Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΒρείτεΗμερολόγια

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      ΚοινωνικέςΔράσεις

       

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Κορίτσι μου έχεις περάσει δυσκολίες, με άγγιξε πολύ αυτό που διηγήθηκες . Δε πρέπει να ξεχνάμε να ζούμε. Η ΑΜΗ μου ηταν 0,3 και αρνιόμουν να το βάλω κάτω.  Η διαδικασία με άλλαξε μέσα από τα βιώματα της κατάστασης αυτής που έζησα. Δε πίστεψα πως θα είχα τόση δύναμη όμως. Ολα πήγαν καλά στο τέλος. Σου εύχομαι τα καλύτερα!❤️

Recommended Posts


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κορίτσια μου,τι μου κάνετε???

Αθανασία μου τι έγινε τελικά???Βρήκες άκρη???

Ανιτάκι μου και εγώ πρέπει να κατεβάσω τα χειμερινά και δεν την παλεύω καθόλου.

Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ πολύ όλες για την συμπαράσταση....δεν ξέρω αν θα μπορούσα να σηκώσω μόνη μου όλο αυτό το βάρος που ένιωθα...ο πόνος πραγματικά είναι μικρότερος όταν τον μοιράζεσαι, ειδικά με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν.


as1cMaf0g410000MDdkanwxMTQ1N2p8T3VyIGJpcmQgaXMg.gifgQt7p2.png

I81rp3.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα...

Ναντιακι μόνη σε αφήσαν???

Καλημέρα κούκλα.Μόνη σαν το λεμόνι.Κρίμα γιατί τώρα θα πρέπει να σε αφήσω εγώ μοναχούλα σου.Πρέπει να πάω να φτιάξω το φαγητό.Ελπίζω να μην αργήσω και να σε προλάβω μετά.

Δημοσιεύτηκαν
Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ πολύ όλες για την συμπαράσταση....δεν ξέρω αν θα μπορούσα να σηκώσω μόνη μου όλο αυτό το βάρος που ένιωθα...ο πόνος πραγματικά είναι μικρότερος όταν τον μοιράζεσαι, ειδικά με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν.

Πραγματικά χαίρομαι πολύ που είσαι καλύτερα και που έχεις το κουράγιο τόσο νωρίς να κάνεις τα νέα σου σχέδια.Και εγώ συμφωνώ μαζί σου.Η συμπαράσταση που παίρνουμε η μια από την άλλη είναι πραγματικά πολύ σημαντική και κάνει αυτό τον δύσκολο δρόμο να φαίνεται λίγο πιο βατός!!!

Σ'αγαπώ πολύ και ελπίζω η νέα προσπάθεια να είναι και αυτή που θα σου χαρίσει το θαύμα!!!

Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα κούκλα.Μόνη σαν το λεμόνι.Κρίμα γιατί τώρα θα πρέπει να σε αφήσω εγώ μοναχούλα σου.Πρέπει να πάω να φτιάξω το φαγητό.Ελπίζω να μην αργήσω και να σε προλάβω μετά.
Πραγματικά χαίρομαι πολύ που είσαι καλύτερα και που έχεις το κουράγιο τόσο νωρίς να κάνεις τα νέα σου σχέδια.Και εγώ συμφωνώ μαζί σου.Η συμπαράσταση που παίρνουμε η μια από την άλλη είναι πραγματικά πολύ σημαντική και κάνει αυτό τον δύσκολο δρόμο να φαίνεται λίγο πιο βατός!!!

Σ'αγαπώ πολύ και ελπίζω η νέα προσπάθεια να είναι και αυτή που θα σου χαρίσει το θαύμα!!!

Ευχαριστώ μπουμπού μου..

Κάνε το φαγητάκι σου, δεν χανόμαστε εμείς.


as1cMaf0g410000MDdkanwxMTQ1N2p8T3VyIGJpcmQgaXMg.gifgQt7p2.png

I81rp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσάκι γύρισα.Δεν άργησα???Δεν είχα πολλά να κάνω.Από τότε που ανέφερε το Μορφάκι τον καγιανά το έχω ξαναφτιάξει 2-3 φορές.Μια από αυτές και η σημερινή.Είναι γρήγορο και νόστιμο.

