Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΤεστΓονιμότητας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Είσαι πάρα πολύ δυνατή και μπράβο σου! 👏 Εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα! 

      • Μου αρέσει 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια μέχρι να λειτουργήσουν τα τικεράκια (ή το μυαλό μου), Βρήκα κάτι που με αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό το διάστημα. Καλά μιλάμε ΠΟΡΩΘΗΚΑ!


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 10,4k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • prosperous

    2310

  • _marjio

    1778

  • Dina:)

    1305

  • caramello

    955

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Posted Images

Δημοσιεύτηκαν
Εννοείς ότι δεν βάζει δάχτυλο συνήθως; Γιατί εμένα ο μικρός βάζει δάχτυλο όταν θέλει να κοιμηθεί. Τον ηρεμεί πολύ. Γενικά τα μωράκια απολαμβάνουν το πιπίλισμα χωρίς απαραίτητα να πεινάνε.

Για δόντια είναι μάλλον νωρίς αλλά ξέρω και παιδάκια που έβγαλαν 4 μηνών το πρώτο τους δοντάκι.

Όχι δεν βάζει το δάχτυλο του γενικά. Του δίνουμε πιπίλα αλλά την φτύνει όταν τον παίρνει ο ύπνος.Δεν ξέρω τι τον έχει πιάσει!!Μιλάμε προσπαθεί να χώσει και τις δύο του μπουνιές στο στόμα!!:shock::shock::shock::shock:


6H9Vp2.png

T5mwp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Ονειρακι και ο δικος μου το κανει αυτο... σιγα σιγα τους φαγουριζουν τα ουλα, θα παρατηρησεις και ποοοολλλααα σαλια... εμενα πνιγεται απο τα σαλια του να φανταστεις... επισης διανυουν το στοματικο σταδιο, στο οποιο ανακαλυπτουν τον κοσμο με το στομα... οποτε καλο ειναι να μην του βγαζεις τα χερια... οντως δεν ειναι πεινα... κι εγω ετσι νομιζα... απλα την εχει δει Κολομβος....

διαβασε σχετικα εδω...

http://www.psychologia.gr/editions/development.htm

http://www.spinoza.gr/topic.asp?TOPIC_ID=966&FORUM_ID=11&CAT_ID=5&Forum_Title=%C3%FD%F1%F9+%E1%F0%FC+%F4%EF+%F3%E5%EE+%EA%E1%E9+%F4%EF%ED+%DD%F1%F9%F4%E1&Topic_Title=%D0%EF%E9%E1+%E5%DF%ED%E1%E9+%F4%E1+%F3%F4%DC%E4%E9%E1+%F4%E7%F2+%F8%F5%F7%EF%F3%E5%EE%EF%F5%E1%EB%E9%EA%DE%F2+%E1%ED%DC%F0%F4%F5%EE%E7%F2%3B

Εχουν να δουν πολλα ακομη τα ματια μας ..χαχα...

Κατά τα άλλα είμαστε καλά, βγήκαμε μεγάλη βολτίτσα και οι τρεις, περάσαμε ωραία και ανέβηκε λίγο και η ψυχολογία μας!

Κι εγω θελω βολτιτσες!!!! Θελω ηλιοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!

