Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

Μανούλες Ιουνίου 2014!!


Recommended Posts


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 7,5k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
που είστε καλέ όλες σήμερα;

ντοριτάκι έπεσα τυχαία πάνω σε αυτό http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=99447, στην απάντηση 34 λέει πολλά για την παλινδρόμηση με μητρικό κ σκέφτηκα ότι μπορεί να σε ενδιαφέρει...

Ευχαριστώ πάρα πολύ mardo μου... Πραγματικά έχω διαβάσει τα πάντα, ομολογουμένως αυτό με την άντληση λίγο πριν τον θηλασμό δεν το ήξερα... Υποφέρουμε πάλι, του έδωσα το σιρόπι που είπε ο γιατρός για 10 μέρες και από την πρώτη δόση κιόλας δεν είχαμε κανένα θέμα, φάνηκε οτι τον έπιασε αμέσως... Όμως από την 11η μέρα (αφού μας είπε ο γιατρός να το συνεχίσουμε και μάλιστα αυξήσαμε και ελάχιστα τη δόση γιατί πάει με τα κιλά) έχουμε πάλι πρόβλημα... Εδώ και 1 εβδομάδα δηλαδή... μέσα στη βδομάδα θα πάμε στο γιατρό και θα το συζητήσουμε... αλλά τι θα μου πει; υπομονή θα μου πει αφού αυτό δεν έχει γιατρειά... Κάθε φορά που έρχεται η ώρα να θηλάσω και τον βλέπω να κλαίει και να χτυπιέται σκέφτομαι μήπως ήρθε η ώρα να αποθηλάσω και μετά πάλι λέω στον εαυτό μου οτι ο θηλασμός είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω για το παιδί μου... Είναι πραγματικά δύσκολο να θηλάζεις παιδί με ΓΟΠ... Έχω φτάσει σε σημείο να θηλάζω 20 λεπτά όρθια περπατώντας για να ανακουφίζεται και έχει βαρύνει και είναι πολύ δύσκολο...


APaXp3.png

Ptg7p3.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Ευχαριστώ πάρα πολύ mardo μου... Πραγματικά έχω διαβάσει τα πάντα, ομολογουμένως αυτό με την άντληση λίγο πριν τον θηλασμό δεν το ήξερα... Υποφέρουμε πάλι, του έδωσα το σιρόπι που είπε ο γιατρός για 10 μέρες και από την πρώτη δόση κιόλας δεν είχαμε κανένα θέμα, φάνηκε οτι τον έπιασε αμέσως... Όμως από την 11η μέρα (αφού μας είπε ο γιατρός να το συνεχίσουμε και μάλιστα αυξήσαμε και ελάχιστα τη δόση γιατί πάει με τα κιλά) έχουμε πάλι πρόβλημα... Εδώ και 1 εβδομάδα δηλαδή... μέσα στη βδομάδα θα πάμε στο γιατρό και θα το συζητήσουμε... αλλά τι θα μου πει; υπομονή θα μου πει αφού αυτό δεν έχει γιατρειά... Κάθε φορά που έρχεται η ώρα να θηλάσω και τον βλέπω να κλαίει και να χτυπιέται σκέφτομαι μήπως ήρθε η ώρα να αποθηλάσω και μετά πάλι λέω στον εαυτό μου οτι ο θηλασμός είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω για το παιδί μου... Είναι πραγματικά δύσκολο να θηλάζεις παιδί με ΓΟΠ... Έχω φτάσει σε σημείο να θηλάζω 20 λεπτά όρθια περπατώντας για να ανακουφίζεται και έχει βαρύνει και είναι πολύ δύσκολο...

κριμα, και ειχε ξεκινησει πολυ καλα ο θηλασμος.. υπομονη..


KJO7p2.png
Δημοσιεύτηκαν

Ναι ρε γαμώτο... θα το παλέψω όμως... δεν τα παρατάω... εξάλλου διάβασα επιστημονικά άρθρα και ο θηλασμός είναι ότι καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί τα αντιαναγωγικά γάλατα απλώς εφησυχάζουν γονείς και γιατρούς επειδή το παιδί σταματάει να βγάζει ρουκέτες όμως το πρόβλημα υπάρχει ακόμα μέσα στον οισοφάγο και είναι πολύ πιο όξινα από το μητρικό...


