Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Γλυκουλες μανουλιτσες, σας ευχαριστω πολυ πολυ πολυ ολες για τις ευχες!!!!!

Θα τα πουμε συντομα!!!!

Και επισημως, θελω να αποχαιρετησω την ομορφη κοιλιτσα (κοιλαρα) που τοσο λατρεψα τοσους μηνες....

...για να δουμε τι θα βγει απο το Kinder εκπληξη....

Αχ, ειμαι πολυ συγκινημενη... Σε λιγο θαρθει και η μανουλα μου τοσο καιρο εχω να τη δω.... :D:D:D:D

Σας φιλωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γιωτα κι εσυ με εναν πονο!!!

Γειαααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

pregnant.jpg

(δεν ειναι η δικια μου... :rolleyes: μοιαζει ομως...)


Mothers are angels in training...

jwLhp2.png2424597ta5uajf0xr.gif

BASTAAA!!!46004w58epfhi7j.gif


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 10,4k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • prosperous

    2310

  • _marjio

    1778

  • Dina:)

    1305

  • caramello

    955

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Posted Images

Δημοσιεύτηκαν
Και κατι αλλο! Νομιζω οτι οταν την κραταω εγω και προσπαθω να την ηρεμησω με αλλο τροπο εκτος βυζιου, ειναι πιο δυσκολο απο το να την ηρεμησει καποιος αλλος! Ειναι δυνατον? Με μυριζεται και θυμαται οτι θελει βυζι? Τι γινεται? το εχει παρατηρησει καμια?

χμ.. λοιπον.. μια μαμα θηλαζουσα, αποκλειστικα θηλαζουσα πανω απ ολα ειναι ..η τροφη.. του μωρου.. και αυτο εχει να κανει με ολες τις αισθησεις.. ειδικοτερα με την οσμη

θυμισου οτι με το που γεννιεται ενα μωρο δυο αισθησεις το βοηθουν να αναγνωρισει τη μαμα του -τροφη του και ασφαλεια του

α) η φωνη

β) η μυρωδια

το δε στηθος, γυρω απο τη θηλη αν προσεξεις εχει κατι μικρα εξογκωματα σαν ελιτσες. Απο εκει αναδυεται η μυρωδια του στηθους που βοηθα τα μωρα να το εντοπιζουν στο βρεφικο τους σταδιο

αν διαβασες πιο πισω στην Αρτεμη γραφω οτι την περιοδο απουσιας στη δουλεια και ενω καποιος αλλος θα δινει με μπιμπερο το αντλημενο γαλα στο μωρο δεν πρεπει η μαμα να ειναι παρουσα ΟΥΤΕ ΚΑΝ σε αλλο χωρο του σπιτιου.. τα μωρα μυριζονται, διαισθανονται την υπαρξη της στο χωρο.

Δημοσιεύτηκαν

Σας φιλωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γιωτα κι εσυ με εναν πονο!!!

Γειαααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ελπιζω ολα να πανε καλα και να ολοκληρωσεις ευκολα και συντομα τον τοκετο σου και να παρεις το .. δωρακι σου στα χερια σου μαζι με ολη την αγαπη αυτου του κοσμου..

καλη δυναμη ψυχη μου.. σε περιμενουμε!!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Αρτεμη εχω χασει το λογαριασμο πια το ποσο κοιμαται και ποσο τρωει. Αφου κοιμαται σχεδον μονο αγκαλια και μολις τη βαζουμε στο κρεβατι ξυπναει...Και απο θηλασμο...πολλες ωρες γιατι δε την παρηγορει τπτ αλλο. Προσπαθουμε με αγκαλιες και τραγουδια και πιπιλα και εχει βγαλει νοκ αουτ 3 ατομα.Εμενα την μαμα και την πεθερα μου. Οι αλλοι τουλαχιστον κοιμουνται το βραδυ. Καποιες φορες αποκοιμιεται μ αυτα αφου ριξει κλαμα.Και μολις τη βαλουμε κρεβατι...τα ιδια....

cCaramello σαν να περιγράφεις την κόρη μου, το βράδυ δν κοιμήθηκα καθόλου, δε κοιμάται όταν την αφήνω!!

Τι κάνετε κορίτσια??Εγώ πολύ κουρασμένη με μαύρους κύκλους είναι όλη μέρα στο στήθος, πονάω κ πολύ τις θηλές, Έστειλα την μαμά μου να πάρει την κρέμα της Medela!!