Αριστέα μου το μωρό το έβαλα στο στήθος την 2η μέρα όταν μου το φέρανε στο δωμάτιο αλλά ξέρεις του έδινα και συμπλήρωμα μέχρι να έρθει το γάλα (παρόλο που στην κουνίαδα μου που γέννησε έναν όροφο πιο πάνω της είπανε ότι το πρώτο 24ωρο δεν χρειάζεται να φάει το παιδι!) Το γάλα ήρθε Παρασκευή βράδυ και το στήθος μου μπούκωσε κανονικά καθότι και μικρής χωρητικότητας!Η μία μαία έλεγε βγάλε με το θήλαστρο η άλλη έλεγε όχι γιατί θα κάνεις υπερπαραγωγή..Βγάλε άκρη τώρα!Από την τρίτη μέρα όμως θηλάζω αποκλειστικά. γεννήθηκε 3290, βγήκαμε 3090 και τώρα προχθές που τον ζυγίσαμε ήτανε 7200 (υπερδιπλασσιάσαμε το βάρος μας πριν τους 4 μήνες!!).Τους πρώτους 2 μήνες θήλαζα με κλάμματα και οδυρμούς γιατί από το ένα στήθος δεν έπιανε σωστά και μου είχε σκίσει την θηλή στη μέση!Δεν έτρεχε αίμα αλλά ένιωθα ότι με σφάζανε,για τόσο πόνο μιλάμε. Μέτα όταν πάλι έφραξε ένας αδένας και πρήστηκε το στήθος μου ,συνάντησα μία σύμβουλο θηλασμού (ώρα της καλή!!!) και από τότε πλέον θηλάζω χωρίς πόνο!Πριν μία βδομάδα πάλι (εκεί που λες μετά από τόσο καιρό τι θα τύχει??) εκεί που θήλαζα είδα στο στόμα του παιδιού αίμα!Μετά το αρχικό σοκ είδα πως ήτανε από το στήθος μου!!Αιμοραγούσα κανονικά χωρίς να πονάω όμως αλλά μόνο όταν ρουφούσε το μωρό,όταν πατούσα το στήθος τίποτα,γάλα καθαρό!Αφού τηλεφώνησα σε 5-6 γιατρούς κράτησε μόνο ένα 24ωρο και πέρασε μόνο του.Μάλλον κάποιο αγγείο έσπασε.Σκεφτείτε πόσο αίμα έφαγε το παιδί που τα κακάκια του μία βδομάδα έκαναν να γίνουν μουσταρδί ξανά!Ως τότε ήτανε μαύρα!!!!!(μου το είχε πει η παιδίατρος ότι θα αλλάξουνε χρώμα λόγω του αίματος!)..αλλά είμαστε ακόμη εδώ και προχωράμε,αργά αλλά σταθερά:)

Αχ, μπραβο ρε Ονειρακι... Συγκλονιστικα τα οσα τραβηξες!


Mothers are angels in training...

jwLhp2.png2424597ta5uajf0xr.gif

BASTAAA!!!46004w58epfhi7j.gif

Δημοσιεύτηκαν
Κορίτσια μέχρι να λειτουργήσουν τα τικεράκια (ή το μυαλό μου), Βρήκα κάτι που με αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό το διάστημα. Καλά μιλάμε ΠΟΡΩΘΗΚΑ!

Χαχαχαχχα!!! Φοβερο το εικονακι... ηταν καποτε η εικονα προφιλ μου στο φεισμπουκ...

Αν θες παντως αλλαζεις τον κωδικο σου, βαζεις κατι απλο, σου τα φτιαχνω εγω τα τικερακια και μετα ξανααλλαζεις με τον κωδικο που θελεις... Ο,τι θες εσυ..


Mothers are angels in training...

jwLhp2.png2424597ta5uajf0xr.gif

BASTAAA!!!46004w58epfhi7j.gif

Δημοσιεύτηκαν
Ονειρακι και ο δικος μου το κανει αυτο... σιγα σιγα τους φαγουριζουν τα ουλα, θα παρατηρησεις και ποοοολλλααα σαλια... εμενα πνιγεται απο τα σαλια του να φανταστεις... επισης διανυουν το στοματικο σταδιο, στο οποιο ανακαλυπτουν τον κοσμο με το στομα... οποτε καλο ειναι να μην του βγαζεις τα χερια... οντως δεν ειναι πεινα... κι εγω ετσι νομιζα... απλα την εχει δει Κολομβος....