APaXp3.png

Ptg7p3.png

Δημοσιεύτηκαν

καλημερα και απο μενα πολλα κουραγια αγαπητη Dorita_87 απο οτι εχψ διαβασει ειναι πολυ δυσκολο ευχομαι συντομαι να ειναι πολυ καλυτερα και πολυ δυναμη σε εσενα

εμεις γιναμε 3 μηνων την κυριακη

παλευουμε με τον θηλασμο και καπως τ ακαταφερνουμε ειλικρινα δεν ξερω πως ..αφου θηλαζει ουτε 5 λεπτα και πιανει και χαλια το στηθος θα παρακολουθω το βαρος και βλεπουμε..

α επισης θυμηθηκα και το θηλαστρο και κατι κανω εστω μια φορα την μερα γυρω στα 60-70μλ για συμπηρωμα το βραδυ

πολλα φιλια στα μπεμπακια και πολλη δυναμη στις μανουλες


XSx2p3.png

REkCp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κοριτσάκια μου!!

Ντοριτακι νομίζω οτι το περνάμε κι εμείς...κ μου φαινεται απίστευτο...βέβαια έχω διαβάσει οτι ο 4ος μηνας ειναι η κορύφωση της παλινδρομησης κ η αληθεια ειναι οτι μια μικρουτσικη πάντα είχαμε αλλα δεν το περίμενα....απο την άλλη μπερδεύομαι ρε κορίτσια γιατι ειναι κ αυτα τα απανωτά άλματα που περνάει 15-19w που για κάποιες μέρες τρώει ανα μια ωρα για κάποιες άλλες τρώει σπάνια....πιοπολυ με προβληματίζει ο ανήσυχος ύπνος κ οτι ενίοτε κλαίει στο στηθος...αλλα αυτο μπορει να ειναι κ απο τα δόντια....πφφ δεν ξέρω...την άλλη εβδομαδα έχω ντοκ κ θα το συζητήσουμε...είχα αγχωθει πολυ τις προάλλες...διάβασα κ το λινκ σου Μαρντούλα κ βρήκα αρκετα κοινά....βέβαια αυτά συμβαίνουν σε πολλές περιπτώσεις...ας πούμε πολλές φορές οταν κλαίει αυτο στηθος διαπιστώνω πως θέλει κακα....τα κάνει κ μετα οκ...άλλες βγαζει γουλιες πηγματα κ λέω γοπ....άλλες θέλει να κοιμηθεί κ γκρινιαζει....εν τω μεταξύ τρίβει κ το αφτακι του μερικές φορές ή το μάγουλο ή το ματακι του...συνδέονται όλα αυτα;

σας επρηξα;;;τον αντρούλη μου να δείτε....έχω όμως αγχωθει γιατι μερικές φορές δεν ξέρω πως να τον βοηθήσω τον καημένο τον μπεμπακο μου :cry:

που εξαφανιστηκατε αληθεια;

ελπίζω να είστε ολες καλα κ όλα τα νινακια μας χαρούμενα κ ήρεμα!!!!


bhgdp3.png
Δημοσιεύτηκαν

αααααα επίσης εχουν αρχίσει να αραιώνουν λίγο τα μαλλακια του....είχε αρκετα....εσάς πέφτουν;θα πέσουν όλα ξέρετε;;;υα γίνουμε καραφλακια :shock:;;;;

κ τελος (γιατι σήμερα τα ερωτηματικά μου ειναι άπειρα) έχετε προσέξει ασπρα μικρουτσικα σημαδακια στα ουλα;;;σαν κεφαλάκι καρφιτσας στο μεγεθος....:rolleyes:

δεν έχω κάτι άλλο ... νομίζω ... Χαχαχααα


bhgdp3.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Ναι ρε γαμώτο... θα το παλέψω όμως... δεν τα παρατάω... εξάλλου διάβασα επιστημονικά άρθρα και ο θηλασμός είναι ότι καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί τα αντιαναγωγικά γάλατα απλώς εφησυχάζουν γονείς και γιατρούς επειδή το παιδί σταματάει να βγάζει ρουκέτες όμως το πρόβλημα υπάρχει ακόμα μέσα στον οισοφάγο και είναι πολύ πιο όξινα από το μητρικό...

