Cafe Απρίλιος 2010

[angie!]

καλημέρα μανουλίνια μου!! τι κάνετε? εμένα τωρα κοιμήθηκε η μπισκοτίνα μου και κάνω κατι ψιλομαζέματα γύρω γύρω κ ψάχνω να βρω τι θα μαγειρέψω! δεν έχω και πολλή όρεξη! να κάνω μια σούπα λαχανικών?πονάει κι ο λαιμός μου απο χτες

[despina77]

Εγω μολις καταφερα να κανω ενα κεικ με το μικρο αγκαλια...βεβαια τα αφησα ολα τα απλυτα για μετα που θα κοιμηθει.Καλα οντως εχει γινει προεκταση μου το παιδι. Εντωμεταξυ ειναι και αυτος κομματια αλλα μολις τον αφησω κατω τσιρομαναει..

[maraki2108]

Καλημέρα μανούλες! Έχω χαθεί αφού η μικρή μου θέλει όοοολη την προσοχή πάνω της συνέχεια. Η αλήθεια είναι ότι η μανούλα θέλει να είναι συνέχεια καρφωμένη πάνω της. Δεν χορταίνω να την βλέπω!

Δεν έχω καταφέρει να σας διαβάσω και δεν ξέρω πότε θα τα καταφέρω. Στο κομπιούτερ δεν έχω πάει ακόμα γιατί είναι σε ξεχωριστό δωμάτιο κ δεν την βάζουμε μέσα εκεί. Οπότε θα σας γράφω από το τηλ.

Είμαι μια πολύ ευτυχισμένη μανούλα, τρελά ερωτευμένη με την κόρη μου.

Θηλάζουμε αποκλειστικά, κοιμόμαστε συνέχεια, κάνουμε κακάκια συνέχεια κ ξυπνάμε κάθε 2 ώρες για μαμ. Τα ζιζάκια της μανούλας πονάνε τρελά αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Γάλα έχουμε πάρα πολύ. Τρέχει ασταμάτητα αλλά πιστεύω όταν στρώσουμε με τον θηλασμό θα καταλάβει το στήθος πόσο γάλα πίνουμε και να μην παράγει τόσο πολύ.

Σας φιλώ όλες κ ελπίζω να είστε όλες καλά.

[angie!]

Μαράκι μου μας έχεις λειψει!! φίλησε μου την Αθηνούλα σου!! μπραβο που τρωτε ,κανετε κακακια και νανι!! ειναι καλό κοριτσάκι!! βαζε κρεμουλα στο στηθος μην ματώσει κ πληγωθεί πολύ! και επιμονή κι υπομονή,'ολες στα ίδια είμαστε!!!

[AngiCat]

Σήμερα έχουμε τα πρώτα μας μηνογενέθλια!

Να σου ζήσει η πεταλουδίτσα σου!!!!!!!!

Την Κυριακή σαραντίζουμε οπότε και θα βγούμε έξω για καφεδάκι στο Ξενία. Τι λέτε, θέλετε να πάμε όλες μαζί μετά των συζύγων μας; Θα πω και στα άλλα κορίτσια αν είναι!

[dim_angel]

Γύρισα κι εγώ μετά από παιχνίδι με το γιο μου, τάισμα, τώρα κοιμάται δίπλα στο πόδι μου.

Αννυ μου και μένα μουγκρίζει ο καημένος στον ύπνο του μερικές φορές και μετά ακολουθεί ένα πριτσάκι, άρα τον ενοχλεί το εντεράκι του.

Δεσποινάκι, εγώ έχω το babasling και ρηλάξ της fisherprice. Και τα 2 τα βολεύτεται πολύ. Ελπίζω και το καρότσι όταν με το καλό το πάρουμε.

Μαράκι καλώς ήρθατε σπιτάκι. Μπάινε να μας λες τα νέα σου όποτε μπορείς. Φιλιά στην Αθηνούλα!

