Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Πιάνει ένα-ένα τα παιχνίδια του και τα πετάει κάτω. Είναι το καινούργιο του παιχνίδι. Έχω βαρεθεί να μαζεύω τα παιχνίδια από το πάτωμα. Ξέρω, ξέρω... Υπομονή!!!

Μια από τα ίδια!!!Τα πάντα όλα πεταμένα παντού.

Και πολύ ακατάστατο πρόγραμμα.Και ο δικός μου άργησε να κοιμηθεί για μεσημέρι...και δεν ξύπνησε ακομα και αλίμονό μας τι έχουμε να τραβήξουμε πάλι το βράδυ...


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 53,7k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • Ειρήνη

    10846

  • YOTOU

    4856

  • χρυσα81

    3863

  • mamavasia

    3157

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Κακοί επαγγελματίες, το χειρότερό μου!!! :?:-?

Υπομονή και ελπίζω να εμφανιστούν!

Φυσικά, μετά από 50 λεπτά... το εικοσάλεπτο δεν έχει περάσει ακόμη...

Μα καλά, αυτός ο χρόνος δεν κυλάει για όλους το ίδιο?

Φαντάσου να μην τους το είχα τονίσει ότι θέλω να είναι συνεπείς.

Το ίδιο είχε συμβεί πριν τρία χρόνια, όταν μου παρέδωσαν την κρεβατοκάμαρα. Το θυμάμαι χαρακτηριστικά. Είχαν πει 21:15 και είχαν έρθει 22:30. Κι εγώ είχα κι άλλες δουλείές και ήθελα να ξεκουραστώ, γιατί ετοίμαζα το γάμο.


JAf3p3.png

qtEXp3.png

Δημοσιεύτηκαν
Εμείς Ρηνάκι μου από αρχές Φλεβάρη περιμένουμε να έρθει ενα ανταλλακτικό του πλυντηρίου ρούχων,το αυθεντικό.

Το πλυντήριό μου υπολειτουργεί με ένα φέηκ ανταλλακτικό και κάθε τόσο θέλει μερεμέτισμα

Κάνω μικρές και συχνές πλύσεις για να τα βγάζω πέρα με το ρουχομάνι...

Αυτό κι αν είναι εκνευριστικό...

Και στην αντιπροσωπεία...ο μήνας έχει 9!!

Επιστολή περιστερόνι μου.. Επιστολή!

Εγώ πλέον, όταν με γειώνουν κανονικά, ειδικά μεγάλες εταιρείες, γράφω μία επιστολή και την στέλνω με email ΠΑΝΤΟΥ! Οταν λέω παντού, εννοώ από το PR της εταιρείας, το technical dept., μέχρι την οικονομική δ/νση!

Γιατί μπορεί οι "κάτω" να ****-βαράνε, οι "πάνω" όμως όταν ενημερώνονται, τους πριζώνουν και τα θέματα σου λύνονται στη στιγμή!

Κάτσε αύριο και κάντους μία μικρή επιστολή για το πόσο καιρό περιμένεις και πως την επόμενη φορά θα το δεις με μεγάλη προσοχή αν πρέπει να επιλέξεις ανταγωνιστική τους εταιρεία και άστο να κάνει τη δουλειά της {η επιστολή σου}!.

Ακου εκει περιμένεις μήνες!!!! :mad::mad::mad:


777885dugw57gt25.gif

Δημοσιεύτηκαν
Τώρα τον έχω δίπλα μου. Πιάνει ένα-ένα τα παιχνίδια του και τα πετάει κάτω. Είναι το καινούργιο του παιχνίδι. Έχω βαρεθεί να μαζεύω τα παιχνίδια από το πάτωμα. Ξέρω, ξέρω... Υπομονή!!!

Οχι παιδί μου!

Λέγε τα εδώ να ξεσπάς!

{και μερικά... πέτα τα!!!!!!!!!! :tongue::tongue:}


777885dugw57gt25.gif

Δημοσιεύτηκαν
Μια από τα ίδια!!!Τα πάντα όλα πεταμένα παντού.

Και πολύ ακατάστατο πρόγραμμα.Και ο δικός μου άργησε να κοιμηθεί για μεσημέρι...και δεν ξύπνησε ακομα και αλίμονό μας τι έχουμε να τραβήξουμε πάλι το βράδυ...

Εμείς, ευτυχώς δεν έχουμε πρόβλημα το βράδυ. Για λίγο καιρό είχαμε χαλάσει το πρόγραμμα μας και τώρα πάλι το φτιάξαμε και δε μας το χαλάει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ!!! 21:30 τρώμε και 22:00, το πολύ 22:15, έχει κοιμηθεί. Εγώ μετά, βέβαια, κάνω όλες τις δουλειές μου και ειδικά το σίδερο. Σήμερα μάλιστα, έχω πολύ σίδερο να κάνω. Ελπίζω να έχω κουράγιο.


JAf3p3.png

qtEXp3.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Οχι παιδί μου!

Λέγε τα εδώ να ξεσπάς!

