Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

      • Ευχή 1

Recommended Posts


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 12,9k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • Skybeam

    1649

  • mariapap82

    1369

  • skountoufla

    1119

  • xanp

    955

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα!!!

Τα έχω βάλει με τον άντρα μου σημερα... Αφησε τον μεγάλο να κοιμηθεί το πρωί και το μεσημέρι είχε κέφια και κοιμήθηκε τελικά στις 5...εγω τελικά δεν ξεκουραστηκα γιατι φώναζε ο κύριος και μου ξύπνησε την μικρή και αφου την ξανάκοιμηθηκε η μικρή εγω είχα ξαγρυπνησει και τώρα σερνομαι... Ο άντρας μου βέβαια κοιμήθηκε ωραιοτατα το πρωί και ειναι στην δουλεια και όταν γυρισει θα τα βρει κοιμισμενα... Εμένα τα χέρια μου και η πλάτη μου πονάει φοβερά θα καταρευσω η μάνα...


h3HFp3.png

NlXcp3.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Να μαι κ εγω!!! Που λέτε πολύ με προβληματίζει η

δυσκολία του μπεμπη να κάνει κακά...

Τους πρώτους 2 μήνες όλο λερωμένη πάνα είχε κ εδώ κ 1,5

μήνα μέρα παρά μέρα...κάθε 2 μέρες... Κ ζορίζεται κ λογω

αυτού έχει γουλιές κτλ...

Τι να κανω? Θα περιμένω στο 6 μηνο να μπουν οι στερεες

μπας κ στρώσουμε????

Τα φιλια μου σε όλες....τα λέμε δίπλα :-)!!!


GKvPp2.png

nN72p2.png

SoVDp2.png

Δημοσιεύτηκαν
Που λέτε πολύ με προβληματίζει η

δυσκολία του μπεμπη να κάνει κακά...Τους πρώτους 2 μήνες όλο λερωμένη πάνα είχε κ εδώ κ 1,5 μήνα μέρα παρά μέρα...κάθε 2 μέρες... Κ ζορίζεται κ λογω αυτού έχει γουλιές κτλ...

Τα κακα του εχουν αλλαξει συνθεση/χρωμα κτλ?

Ζοριζεται πολυ ή απλώς σφίγγεται?

Εμενα στην αρχη (δεν θυμαμαι μεχρι ποτε...) εκανε καθε τρεις και λιγο και ξαφνικα αρχισε να κανει 2-3 φορες τη βδομαδα, καμια φορα και 1 φορα τη βδομαδα:o! Η παιδιατρος ειπε οκ, αφου ειμαστε μονο με μητρικο και δεν ζοριζεται. Παντως εμενα σφιγγεται!Τις περισσοτερες φορες τον ακουω οταν...ανακουφιζεται:mrgreen:!


NuWHp2.png

InJWp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Εμένα κάνει κάθε πρωι και ειναι όλο χαμογελά!!! Το χάνω γμτ γιατι έχω φύγει για δουλεια και ο άντρας μου χαίρεται γιατι νομίζει ότι του χαμογελάει και κάθε μέρα την πατάει...χιχιχι


h3HFp3.png

NlXcp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα

Εμενα στην αρχη (δεν θυμαμαι μεχρι ποτε...) εκανε καθε τρεις και λιγο και ξαφνικα αρχισε να κανει 2-3 φορες τη βδομαδα, καμια φορα και 1 φορα τη βδομαδα:o! Η παιδιατρος ειπε οκ, αφου ειμαστε μονο με μητρικο και δεν ζοριζεται. Παντως εμενα σφιγγεται!Τις περισσοτερες φορες τον ακουω οταν...ανακουφιζεται:mrgreen:!

Και ο δικός μου τα ίδια. Έχει φτάσει να κάνει και μια φορά την εβδομάδα. Κάνα δυο φορές έβαλα και υπόθετο αλλά δεν θέλω να το κάνω συχνά και να συνηθίζει το εντεράκι. Ο παιδίατρος μου έχει πει ότι μωρό που θηλάζει είναι φυσιολογικό να κάνει και μια φορά την εβδομάδα. Και εγώ το σκέφτομαι πάντως κάποιες φορές και αναρωτιέμαι αν θα στρώσει με τς στερεές ή θα του μείνει κουσούρι :rolleyes:

θκ@τοσυζήτηση πρωί - πρωί :tongue:


27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008 ΑΛΛΑΞΕ Η ΖΩΗ ΜΟΥ! ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΜΟΥ!

