Η ΤΥΧΕΡΗ ΛΙΣΤΑ

[pitsipopali32]

Μαρτζι δωσε καλυτερα λεφτα στην ανηψουλα σου,μπορει να της παρουν κατι αργοτερα αν χρειαστει κατι η να της τα κρατησουν μαζι με αλλο σε βιβλιαριο

[margi]

Βρε κορίτσια, κι αυτή η ζωγραφιά που μας έβαλε η Τσέρυ δεν έχει και μία φανταστική κούνια; Πολύ μ' αρέσει!!

[margi]

Αγγέλω, φτιάξε την βαλίτσα σου! Πλησίαζει η ώρα που η κοράκλα σας θα σας κάνει "τσα"!!!!

[margi]

Μαρτζι δωσε καλυτερα λεφτα στην ανηψουλα σου,μπορει να της παρουν κατι αργοτερα αν χρειαστει κατι η να της τα κρατησουν μαζι με αλλο σε βιβλιαριο

Μου άρεσε πολύ η ιδέα του βιβλιαρίου! Ξέρετε και μένα ο θείος μου μού είχε ανοίξει βιβλιάριο ( εγώ δεν ήξερα). Και μόλις πέρασα στο πανεπστήμιο μού το έδωσε! Μου είχε μαζέψει ο γλυκούλης μου 150 χιλιάδες δρχ ( πολυ καλό ποσό εκείνη την εποχη). Αυτό το βιβλιάριο έγινε η βάση των αποταμιεύσεών μου και πολύ το εκτίμησα! Θα της πάρω το καρουσέλ και θα της ανοίξω λογαριασμό!

[cherry09]

συμφωνω μαρτζι σε ολα οσα λες!!!και γω το ιδιο αισθανθηκα οταν προπερσυ που ηταν ηπρωτην χρονια που διδασκα ηρθε μαμα μαθητριας (του αριστα ) και μου ειπε και του χρονου να φροντισεις εσυ να παρεις το τμημα...κ ηταν απο τις πολυ απαιτητικές μαμαδες αυτη!!!αυτο ακριβως κανω και γω...προσπαθω να προετοιμαζομαι και να κανω οτι μπορω καλυτερο γι αυτα...γι αυτο πηγα κ το εξτρα σεμιναριο!αλλιως κ με την αδεια διδασκαλιας μια χαρα μορουσα να διδαξω!!!εδω εχω ακουσει οτι μεχρι και κοπελες με απλο lower κανουν μαθηματα!!!

[roz papi80]

Μου άρεσε πολύ η ιδέα του βιβλιαρίου! Ξέρετε και μένα ο θείος μου μού είχε ανοίξει βιβλιάριο ( εγώ δεν ήξερα). Και μόλις πέρασα στο πανεπστήμιο μού το έδωσε! Μου είχε μαζέψει ο γλυκούλης μου 150 χιλιάδες δρχ ( πολυ καλό ποσό εκείνη την εποχη). Αυτό το βιβλιάριο έγινε η βάση των αποταμιεύσεών μου και πολύ το εκτίμησα! Θα της πάρω το καρουσέλ και θα της ανοίξω λογαριασμό!

Εμείς στο ανιψιό μου που είναι Σάμο δέν του παίρνουμε δώρα σε γιορτές και γεννέθλια έβαλα λοιπόν την αδερφή μου και του άνοιξε λογαριασμό στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο και του βάζουμε εκεί όσα μπορούμε κάθε φορά είναι 4 ετών και έχει μαζευτεί ένα πολύ αξιόλογο ποσό!!!

[marmin]

Δηλαδή πόσο ζυγίζει τώρα μαρμινάκι ο φουσκωμαγουλίθρας?Εμείς φτάσαμε τα 6kg:oops: άν πάμε με αυτούς τους ρυθμούς που θα φτάσουμε???:rolleyes:

Lili μου εμείς είμαστε μοντελάκια 5750 την Παρασκευή που πήγαμε στην παιδίατρο και 59,5 πόντους ύψος :tongue: καλά εσένα σιγουρα είναι πιο ψηλός. Εμένα δεν ξέρω που το βάζει τόσο φαί περίμενα κι εγώ ότι θα ξεπερνούσαμε τα 6 κιλά ή μάλλον το φοβόμουν αλλά όχι. Μάλλον ότι ο μαγουλάκιας μου έχει πολύ καλό μεταβολισμό ή βρήκε το μυστικό τρώει μικρά και συχνά γεύματα αυτό δηλαδή που λένε όλοι οι διαιτολόγοι :tongue:

Όσο για σένα καλά κάνεις και παίρνεις σίδηρο και να τις κάνεις οπωσδήποτε τις εξετάσεις σου. Οσο για μένα από τη στιγμή που μου κάνουν τα ρούχα προ εγκυμοσύνης είμαι πολύ ευχαριστημένη και ευελπιστώ να χάσω κι άλλα αν και με τα τσουρεκάκια της μαμάς δύσκολο. Σήμερα μου έκανε και μου έδωσε ένα σωρό και έγιναν και τέλεια τα άτιμα. Αλλά και έτσι δεν έχω παράπονο γιατί όταν ήθελα να μείνω έγκυος πίστευα πως μετά θα είμαι πολύ χοντρή για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.

