Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΤεστΓονιμότητας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Είσαι πάρα πολύ δυνατή και μπράβο σου! 👏 Εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα! 

      • Μου αρέσει 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

εχω πολυ απογοητευτει απο ολα...απο το κακο στο χειροτερο παμε, κ στο χωρο της παιδειας κ στο χωρο της υγειας κ παντου...απογοητευση κ οργη...μακαρι να κανουμε κατι να ανατρεψουμε την κατασταση γιατι σε λιγο για τα παιδακια μας θα ειναι πολυτελεια το σχολειο...δε θα υπαρχει δημοσια παιδεια για ολους αλλα θα γυρισουμε στο 50, που λιγοι ηταν αυτοι που απολαμβαναν το αγαθο της παιδειας...θλιβομαι!!!!!!!


ovvZp2.png

eNortjKzUjK0NDU1NlayBlwwFaYC1w,,12.png

eNortjK1UrKwMLG0VLIGXDATBAKy53.png


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 12,9k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • Skybeam

    1649

  • mariapap82

    1369

  • skountoufla

    1119

  • xanp

    955

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

κ μετα το συνδικαλιστικο μου παραληρημα επανερχομαι στα δικα μας: με εχει πεθανει στην γκρινια σημερα ο μικρος...εντωμεταξυ δεν κανει κακα καθε μερα, κ οταν κανει ειναι πολυ σκληρα κ ζοριζεται πολυ...εδωσα χαμομηλι αλλα ανακατευτηκε...τι κανουμε;;; η γιατρος μου ειπε για υποθετο γλυκερινης αλλα λεω να περιμενω λιγο ακομη...


ovvZp2.png

eNortjKzUjK0NDU1NlayBlwwFaYC1w,,12.png

eNortjK1UrKwMLG0VLIGXDATBAKy53.png

Δημοσιεύτηκαν
κ μετα το συνδικαλιστικο μου παραληρημα επανερχομαι στα δικα μας: με εχει πεθανει στην γκρινια σημερα ο μικρος...εντωμεταξυ δεν κανει κακα καθε μερα, κ οταν κανει ειναι πολυ σκληρα κ ζοριζεται πολυ...εδωσα χαμομηλι αλλα ανακατευτηκε...τι κανουμε;;; η γιατρος μου ειπε για υποθετο γλυκερινης αλλα λεω να περιμενω λιγο ακομη...

ποσες μερες εχει να κανει?

εγω της σηκωνω τα ποδαρακια οταν σφιγγεται αλλα ο παιδογαστρεντερολογος μου απαγορεψε και αυτο!Δεν πρεπει λεει να μαθει ετσι γιατι τεμπελιαζει το εντερακι!


aCtzp3.png
Δημοσιεύτηκαν
εχω πολυ απογοητευτει απο ολα...απο το κακο στο χειροτερο παμε, κ στο χωρο της παιδειας κ στο χωρο της υγειας κ παντου...απογοητευση κ οργη...μακαρι να κανουμε κατι να ανατρεψουμε την κατασταση γιατι σε λιγο για τα παιδακια μας θα ειναι πολυτελεια το σχολειο...δε θα υπαρχει δημοσια παιδεια για ολους αλλα θα γυρισουμε στο 50, που λιγοι ηταν αυτοι που απολαμβαναν το αγαθο της παιδειας...θλιβομαι!!!!!!!

Μεγάλη πληγή ξύνεις τώρα! Πριν 30 χρόνια, η οικογένειά μου ήταν μια τυπική μεσοαστική οικογένεια. Μεγαλώσαμε στο Βύρωνα σε διαμέρισμα. Ο μπαμπάς μου είχε χαρτοπωλείο στο κέντρο, η μαμά μου δούλευε στο λογιστήριο του Παπουτσάνη. Είχαν δλδ ένα μέτριο μισθό κ τα έσοδα απ' το μαγαζί, βέβαια δούλευε όλη μέρα ο άνθρωπος αλλά στο εμπόριο χρωστάς κ σου χρωστάνε. Παρόλα αυτά πλήρωναν νοίκια, λογαριασμούς, μια γυναίκα στο σπίτι για ένα φαγητό, σίδερο, και να μας περιμένει να γυρίσουμε, ιδιωτικό σχολείο για 2 παιδιά, γλώσσες, φροντιστήρια, κολυμβητήρια κλπ, τα υπόλοιπα έξοδα της οικογένειας συν τη διασκέδαση, θα πηγαίναμε κ 2 βδομάδες διακοπές το χρόνο

