Η ΤΥΧΕΡΗ ΛΙΣΤΑ

[roz papi80]

Κοριτσάκια εδώ είμαι και εγώ!!!!Πέπση μου εύχομαι πραγματικά να βρέθηκε το πρόβλημα!!!Εμένα στη τρίτη μου εγκυμοσίνη μου είχε δώσει αυτά τα χαπάκια http://www.galinos.gr/web/drugs/main/drugs/neurobion δεν ήξερα γιατί αλλά να που έμαθα!!!Δέν είχα πεθερά αλλά φίλη ''γειτόνησα''!!!Βαφτ'ηζει τη Κυριακή τη κορούλα της και της είπα να κατέβει να της δώσω το δωράκι της μικρής μη το κουβαλάω στην εκκλησία!!!

[marmin]

Λίλι είναι η γνωστή κουφή γειτόνισσα;

[roz papi80]

Τσέρη χιλιόχρονηηηηηηηηηηηη!!!Με το καλό να πάρεις αγκαλιά το Μαρκελάκι σου κοριτσάκι μου!!!!!!!

[marmin]

Αχ για την Τσερρούλα μας ήταν η φώτο της Τίγκερ; Και ήθελα να ρωτήσω.

Συμπεθέρα χρόνια πολλά κ σύντομα με τη Μαρκελλίτσα σου αγκαλιά.

[roz papi80]

Λίλι είναι η γνωστή κουφή γειτόνισσα;

ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!!!!!!!!:tongue::tongue:

[marmin]

[roz papi80]

Κοπελούδια μου καληνύχτα!!!(Ας ελπίσω ότι το καψουράκι θα ξυπνήσει θα φάει και θα ξανά κοιμηθεί)όνειρα γλυκά τσούπρες!!!!!

[marmin]

Καληνύχτα και από εμάς. Ο υιός μου ξύπνησε έφαγε και τώρα θα ξαναφάει γιατί κάναμε διάλειμμα για άλλαγμα. Μετά έχει ο Θεός.

[margi]

Εχει γενέθλια η Τσέρυ; Δεν καταλαβα! Αν ναι, ΤΣΕΡΥ ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΊΣΕΙΣ !!!! Του χρόνου θα σβήσεις τα κεριά με την πιο όμορφη παρέα του κόσμου! Την Μαρκέλλα!

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!!

[korina89]

Γεια σας κοριτσακια..

δεν μπαινω πολυ αυτες τις μερες γιατι εχουμε κοσμο στο σπιτι η καπου θα πηγαινουμε συνεχεια..πιστευω η πρωτη εβδομαδα ειναι ετσι..μετα θα μπορω να μπαινω πιο συχνα..θελω να βαλω και ιντερνετ στο σπιτι για να μπαινω οτι ωρα θελω γιατι απο το μαγαζι ειναι δυσκολο..περναω πολυ ωραια και χαιρομαι τη μανουλα και ολοι την οικογενεια που μου ελειψαν..

Σας ευχαριστω και για τα καλα σας λογια..:D:D:D

[korina89]

ΑΓΓΕΛΙΚΑΚΙ δεν μου ηρθαν φωτο..

ΜΑΡΙΟΥΛΑ περαστικα στον πριγκιπα..

ΜΑΡΜΙΝ μου περαστικο στον αντρα σου..

ΛΙΛΙ μου ευτηχως ολα καλα με το καψουρακι..το καψουρακι ειναι κουκλος και εχει ματαρες στο εχω ξαναπει ειμαι ερωτευμενη μαζι του..

παω να διαβασω και τα υπολοιπα..

[korina89]

ΤΣΕΡΡΥ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ..ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ..ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΙΣΕΙΣ..ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΝ ΜΑΡΚΕΛΛΙΤΣΑ..

[korina89]

ΜΑΡΤΖΙ μου οχι δεν στεναχωρεθηκε ο αντρας μου αλλα νυσταζε και ηθελε να κοιμηθει..χαχαχα

ΤΣΕΡΡΥ μου μια χαρα η μπεμπα ..μεγαλωσε..

ΜΑΡΙΟΥΛΑ μου πολυ ωραιο το τικερακι..και το δαχτυλακι του πριγκιπα πολυ γλυκο..

τα υπολοιπα θα τα διαβασω αυριο κοριτσακια..καληνυχτα..φιλια..

[καντυ]

ΤΣΕΡΡΑΚΙ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ!!!ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΕΙς ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΣΟΥ!!!!!!!

κοριτσακια μου σημερα το πρωι σχεδον λιποθυμησα οποτε ανελαβε ο αντρας μου ηρθς απο υπηρεσια κι εγω κοιμηθηκα κανα 2 ωρες αυτο ηταν ολο κι ολο για να δουμε τωραποτε θα ξανακοιμηθω!!!

