Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Μανούλες Ιουνίου 2014!!


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Επανέρχομαι κορίτσια μήπως γνωρίζει καμία: άντλησα γάλα 16/8 (20 ml) κ σήμερα (60ml) και θέλω να τα χρησιμοποιήσω το Σάββατο. Τα έχω στην κατάψυξη. Μπορώ να τα αναμείξω;;;

νομιζω δεν υπαρχει προβλημα. η ντοριτα θα ξερει σιγουρα.


KJO7p2.png

Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 7,5k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Επανέρχομαι κορίτσια μήπως γνωρίζει καμία: άντλησα γάλα 16/8 (20 ml) κ σήμερα (60ml) και θέλω να τα χρησιμοποιήσω το Σάββατο. Τα έχω στην κατάψυξη. Μπορώ να τα αναμείξω;;;

Αν δεν κανω λαθος στα βιντεακια της πατσουρου λεει πως μπορεις. Θες να κανεις τον κοπο να τα δεις στο youtube?


T6HZp2.png

ifiLp3.png

Δημοσιεύτηκαν
Αν δεν κανω λαθος στα βιντεακια της πατσουρου λεει πως μπορεις. Θες να κανεις τον κοπο να τα δεις στο youtube?

Ευχαριστώ πολύ θα το κοιτάξω!!


AXrRp3.pngFYZzp3.png

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Μουντακι, κ εμας που γενικα ειχε αρκετο καιρο χωτις κολικους, ειχε προχθες μια κριση τα ειδαμε ολα!!! Αλλα οκ, δεν επαναληφθηκε :)

Α ρε κοριτσια, τυχερες οσες εχετς βοηθεια!! Εγω κ με καισαρικη κ βογκουσα να σηκωθωαλλα μοναχουλα :(


twt6p2.png
Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα μανουλες! νιώθω εξάντληση τελικά ο νυχτερινός ύπνος είναι ανεκτίμητης αξίας! και εμάς μας έπιασαν χθες κολικοί πήραμε gripe water και ηρέμησε κάπως το παιδάκι μου.. ωστόσο ξυπνάει πολύ συχνά μέσα στη νύχτα γιατί του πέφτει η πιπίλα...και είμαι σήκω σήκω κάτσε κάτσε!!! αχ! αυτή η βοήθεια να έχεις απέναντι τη μαμά σου και να μη μπορεί να σε βοηθήσει (λόγω εργασίας) η πεθερά πέφτει λίγο μακριά, σε άλλη περιοχή και έρχεται καμιά βόλτα όποτε το θυμηθεί ... (είναι και το 1ο της εγγόνι!!)

δε ξέρω αν το νιώθετε και εσείς αλλά υπάρχουν στιγμές που τα σκέφτομαι και θέλω να βάλω τα κλάματα..(αν και τα εχω βάλει εδω που τα λεμε αρκετες φορες) από τη μια χαίρομαι που έχω το παιδάκι μου με κοιτά , μου χαμογελά και με κάνει αλοιφή και μου δινει δύναμη.. και απο την άλλη νιώθω τόσο μόνη και αβοήθητη από τους γύρο μου που ψυχολογικά με καταρρακώνει...

Sorry αν σας ριχνω πρωινιάτικα , αλλα ένιωσα την αναγκη να τα πωσε κάποιον ..απ΄οτι βλέπετε η ψυχολογία μου πρωινιάτικα στα ύψη:(

Δημοσιεύτηκαν
Καλα βρε κοριτσια, εσας κανουν καθε μερα κακα; εμενα καθε 3 μερες συνηθως, την προηηουμενη πηγε 4...

Χαρουλα, γιατι θες ντε κ καλα να πιει πολυ γαλα; σου ειπε ο γιατρος οτι πρεπει; 170 μου φαινονται πολυ!!

Εγω τα εμβολια τα κανω.... στο πρωτο εκανε λιγα δεκατα..

Διακοπες ε; εμεις ουτε με κυαλια...πηγαμε 2 2μερα στο χωριο κ κουβαλησαμε ολη την προικα της μικρης. ... ελεγα για κανα μονοημερο.εστω θαλασσα, για βολτα, αλλα εγκαταλειπω την ιδεα...ειναι πολλες οι ωρες κ αμα αρχισει να κλαιει δε σταματαει αν δε--θελησει αυτη!!!

δεν είναι ότι θέλω να πιει πολύ γάλα, αλλά με είχε μάθει σε άλλες ποσότητες έπινε δηλαδή 90-120γρ στα περισσότερα γεύματα! και τώρα έχει πέσει συγκριτικά με αυτές τις ποσότητες .. και σκέφτομαι πως όσο μεγαλώνει δε πρέπει να αυξάνονται και οι ποσότητες επομένως και οι ώρες υπνου? η είναι πολύ μικρό ακομα.. ακούω και γνωστές μου που γεννήσαμε την ίδια περίοδο και που πίνουν 100 - 120 + και λέω μήπως εμείς πίνουμε λίγο.. η παιδιατρος μου είχε πει οταν ακομα δεν είχα 40ντισει πως πρεπει το λιγοτερο την ημερα να πινει 400 γρ

αυτό συναίβει 1 μήνα πριν σχεδόν και τώρα βλέπω οτι βρισκομαστε στα 600 περιπου γραμμάρια ημερισίως.. και αναρωτιεμαι αν ειναι οκ η θα έπρεπε να βρισκόμαστε παραπάνω..

