Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      • Καλή τύχη! 1

ΜΕΛΛΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΗΔΗ ΔΙΔΥΜΟΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!!!


Recommended Posts


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Χαζή ερώτηση : Πως έρχονται στο κρεβάτι σου αφού δεν περπατάνε; Σόρι αλλά απο την αυπνία έχω κάψει μπιέλα και σκέφτηκα να σε ρωτήσω!:oops:

Τους έχεις ξαμολυμένους στο σπίτι; Πως τους προλαβαίνεις; Εμένα επειδή το σπίτι είναι μεγάλο και φυσικά ο καθένας ξαμολιέται σε διαφορετική κατεύθυνση όταν τους έχω έξω μου είπε η παιδίατρος να τους βάζω μέσα στο πάρκο για περισσότερη ασφάλεια μέχρι να αρχίσουν να περπατάνε καλά. Και ξανά... ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;;;;;

Στο κρεβάτι μου δεν έρχεται μόνος του, απλά καταλήγει εκεί κάθε βράδυ γιατί κατά τις 2-3 ξυπνάει, σηκώνεται όρθιος στην κουνια του και αρχίζει να φωνάζει, οπότε πετάγομαι να τον προλάβω πριν ξυπνήσει τον αδερφό του. Τις περισσότερες φορές τον παίρνει αμέσως ο ύπνος, μια στις τόσες τον πιάνει μια τρέλα κι αρχίζει και χοροπηδάει για μια ώρα και με τον άντρα μου παραμιλάμε.

Δεν τους έχω τελείως ελεύθερους να αλωνίζουν. Τους αφήνω κυρίως στο σαλόνι και στο διάδρομο που οδηγεί στην τραπεζαρία/κουζίνα, έχουμε βάλει ένα από αυτά το πορτάκια ασφαλείας. Έχουν πλάκα όταν είμαι στην κουζίνα, πιάνονται και τα δυο απ'τα κάγκελα και κλαίνε, ή μου πετάνε τα παιχνίδια τους. Θα τα άφηνα να κυκλοφορούν πιο πολύ αλλά μου βγαίνουν στη βεράντα και γίνονται χάλια που μποσουλάνε, ή πάνε και πειράζουν το φαγητό και την άμμο από τις γάτες, και δεν το θέλω. Τους έχουμε βάλει κ ένα ακόμα πορτάκι πιο φτηνό στην πόρτα του δωματίου τους οπότε μπορώ να τα αφήνω εκεί κάποια ώρα χωρίς να αγχώνομαι ότι θα μου ξεφύγουν τελείως.

Στο πάρκο δεν κάθονται καθόλου, τσάμπα τα λεφτά και ο χώρος που πιάνει. :( Ο Μίλτος ειδικά ούτε δευτερόλεπτο, ουρλιάζει σαν υστερικός. Ο Αλέξανδρος μπορεί να κάτσει 5 λεπτά, όχι παραπάνω. Δεν τους προλαβαίνω κι εγώ, μην νομίζεις, όλη την ώρα πίσω τους είμαι. Έχουμε αδειάσει το σαλόνι από τα πάντα και πάλι βρίσκουν κάτι να διαλύσουν. Τώρα τις τελευταίες μέρες ανεβαίνουν στον καναπέ και χτυπάνε έναν πίνακα που έχουμε κρεμασμένο από πάνω, προσπαθούν να τον σπάσουν. Ήμαρτον δηλαδή.

Jasmini, περαστικά. Κι εγώ είχα σπάσει κάποτε δάχτυλο του ποδιού και ξέρω πόσο πονάει, και ότι δε δένεται. Υπομονή και κανα παυσίπονο.


eNortjKzUjI0tzAxN1OyBlwwFb4C3g,,26.png

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Γεια σας κορίτσια! Σας γράφω μαζι με την μπεμπα μου που είναι ξαπλωμενη πάνω μου. Να δω πως θα κόψουμε αυτη την συνήθεια....τεσπα,ας μην τα θέλω όλα δικα μου! Φτάνει που σταμάτησε να γκρινιαζει.

Η χθεσινή μέρα ήταν χάλια γιατι Τρακαρε ο άντρας μου με τη μηχανη και ευτυχώς είχε Άγιο! Δε θέλω να σκέφτομαι τι μπορούσε να είχε συμβεί... Καλα που φορούσε το κράνος, δεν ετρεχε και την γλίτωσε με λίγες γρατζουνιες.