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κορίτσια, πως είστε σήμερα; Λογω πολύ κακού ύπνου ειμαι στο πόδι απο τις 5 και καταφερα να κοιμηθω λίγο απο τις 7:30 εως τις 9...είμαι πτωμα αλλά εχω τόσο εντονη καούρα που νομίζω ότι θα πάθω διατρηση οισοφάγου...

Πρέπει κι εγώ να παω να μαγειρέψω και φυσικά να κατεβάσω τα χειμερινά..! αυτο το τελευταίο δεν ξέρω πως θα το καταφέρω. Το μαγείρεμα κάπως θα το παλεψω. Λέω να κανω κάτι σαν fish and chips για το γιο μου...είμαι περίεργη να δω αν θα το φαει....


kOZcp3.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ πολύ όλες για την συμπαράσταση....δεν ξέρω αν θα μπορούσα να σηκώσω μόνη μου όλο αυτό το βάρος που ένιωθα...ο πόνος πραγματικά είναι μικρότερος όταν τον μοιράζεσαι, ειδικά με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν.

Καλημέρα κούκλα. Πραγματι όταν μοιράζεσαι το βαρος με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, που έχουν περάσει το ίδιο με σένα ειναι εντελώς διαφορετικά τα πραγματα. Θυμαμαι όταν ο γιος μου ηταν θερμοκοιτίδα, ημασταν 4 ζευγάρια που κολλησαμε τόσο πολύ μεταξύ μας, όλο εκείνο το διάστημα κανείς από έμας δεν ήθελε να δει κόσμο παραέξω. Ειχαμε γίνει ο ένας το μπαστούνι του άλλου. Και αν τωρα με ρωτούσαν τι συμβουλή να δωσω στα ζευγάρια που ζουν κάτι τέτοιο είναι να κανουν περέα με τον διπλα, τον παραδίπλα κλπ...Θα μοιραστεί τόσο πολύ ο πονος. Γι'αυτό χαρηκα πάρα πολύ που όλες επανηλθατε και μάλιστα με το χαμόγελο και γεμάτες σχέδια και αισιοδοξία. Ετσι πρέπει, προχωράμε μπροστά γιατί δεν έχουμε και άλλη επιλογη..


kOZcp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Πηνελοπάκι καλημέρα.Δεν έχεις κοιμηθεί καλά ε???Να ξαπλώσεις το μεσημέρι να ξεκουραστείς.Ρε κοπέλα μου γιατί να κατεβάσεις εσύ τα χειμερινά????Δεν μπορεί για φέτος να το κάνει ο άντρας σου???Ή αν δεν του έχεις εμπιστοσύνη να σε βοηθήσει.Μην κουράζεσαι εσύ ρε ψυχή μου.

Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα κούκλα. Πραγματι όταν μοιράζεσαι το βαρος με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, που έχουν περάσει το ίδιο με σένα ειναι εντελώς διαφορετικά τα πραγματα. Θυμαμαι όταν ο γιος μου ηταν θερμοκοιτίδα, ημασταν 4 ζευγάρια που κολλησαμε τόσο πολύ μεταξύ μας, όλο εκείνο το διάστημα κανείς από έμας δεν ήθελε να δει κόσμο παραέξω. Ειχαμε γίνει ο ένας το μπαστούνι του άλλου. Και αν τωρα με ρωτούσαν τι συμβουλή να δωσω στα ζευγάρια που ζουν κάτι τέτοιο είναι να κανουν περέα με τον διπλα, τον παραδίπλα κλπ...Θα μοιραστεί τόσο πολύ ο πονος. Γι'αυτό χαρηκα πάρα πολύ που όλες επανηλθατε και μάλιστα με το χαμόγελο και γεμάτες σχέδια και αισιοδοξία. Ετσι πρέπει, προχωράμε μπροστά γιατί δεν έχουμε και άλλη επιλογη..

Eτσι ακριβώς είναι Πηνελόπη μου...μόνο κάποιος που έχει περάσει από την φάση σου μπορεί να σε καταλάβει απόλυτα...

Εγώ έχω εσάς και νιώθω πολύ καλύτερα αφού ακούω και μια γλυκιά κουβέντα..


as1cMaf0g410000MDdkanwxMTQ1N2p8T3VyIGJpcmQgaXMg.gifgQt7p2.png

I81rp3.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...