{και μερικά... πέτα τα!!!!!!!!!! :tongue::tongue:}

Μωρέ... δεν είναι πολλά!!! Δυο τρία είναι αυτά που του αρέσουν πολύ. Με αυτά ασχολείται. Τα πετάει, του τα μαζεύω, κάνει τρελή χαρά και πάλι από την αρχή...


JAf3p3.png

qtEXp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Kαλησπέρα φιλενάδες,τι κάνετε?

Σοφία μου,περαστικά στο μπαμπά σου,μακάρι ο θεός να είναι δίπλα του να του δώσει και αλλα χρόνια ζωής χωρίς ταλαιπωρία και πόνο.

Μαριλού μας αποστόμωσες με το περιστατικό του γνωστού σου.Ευχομαι όλα να πάνε καλά,τα ποσοστά σε αυτά τα νοσήματα είναι πολύ καλά πια,θα το παλέψει.

Οσο για σεισμούς, δεν θέλω να ακούω τετοια λεμε...

Κατα τ'αλλα σήμερα δεν έχω κάνει σχεδόν τίποτα,η διαθεση μου δεν ήταν καλή.Μαγείρεψα μια ψαρόσουπα με φρέσκα ψαράκια που πήρα το πρωί και μετά κοιμηθήκαμε οικογενειακώς.

Εφτιαξα ένα κεικ ,να εχει ο γιόκας μου για το σχολείο, και καθάρισα την κουζίνα,συμμάζεψα γενικώς και τωρα έχουν πάει οι αντρες μου για κούρεμα έκατσα να πιω καφέ.Παω να απλώσω ένα πλυντήριο και να βάλω λίγο σίδερο πριν μου μαζευτούν.


eTeNp3.pngeTeNp3.png
Δημοσιεύτηκαν
Georgina και μενα καλη μου ειχε ο ανδρας μου γενεθλια την Κυριακη αλλα με ολα αυτα μονο χρονια πολλα του ειπα.

Δεν πειράζει γλυκιά μου... αρκεί που τον σκέφτηκες με όσα περνάς..

Εύχομαι ότι καλύτερο για τον μπαμπά σου...

Επίσης, αν θέλεις να κάνεις party έκπληξη στον σύζυγο... απλά πες το μου!


beSZp2.pngdsR5p2.png
Δημοσιεύτηκαν

Τι κάνετε κορίτσια; Τι να κάνετε, θα κοιμάστε..Εμείς γυρίσαμε 11:30 από τον παιδίατρο, είχε εμβόλιο ο μικρός σήμερα και στον παιδίατρο που πάμε γίνεται πάντα ο χαμός, δύο μήνες πριν κλείνουμε τα ραντεβού :? Μέχρι να τον ετοιμάσω για ύπνο, να μαζέψω και λίγο, πέρασε η ώρα..

Λοιπόν, αυτό που με απασχολεί και μου ανατρέπει τελείως τα σχέδια, είναι το θέμα "παιδικός σταθμός". Υπολόγιζα ότι θα τον στείλω το Σεπτέμβρη για να δουλέψω πιο εντατικά, αλλά ο παιδίατρο είπε ότι είναι "κάθετος" εκτός κι αν συντρέχει σοβαρός οικονομικός λόγος.. :( Γνωρίζω το ντιμπέιτ που υπάρχει πάνω στο θέμα και σέβομαι και τις δύο απόψεις, ξέρω επίσης ότι ο συγκεκριμένος παιδίατρος είναι αρκετά αυστηρός (και πολλές γνωστές μου τον έχουν αλλάξει γι' αυτό τον λόγο), εγώ όμως τον έχω στην καρδιά μου..Κι έτσι όπως μου τα εξήγησε, συμφώνησα μαζί του και δεν θα τον στείλω τελικά τον μικρό..

Το ερώτημα είναι "και τι κάνω άλλον ένα χρόνο στο σπίτι, με ένα παιδί υπερδραστήριο, φύσιν περίεργο, που δεν παίζει ποτέ μόνος του και βαριέται στο πεντάλεπτο"..:confused:

Σκέφτηκα να πάρω κανένα βιβλίο για δραστηριότητες με νήπια 2+ ετών για αρχή..

Mirikaki να κάνω λίγη κατάχρηση;; Αλλά και όποια κορίτσια ξέρετε, έχετε κάποιο βιβλίο να μου προτείνετε;;

Ευχαριστώ πολύ :)


g8Sbp2.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Πήγα τον μικρό σχολείο και πίνω το πρωινό καφεδάκι μου,χωρίς αυτό δεν βγαίνει η ημερα και σήμερα έχω πολλές δουλειές,να δω τι θα κάνω:rolleyes:

Εχθές εννοείται δεν σιδέρωσα αλλά κοιμήθηκα νωρίς-νωρίς και το ευχαριστήθηκα.