ΛΙΛΙ τι κουκλος ειναι αυτος!!!εχε χαρει που εχουμε λογοδοθει και ειμαστε πιστες!!!!!!

ΤΣΕΡΡΥ μπροστα στον πονο της πληγωμενης θηλης ψηφιζω καισαρικη!!!!μην αγχωνεσαι...μπορει να ειναι δυσκολα τις πρωτες μερες αλλα μετα το ξεχνας αμεσως!!!!εμενα η τομη ειναι πολυ πιο μικρη απο της φωτο και δεν φαινεται καν ουτε κοκκινη ειναι ουτε τιποτα...απο την ημερα που πηγα για τα ραμματα μου το ειπε κι ο γιατρος οτι ειχα ταχεια αναρρωσει και δεν εχει ξαναδει να εξαφανιζεται ετσι αμεσως η τομη....τωρα τι να πω...το δερμα μου??ο γιατρος??δεν ξερω.......

ΜΑΡΤΖΙ σε καταλαβαινω απολυτα για την καθαριοτητα......το ποσο με ποναει που δεν μπορω να τα κανω τωρα δεν φανταζεσαι!!!!!!

αν θηλασεις στην αρχη καλο ειναι να μην χρησιμοποιεις επιθεματα γιατι βοηθουν παρα πολυ στο να αποκτησεις προβληματα με τις θηλες...καλυτερα παρε κοχυλια!!!

ΑΓΓΕΛΙΚΑΚΙ δεν μπορω να το πιστεψω οτι θα γυρησεις τοσο συντομα στην δουλεια!!!τι να σου πω.....εσυ γνωριζεις καλυτερα τι πρεπει να κανεις!!!!!

ΜΑΡΜΙΝΑΚΙ διχασμενη προσωπικοτητα ο αντρουλης????αντε ας τον δικαιολογησουμε λογο ασθενειας!!!αλλα προσεξε μην του μεινει και μετα η δυστροπια!!!αααα εχω βρει κατι και σε θυμηθηκα θα προσπαθησω να το ξαναβρω και να στο βαλω να το διαβασεις

ΝΕΝΑ ζορικος ο γαμπρος εεεε????θα στρωσει στην πορεια υπομονη!!!!!δεν σε φοβαμαι εσενα θα τον βαλεις συντομα σε σειρα;)

Η απόγνωση των βρεφών

Ας φανταστούμε ένα φυσιολογικό νεογέννητο που μόλις βγήκε από την κοιλιά της μάνας του και την αποχωρίζεται μεταξύ άλλων για να ζυγιστεί, να πλυθεί κάτω από τη βρύση και να ντυθεί. Η επιστήμη πλέον γνωρίζει τι συμβαίνει στη νέα αυτή ύπαρξη κατά τις κρίσιμες πρώτες της στιγμές.

Σε πρώτη φάση το μωρό που κρατιέται μακριά από τη μητέρα του διαμαρτύρεται και κλαίει. Όσοι έχουν γνώση αυτών των στιγμών θα σας πουν ότι στην πραγματικότητα τσιρίζει. Τι συμβαίνει στο σώμα του; Το συμπαθητικό νευρικό του σύστημα ανάβει κόκκινο συναγερμό. Ξαφνικά η αρτηριακή του πίεση ανεβαίνει στα ύψη, η αναπνοή του γίνεται άρρυθμη, συσπάται ολόκληρο και βρίσκεται σε αναταραχή. Έχει ταχυκαρδία, υπερβολική εγρήγορση, σύσπαση των μυών του και οξύ κλάμα. Ο οργανισμός του κατακλύζεται από τις ορμόνες του στρες. Αυτές χύνονται σε δεκαπλάσια ποσότητα στο αίμα του, με κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών, υποθερμίας και μειωμένης γλυκόζης του αίματος. Μία από αυτές τις ορμόνες, η κορτιζόλη, μπορεί σε επίμονα υψηλά επίπεδα να μειώσει τα αντισώματά του, την άμυνά του γενικότερα απέναντι σε μικρόβια και να προκαλέσει ευαισθησία σε σωματικές και ψυχικές αρρώστιες. Υγιείς μηχανισμοί που προάγουν την σωστή αύξηση, την ανάπτυξη, την ωρίμανση των οργάνων του κλείνουν. Η κατεξοχήν ορμόνη της γέννας, η ωκυτοκίνη ή και ορμόνη της αγάπης, εξαφανίζεται. Έντονο στρες διαταράσσει το μεταβολισμό του ασβεστίου, έναν κρίσιμο μηχανισμό ενάντια στο θάνατο των κυττάρων. Έχει επίσης ως συνέπεια μόνιμες αλλαγές σε υποδοχείς του νευρικού συστήματος, αυξάνοντας την πιθανότητα για διαταραχές ύπνου, συμπεριφοράς, υπερκινητικότητα, κατάθλιψη και άλλες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις καθʼ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Πως θα μπορούσε να αισθάνεται ένα νεογέννητο που στερείται τη μάνα του; Δυστυχώς είναι δύσκολο να μας το επιβεβαιώσει το ίδιο. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ερευνητών, όταν ένα μωρό αφεθεί μακριά από τη γνώριμη ανθρώπινη επαφή, από τη μόνη μυρωδιά που έχει έως τώρα γνωρίσει, βιώνει ίσως εμπειρίες που το ίδιο θα μπορούσε με λόγια να περιγράψει ως:

«Σπάω σε χίλια κομμάτια..»