[marmin]

Τσέρρυ μου από κάτι τέτοιους ανθρώπους πραγματικά παίρνεις κουράγιο. Εγώ θυμάμαι στο νοσοκομείο που δούλευα ήταν ένα παιδάκι νομίζω 12 χρονών το οποίο είχε κομένο ποδαράκι από καρκίνο και είχε κάνει και μετάσταση. Από τις πιο σοβαρές μορφές καρκίνου που δεν πάνε και πολύ και όμως και ο πατέρας (τη μαμά δεν τη θυμάμαι) αλλά και το παιδί με τι θάρρος το αντιμετώπιζε και τι ευγενικό που ήταν! Πέρασαν 10 χρόνια και όμως το θυμάμαι ακόμα! Αυτό και τρία τέσσερα περιστατικά ακόμα εκ των οποίων το ένα ήταν ένα αγοράκι με το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αλλά 5 ετών με πανέμορφα ματάκια. Από αυτό θυμάμαι και τη μαμά και πόσο φοβισμένα έκλαιγε το καλό μου! Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα και ελπίζω ο Θεούλης να μη μας δώσει όσα μπορούμε να αντέξουμε.

Αλήθεια δε θυμάμαι σου είπα πόσο μου άρεσε το δωμάτιο έτσι όπως θες να το κάνεις; Και έχει δίκιο η Μάρτζι όντως έχει ένα ωραίο κρεβατάκι εκεί. Μάλιστα όταν άνοιξα να δω τι γράφετε χωρίς να έχω διαβάσει τίποτα είδα τη φώτο και νόμιζα πως δείχνατε την κούνια. Αλλά μετά κατάλαβα

[margi]

συμφωνω μαρτζι σε ολα οσα λες!!!και γω το ιδιο αισθανθηκα οταν προπερσυ που ηταν ηπρωτην χρονια που διδασκα ηρθε μαμα μαθητριας (του αριστα ) και μου ειπε και του χρονου να φροντισεις εσυ να παρεις το τμημα...κ ηταν απο τις πολυ απαιτητικές μαμαδες αυτη!!!αυτο ακριβως κανω και γω...προσπαθω να προετοιμαζομαι και να κανω οτι μπορω καλυτερο γι αυτα...γι αυτο πηγα κ το εξτρα σεμιναριο!αλλιως κ με την αδεια διδασκαλιας μια χαρα μορουσα να διδαξω!!!εδω εχω ακουσει οτι μεχρι και κοπελες με απλο lower κανουν μαθηματα!!!

Είδες τι ικανοποίηση παίρνεις;;; Και να ξέρεις πως τον κόπο σου θα τον εκτιμούν καλοί μαθητές, οι κακοί κοιτάνε πώς να την σκαπουλάρουν και τσαντίζονται με καθηγητές που είναι οργανωμένοι και μεθοδικοί.

[pitsipopali32]

Βρε κορίτσια, κι αυτή η ζωγραφιά που μας έβαλε η Τσέρυ δεν έχει και μία φανταστική κούνια; Πολύ μ' αρέσει!!

ναι,η κουνια αυτη ειναι τελεια!!!

Τσέρρυ μου από κάτι τέτοιους ανθρώπους πραγματικά παίρνεις κουράγιο. Εγώ θυμάμαι στο νοσοκομείο που δούλευα ήταν ένα παιδάκι νομίζω 12 χρονών το οποίο είχε κομένο ποδαράκι από καρκίνο και είχε κάνει και μετάσταση. Από τις πιο σοβαρές μορφές καρκίνου που δεν πάνε και πολύ και όμως και ο πατέρας (τη μαμά δεν τη θυμάμαι) αλλά και το παιδί με τι θάρρος το αντιμετώπιζε και τι ευγενικό που ήταν! Πέρασαν 10 χρόνια και όμως το θυμάμαι ακόμα! Αυτό και τρία τέσσερα περιστατικά ακόμα εκ των οποίων το ένα ήταν ένα αγοράκι με το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αλλά 5 ετών με πανέμορφα ματάκια. Από αυτό θυμάμαι και τη μαμά και πόσο φοβισμένα έκλαιγε το καλό μου! Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα και ελπίζω ο Θεούλης να μη μας δώσει όσα μπορούμε να αντέξουμε.

Αλήθεια δε θυμάμαι σου είπα πόσο μου άρεσε το δωμάτιο έτσι όπως θες να το κάνεις; Και έχει δίκιο η Μάρτζι όντως έχει ένα ωραίο κρεβατάκι εκεί. Μάλιστα όταν άνοιξα να δω τι γράφετε χωρίς να έχω διαβάσει τίποτα είδα τη φώτο και νόμιζα πως δείχνατε την κούνια. Αλλά μετά κατάλαβα

αχ μωρε το παιδακι,τι κριμα...γιατι να ταλαιπωρουνται ετσι παιδακια

[margi]

Α, ρε Μαρμιν, για αυτούς τους λόγους δεν θα μπορούσα να κάνω το επάγγελμά σας! Χαρά στο κουράγιο σας!!!! Δεν ξέρω αν θα άντεχα ψυχολογικά να βλέπω τέτοια περιστατικά! Θα έκλαιγα συνέχεια! Φάντάζομαι εσείς έχετε συνηθίσει πλέον, ε;

Κάντυ, αυτό που λες για τις κρέμες είναι πολυ σωστό! Στη φίλη μου ο παιδίατρος της είπε να καθυστερήσει την κρέμα για ένα μήνα, επειδή το παιδάκι είναι πιο βαρύ από όσο θα έπρεπε!