Δεν χρειάζεται να ξέρεις να οδηγείς αλλα να έχεις και μαντικες ικανότητες για να προβλέψεις τι θα κάνει ο άλλος στο δρόμο.


p1Utp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Οσο μου αρέσουν τα μηχανάκια...άλλο τόσο τα φοβάμαι..Μονο μικρή που είχα άγνοια κινδύνου έκανα σα τρελή...Τώρα παρόλο που έχω και δίπλωμα λέω α΄στο καλύτερα...Αυτοκινητάκι....

Λοιπόν θα πέιτε ιδέες που θα πάμε και πότε???

Δημοσιεύτηκαν

Νουνούκα να μας ζήσουν τα νέα λαδωμένα ποντίκια!!!!!!!

Θα περιμένω εναγωνίως την αφήγησή σου άυριο το πρωί (έχω δουλειές σε τράπεζες κ θέλω να πάρω κ ένα καινούγιο τηλέφωνο για την μπανιέρα, αλλά μέχρι 8:30 θα είμαι σπίτι. πλιζ, γράψε μέχρι τότε κ φρόντισε να προλάβεις το υπηρεσιακό!)

ιθάκη να της κόψεις τώρα το βήχα (τον τρόπο θα τον βρείς εσύ, οκ η ευγένεια πρώτα) με τα χεράκια, πάρα πολλές αγκαλίτσες με το παραμικρό + το κούνημα, γιατί τα αγγούρια εσύ θα τα τραβάς μετά. Λογικά το κάνει από αγάπη για τα εγγόνια της κ όχι για να είναι απαραίτητη (έχω ακούσει πολλές ιστορίες), αλλά εξηγ΄ξστε της οτι αυτό τελικά λειτουργεί εις βάρος των μωρών κ της οικογένειας σας συνολικά.

Ανθή γαϊδούρα η πεθερά!!!!! ε????

Περαστικά τζας κ ανώδυνα όσο μπορείς!

Ο γκόμενος που με είχε φέρει ρόδο έσπασε δάχτυλο του ποδιού εκεί στο νησί (μπάλα στην άμμο=καλα να πάθει) κ δεν του βάλαν τπτ! Πόοοοοονο! Μετά το ξαναέσπασε ζάκυνθο το ίδιο καλοκαίρι κ θυμάμαι οτι έκανε καιρό να δέσει κ έμεινε κ στραβό!

Μας κ εγώ ήθελα να πάρω αυτά τα προστατευτικά κάγκελα για να μην χώνονται στην τεραστίων διαστάσεων κουζίνα μου , αλλά είμαι σίγουρη οτι θα τα κατεδαφίσουν απλά!

Τα επίτοιχα ράφια στο σαλόνι είναι όλα άδεια. Τα έχω μαζέψει όλα πάνω στο μπουφέ κ ένας πίνακας πάνω από τον καναπέ είναι επίφοβος ακόμα! Σκέφτομαι καμιά εναλλακτική θέση για το ταβάνι ρε κορίτσια!


xmX3p2.png

XKuXp2.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Γεια σας κορίτσια! Σας γράφω μαζι με την μπεμπα μου που είναι ξαπλωμενη πάνω μου. Να δω πως θα κόψουμε αυτη την συνήθεια....τεσπα,ας μην τα θέλω όλα δικα μου! Φτάνει που σταμάτησε να γκρινιαζει.

Η χθεσινή μέρα ήταν χάλια γιατι Τρακαρε ο άντρας μου με τη μηχανη και ευτυχώς είχε Άγιο! Δε θέλω να σκέφτομαι τι μπορούσε να είχε συμβεί... Καλα που φορούσε το κράνος, δεν ετρεχε και την γλίτωσε με λίγες γρατζουνιες.

Δεν χρειάζεται να ξέρεις να οδηγείς αλλα να έχεις και μαντικες ικανότητες για να προβλέψεις τι θα κάνει ο άλλος στο δρόμο.

Τυχερός πολύ!!!!!!!

Σαν να μου φαίνεται οτι το έχουν αυτές οι μέρες με τους μηχανόβιους!

Γιατί τόσο πολύ αγκαλίτσα η κλεό? Κολικούς?


xmX3p2.png

XKuXp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Τζό πήγα σήμερα στη γιορτή μπύρας εδώ δίπλα στο κτήμα του φιξ.

