Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

|Αύριο θα μάθουμε πότε θα γίνει το χειρουργείο, ελπίζω ότι θα γίνει ταχεία βιοψία κ δε θα παραταθεί η αγωνία μας...\δεν έχω άλλα δάκρυα πια

εκεί που πάω να πιστέψω ότι ο ήλιος λάμπει ξανά για εμάς, ότι μπορούμε πια να αναπνεύσουμε ελεύθερα, πάντα έρχεται η σφαλιάρα εκεί π δεν το περιμένεις


think of all the beauty still left around u and BE HAPPY........


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 1,7k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Αυτή είναι η τελευταία σφαλιάρα... Πίστεψέ το...

Όλα θα πάνε καλά, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς...

Σας σκέφτομαι και προσεύχομαι τα καλύτερα να έρθουν σύντομα...

Δημοσιεύτηκαν

Μαρια Ευα καλησπερα!διαβαζω πολυ καιρο το θεμα σου αλλα δεν σου εχω ξαναγραψει,θελω να σου ευχηθω μεσα απο τα βαθη της καρδιας μου περαστικα!να δεις μπορα ειναι και θα περασει και μετα απο καιρο θα τα θυμαστε σαν μια μακρινη αναμνηση!

Δημοσιεύτηκαν
έχω αρχίσει να σας ντρέπομαι... όλα άσχημα νέα έχω, ευχαριστώ π μ στηρίζετε τόσο...

Κοπέλα μου όλα καλά θα πανε. Μη στενοχωριεσαι!!!! Εχε πίστη στο Θεό. Ενημερωνε μας!!!Ευχομαι το καλύτερο:P:p:p:p:p


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
έχω αρχίσει να σας ντρέπομαι... όλα άσχημα νέα έχω, ευχαριστώ π μ στηρίζετε τόσο...

κοριτσακι μου τι λογια ειναι αυτα?????

εδω ειμαστε για να σας στηριζουμε......

η αρρωστια σας θα πρεπε να "ντρεπεται" που χτυπαει μια τοσο σωστη και αγαπημενη οικογενεια οπως η δικη σας!

ευχομαι τα καλυτερα κοριτσακι μου και μακαρι να εχουν δικια οι αιματολογοι σας!!!! πολλες πολλες προσευχες και φιλια κι απο εμας!!!!


<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb5f.lilypie.com/TikiPic.php/5OHPoXw.jpg" width="60" height="80" border="0" alt="Lilypie - Personal picture" /><img src="http://lb5f.lilypie.com/5OHPp3.png" width="400" height="80" border="0" alt="Lilypie Fifth Birthday tickers" /></a>

Δημοσιεύτηκαν

Μαράκι ο λόγος της συμμετοχής μας σε αυτή την ενότητα είναι για να σε στηρίξουμε για όσο καιρό διαρκέσει η περιπέτειά σας. Χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τα καλά σας νέα αλλά είμαστε εδώ και για τα στενάχωρα!

Πιστεύω πως αυτό που είδατε είναι κατάλοιπο του παλιού όγκου το οποίο και θα υποχωρήσει εντελώς.

Όπως και να έχει εμείς είμαστε εδώ για να σε στηρίζουμε.


1040078pjtfxwjzwi.gif

uVnHp3.png

ticker.php?img=9,104,124,0,CD,MjAxMC8wNy8xNw==,Q2hyaXN0b3Mg

Δημοσιεύτηκαν

Τι λόγια είναι αυτά βρε Μαράκι... Γι αυτό είμαστε εμείς εδώ! Ελπίζω μέσα από την καρδιά μου να πάνε όλα καλά! Γράψε μας το συντομότερο όταν έχεις νέα...


z4cd7f85f5526b.gif

Evolve or Dissolve!z4e958adf86ce7.gif

Μάταιοι είναι οι αγώνες που δεν δόθηκαν ποτέ.

Δημοσιεύτηκαν

τι ντρεπεσαι, καθε μια απο μας εισαι εσυ..

μπαινω μονο και μονο να μαθαινω νεα σας... να γραφεις, ενταξει?

ακομα κι οταν δεν υπαρχουν νεα... να μπαινεις... ειμαι σιγουρη πως οπως και γω, που μπαινω για σενα πλεον εδω, υπαρχουν και πολλες αλλες γυναικες...

μην το ξεχνας..

καθε μια απο μας εισαι εσυ... χτες, σημερα.. δυστυχως, ισως αυριο....

συντομα ειμαι σιγουρη θα μιλας απο τη θεση του νικητη, του σερβαιβορ.. και θα δινεις εσυ κουραγιο σε αλλους...

γκερλ παουερ, νταξ???:P


Parents are the last people on earth who ought to have children

Δημοσιεύτηκαν

Είχα μπει στο παρελθόν.. έτυχε να πέσω στη φάση που είχες βάλει φωτό τα καμάρια σου... Για αυτά και μόνο κάνε λίγο ακόμη κουράγιο.. Δεν το βάζεις κάτω, σε έχω καταλάβει καλά.. Μακάρι εκτός από τα λόγια που σου γράφουμε να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πιο σημαντικό..

Αν χρειάζεσαι το οτιδήποτε μη ντραπείς να το γράψεις.. μεταξύ αγνώστων υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση και γενναιοδωρία απ' ότι μπορείς να φανταστείς..

Η σκέψη μου μαζί σου!


L2qIp2.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Είναι τώρα μέσα για τη λήψη ιστού... εγώ σπίτι με τα μικρά κάνω τον καραγκιόζη... έχω πείσει τον εαυτό μου ότι δε θα ναι τίποτα! μόνο όταν κλαίει τρελαίνομαι... αλλά δε θα λυγίσω

θα τον νικήσουμε τον π@@#$@#η!!!


think of all the beauty still left around u and BE HAPPY........

Δημοσιεύτηκαν

Εύχομαι να μην είναι ΤΙΠΟΤΑ. Επίσης, ήθελα να σε ρωτήσω (χωρίς παρεξήγηση) αν χρειάζεστε κάποια βοήθεια, οτιδήποτε... τουλάχιστον εγώ προσφέρομαι κατά το δυνατόν.

Δημοσιεύτηκαν

Mariaeva και εγώ μπαίνω για να διαβάσω νέα σου και δεν σου έχω ξαναγράψει ποτέ. Ο λόγος που γράφω αυτή την φορά είναι γιατι είδα ότι χάνεις το κουράγιο σου. Μη νοιώθεις μόνη! Να μας γράφεις όσο συχνα εσύ το έχεις ανάγκη. Συμπράττω με τη skybeam και σου λέω και εγώ ότι είμαι στη διάθεσή σου αν χρειαστείτε κάποια βοήθεια που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε. Ολα να πάνε καλά! Ευχές, απειρες ευχές για γρήγορη και τέλεια ανάρρωση!


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...