«Πέφτω στο κενό για πάντα..»

«Βρίσκομαι στο χείλος του θανάτου..»

«Νιώθω ανύπαρκτος..»

«Χάνω κάθε ελπίδα πως θα βρω ξανά ό,τι έχασα..»

Το μικρό στη ουσία αναγκάζεται να συμπεράνει ότι δεν είναι άξιο για αγάπη. Αν σταματήσει τελικά το κλάμα είναι γιατί έχει εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για βοήθεια.

Ο εξωτερικός παρατηρητής διαπιστώνει ότι το νεογέννητο σιγά – σιγά σταματάει να κλαίει. Κάπου-κάπου κάνει κάποιες έντονες ανάσες λυγμών. Μπορεί να έχει ανοιχτά τα ματάκια του και στυλωμένα στο κενό. Τι να συμβαίνει τώρα μέσα του;

Όταν ένα μωρό κουραστεί από το χωρίς αποτέλεσμα κλάμα περνάει στην επόμενη φάση. Παραιτείται, αποσύρεται, αποσυνδέεται από την πραγματικότητα. Υιοθετεί μια παθητική κατάσταση απόγνωσης, απάθειας. Κλείνει τα παράθυρα και μαζεύεται στον ατελώς καθοριζόμενο εαυτό του. ʽΠεθαίνειʼ λίγο με σκοπό να επιβιώσει. Στο σώμα του ο μεταβολισμός του μειώνεται δραματικά, η θερμοκρασία του πέφτει, οι χτύποι της καρδιάς γίνονται αργοί. Το ενεργοποιημένο παρασυμπαθητικό του σύστημα κατεβάζει την πίεσή του και έρχεται ως σωτήρας. Ενδογενή οπιοειδή – ορμόνες του εγκεφάλου με αναλγητική δράση – ανεβαίνουν στα ύψη στο αίμα του για να το μουδιάσουν. Δημιουργούνται χαοτικές βιοχημικές αλλαγές. Μια τοξική νευροχημεία για τον ευαίσθητο, αναπτυσσόμενο εγκέφαλό του.

Άνθρωποι που εκφράζουν μια ανικανότητα να αγαπήσουν τον εαυτό τους ή τους άλλους και άλλοι με παρανοικές προσωπικότητες έχουν μελετηθεί στην σύγχρονη ψυχιατρική. Σχεδόν πάντα ανιχνεύονται παράγοντες κινδύνου γύρω από τη στιγμή της γέννησής τους ή κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Σε άλλες μελέτες ανακαλύπτεται ότι νέοι ενήλικες με βίαιη, εγκληματική συμπεριφορά συχνά είχαν επιπλοκές στον τοκετό με πρόωρη απομάκρυνση από τη μητέρα τους.

Ένα μωράκι, γεννημένο πριν μια ώρα, τυλιγμένο σε κουβέρτα, στο κρεβατάκι του, στο θάλαμο νεογέννητων, μακριά από τη μητέρα του. Είναι ʽήσυχοʼ, με μάτια ανοιχτά χωρίς να κοιτάζουν πουθενά, ακίνητο. Οι περισσότεροι – συγγενείς, μπαμπάς – κοιτάζουν το μωράκι και λένε από μέσα τους με αγαλλίαση: «Τι όμορφο και ήρεμο που είναι!». Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα μωράκι σαν κι αυτό, μην σκεφτείτε τι γλυκό που είναι. Αναλογιστείτε όσα πέρασε, πόση ώρα έκλαψε αναζητώντας μάταια τη μαμά του, για να οδηγηθεί τελικά στην καταστροφικά ήρεμη απόγνωση που εσείς τώρα παρατηρείτε. Βάλτε στο μυαλό σας την εικόνα του λίγες στιγμές πριν, όταν η έκφραση του προσώπου του είχε αλλοιωθεί από το απεγνωσμένο κλάμα και θυμηθείτε τι προκάλεσε το άγχος στο σώμα του. Το μωρό αντέδρασε στην απομάκρυνση από ό,τι γνώριμο σε αυτό με μια τυπική αντίδραση δύο σταδίων, διαμαρτυρίας – απελπισίας. Η πρώτη του εμπειρία από τη ζωή ήταν ένα τεράστιο αναίτιο στρες, όταν θα μπορούσε να είναι μόνο αγάπη..