[marmin]

Μάρτζι μου μερικοί, οι περισσότεροι ίσως, πιστεύουν πως όσοι κάνουν το επάγγελμα μου είναι αναίσθητοι ή ψυχροί. Μου το έχουν πει κι όλας. Αντιθέτως σε διαβεβαιώ πως πρέπει να έχεις ευαισθησία και να το αγαπάς αυτό που κάνεις όπως σε όλα τα επαγγέλματα και πιο πολύ στα επαγγέλματα - λειτουργήματα. Απλά σκέφτεσαι πώς να κάνεις το καλύτερο για τους ασθενείς σου, πώς να τους ανακουφίσεις κ προσπαθείς να μην τα παίρνεις όλα κατάκαρδα. Σίγουρα σε κάποιο βαθμό σε επηρρεάζουν θες δε θες. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως εγώ όταν διορίστηκα στο Ίδρυμα και πίστευα πως είμαι μια χαρά μετά από 8 μήνες άρχισαν τα πρώτα συμπτώματα της πάθησης μου την οποία την είχα ήδη 11 χρόνια και δεν το ήξερα γιατί ποτέ δε με απασχόλησε ιδιαίτερα. ώσπου μετά από 13 μήνες είχα φτάσει σε πολύ χάλια σημείο για τα δεδομένα τα δικά μου μέχρι να σκέφτομαι (χωρίς να το πω σε κανέναν) πως μπορεί να έχω καρκίνο στο στομάχι. Είχα πάθει και νεύρωση αλλά άργησα να το καταλάβω και δυστυχώς όταν νιώθουμε πως κάτι δεν πάει καλά με την υγεία μας τότε το μυαλό μας πάει κατευθείν στον καρκίνο γιατί είναι το χειρότερο. Ευτυχώς πάντως τελικά βρήκαμε τι έχω και σχετικά γρήγορα κι έτσι γλίτωσα τα χειρότερα. Πάντως ακόμα και έτσι εμένα το επάγγελμα μου, μου άρεζε και εξακολουθεί να μου αρέσει πολύ και μάλιστα μου λείπει ώρες ώρες. Γιατί έχει και τα καλά του. Και μπορώ να πω πως οι ασθενείς με αγαπούσαν πολύ και το έδειχναν και ήταν αυτό μάλλον που μου έδινε κουράγιο όπως και το χαμόγελο τους όταν με έβλεπαν και όταν τους έκανα αστεία.

[margi]

Marmin, εννοείται πως για να κάνεις σωστά το επάγγελμά σου, όποιο κι αν είναι αυτό, θα πρέπει να το αγαπάς και να το σέβεσαι! Και ειλικρινά πιστεύω πως το δικό σας επάγγελμα απαιτεί πάνω από όλα ευαισθησία και ανθρωπιά, γιατί έχει να κάνει με άρρωστους άνθρωπους, με ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια! Χρειάζεται και μεγάλη δύναμη ψυχής γιατί βλέπετε καθημερινά τόσα περιστατικά! Εγώ πιστεύω δεν θα τα κατάφερνα, γιατί θα επηρεαζόμουν πολύ αρνητικά από όλα αυτά τα περιστατικά!!! Θαυμάζω όμως άτομα σαν εσένα που στέκονται κοντά στους ασθενείς χωρίς να επιδιώκουν κάποιο όφελος!

[marmin]

Μαρτζι μου εννοείται αυτό αλλά ειδικά όταν το επάγγελμα σου έχει να κάνει με ανθρώπους όπως το δικό σου και το δικό μου τότε όποιος δεν το αγαπάει καλύτερα να μην το κάνει καθόλου αλλά δυστυχώς αυτό δε γίνεται.

[margi]

Ti να πεις Μαρμιν μου; Σε όλους τους χώρους αυτά συμβαίνουν! Υπάρχουν κάποιοι που τα δίνουν όλα και καποιοι άλλοι που δεν νοιάζονται καθόλου! Ειδικά τώρα με τις περικοπές μισθών έχω ακούσει πολλούς και από το δικό μου και από το δικό σου χώρο πως θα δουλευουν για όσα τους δίνουν! Μπορείς να μετρήσεις τη δουλειά σου με βάση το τι θα πάρεις; Εγώ είτε είχα ιδιαίτερο των 20 ευρώ/ώρα είτε των 10/ωρα την ίδια αγάπη και προετοιμασία έδειχνα! Κι εσύ δεν θα μετρήσεις την αγάπη που θα δειξεις στον κάθε ασθενή ανάλογα με το τι θα σου προσφέρει, σωστά;