εγω παντως με τον θηλασμο ηρεμησα με τις αναγωγες του.


T6HZp2.png

ifiLp3.png

Δημοσιεύτηκαν
αααααα επίσης εχουν αρχίσει να αραιώνουν λίγο τα μαλλακια του....είχε αρκετα....εσάς πέφτουν;θα πέσουν όλα ξέρετε;;;υα γίνουμε καραφλακια :shock:;;;;

κ τελος (γιατι σήμερα τα ερωτηματικά μου ειναι άπειρα) έχετε προσέξει ασπρα μικρουτσικα σημαδακια στα ουλα;;;σαν κεφαλάκι καρφιτσας στο μεγεθος....:rolleyes:

δεν έχω κάτι άλλο ... νομίζω ... Χαχαχααα

τα εχουμε ολα οσα γραφεις. μαλλον κι εμεις αλμα περναμε και ειμαστε χαλια αυτες τις μερε2


T6HZp2.png

ifiLp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Τι κάνουν τα κορίτσια?????? Παλλινδρόμηση διαβάζω... Δεν ξέρω τι να σας πω βρε κορίτσια μου εμείς Δόξα τω Θεώ δεν τα χουμε αυτά..... Ελπίζω να βρείτε λύση σύντομα και να ηρεμήσουν τα παιδάκια σας...

Εμείς χτες κάναμε το 2ο εμβόλιο... Έκλαψε λίγο αλλά πιο έντονα.. κατά τα άλλα φτάσαμε 6200, πήρε δηλ 700 γραμ, και 63 πόντους... Εμενα το βάρος μου φάνηκε λίγο, η γιατρός μου πε ότι εφ' όσον κυρίως θηλάζουμε είναι πολύ καλά... Τι να πω...

Γενικά πάντως τη βλέπω πλέον θηλάζει 5 λεπτά το πολύ με λαιμαργία τις περισσότερες φορές πνίγεται κ όλας και μετά ξεκινάμε την πάλη!!! Θα τραβάει το στήθος, θα γκρινιάζει, ίσως και να κλάψει, θα το ξαναπιάσει και θα το ξαναφήσει 3-4 φορές όπου θα θηλάσει για λίγο.... τη βάζω να ρευτεί και ξανά στο στήθος πάλι το ίδιο, μετά αλλάζω μαστό, κάπως ηρεμεί και πίνει αλλά πάλι για πολύ λίγο... Δεν ξέρω αν τρώει πλέον κανονικά..Πάντως δεν ορύεται, κοιμάται οπότε υποθέτω ότι δεν πεινάει! Θα δούμε τον άλλο μήνα τι απίδια πιάνει ο σάκος! Το συμπλήρωμα πάντως το πίνει άλλοτε 80 ml άλλοτε πάλι 120!!!!

Κατά τα άλλα συγκινούμαι πολύ που της ψωνίζω πιο μεγάλα ρουχάκια πια.... οργίασα χτες με κάτι κολάν και σαλοπέτες που βρήκα!!!!!! Θα μαζέψω σε λίγο και τα καλοκαιρινά.... τα πρώτα μας ρουχαλάκια.... Μεγαλώσαμε.......

Σκέφτηκα να της φτιάξ ένα κουτί με όλα τα πρώτα της.... το τεστ, τη χοριακή, τον υπέρηχο, το φορμάκι, την πιπίλα, τα παπούτσια κοκ..... Ψάχνω αν βρω κουτιά αν είχε καμια ιδέα καμία κοπέλα θα με βοηθούσε!!!!

Σας φιλώ γλυκά στη μούρη!!!