Πόσο μάλλον που η επιστήμη σήμερα γνωρίζει τι πρέπει να γίνει: Το νεογέννητο κλαίει για δύο δευτερόλεπτα. Τυλίγεται σε πετσέτα, σκουπίζεται γρήγορα. Με μια στεγνή πετσέτα στην πλάτη του ξαπλώνει μπρούμυτα στο στήθος της μάνας του. Αμέσως ηρεμεί. Ζεσταίνεται από τη ζέστη της, θυμάται τη μυρωδιά της, την ίδια που οσφριζόταν και μέσα στην κοιλιά της. Ψάχνει τη θηλή, έρπει προς αυτήν. Την πιπιλίζει. Μένει εκεί για μία με δύο ώρες χωρίς καμία παρεμβολή. Έπειτα κοιμάται, όχι τον ύπνο που κάνει κανείς εξαντλημένος μετά από ένα ατύχημα αλλά εκείνον τον γλυκό, λίγο μετά από πολύ ευτυχισμένες στιγμές. Και όταν ξυπνήσει, θα έχει πάλι το γνωστό χάδι..

Στις λίγες περιπτώσεις που η εμπειρία του τοκετού ήταν πραγματικά τραυματική, το μωρό γεννήθηκε με ιατρικά προβλήματα και επιβάλλεται να μείνει μακριά από τη μάνα του, μητέρα και προσωπικό υγείας πρέπει να εργαστούν ακόμα πιο σκληρά κατά τις πρώτες κρίσιμες ώρες και ημέρες, ώστε να φτιάξουν ξανά ένα περιβάλλον όσο το δυνατόν γεμάτο ωκυτοκίνη και προλακτίνη, προσφέροντας στη δυάδα την ευκαιρία να νιώσει την αγάπη που θα διαρκέσει για μια ζωή, να «συνδεθεί» για πάντα. Σε καμία άλλη περίπτωση δεν είναι πιο σημαντική η συνεχής επαφή του νεογέννητου με τη μητέρα του και ο θηλασμός από την περίπτωση της γέννας με επιπλοκές.

Κρίσιμες δεν είναι μόνο οι πρώτες στιγμές της ζωής αλλά και όλος ο πρώτος χρόνος του βρέφους σας. Θέλετε να το ʽμάθετεʼ να κοιμάται μόνο του; Κουραστήκατε από τις κραυγές του στη μέση της νύχτας για τάισμα ή αγκαλιά; Πασχίζετε να αποκτήσετε ένα ήσυχο μωρό όπως εκείνο της αδερφής σας; Θέλετε να το μάθετε να παρηγορείται από μόνο του; Σκέφτεστε να το αφήνετε να κλαίει για να μην το «κακομάθετε» ή για να δυναμώσουν (!) τα πνευμόνια του; Μπορείτε πράγματι να το ʽεκπαιδεύσετεʼ στο μοναχικό ύπνο, στην απομόνωση και στην απόγνωση. Θα είναι όμως μια βραχυπρόθεσμη ανταμοιβή. Το μωρό σας απλά εξαντλήθηκε από το μάταιο κάλεσμά του για φροντίδα. Θα περάσετε ίσως πιο «ήσυχο» πρώτο χρόνο μαζί του. Ωστόσο, δεκαπέντε χρόνια αργότερα είναι πιθανό να έχετε δυνατό πονοκέφαλο και να αναρωτιέστε τι πήγε στραβά και το παιδί σας σάς έχει αποκλείσει από τον κόσμο του.

Κάθε φορά που το μικρούλι σας αποζητάει την αγκαλιά σας, την παρουσία σας, το στήθος σας κι εσείς νιώθετε να μη μπορείτε άλλο από την κούραση και την προσπάθεια, παρηγορηθείτε με την εξής σκέψη: θα ανταμειφθείτε με πολλές ήσυχες νύχτες ως αποτέλεσμα των υπερπολύτιμων προσπαθειών σας κατά τον πρώτο του χρόνο. Θα υπάρξει απτή ανταπόδοση για κάθε έξτρα προσπάθεια που καταβάλλετε τώρα για το μωρό σας.

Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2010

[ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ]

Καλημέρα Κάντυ μου!Να χαίρεσαι τα γλυκά σου πλάσματα!Αχ τι μου έκανες πρωι πρωί με το παρακάτω κείμενο.......Που μου θύμησες πως πρέπει να πάει το μωρό να το δει το σόϊ,να πάρει χαρτζιλίκι η μαία,να το φέρουν στο δωμάτιο σε 2 ώρες...Και αυτό μάταια να κοιτάει φοβισμένο όλους αυτούς τους ξένους....Με συγκίνησες.....Φιλιά....