[taniabell]

Να σου ζήσει η πεταλουδίτσα σου!!!!!!!!

Την Κυριακή σαραντίζουμε οπότε και θα βγούμε έξω για καφεδάκι στο Ξενία. Τι λέτε, θέλετε να πάμε όλες μαζί μετά των συζύγων μας; Θα πω και στα άλλα κορίτσια αν είναι!

Ευχαριστούμε Μαρια!!!! όσο για την Κυριακή εννοείται πως είμαστε μέσα, εκτος απροόπτου βέβαια!!

Αννυ μου και εμένα το κάνει αυτό ειδικά το βράδυ!

Μαράκι καλώς μας ήρθες, πολλά φιλάκια στην Αθηνούλα!!!

Μόλις τελείωσα με τις δουλειές του σπιτιού, κάνω ένα διάλειμμα και συνεχίζω με το σίδερο! Να δω πότε θα καταφέρω να φτιάξω κα ιτην βεράντα, να φυτέψουμε κανένα λουλουδάκι

[maraki2108]

Κορίτσια, όσες γεννησατε ΦΤ, σας πονάει το κόκκαλο της ουράς; Εγώ πεθαίνω στον πόνο. Δεν μπορώ να κάτσω, πονάω κι όταν σηκώνομαι. Μόνο στο πλάι μπορω να είμαι. Όσο για αιμορροΐδες, είναι τεράστιες κ πολλές, σαν τριαντάφυλλο το χαρακτήρισε η γιατρός μου. Βάζω ξυλοκαΐνη αλλά δεν φαίνεται να υποχωρούν.

Πόσο σύντομα περνάνε αυτά, αν τα πάθατε.

[valia81]

Μανούλες καλησπέρα και από εμένα!!! Μαράκι μου και πάλι να σου ζήσει η μικρούλα σου!!! Εμένα δεν με πόναγε το κόκαλο της ουρας, αλλά από κάτω τα ράμματα και καθόμουν στο πλάι... Οσο για τις αιμοροϊδες αστα... εχω ακόμα και τώρα και βάζω και κρέμα αλλά πλέον δεν με ενοχλούν!

Σήμερα μανούλες πήγα την πρώτη μου βόλτα με τον γιοκα μου με το αυτοκινητο!!!

Αρχικά πήγαμε στην δουλειά μου να συννενοηθώ για να γυρίσω το Σεπτέμβρη και όχι τωρα τον Ιουνιο και μετά πήγαμε και στα Jumbo bebe και ψωνισαμε!!!

Το καθισματάκι του αυτοκινητου το έβαλα μπροστά με απενεργοποιημένο τον αεροσακο.

Πίσω αν το εχω το μωρό δεν το βλέπω καθόλου...

Σήμερα ξύπνησε από τις 03.30 το βράδυ και μέχρι τις 05.30 πάλι δεν κοιμόταν και επειδή με είχαν πιάσει τα νεύρα μου τον πήρε ο άντρας μου και πήγαν στο σαλόνι για να κοιμηθώ κι εγώ λιγάκι...

Τι νέα εσεις???

[angie!]

μα εχει πέσει πολύ εξαφανιζόλ στην παρέα μας ε!μας έχει καταβάλει η κούραση κι η αυπνία μάλλον! Βάλια μου τι καλα που πηγατε την βολτίτσα σας!! κοιμόταν ο μπεμπης?

[Annie]

η μικρη απο τις 2 δεν εχει ξανακοιμηθει:shock:ουφφφ τρελη ζεστη.

η μικρη εχει κ πονακια τωρα κ ειναι ολο στο ζιζι κ περιμενω κ μια γειτονισα για καφε

[Iwanna]

Γεια σας!

Χάθηκα λίγο! Εσείς τί κάνετε;

Σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές σας και εσείς ό, τι επιθυμείτε! Είχαμε χθες όλες γιορτή κι εύχομαι τα καλύτερα σε όλες τις μαμάδες!