εσεις κρατατε τις ώρε και τα γρ. γάλακτος?

Δημοσιεύτηκαν

Alovesa ελπίζω να ναι ετσι και να τελειώνουμε σιγά σιγά. Σύμφωνα με τη γιατρό περίπου ακόμη 10-12 μέρες είναι το θέμα μετά εξαλλείφονται.

Εγώ κορίτσια πάλι έχω άλλου είδους τρέλα.... Νιώθω ότι η μικρή δεν είναι καλά μαζί μου.. Βλέπω πόσο ήρεμη είναι στη μάνα μου πόσο χαλαρή... Σε μένα δν ηρεμεί έτσι.. Νιώθω μεγάλη ανασφάλεια για το αν είμαι επαρκής... Νιώθω ώρες ώρες ότι είμαι απλά κάποια που τη φροντίζει.. Το μόνο παραπάνω που κάνω είναι να τη θηλάζω...


AXrRp3.pngFYZzp3.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

καλημέρα κοριτσούδια!!!

καταρχήν χαίρομαι πολύ που το παρεάκι μας ξαναζωντάνεψε, είχαμε μείνει λίγες για κάποιο διάστημα...

Θωκάκι κι εμένα ο άντρας μου δεν θέλει εμβόλιο, εγώ ακόμα ψάχνομαι...

το πρώτο η γιατρός μας είπε μπορούμε να το τρενάρουμε ένα μήνα ακόμη όπως στη Πυτζαμούλα, αλλά εγώ θέλω μετά το χρόνο να το κάνω

Καρδουλίτσα , χωρίς να θέλω να ανοίξω θέμα γιατί είναι μεγάλο, ο λόγος για το πρώτο είναι ότι συνδέθηκε με το σύνδρομο αιφνιδίου θανάτου εξ ου και θέλω να το κάνουμε στον ένα χρόνο και για της μηνιγγίτιδας δεν θα το κάνω πριν τα 2 χρόνια, πρώτον γιατί συνδέεται με αυτισμό και δεύτερον γιατί οι οδηγίες της ίδιας της εταιρείας λένε ότι δεν έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα σε παιδιά κάτω των 2 ετών (το διάβασα στο χαρτάκι που έχει μέσα το κουτί), για τα άλλα δεν ξέρω ακόμα...

καλά από δουλειές.... να ναι καλά το ντιλίβερι, έχω βάλει 3 κιλά, κι ο αντρούλης που πλένει μπιμπερό και φτιάχνει μακαρονάδες...

μιας κι εμείς ακόμα προσπαθούμε για το γάλα κ είμαστε συνέχεια στο στήθος, εγώ μόνο βάζω πλυντήρια, απλώνω κ σιδερώνω μόνο μωρουδιακά, σκούπισμα-σφουγγάρισμα όποτε τύχει...

χεράκια στο στόμα και σάλια έχουμε κι εμείς!!! λέτε να είναι τα ούλα;

τα λένε αυτά βρε κορίτσια!!! κι εγώ νομίζω ότι δεν έχω γάλα κ πεινάει!!!

Δημοσιεύτηκαν

μουντάκι κ στις 3 μέρες να κάνουμε κακά είναι νερουλά, όταν έπινε πιο πολύ συμπλήρωμα κάποιες φορές ήταν πιο κρεμώδη, αλλά ποτέ σφιχτά...

βρε κορίτσια εμείς έχουμε άλλο πρόβλημα... τη μυτούλα μας... είναι πολύ μπουκωμένη κ ακούγεται πολύ όταν κοιμάται... η γιατρός είπε ότι δεν έχει ακροαστικά, μάλλον έχει κρυφή παλινδρόμηση και του σταματάνε γάλατα στη μυτούλα...

Δημοσιεύτηκαν
Alovesa ελπίζω να ναι ετσι και να τελειώνουμε σιγά σιγά. Σύμφωνα με τη γιατρό περίπου ακόμη 10-12 μέρες είναι το θέμα μετά εξαλλείφονται.

Εγώ κορίτσια πάλι έχω άλλου είδους τρέλα.... Νιώθω ότι η μικρή δεν είναι καλά μαζί μου.. Βλέπω πόσο ήρεμη είναι στη μάνα μου πόσο χαλαρή... Σε μένα δν ηρεμεί έτσι.. Νιώθω μεγάλη ανασφάλεια για το αν είμαι επαρκής... Νιώθω ώρες ώρες ότι είμαι απλά κάποια που τη φροντίζει.. Το μόνο παραπάνω που κάνω είναι να τη θηλάζω...