Τώρα, αν έλεγα ότι θα είχα να καλύψω τις ίδιες ανάγκες θα έπρεπε να έχω μηνιαίο εισόδημα γύρω στα 5 χιλιαρικάκια, με άλλα λόγια μάλλον να είμαι απατεώνας! ;) Και με εξοργίζει που δε θα μπορέσω να προσφέρω εγώ στα δικά μου παιδιά αυτά που είχα εγώ ως παιδί.


vFSGp3.png

AyC3p3.png

Δημοσιεύτηκαν
ποσες μερες εχει να κανει?

εγω της σηκωνω τα ποδαρακια οταν σφιγγεται αλλα ο παιδογαστρεντερολογος μου απαγορεψε και αυτο!Δεν πρεπει λεει να μαθει ετσι γιατι τεμπελιαζει το εντερακι!

μια μερα...αλλα τον βλεπω να ζοριζεται συνεχεια κ να αεριζεται...τα ποδαρακια τα σηκωνω κ γω αλλα αλλοτε πιανει κ αλλοτε οχι, σημερα ας πουμε δεν ειχαμε κανενα αποτελεσμα!!!!!


ovvZp2.png

eNortjKzUjK0NDU1NlayBlwwFaYC1w,,12.png

eNortjK1UrKwMLG0VLIGXDATBAKy53.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Μεγάλη πληγή ξύνεις τώρα! Πριν 30 χρόνια, η οικογένειά μου ήταν μια τυπική μεσοαστική οικογένεια. Μεγαλώσαμε στο Βύρωνα σε διαμέρισμα. Ο μπαμπάς μου είχε χαρτοπωλείο στο κέντρο, η μαμά μου δούλευε στο λογιστήριο του Παπουτσάνη. Είχαν δλδ ένα μέτριο μισθό κ τα έσοδα απ' το μαγαζί, βέβαια δούλευε όλη μέρα ο άνθρωπος αλλά στο εμπόριο χρωστάς κ σου χρωστάνε. Παρόλα αυτά πλήρωναν νοίκια, λογαριασμούς, μια γυναίκα στο σπίτι για ένα φαγητό, σίδερο, και να μας περιμένει να γυρίσουμε, ιδιωτικό σχολείο για 2 παιδιά, γλώσσες, φροντιστήρια, κολυμβητήρια κλπ, τα υπόλοιπα έξοδα της οικογένειας συν τη διασκέδαση, θα πηγαίναμε κ 2 βδομάδες διακοπές το χρόνο

Τώρα, αν έλεγα ότι θα είχα να καλύψω τις ίδιες ανάγκες θα έπρεπε να έχω μηνιαίο εισόδημα γύρω στα 5 χιλιαρικάκια, με άλλα λόγια μάλλον να είμαι απατεώνας! ;) Και με εξοργίζει που δε θα μπορέσω να προσφέρω εγώ στα δικά μου παιδιά αυτά που είχα εγώ ως παιδί.

μια απο τα ιδια κ οι δικοι μου, η μαμα μου ρεσεψιον σε ξενοδοχειο κ ο μπαμπας μου μηχανικος σκαφτικων μηχανων, δουλευε σε μεγαλο εργοστασιο: πηραν δικο τους σπιτι, σπουδασαν 2 παιδια σε αλλη πολη, φροντιστηρια κ ιδιαιτερα, 3 ξενες γλωσσες στο καθε παιδι -3 αδελφες ειμαστε- κ εννοειται ρουχα, διακοπες οχι πολυτελειας αλλα οπωσδηποτε 2 βδομαδες τα χριστουγεννα πηγαιναμε καπου ειτε ελλαδα ειτε εξωτερικο...τωρα αυτα φανταζουν απλα ουτοπικα!!!!!! κ ενα σπιτι που πηραμε να δουμε θα το κρατησουμε ή θα το παρει η τραπεζα τελικα...γι αυτο εχω κ γω απογοητευτει απο το κακο στο χειροτερο παμε!!!!!!!!!!


ovvZp2.png

eNortjKzUjK0NDU1NlayBlwwFaYC1w,,12.png

eNortjK1UrKwMLG0VLIGXDATBAKy53.png

Δημοσιεύτηκαν

Απο απογοητευση αλλο τιποτα κοριτσια.