διαβασε σχετικα εδω...

http://www.psychologia.gr/editions/development.htm

http://www.spinoza.gr/topic.asp?TOPIC_ID=966&FORUM_ID=11&CAT_ID=5&Forum_Title=%C3%FD%F1%F9+%E1%F0%FC+%F4%EF+%F3%E5%EE+%EA%E1%E9+%F4%EF%ED+%DD%F1%F9%F4%E1&Topic_Title=%D0%EF%E9%E1+%E5%DF%ED%E1%E9+%F4%E1+%F3%F4%DC%E4%E9%E1+%F4%E7%F2+%F8%F5%F7%EF%F3%E5%EE%EF%F5%E1%EB%E9%EA%DE%F2+%E1%ED%DC%F0%F4%F5%EE%E7%F2%3B

Εχουν να δουν πολλα ακομη τα ματια μας ..χαχα...

Οιμέ!!!Αρχίσαμε δηλαδή ε???Λες να του πάρω κανένα μασητικό???Καλά από σάλια έχουμε μπόλικα εδώ και πολύ καιρό!Διάβασα σε ένα τέλειο βιβλίο που έχω πάρει για τον πρώτο χρόνο του μωρού ότι είναι και επειδή δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως το νευρικό τους σύστημα και δεν ελέγχουν απόλυτα το στόμα τους και την γλώσσα τους ακόμη!


6H9Vp2.png

T5mwp2.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Αν θες παντως αλλαζεις τον κωδικο σου, βαζεις κατι απλο, σου τα φτιαχνω εγω τα τικερακια και μετα ξανααλλαζεις με τον κωδικο που θελεις... Ο,τι θες εσυ..

Ντινάκι πολύ θα το εκτιμούσα.:D Τι πρέπει να κάνω; Να σου στείλω τον κωδικό; Αν δεν είναι κόπος εννοείται.

Πολύ ωραία τα άρθρα που παρέθεσες. Σε ευχαριστούμε Ντίνα.

Πιστεύω ότι το παιδί σε κάθε ψυχοσυναισθηματική φάση ανάπτυξης που διανύει βρίσκει τους διαθέσιμους τρόπους για να καλύψει ανάγκες του. Οπότε το παρατηρείς χωρίς ούτε να το ενθαρρύνεις, ούτε να το αποθαρρύνεις και το αφήνεις να περάσει όσο πιο ομαλά γίνεται στο επόμενο στάδιο. Ειδικά τον 1ο χρόνο πιστεύω ότι ο γονιός θα πρέπει να προσπαθήσει να είναι όσο λιγότερο παρεμβατικός γίνεται.

Ο μεγάλος μου , σύμφωνα με την ψυχοδυναμική θεωρία, διανύει το πρωκτικό στάδιο. Φαίνεται να μας προκαλεί με τα κακά του συνεχώς. Όταν τον μαλώνουμε που δεν μας είπε ότι έκανε κακά, μουλαρώνει ακόμα περισσότερο. Όταν τον αφήνουμε, έρχεται και μας το λέει. Το καμάρι μου!!!!!!!!!!!

Δημοσιεύτηκαν

Στειλε μου με πμ τα στοιχεια σου να κανω συνδεση ως εσυ... αν θες αλλαξε τα και στειλε μου τα αλλαγμενα για να ξαναβαλεις τα δικα σου!


Mothers are angels in training...

jwLhp2.png2424597ta5uajf0xr.gif

BASTAAA!!!46004w58epfhi7j.gif

Δημοσιεύτηκαν

Πες μου και ποτε γεννηθηκαν τα παιδακια σου...για να κανω τα τικερακια... ;)

και γραψε πως θες να τα αποκαλεσω... πχ εγω λεω το δικο μου "ζουζουνακι"


Mothers are angels in training...

jwLhp2.png2424597ta5uajf0xr.gif

BASTAAA!!!46004w58epfhi7j.gif

Δημοσιεύτηκαν
Κορίτσια μέχρι να λειτουργήσουν τα τικεράκια (ή το μυαλό μου), Βρήκα κάτι που με αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό το διάστημα. Καλά μιλάμε ΠΟΡΩΘΗΚΑ!