Μαράκι, να τη χαίρεστε την Αθηνά σας! Καλή προσαρμογή! Δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω σχετικά με τους πόνους που έχεις, εγώ είχα άλλους...

Βεβαιώσου πάντως πως το μωρό πιάνει σωστά, εμείς ένα μήνα το κάναμε λάθος -δεν άνοιγε όσο έπρεπε τα χειλάκια- και νομίζω πως άδικα υπέφερα τόσο...

Καλή επιτυχία με όλα και περαστικά!

Άννυ, γι' αυτό που ρώτησες, η σύμβουλος μου είχα πει όταν έχεις μεγάλη ροή, ή γέρνεις κατά τη διάρκεια του θηλασμού προς τα πίσω για να έρθει από πάνω σου το μωρό και να μην πηγαίνει κατευθείαν το γάλα στο λαιμό του και πνίγεται, ή θηλάζεις ξαπλωμένη με το μωρό ξαπλωμένο επάνω σου... Ελπίζω να βελτιωθεί η κατάσταση!

Βασιλική, θεωρητικά οι ψευδοθηλές μπορεί να μειώσουν την παραγωγή αλλά έχω ακούσει γυναίκες που θήλασαν και 9 μήνες με τη βοήθειά τους! Είναι κατά περίπτωση μάλλον... Γιατί δεν κάνεις μια προσπαθεια να δεις πώς πάει χωρίς αυτές; Εγώ δοκίμασα για 2η φορά με ψευδοθηλές και ενώ το μωρό ρουφούσε και φαινόταν το γάλα μέσα στο πλαστικό, το στήθος δεν άδειαζε κι αυτός δεν χόρταινε... Είναι στο μωρό και στο στήθος...

Εμείς πολύ καλύτερα από την τελευταία φορά που σας έγραψα! Η μαμά μου μου έδειξε την απλούστερη στάση θηλασμού και βοήθησε πάρα πολύ στο να πιάνει το μωρό με ορθάνοιχτο στόμα τη θηλή και νιώθω πολύ πιο άνετα! Η Αριστερή θηλή δεν πονά τόσο και η άλλη είναι ακόμη πιο άνετη. Τα βράδια κοιμόμαστε καλά -φτου φτου!- κάνει 4-5 ώρες να ξυπνήσει!

Οι δικοί μου στα γενέθλια μου έκαναν έκπλήξη, εκεί που θα ερχόταν μόνο η μαμά ήρθαν όλοι με μπαλόνια και καπελάκια για πάρτυ, κι ένα μπλουζάκι μινιόν που το φόρεσαν στον μπέμπη κι έλεγε "χρόνια πολλά μανούλα!"

Όμορφα ήταν τα πρώτα γενέθλια μου ως μανούλα!

Τί άλλα εσείς; Δεν θυμάμαι πολλά...

[mary73]

γεια σας κορίτσια μου του απριλίου!!! να μας ζήσουν τα μωράκια μας! τελικά εγώ δεν έγινα απριλιάτικη μαμά γιατί γέννησα 30 μαρτίου!!! σήμερα σαραντίζω!! βέβαια βγαίνουμε έξω εδώ και καιρό γιατί είχαμε σκάσει μέσα! εγώ ξεκίνησα ήδη και τη δουλειά! τρέξιμο, κοινώς, γι αυτό και είχα εξαφανιστεί!!!! ο πρώτος μήνας ήταν οτι πιο δύσκολο έχω περάσει και σωματικά και ψυχολογικά. Τώρα σαν να βελτιώνονται τα πράγματα...

τον θηλασμό τον συνεχίζω, ή για να είμαι ακριβής, το μωρό πίνει το μητρικό γαλατάκι το οποίο το βγάζω με θηλαστρο. πάλευα με ένα από το φαρμακείο και μετά μου είπαν για τα επαγγελματικά και ΣΩΘΗΚΑ!!! όποια θέλει να της αυξηθεί το γάλα, να μου πει...