Ντακ από εκεί ακούγεται η μούζικα/ συναυλίες τόοοοοσα βράδια: έχει έρθει ραλία Αύριο μιτσιάς, (είδα την πρόβα) πάμε????

Πάρα πολύ ωραία ρε παιδιά! Τα παιδιά παίξανε παραπέρα με μπάλα. τρέχαν στον κήπο. Καλαμάκια σε κιόσκι, μεζάδες μετά κ μπύυυυυρα (μπεργκ μπέργκ)!

Η φιξ τζάμα με ένα κουπόνι στο πάγκο του δήμου.

Αύριο είναι τελευταία μέρα εδώ.

Κανα τέτοιο πουθενά αλλού δεν έχει????

Πάμε όλες μαζί οι τρελές!


xmX3p2.png

XKuXp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Το πρωί τα πήγα παιδική!

1. Τα έπιασε ο ήλιος γμτ το κέρας της ψείρας. Τί βλαμένη που είμαι! Κ

2. έφαγα κ πόρτα στην παιδική της πέυκης, γιατί την ανακατασκευάζουν κ τα ξαναφόρτωσα στο αμάξι όοοοολα τα συμπράγκαλα κ τα παιδιά!

3. Μετά αφού πήγα αλλού κ έχω καταβάσει τα παιδιά στην παιδική, αρχίζει κ βαράει η σκ@το μαούνα μάζδα πίου πίου πίου κ δεν έπιανε η κάρτα. Παράτησα τα πράγματα, πήρα τα παιδιά πάλι κ το έκλεισα με μάνυαλ κλειδί το κ@λοάμαξο!

Στο δία!

Κ μετά φχαριστηθήκαμε χαλίκι! Κ δώσε κουβαδάκια! Μέχρι κ στο βρακί που κρατάει την πάνα, χαλίκια είχαν τα δίδυμα!

Τζο γουστάρω μηχανές. ¨Αφρικα, βαραντέρο κ τα μυαλά στα κάγκελα!

Μη μου πείς για στρεετ! Μπλιάξ!


xmX3p2.png

XKuXp2.png

Δημοσιεύτηκαν
Οσο μου αρέσουν τα μηχανάκια...άλλο τόσο τα φοβάμαι..Μονο μικρή που είχα άγνοια κινδύνου έκανα σα τρελή...Τώρα παρόλο που έχω και δίπλωμα λέω α΄στο καλύτερα...Αυτοκινητάκι....

Λοιπόν θα πέιτε ιδέες που θα πάμε και πότε???

Καλά κανεις! Αυτοκίνητο και πάλι αυτοκίνητο!

Τυχερός πολύ!!!!!!!

Σαν να μου φαίνεται οτι το έχουν αυτές οι μέρες με τους μηχανόβιους!

Γιατί τόσο πολύ αγκαλίτσα η κλεό? Κολικούς?

Ευτυχώς δεν έχουμε κολικους, απλά της αρέσει μπρουμυτα και να νιώθει ζεστασιά.


p1Utp3.png
Δημοσιεύτηκαν
Το πρωί τα πήγα παιδική!

1. Τα έπιασε ο ήλιος γμτ το κέρας της ψείρας. Τί βλαμένη που είμαι! Κ

2. έφαγα κ πόρτα στην παιδική της πέυκης, γιατί την ανακατασκευάζουν κ τα ξαναφόρτωσα στο αμάξι όοοοολα τα συμπράγκαλα κ τα παιδιά!

3. Μετά αφού πήγα αλλού κ έχω καταβάσει τα παιδιά στην παιδική, αρχίζει κ βαράει η σκ@το μαούνα μάζδα πίου πίου πίου κ δεν έπιανε η κάρτα. Παράτησα τα πράγματα, πήρα τα παιδιά πάλι κ το έκλεισα με μάνυαλ κλειδί το κ@λοάμαξο!

Στο δία!

Κ μετά φχαριστηθήκαμε χαλίκι! Κ δώσε κουβαδάκια! Μέχρι κ στο βρακί που κρατάει την πάνα, χαλίκια είχαν τα δίδυμα!

Τζο γουστάρω μηχανές. ¨Αφρικα, βαραντέρο κ τα μυαλά στα κάγκελα!

Μη μου πείς για στρεετ! Μπλιάξ!

Πως κουμανταρεις 3 παιδιά συν τις μετακινήσεις, σου βγάζω το καπέλο! Σήμερα ήταν για μπάνιο!


p1Utp3.png

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...