19 IOYNIOY 2013... Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ

 

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα!! Σκουντουφλα, ακριβώς το ίδιο κ εμείς...οπότε δεν ανησυχώ :-)!!!!

Ρουμπινακι, χαχαχαχα χάρηκε ο μπαμπάς,Ε....!!!!

Giovanna, κ εγω έχω σκεφτεί το υποθετο, αλλα δεν το έχουμε χρειαστεί ακόμα...

Φιλάκια...πάω για δουλειές!!!!


GKvPp2.png

nN72p2.png

SoVDp2.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα!!!!

Αγγελική ναι χαίρεται κάθε φορα και μου λέει κοιτα γελάει στον μπαμπα της!!!! Χαχαχα και με τον μεγάλο τα ίδια πάθαινε αλλα μυαλό δεν βάζει!!!!!

Σημερα η μικρή έχει λίγο γκρίνια... και ο μεγάλος το ίδιο... Βασικά όταν ειναι και ο μπαμπάς του εδώ δοκιμάζει να δει αν του περνάει...επίσης ο άντρας μου τον αφήνει να κάνει πράγματα που εγω δεν επιτρεπω και γίνεται ο χαμός!!!! Φωνάζω στον άντρα μου και μετα στον μικρο και μετα κάθονται αγκάλιτσα και γελάνε!! Εκείνη την ωρα δεν ξέρω να βάλω της φωνές,τα κλάματα ή τα γελια...


h3HFp3.png

NlXcp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Πω πω, Ρουμπίνη αυτό κάνει κι εμένα ο δικός μου με τη μεγάλη, μην τολμήσω να τη μαλώσω κ να φωνάξω, αυτή μπήγει τα κλάματα κ τρέχει κατ' ευθείαν σ' αυτόν, εκείνος της λέει "έλα να σε πάρω αγκαλιά" και την παρηγορεί κι εγώ βγάζω καπνούς απ' τ' αυτιά σαν καρτούν, :twisted::twisted: γιατί έτσι στην ουσία την επιβραβεύει όταν κάνει κάτι λάθος κι αυτή το εκμεταλλεύεται! :rolleyes:


vFSGp3.png

AyC3p3.png

Δημοσιεύτηκαν
Πω πω, Ρουμπίνη αυτό κάνει κι εμένα ο δικός μου με τη μεγάλη, μην τολμήσω να τη μαλώσω κ να φωνάξω, αυτή μπήγει τα κλάματα κ τρέχει κατ' ευθείαν σ' αυτόν, εκείνος της λέει "έλα να σε πάρω αγκαλιά" και την παρηγορεί κι εγώ βγάζω καπνούς απ' τ' αυτιά σαν καρτούν, :twisted::twisted: γιατί έτσι στην ουσία την επιβραβεύει όταν κάνει κάτι λάθος κι αυτή το εκμεταλλεύεται! :rolleyes:

Και πως αντίδρας βρε Αννυ;;;; Εγω πολλές φορές φωνάζω και δεν ειναι σωστό γιατι μετα φωνάζει και ο μικρός και κάνει όπως κάνω αλλα ειλικρινα βγαίνω εκτός εαυτού... Αν ειναι και κουρασμένη δε μας ακούει όλη η γειτονιά!!!!! Πρέπει να το δουλέψω αυτό γιατι βλέπω ότι κάνει κακό στα παιδιά....


h3HFp3.png

NlXcp3.png

Δημοσιεύτηκαν

'Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να του λέω να μην το κάνει, εν τω μεταξύ όταν είναι ήσυχη δεν παίρνει ποτέ να παίξει μαζί της (που λέει ο λόγος), όταν βάζει τα κλάματα το κάνει. Ή μπορεί να την βλέπει να πάει να κάνει κάτι στραβό και να μην επεμβαίνει να το προλάβει, αφήνει να γίνει το "κακό", μετά τη μαλώνω εγώ κ πάει λέγοντας. Εκεί εκνευρίζομαι ακόμα περισσότερο! :twisted: Η δε μικρή το έχει καταλάβει πλέον και το εκμεταλλεύεται στυγνά! αχαχα :rolleyes: τελικά μου φαίνεται ότι σχεδόν πάντα η μάνα είναι ο "κακός μπάτσος" κι ο πατέρας ο "καλός"


vFSGp3.png

AyC3p3.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...