[Iwanna]

Μαρία, να σας ζήσει! Πωπω... Επέστρεψες στα προ εγκυμοσύνης καθήκοντά σου;! Μπράβο! Χαρά στο κουράγιο σου!

Πάντως, είσαι μαμά Απριλίου! Έχουμε τυπικά και Μαρτίου και Απριλίου αλλά τις διεκδικούμε δικαιωματικά!

[Iwanna]

Σας χρωστάω την ιστορία της γέννησης του μπέμπη μας!

Όπως ίσως θυμάστε στις 8/4 στα γενέθλια του άντρα μου πήγαμε να με δει η γιατρός το απόγευμα και τους είχαμε όλους stand by... Θα έρθουν σπίτι να σβήσουμε κεράκια ή στην κλινική για γεννητούρια;!

Η γιατρός είδε το μωρό στον υπέρηχο, μου ψηλάφισε την κοιλιά και αφού της είπα πως δεν είχα πονάκια μου τη "χάρισε" και δεν με εξέτασε για διαστολή γιατί την τελευταία φορά είχα πονέσει πολύ.

Οπότε τους πήραμε όλους να έρθουν από το σπίτι, αγοράσαμε τούρτα και κεράκια και περιμέναμε στο σπίτι να έρθουν. Χα! Ο μπέμπης είχε άλλα σχέδια!

Στο σπίτι με έπιασε ένας δυνατός, συνεχόμενος πόνος αριστερά στην κοιλιά και τρόμαξα πως κάτι συνέβαινε (δεν πίστευα πως ήταν πόνος γέννας). Πήρα τη γιατρό, μου είπε να πάω να με δει και ξεκινήσαμε! Η γιατρός περιχαρής μας είπε: "Ο τράχηλος μπροστά και πολύ μαλακός, και διαστολή 2!" Δηλαδη;! Μας είπε πως σε λιγότερο από 24ωρο θα είχα γεννήσει! Η στιγμή που περιμέναμε μήνες είχε φτάσει! Αποφασίσαμε να πάμε σπίτι και να περιμένουμε να με πιάσουν συχνοί πόνοι. Ξαναπήραμε όλο τον κόσμο και ακυρώσαμε την τούρτα και σβήσαμε τα κεριά οι δυό μας!

Το βράδυ κοιμήθηκα λίγο και κατά τις 2:00 ξύπνησα από τους πόνους που δεν ήταν δυνατοί αλλά ήταν δίλεπτοι, και θεωρήσαμε καλό να πάμε στην κλινική.

Εκεί μετά τα διαδικαστικά με έβαλαν στον καρδιοτοκογράφο. Η διαστολή ακόμη 2, οι πόνοι δυνάμωναν και κάποια στιγμή με εξέτασε η γιατρός και η διαστολή ήταν στο 4. Αυτή η εξέταση ήταν από τις πιο επώδυνες στιγμές του τοκετού και έσπασαν και τα νερά. Να σηκωθώ για βόλτα δεν μπορούσα γιατί λόγω χαμηλής πίεσης ζαλιζόμουν. Έτσι ήμουν καθηλωμένη στο κρεβάτι και έκανα τις αναπνοές που όντως βοηθούν αλλά ως ένα σημείο...! Ο Στέλιος ήταν δίπλα μου και του έσφιγγα το χέρι, δεν έλεγε πολλά αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας, ήταν εκεί μαζί μου.