Μαριλού και ο δικός μας παιδίατρος είναι κάθετος σε αυτό το θέμα.Μάλλον είναι της ίδιας σχολής.Λέει μάλιστα πως ψυχοκινητικά ,σύμφωνα με ερευνες σε όλο τον κόσμο,βρίσκονται σε καλυτερο επίπεδο τα παιδάκια που μεγαλώνουν στο ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού.Αρκεί βεββαια να ασχολείσαι μαζί τους και αυτό είναι μεγάλο θέμα.Αν είναι στα 2 ο γιος σου είναι αρκετά μικρός για να παίξει με κάτι πάνω από πεντάλεπτο,σιγά σιγά όμως θα δεις θα αλλάξει και ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι πιο ευκολος.

Μάλλον πρέπει να επέμβει η miriki:roll:

Καλημέρααααα.......


eTeNp3.pngeTeNp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Λοιπόν, αυτό που με απασχολεί και μου ανατρέπει τελείως τα σχέδια, είναι το θέμα "παιδικός σταθμός". Υπολόγιζα ότι θα τον στείλω το Σεπτέμβρη για να δουλέψω πιο εντατικά, αλλά ο παιδίατρο είπε ότι είναι "κάθετος" εκτός κι αν συντρέχει σοβαρός οικονομικός λόγος.. :(:)

Γιατι σου είπε οχι παιδικό αν επιτρέπεται Marilou?Λόγω ιώσεων?Πόσο είναι ο μικρός?

Δηλαδή θεωρεί ότι αν τον στείλεις του χρόνου ας πούμε δεν θα κολλάει ιώσεις, γιατί ξέρω ότι όποτε και να τα στείλουμε - ακόμα κ νήπια - η πρώτη χρονιά είναι δύσκολη κ κολλάνε...


Wgl2p3.png

kHoQp2.png

Δημοσιεύτηκαν

καλημέρα!!!

δεν είναι απόλυτο ότι θα κολλάνε ιώσεις συνέχεια, εμένα και οι δύο μου κόρες όταν πήγαν για πρώτη φορά παιδικό σταθμό δεν κολλούσαν αρρώστιες κάθε 15 μέρες όπως άκουγα για κάποια άλλα παιδιά, αρρώσταιναν μια φορά το μήνα ή το δίμηνο...

Επίσης να έχετε υπόψην σας ότι το να μείνουν σπίτι σημαίνει "ασχολούμαι μαζί τους συνέχεια", εγώ όσο και να ασχολήθηκα δεν τους αρκούσε, απο ένα σημείο και μετά κουραζόμουν, ή είχα να κάνω πολλές δουλειές στο σπίτι ή αναγκαζόμουν να της βάλω τηλεόραση...οπότε αποφάσισα στα 2,5 να πάνε παιδικό σταθμό....έτσι κατάφερνα να είμαι και εγώ εντάξει στις δουλειές μου, πιο ήρεμη και ξεκούραστη και τελικά ασχολιόμουν με το παιδί το απόγευμα.

Δημοσιεύτηκαν

Ο γιατρός ο δικός μου το ελεγε για τις ιώσεις,πως ακόμη το ανοσοποιητικό τους είναι πολύ ασθενες και μια ίωση που ένα παιδακι πιο μεγαλό στα 5 θα την πέρναγε στο πόδι ενα αλλό στα 2,5 θα έκανε πολλές επιπλοκές.

Προσωπική μου αποψη,μέχρι τα 3 είναι καλύτερο να τα κρατήσεις στο σπίτι,μετα εχουν ανάγκη από δραστηριότητες εκτός του σπιτιού και από παρέα και μπορούν και πιο ευκολα να ακολουθήσουν κανόνες και να ενταχθούν σε ενα αλλο περιβάλλον.


eTeNp3.pngeTeNp3.png
Δημοσιεύτηκαν
καλημέρα!!!

Επίσης να έχετε υπόψην σας ότι το να μείνουν σπίτι σημαίνει "ασχολούμαι μαζί τους συνέχεια", εγώ όσο και να ασχολήθηκα δεν τους αρκούσε, απο ένα σημείο και μετά κουραζόμουν, ή είχα να κάνω πολλές δουλειές στο σπίτι ή αναγκαζόμουν να της βάλω τηλεόραση...οπότε αποφάσισα στα 2,5 να πάνε παιδικό σταθμό....έτσι κατάφερνα να είμαι και εγώ εντάξει στις δουλειές μου, πιο ήρεμη και ξεκούραστη και τελικά ασχολιόμουν με το παιδί το απόγευμα.

ναι κ γω συμφωνώ μ αυτό mamavasia για μένα προσωπικά τουλάχιστον. Εχω και το μωρό οπότε δυστυχώς δεν μπορώ να ασχοληθώ μαζί της δημιουργικά όσο θα θελα κ αυτή η καημένη βαριέται. Θεωρώ ότι καλύτερα να πάει παιδικό, να παίζει, να μάθει να μιλάει κ περισσότερο και να τρώει. ¨ετσι σκέφτομαι τώρα, αν δω ότι κολλάει συνέχεια κ επιβαρύνεται το παιδί, την κρατάω σπίτι. Και η δικιά μου περίπου 2,5 θα ναι το Σεπτέμβρη. Πείτε μας καμιά γνώμη και σεις που τα στείλατε παιδικό σ αυτή την ηλικία, είδατε περισσότερα καλά ή κακά??


Wgl2p3.png

kHoQp2.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...