Γιώτα μου με έναν πόνο, όλα να πάνε καλά!!


weBzp2.png

qUMVp3.png

Δημοσιεύτηκαν
Το αλλο θεμα οταν της δινω πολυ στηθος ειναι οτι παρατρωει και μετα εχει συνεχεια γουλιτσες και παλι δε μπορει να κοιμηθει. Δε μπορει να ρευτει και σωστα. Αφου οταν τη βαζω στον ομο χτυπιεται και δε καθεται να ρευτει.Στην αρχη το εκανε μονη της. Τραβιοταν λιγο απο το στηθος ρευοταν και συνεχιζε! Ηταν πολυ αστεια! Τωρα οταν της ερχεται να ρευτει χτυπιεται με νευρα και δε μπορω να τη βολεψω πουθενα να ρευτει

εχουμε το ιδια θεματα και θα σου πω εγω τι κανω χωρις να σημαινει οτι θα δουλεψει και σε εσας..

αφενος τη βαζω να ρευτει θελει δε θελει..ξεκιναω απο το να τον βαλω στον ωμο χτυπιεται η οχι, κανω μικρα παλμικα χτυπηματα στο υψος του θωρακα απο τη μερια της πλατης και εναλλαξ κσνω και μασαζ σε κυκλικη κινηση.. αυτο για 2 λεπτα. Μετα τον ξαπλωνω στο κρεβατι η στην αγκαλια μου για αλλα τοσα λεπτα και τον ξανασηκωνω και ξαναχτυπαω πλατουλα..ετσι καταφερνει και ρευεται..

υπαρχει και το ρεψιμο με το μωρο στα ποδια μπρουμυτα και τριψιμο στη πλατη

καιι εμενα θηλαζει για να ηρεμει αρα τρωει παραπανω και εχουμε συχνα αναγωγες αλλα τις προκαλει και το οτι πολυ συχνα σφιγγεται λογω αεριων..

σιγουρα το τακτικο ρεψιμο ειναι ανακουφιστικο ειδικα τωρα με τους κολικους

Δημοσιεύτηκαν
Γλυκουλες μανουλιτσες, σας ευχαριστω πολυ πολυ πολυ ολες για τις ευχες!!!!!

Θα τα πουμε συντομα!!!!

Και επισημως, θελω να αποχαιρετησω την ομορφη κοιλιτσα (κοιλαρα) που τοσο λατρεψα τοσους μηνες....

...για να δουμε τι θα βγει απο το Kinder εκπληξη....

Αχ, ειμαι πολυ συγκινημενη... Σε λιγο θαρθει και η μανουλα μου τοσο καιρο εχω να τη δω.... :D:D:D:D

Σας φιλωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γιωτα κι εσυ με εναν πονο!!!

Γειαααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

pregnant.jpg

(δεν ειναι η δικια μου... :rolleyes: μοιαζει ομως...)

Ντίνα μου!! Αγάπη μου!! Με έναν πόνο κοπέλα μου

Φιλάκιααααααα!!


weBzp2.png

qUMVp3.png

Δημοσιεύτηκαν
cCaramello σαν να περιγράφεις την κόρη μου, το βράδυ δν κοιμήθηκα καθόλου, δε κοιμάται όταν την αφήνω!!

Τι κάνετε κορίτσια??Εγώ πολύ κουρασμένη με μαύρους κύκλους είναι όλη μέρα στο στήθος, πονάω κ πολύ τις θηλές, Έστειλα την μαμά μου να πάρει την κρέμα της Medela!!

Γιώτα μου με έναν πόνο, όλα να πάνε καλά!!

αν δεν φοβασαι λογω ογκου μαθε να την εχεις ξαπλωτη στο κρεβατι σου να σε θηλαζει. Ετσι θα ξεκουραζεστε και οι δυο και θα κοιμαστε (εκεινη στανταρ)..ετσι θα δοκιμαζεις μετα να τη μεταφερεις στο κρεβατι της, αν κλαιει στην αλλαγη φροντισε να βαλεις ενα ρουχο σου φορεμενο κοντα της για να σε μυριζει..

το ρισκο σου βεβαια εκει ειναι να μαθει στο κρεβατι σου και να αρνειται να κοιμηθει αλλου.. αλλα οπως τα λες ηδη την εχει καταβρει στην αγκαλιτσα σου..