Μου ελεγε και ο αντρας μου χτες, παιρνω αυτο το μισθο. Και που παει? Τη στιγμη που ουτε βγαινουμε, ουτε παμε πουθενα. Και τι παιρνω για εμενα? μονο τσιγαρα?

Γιατι εγω τι παιρνω? Το απολυτο τιποτα? μεχρι κ τα τσιγαρα εκοψα.:rolleyes:

Δεν ξερω τι θα κανουμε οταν θα αρχισουν κ τα σχολεια τα παιδια κ τα φροντιστηρια κ θα αρχισουν και να ζητανε.

πραγματικα δεν ξερω..:?

ειμαι κ εγω ανεργη 2,5 χρονια. κ αγνωστο ποτε θα βρω ξανα δουλεια.

ευχομαι μονο σε ενα καλυτερο αυριο.για ολους μας.


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κοριτσάκια μου.

Skybeam εύχομαι τα καλύτερα για το μωράκι σου και μακάρι να μην ταλαιπωρηθείτε καθόλου.

Mariapap γιατί λες ότι έπινε μόνο το ξεδιψαστικό; Πόση ώρα την κρατάς σε κάθε στήθος; Εμένα μου έχει πει ο παιδίατρος 30' σε κάθε στήθος, άρα υποθέτω ότι σε αυτό το διάστημα έχει πάρει και το λιπαρό. Ξέρω ότι όλοι λένε έναν θηλασμό σε κάθε στήθος τη φορά αλλά εμένα με έχει βολέψει έτσι γιατί δεν νιώθω και το στήθος να βαραίνει.

Όσο για το οικονομικό θέμα που λέτε κορίτσια και με εμάς τα ίδια ισχύουν. Ο μπαμπάς μου ήταν Αστυνομικός και η μαμά μου λογίστρια σε μια επιχείρηση (ωωω ναι υπήρχαν τότε επιχειρήσεις υγιείς....:tongue::( ), σε ιδιωτικό δεν πηγαίναμε αλλά πηγαίναμε τρεις ξένες γλώσσες εγώ και άλλες τρεις η αδερφή μου, ερχόταν γυναίκα και βοηθούσε στο σπίτι, ήμαστε σε νοίκι αλλά παράλληλα οι δικοί μου είχαν και οικοδομή στα σκαριά, ρούχα, παππούτσια, λούσα, διασκέδαση δεν μας έλειψαν ποτέ, κάθε Σάββατο βράδυ ήμαστε έξω για φαγητό με παρέα, κάθε χρόνο τρεις εβδομάδες Κρήτη για διακοπές....... και τώρα;;;; Σε έναν καλό παιδικό κατάφερα να βάλω τη μικρή μου και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να τον προσφέρω και στο φουρφουρίκο μου. Ευτυχώς που η αδερφή είναι καθηγήτρια Γερμανικών και Αγγλικών και θα αναλάβει αυτή τα παιδιά στον τομέα ''ξένη γλώσσα''.


27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008 ΑΛΛΑΞΕ Η ΖΩΗ ΜΟΥ! ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΜΟΥ!

19 IOYNIOY 2013... Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ

 

Δημοσιεύτηκαν

Ελπίζω μόνο βρε κορίτσια, μέχρι να έχουν μεγαλώσει τα παιδάκια μας, να έχουν περάσει τα δύσκολα και εκείνα να έχουν καλύτερες προοπτικές. Τουλάχιστον, αν είναι να ξενιτευτούν να είναι από επιλογή τους και όχι από ανάγκη για επιβίωση! :mad:

Ιωάννα, τουλάχιστον αφού είσαι καλυμμένη για τις ξένες γλώσσες είναι μεγάλη υπόθεση!

Γέλασα τώρα γιατί θυμήθηκα πριν κάμποσο καιρό, όταν είχε αρχίσει η μεγάλη να μιλάει, μου είχε πει ο άντρας μου "δεν της μιλάς κ λίγο γερμανικά;" αχαχαχα


vFSGp3.png

AyC3p3.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...