χαχα!αψογοοο!!


[sIGPIC][/sIGPIC]

an1cJY2-M3-1210Mzc0MTJkfDU2NjU2NmhkYXxMaXR0bGUgQ2FyYW1lbGxvIGlzLi4u.gif

61b3139d1a.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Αριστέα μου το μωρό το έβαλα στο στήθος την 2η μέρα όταν μου το φέρανε στο δωμάτιο αλλά ξέρεις του έδινα και συμπλήρωμα μέχρι να έρθει το γάλα (παρόλο που στην κουνίαδα μου που γέννησε έναν όροφο πιο πάνω της είπανε ότι το πρώτο 24ωρο δεν χρειάζεται να φάει το παιδι!) Το γάλα ήρθε Παρασκευή βράδυ και το στήθος μου μπούκωσε κανονικά καθότι και μικρής χωρητικότητας!Η μία μαία έλεγε βγάλε με το θήλαστρο η άλλη έλεγε όχι γιατί θα κάνεις υπερπαραγωγή..Βγάλε άκρη τώρα!Από την τρίτη μέρα όμως θηλάζω αποκλειστικά. γεννήθηκε 3290, βγήκαμε 3090 και τώρα προχθές που τον ζυγίσαμε ήτανε 7200 (υπερδιπλασσιάσαμε το βάρος μας πριν τους 4 μήνες!!).Τους πρώτους 2 μήνες θήλαζα με κλάμματα και οδυρμούς γιατί από το ένα στήθος δεν έπιανε σωστά και μου είχε σκίσει την θηλή στη μέση!Δεν έτρεχε αίμα αλλά ένιωθα ότι με σφάζανε,για τόσο πόνο μιλάμε. Μέτα όταν πάλι έφραξε ένας αδένας και πρήστηκε το στήθος μου ,συνάντησα μία σύμβουλο θηλασμού (ώρα της καλή!!!) και από τότε πλέον θηλάζω χωρίς πόνο!Πριν μία βδομάδα πάλι (εκεί που λες μετά από τόσο καιρό τι θα τύχει??) εκεί που θήλαζα είδα στο στόμα του παιδιού αίμα!Μετά το αρχικό σοκ είδα πως ήτανε από το στήθος μου!!Αιμοραγούσα κανονικά χωρίς να πονάω όμως αλλά μόνο όταν ρουφούσε το μωρό,όταν πατούσα το στήθος τίποτα,γάλα καθαρό!Αφού τηλεφώνησα σε 5-6 γιατρούς κράτησε μόνο ένα 24ωρο και πέρασε μόνο του.Μάλλον κάποιο αγγείο έσπασε.Σκεφτείτε πόσο αίμα έφαγε το παιδί που τα κακάκια του μία βδομάδα έκαναν να γίνουν μουσταρδί ξανά!Ως τότε ήτανε μαύρα!!!!!(μου το είχε πει η παιδίατρος ότι θα αλλάξουνε χρώμα λόγω του αίματος!)..αλλά είμαστε ακόμη εδώ και προχωράμε,αργά αλλά σταθερά:)

Πολυ παρομοια η ιστορια του θηλασμου χωρις τοσο πολυ αιμα αλλα ξερω τον πονο που λες....ειχα κι εγω σκισιμο με λιγο αιμα...


[sIGPIC][/sIGPIC]

an1cJY2-M3-1210Mzc0MTJkfDU2NjU2NmhkYXxMaXR0bGUgQ2FyYW1lbGxvIGlzLi4u.gif

61b3139d1a.png

Δημοσιεύτηκαν
Πολυ παρομοια η ιστορια του θηλασμου χωρις τοσο πολυ αιμα αλλα ξερω τον πονο που λες....ειχα κι εγω σκισιμο με λιγο αιμα...

Δύσκολη κατάστασή..την ξεπεράσαμε ευτυχώς:)


6H9Vp2.png

T5mwp2.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...