εγω παντως επειδη βλεπω τον μικρο να θελει αγκαλιες ολο και πιο πολυ, λογω υποχρεωσεων και οικονομιας του μελλοντος του κανω μεν τη χαρη και τον κραταω αγκαλια σε ενα μεγαλο μερος της ημερας αλλα τον αφηνω στο ριλαξ η στο λικνο εστω και αν γκρινιαζει η αν κλαψει.. συνηθως αν κλαιει τον αφηνω το πολυ 5 λεπτα και αν δεν εχει ηρεμησει η δεν εχει αποκοιμηθει τον σηκωνω και τον κραταω για καποια ωρα..

εγω παντως τις νυχτες που δεν την παλευω τον παιρνω στο κρεβατι..και συνεργαζομαστε πολυ καλα.. στην κορη μου φοβομουν να το κανω..τωρα δεν εχω τοση ανασφαλεια

Δημοσιεύτηκαν
εχουμε το ιδια θεματα και θα σου πω εγω τι κανω χωρις να σημαινει οτι θα δουλεψει και σε εσας..

αφενος τη βαζω να ρευτει θελει δε θελει..ξεκιναω απο το να τον βαλω στον ωμο χτυπιεται η οχι, κανω μικρα παλμικα χτυπηματα στο υψος του θωρακα απο τη μερια της πλατης και εναλλαξ κσνω και μασαζ σε κυκλικη κινηση.. αυτο για 2 λεπτα. Μετα τον ξαπλωνω στο κρεβατι η στην αγκαλια μου για αλλα τοσα λεπτα και τον ξανασηκωνω και ξαναχτυπαω πλατουλα..ετσι καταφερνει και ρευεται..

υπαρχει και το ρεψιμο με το μωρο στα ποδια μπρουμυτα και τριψιμο στη πλατη

καιι εμενα θηλαζει για να ηρεμει αρα τρωει παραπανω και εχουμε συχνα αναγωγες αλλα τις προκαλει και το οτι πολυ συχνα σφιγγεται λογω αεριων..

σιγουρα το τακτικο ρεψιμο ειναι ανακουφιστικο ειδικα τωρα με τους κολικους

Ετσι Δημητρα ι ακριβως τα ιδια κανω με το ρεψιμο. απαραιτητη τελετουργια δια φορετικα θα γκρινιαζει το ζουζουνι μου! κανει ωρες ωρες κατι ρεψιματα σαν νταλικερης!


dbLDp2.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
αν δεν φοβασαι λογω ογκου μαθε να την εχεις ξαπλωτη στο κρεβατι σου να σε θηλαζει. Ετσι θα ξεκουραζεστε και οι δυο και θα κοιμαστε (εκεινη στανταρ)..ετσι θα δοκιμαζεις μετα να τη μεταφερεις στο κρεβατι της, αν κλαιει στην αλλαγη φροντισε να βαλεις ενα ρουχο σου φορεμενο κοντα της για να σε μυριζει..

το ρισκο σου βεβαια εκει ειναι να μαθει στο κρεβατι σου και να αρνειται να κοιμηθει αλλου.. αλλα οπως τα λες ηδη την εχει καταβρει στην αγκαλιτσα σου..

εγω παντως επειδη βλεπω τον μικρο να θελει αγκαλιες ολο και πιο πολυ, λογω υποχρεωσεων και οικονομιας του μελλοντος του κανω μεν τη χαρη και τον κραταω αγκαλια σε ενα μεγαλο μερος της ημερας αλλα τον αφηνω στο ριλαξ η στο λικνο εστω και αν γκρινιαζει η αν κλαψει.. συνηθως αν κλαιει τον αφηνω το πολυ 5 λεπτα και αν δεν εχει ηρεμησει η δεν εχει αποκοιμηθει τον σηκωνω και τον κραταω για καποια ωρα..

εγω παντως τις νυχτες που δεν την παλευω τον παιρνω στο κρεβατι..και συνεργαζομαστε πολυ καλα.. στην κορη μου φοβομουν να το κανω..τωρα δεν εχω τοση ανασφαλεια

Το έκανα αυτό μέχρι χθες που μου είπε η θεία μου ότι μια γειτόνισσα της πριν 20 χρόνια έπνιξε το μωρό της κ φοβήθηκα!!


weBzp2.png

qUMVp3.png

Δημοσιεύτηκαν
Ετσι Δημητρα ι ακριβως τα ιδια κανω με το ρεψιμο. απαραιτητη τελετουργια δια φορετικα θα γκρινιαζει το ζουζουνι μου! κανει ωρες ωρες κατι ρεψιματα σαν νταλικερης!

ΜΑ ΕΝΤΕΛΩΣ σαν νταλικεριδες?????!!! Σοκ παθαινω..χαχα!!