AXrRp3.pngFYZzp3.png
Δημοσιεύτηκαν
αααααα επίσης εχουν αρχίσει να αραιώνουν λίγο τα μαλλακια του....είχε αρκετα....εσάς πέφτουν;θα πέσουν όλα ξέρετε;;;υα γίνουμε καραφλακια :shock:;;;;

κ τελος (γιατι σήμερα τα ερωτηματικά μου ειναι άπειρα) έχετε προσέξει ασπρα μικρουτσικα σημαδακια στα ουλα;;;σαν κεφαλάκι καρφιτσας στο μεγεθος....:rolleyes:

δεν έχω κάτι άλλο ... νομίζω ... Χαχαχααα

thokaki τλκ τι κάνατε με το μπιμπερό?????

και τα δικά μας μαλλιά τα μπροστά πέσανε κ βγαίνουν άλλα είναι είναι σα χνούδι από ροδάκινο και τρελαίνομαι να τη χαϊδεύω.....νομίζω πέφτουν όλα κ βγαίνουν καινούργια..... Άντε να βρίσκει καμιά τρίχα και η κορδέλα να στεριώνεται....


AXrRp3.pngFYZzp3.png
Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα κοριτσάκια μου!!

Ντοριτακι νομίζω οτι το περνάμε κι εμείς...κ μου φαινεται απίστευτο...βέβαια έχω διαβάσει οτι ο 4ος μηνας ειναι η κορύφωση της παλινδρομησης κ η αληθεια ειναι οτι μια μικρουτσικη πάντα είχαμε αλλα δεν το περίμενα....απο την άλλη μπερδεύομαι ρε κορίτσια γιατι ειναι κ αυτα τα απανωτά άλματα που περνάει 15-19w που για κάποιες μέρες τρώει ανα μια ωρα για κάποιες άλλες τρώει σπάνια....πιοπολυ με προβληματίζει ο ανήσυχος ύπνος κ οτι ενίοτε κλαίει στο στηθος...αλλα αυτο μπορει να ειναι κ απο τα δόντια....πφφ δεν ξέρω...την άλλη εβδομαδα έχω ντοκ κ θα το συζητήσουμε...είχα αγχωθει πολυ τις προάλλες...διάβασα κ το λινκ σου Μαρντούλα κ βρήκα αρκετα κοινά....βέβαια αυτά συμβαίνουν σε πολλές περιπτώσεις...ας πούμε πολλές φορές οταν κλαίει αυτο στηθος διαπιστώνω πως θέλει κακα....τα κάνει κ μετα οκ...άλλες βγαζει γουλιες πηγματα κ λέω γοπ....άλλες θέλει να κοιμηθεί κ γκρινιαζει....εν τω μεταξύ τρίβει κ το αφτακι του μερικές φορές ή το μάγουλο ή το ματακι του...συνδέονται όλα αυτα;

σας επρηξα;;;τον αντρούλη μου να δείτε....έχω όμως αγχωθει γιατι μερικές φορές δεν ξέρω πως να τον βοηθήσω τον καημένο τον μπεμπακο μου :cry:

που εξαφανιστηκατε αληθεια;

ελπίζω να είστε ολες καλα κ όλα τα νινακια μας χαρούμενα κ ήρεμα!!!!

Ειναι όντως απίστευτο, εκεί που ολα πηγαίνουν τέλεια και έχεις πασχίσει να εδραιώσεις τον θηλασμό...τσουπ κάνει αισθητή την παρουσια της η βρωμοπαλινδρομηση :(.... Κι εγω εχω διαβάσει οτι ο 4ος μήνας ειναι ο χειρότερος και σε συνδυασμό με τα απανωτά άλματα που εχει... κλάφτα... Αν βγούμε αλλοβητες απο αυτόν τον μήνα νομίζω θα καλυτερεύσουν μετα τα πράγματα, θα έρθουν και οι στέρεες σιγά σιγά και θα στρώσει η κατάσταση... Πάντως μήπως εσένα δεν το κάνει απο παλινδρόμηση και εχει αφθες και πονάει; Η ειναι δοντάκια αυτά τα άσπρα που λες; Μαλλιά χάνουμε κι εμείς εδω και καιρό αλλα δεν μπορω να πω οτι βγαίνουν γρήγορα τα καινουρια...


APaXp3.png

Ptg7p3.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...