αλλά καθαρό πολυ, ωραίο φαγητό,και τηρούν σε μεγάλο βαθμό το επισκεπτήριο. Προσωπικά δεν ξέρω αν θα το επέλεγα ξανά λόγω τις πολιτικής αυτής για το θηλασμό, εχω κι εγω την υπόνοια οτι του έδωσαν ξένο γάλα παρόλο της επιθυμίας μου για αποκλειστικό θηλασμό.

  • 3 months later...
Δημοσιεύτηκαν

Γεννησα πριν από 2.5 περίπου χρόνια στο Ρέα. Όσο αφορά την προκαταβολή δεν υπήρχε τότε.Θα συμφωνήσω ότι σε θέμα καθαριοτας και φαγητού ήταν άψογο. Τώρα παίζει μεγάλο ρόλο και ο γυναικολογος όντως στην συμπεριφορά τους. Αυτό σε πρώτη φάση δεν σε ενδιαφέρει. Εσύ αν θες θηλάσεις αποκλειστικά πρέπει να ζητήσεις rooming in να αναγνωρίζεις τα σημάδια της πείνας του παιδιού και το πιο κύριο να το βάζεις εγκαιρα και σωστά πάνω στο στήθος γιατί από εκεί ξεκινούν όλα τα θέματα.για την πολιτική τους στο 4 ώρο αν ισχύει πλέον είναι κακο δεν συμφωνω.  Η παιδίατρος που παρακολουθουσε μέσα το μωρό μου απαραδεκτη με γέμισε άγχος χωρίς λόγο. Την επόμενη μέρα που πήγα αγχωμένη με το μωρό μετά το εξιτήριο πέτυχα ένα παιδίατρο που με καθυσηχασε μεγάλο σε ηλικία εξαιρετικό. Οι μαιες μισές μισές άλλες καλές άλλες για μπουνιες. Γενικά εξυπηρετεί πάρα μα πάρα πολύ κόσμο και αυτό δυσχαιρενει την εξυπηρέτηση. Η γενική εικόνα μου είναι καλή για το Ρέα αν ξανά εμένα Αθήνα σε αυτό θα γεννουσα γιατί όπου και να πας ψιλό πράγματα αρνητικά θα δεις σε οποιοδήποτε ιδιωτικό. Το ότι πληρωνεις δε σημαίνει κάτι Δυστυχώς γιατί στον κάθε θάλαμο υπάρχουν άλλες 100 γυναίκες. Αν και απαντώ 3 μήνες μετά έύχόμάί αν γεννησες όλα να πήγαν καλά και αν γέννήσέίς επίσης.


PdTZp3.png

gOBTp3.png
 
Δημοσιεύτηκαν

Γεννησα στο ρεα περσυ. Ειμαι ευχαριστημενη σε ολα. Πολυ υποστηριξη στο θηλασμο, υπεγραψα για να του δωσουν ξενο μια φορα και του εδωσαν με τα χιλια ζορια. Οποτε της φωναζα ερχονταν αμεσως, μου εδειχναν συνεχως σωστες στασεις θηλασμου, ειχα βεβαια rooming in, που ειναι πολυ σημαντικο αν θελεις να θηλασεις. Προκαταβολη εδωσε ο αντρας μου αφου γεννησα και οχι με την εισαγωγη. Του ειπαν δωσε οσα θελεις, δωσαμε 500 ευρω και τα υπολοιπα με το εξιτηριο. Αριστο φαγητο και μεγαλη ποσοτητα. Μονο μειονεκτημα ειναι οτι δεν παιρνουν τα μωρα στο επισκεπτηριο αν δεν το ζητησεις και η φασαρια του 3κλινου, κατι βεβαια που θα υπαρχει φανταζομαι σε ολα τα μαιευτηρια.


Qis2p3.png?t=1&WSfUV3qU

Διαφημίσεις

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...