Eσυ προφανως εισαι πιο αγχωδης και νευρική απο την μανα σου και λογικο ειναι αφου μετά απο τα ξενυχτια και το αγχος για το αν τρωνε αν κοιμουνται αν εχουν γκρινια κτλ κτλ. Η μανα σου ειναι πιο ξεκουραστη και λογικο ειναι να καταλαβαινει την ηρεμια της η μικρη σου. Μην τρελαινεσαι, το περναμε ολες. Κι εγω οταν παλευω να τον κοιμησω καμια ωρα και τον παιρνει ο αντρας μου αγκαλια και κοιμαται σε πεντε λεπτα τρελαινομαι! μαλλον λεω δεν του αρεσει η αγκαλια μου!


T6HZp2.png

ifiLp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Χαρουλακι...νομίζω πως λίγο πολυ ολες έτσι νοιώθουμε....εγω δεν θέλω πια βοηθεια εξωθεν....χωρις κάποιο λόγο....κ όμως αργα τα βραδια οταν ο μπεμπης περνάει αλμα κ θηλαζω ολη μέρα με πιάνει το παράπονο κ κλαίω....ειναι οι ορμόνες αλλα ειναι κ ακραία κούραση ρε κορίτσια....πιστεύω οτι λίγο εμείς λίγο τα μπεμπακια κάπου στη μέση θα τη βρούμε τη λύση κ θα προσαρμοστουμε!

Μουντάκι μου....μην είσαι ενοχικη ρεεεε....κάνεις ο,τι καλύτερο μπορείς για το νινι σου....σαν εσένα δεν αγαπά κανένα....ακομη νομίζει πτι είστε ενα σώμα....πάρτο αλλιώς....στη μαμά σου ηρεμεί (ειναι κ παλια καραβανα) αλλα σε σένα λέει το παράπονο της γιατι ξέρει οτι μονο εσυ θα της το λύσεις ;)

Καρδουλιτσα τα βουτηξατε!;;;ωωωωω τέλεια;;;;μπράβο σας!!!εσυ βοηθεια έχεις φίλη;πως την παλεύεις με δυο;;;;;αποκλείεται μόνη σου!!!αν δεν έχεις απλα υποκλινομαι!!!για τα εμβόλια ειναι μεγάλο θέμα....αν σε ενδιαφέρει μπορούμε να το αναλύσουμε αλλα πρωτα θα πρεπει να διαβάσεις τα σχετικά....γενικώς είπαμε...καθένας κάνει τις επιλογές που κρίνει καλύτερες για το παιδάκι του....πολυ υποκειμενικό!

Μάρντο μου....ταιριάζουν τα αντρακια μας....φιλενάδα βγάλε τελείως απο το μυαλο σου οτι δεν έχεις γαλα....βάζε το μωρο όποτε το ζητάει στο στηθος κ θα εδραιωθεί πολυ σύντομα ο θηλασμος!απλα πιστεψε το!!κ πινε νερά!

Αλοβεσακι.....δεν είχες ουτε τις πρώτες μέρες λίγη βοηθειούλα;;;;γιατι μωρε;;;είσαι πάντως αξια κ τα καταφερες!!!!


bhgdp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Καρδουλιτσα τα βουτηξατε!;;;ωωωωω τέλεια;;;;μπράβο σας!!!εσυ βοηθεια έχεις φίλη;πως την παλεύεις με δυο;;;;;αποκλείεται μόνη σου!!!αν δεν έχεις απλα υποκλινομαι!!!για τα εμβόλια ειναι μεγάλο θέμα....αν σε ενδιαφέρει μπορούμε να το αναλύσουμε αλλα πρωτα θα πρεπει να διαβάσεις τα σχετικά....γενικώς είπαμε...καθένας κάνει τις επιλογές που κρίνει καλύτερες για το παιδάκι του....πολυ υποκειμενικό!

τα βουτήξαμε φίλη κ ξετρελάθηκαν!!! "κολυμπούσαν" σαν σκυλάκια χαχχαχα εγώ που λες έχω τρομερή βοήθεια απ'τον άντρα μου με το που γυρίζει απ'την δουλειά,κάνει τα πάντα...ακριβώς ότι κάνω κι εγώ! κάποιες φορές έρχεται η μαμά μου για 3-4 μέρες αλλά κάποιες μέρες είμαι μόνη μου απ'το πρωί που φεύγει ο άντρας μου μέχρι το μεσημέρι που γυρίζει...στην αρχή που ήταν πιο μικρά ήταν πιο δύσκολα..έφτανα σε σημείο να κρατάω κ τα 2 μαζί αγκαλιά γιατί εκλαιγαν..ή τα τάιζα ταυτόχρονα (στο καρότσι)...τώρα που μεγαλώσαμε είναι καλύτερα..γιατί κάθονται λίγο κ στα ρηλάξ,χαζευουν κ παιδικά στην τιβί!!

για τα εμβόλια μακάρι να είχα τον χρόνο να τα διαβάσω αυτά που λες!! θα μ'ενδιέφερε!! αχ αλλά που καιρός!! εννοείται κ καθένας κάνει το καλύτερο που πιστεύει!!!


lZDVp3.png

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...