αλλα και παλι αυτο δεν εχει να κανει με τις αναγωγες.. οταν σφιγγονται απο τον πονο αναποφευκτα το στομαχι κανει αναγωγες..

Δημοσιεύτηκαν
Το έκανα αυτό μέχρι χθες που μου είπε η θεία μου ότι μια γειτόνισσα της πριν 20 χρόνια έπνιξε το μωρό της κ φοβήθηκα!!

κοιτα, ειναι ο βασικος λογος που το απαγορευουν, ομως πολλες μαιες το ενθαρρυνουν..

εγω στον μπεμπη απο το μαιευτηριο κιολας το κανω..και για να αποφυγω το οποιοδηποτε ατυχημα βαζω παντα το χερι μου απο πανω του σε σταση γεφυρας ωστε να μην τον πλακωσω και αν παω να ξεφυγω εγω να ξυπνησω ετσι..

αργοτερα παντως αν συνεχισεις με τον θηλασμο που θα ναι το μωρο πιο μεγαλο και αν στο θεμα του υπνου παρεμενετε.. αυτοκολλητοι να ξερεις οτι ειναι καταλυτικη λυση..ειδικα αν την επομενη εργαζεσαι..εγω ετσι την παλευα με την κορη μου και οταν την πηγα στο δωματιο της την εβαλα κατευθειαν σε μονο εφηβικο κρεβατι για να ξαπλωνω ευκολα διπλα της.. ετσι θηλαζα, αποκοιμοταν και μετα γυρνουσα στο κρεβατι μου, ενιοτε κοιμομουν καμια ωρα μαζι της.. ποτε ομως ολη νυχτα..

Δημοσιεύτηκαν

χμ.. και εμενα το τικερ μου λαθος μετραει.. μας βγαζει 4 εβδομαδων ενω ειμαστε 29 ημερων..

αυριο θα το δω.. βαριεμαι τωρα

ελπιζω να χουμε καλες γεννες προφανως απο αυριο..

παω να δω τον μπεμπη (μαλλον θα μας ξενυχτησει ελαφρως απο οτι κοβω), να φαω και να κοιμηθω οσο μου το επιτρεψουν..

σας φιλω ολες και καλα κουραγια..

Δημοσιεύτηκαν
Γλυκουλες μανουλιτσες, σας ευχαριστω πολυ πολυ πολυ ολες για τις ευχες!!!!!

Θα τα πουμε συντομα!!!!

Και επισημως, θελω να αποχαιρετησω την ομορφη κοιλιτσα (κοιλαρα) που τοσο λατρεψα τοσους μηνες....

...για να δουμε τι θα βγει απο το Kinder εκπληξη....

Αχ, ειμαι πολυ συγκινημενη... Σε λιγο θαρθει και η μανουλα μου τοσο καιρο εχω να τη δω.... :D:D:D:D

Σας φιλωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γιωτα κι εσυ με εναν πονο!!!

Γειαααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

pregnant.jpg

(δεν ειναι η δικια μου... :rolleyes: μοιαζει ομως...)

Ολα καλα να πανε Ντινακι και περιμενουμε νεα σου αυριο....Εγω παλι τιποτα το ιδιαιτερο που να με οδηγει στο μαιευτηριο ακομα....Πηγα μια βολτιτσα μιας ωρας και γυρισα πισω νιωθοντας μια υγρασια που με τρομαξε...αλλα τελικα ηταν παλι βλεννα με λιγο αιμα...Δηλαδη ανοιγει και αλλο ο τραχηλος αλλα ποιος ξερει μεχρι ποσο θα φτασει για να με πιασουν πονοι δυνατοι και ρυθμισμενοι...Αυτη τη στιγμη δεν αισθανομαι τιποτα...Στο πρωτο παιδι που δεν ειχα αυτα τα συμπτωματα παρολο που ειχα εξαντλησει το μηνα μου τα πραγματα ηταν πιο ξεκαθαρα!!! Με πιασαν πονοι στις 1, στις 4 ειχα φυγει για μαιευτηριο και στις 8 ειχα γεννησει!!! Με αρχικη διαστολη 1 και εφτασε στο 10 μεσα σε 4 ωρες...Τωρα με εχει μπερδεψει το πραγμα..:) Eιδωμεν.....


eNortjKzUjI0NTS2MFOyBlwwFYUC1Q,,18.png

eNortjKzUjI0NTS2MFayBlwwFXwC0g,,90.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...