Επισκληρίδιο δεν ήθελα να κάνω αλλά κατα τις 6:00 δεν άντεξα. Μάλιστα χαλάρωσα τόσο που κοιμήθηκα κιόλας! Μετά από μια ώρα κάναμε και δεύτερη δόση και στην επόμενη εξέταση είχα 10 διαστολή. Το μωρό όμως ήταν ψηλά ακόμη και έπρεπε να περιμένουμε. Στην αρχή είπαμε για τέταρτο-μισάωρο αλλά δεν υπήρχε μεγάλη πρόοδος. Αποφάσισα να μην κάνω άλλη δόση επισκληριδίου για αν μπορέσω να σπρώξω και άρχισα να πονάω κανονικά. Στις 9:00 και κάτι που πλέον ο μπέμπης είχε κατέβει, αρχίσαμε τις εξωθήσεις, εγώ ένιωθα πως δεν αντέχω τον πόνο αλλά ήταν αργά για άλλη ανακούφιση... Μετά από 2-3 μου είπαν πως έβλεπαν το κεφάλι και λίγο ακόμη θέλαμε. Εγώ τους είπα αφού το έβλεπαν, ας το τραβούσαν κιόλας να βγει! Κι εκεί που είχα κλείσει τα μάτια, άκουγα τις οδηγιές των μαιών και σκεφτόμουν πως δεν θα τέλειωνε ποτέ, ξαφνικά άκουσα από όλους "ΑΑΑΑΑ!" και άνοιξα τα μάτια!

Ήταν 9:20 και ο μπέμπης μας είχε βγει!!! Δεν είχα επαφή με τον κόσμο έψαχνα μόνο αυτό το ελαφρώς μπλαβιασμένο πλασματάκι που έκλαιγε δυνατά! Όταν μου τον έδωσαν να τον κρατήσω του μίλησα και σταμάτησε να κλαίει, κοιταχτήκαμε στα μάτια (αυτό το βλέμμα του δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ μα ποτέ...) έκανε να ξανακλάψει, του ξαναμίλησα και σταμάτησε πάλι. Ακόμη ήμουν εκτός πραγματικότητας! Ο μπαμπάς του έκλαιγε και με φίλησε (ούτε το δικό του μάτι θα ξεχάσω όπως έσκυψε και μας αγκάλιασε...) και μετά ο μπέμπης πήγε για μετρήσεις και περιποιήσεις.

Τον περίμενα στην αίθουσα τοκετών σε αναμμένα κάρβουνα, και μόλις μου τον έφεραν τον έβαλα να θηλάσει και τα κατάφερε μια χαρά!

Τις 4 μέρες στο μαιευτήριο τις περάσαμε οι 3 μας αφού είχαμε τον μπέμπη μαζί στο δωμάτιο. Δεν ήταν εύκολες μέρες αφού ο μικρός μας πεινάλας δεν χόρταινε με το πρωτόγαλα και έκλαιγε πολύ... Σʼ εκείνη τη φάση ο Στέλιος μου είπε πως αυτό που είχα πει στον μπέμπη όταν τον πρωτοπήρα στην αγκαλιά μου -γιατί εγώ δε θα το θυμόμουν με τπτ- ήταν : "Είσαι το μωρό μου!". Μου είπε επίσης πως ποτέ στη ζωή του δεν είχε νιώσει πιο εξαντλημένος μετά από εκείνη τη νύχτα που περάσαμε μαζί στην αίθουσα τοκετών περιμένοντας το μωρό μας...

Ακόμη και τώρα μου φαίνεται απίστευτο πού ήταν αυτό το μωράκι, από πού πέρασε για να βγει, πως είμαστε γονείς, πως εγώ είμαι μαμά, πως τρέφεται ένα μήνα σχεδόν από το γάλα που φτιάχνω και πως οι θηλές μου ακόμη πονούν! Χαχα! Για αυτό το τελευταίο πλάκα κάνω!

Είναι επισήμως το πιο μακροσκελές μου ποστ -ίσως και του καφέ μας!- αλλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του τοκετού μου! Σας ευχαριστώ όλες πάρα πολύ, για την παρέα, τη συζήτηση, την πλάκα αλλά και την υποστήριξη, το κουράγιο, την έγνοια και την αγάπη που μου δείξατε, όλα αυτά που μοιραστήκατε μαζί μου και εύχομαι να είμαστε μαζί μεγαλώνοντας αυτά τα μωρά που μας έφεραν κοντά!