Χαλαρη Κουβεντουλα!

[fairymummy]

Εμένα η παρέα μου απαρτίζεται από μία Αγγλίδα που τη βλέπω 2 φορές το μήνα κ κάνουν παρέα τα μωρά. Τη συμπαθώ αλλά πέρα από οικογένεια, αυτή είναι όλος κι όλος ο κοινωνικός μου κύκλος. Αν είχα τόσους ανθρώπους γύρω μου όσους εσύ πιστεύω ότι κ εγώ θα πέρναγα πολύ καλύτερα.

h αληθεια ειναι οτι ο κοσμος δεν μου λειπει... σχεδον στο σπιτι καθε μερα κοσμο εχω...αλλα με ορισμενους ειμαι εγω αυτη που τους παρακινει...γενικα δεν χαμπαριαζω :D ειμαι παντα ο εαυτος μου κ περηφανη για το ποια ειμαι κ απο που καταγομαι. αλλωστε αν μιλησεις βαθυτερα με αγγλους θα σου πουν οτι λατρευουν το ταπεραμεντο μας κ τον χαρακτηρα μας απλα δεν ξερουν πως να συμπεριφερθουν αναλογα

[peekaboo]

Εμένα η παρέα μου απαρτίζεται από μία Αγγλίδα που τη βλέπω 2 φορές το μήνα κ κάνουν παρέα τα μωρά. Τη συμπαθώ αλλά πέρα από οικογένεια, αυτή είναι όλος κι όλος ο κοινωνικός μου κύκλος. Αν είχα τόσους ανθρώπους γύρω μου όσους εσύ πιστεύω ότι κ εγώ θα πέρναγα πολύ καλύτερα.

Ditto.

[peekaboo]

αλλωστε αν μιλησεις βαθυτερα με αγγλους θα σου πουν οτι λατρευουν το ταπεραμεντο μας κ τον χαρακτηρα μας απλα δεν ξερουν πως να συμπεριφερθουν αναλογα

Δεν θεωρώ ότι δεν μας συμπαθούν. Δεν μου δίνουν τέτοια εντύπωση. Μου κάνει όμως εντύπωση το ότι δεν προτείνει κανείς να βρεθούμε οικογενειακώς, ενώ έχουν και αυτοί μικρά παιδιά. Στην Ελλάδα, σε 3 εργασιακά περιβάλλοντα, μέσα σε 3-4 μήνες ειχαμε γνωριστεί με τους συντρόφους/συζύγους των συναδέλφων. Με αρκετούς είμαστε ακόμη καλοί φίλοι.

[Chegre]

Δεν θεωρώ ότι δεν μας συμπαθούν. Δεν μου δίνουν τέτοια εντύπωση. Μου κάνει όμως εντύπωση το ότι δεν προτείνει κανείς να βρεθούμε οικογενειακώς, ενώ έχουν και αυτοί μικρά παιδιά. Στην Ελλάδα, σε 3 εργασιακά περιβάλλοντα, μέσα σε 3-4 μήνες ειχαμε γνωριστεί με τους συντρόφους/συζύγους των συναδέλφων. Με αρκετούς είμαστε ακόμη καλοί φίλοι.

Αυτό ακριβώς.

[esprit]

Καλησπέρα κι από μένα. Απλα έχουν άλλη νοοτροπία εδώ. Το λένε άλλωστε. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις στην Ευρώπη όσο πιο ψυχρό το κλίμα τόσο πιο "κλειστοί" και οι άνθρωποι. Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια.(ας πουμε οι γονεις του φίλου μου γουστάρουν τρελά να καλούν φίλους για μπάρμπεκιου στην αυλή). Φαντάζομαι οτί μπορούμε να κάνουμε εμείς την αρχη με μερικά καλέσματα και αφού δουνε ποσο ωραια περναμε θα θελήσουν και αυτοί κάποια στιγμή. Εγώ δυστυχώς εδώ δεν ξέρω κανέναν. Μόνο τον Κρις και τους γονείς του. Και με πνίγει αυτό για να είμαι ειλικρινής. Αλλά που θα παει θα κάνω και γω τον κύκλο μου κάποια στιγμή!

[Chegre]

Σε ποιά περιοχή μένεις esprit?

[Biggi]

Δεν θεωρώ ότι δεν μας συμπαθούν. Δεν μου δίνουν τέτοια εντύπωση. Μου κάνει όμως εντύπωση το ότι δεν προτείνει κανείς να βρεθούμε οικογενειακώς, ενώ έχουν και αυτοί μικρά παιδιά. Στην Ελλάδα, σε 3 εργασιακά περιβάλλοντα, μέσα σε 3-4 μήνες ειχαμε γνωριστεί με τους συντρόφους/συζύγους των συναδέλφων. Με αρκετούς είμαστε ακόμη καλοί φίλοι.

Στην Αγγλία θα σου πάρει 3-4 χρόνια και μόλις αλλάξεις δουλειά το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τους ξαναδείς.

Γενικά με συναδέλφους δύσκολα να κάνεις κοννέ. Καλύτερα να προσπαθήσεις μέσω clubs (δικών σας ή των παιδιών) και ο Θεός βοηθός. Δεν είναι ότι δεν σε συμπαθούν, είναι ότι δεν ανακατεύουν τη δουλειά με τα προσωπικά. Πιο πιθανό είναι να αρχίσεις να κάνεις παρέα με μια γειτόνισσά σου ή με μια μαμά από το σχολείο του γιου σου, παρά με μια συνάδελφο. Εκτός αν πέσεις σε ξένους, εκεί είναι άλλοι οι κώδικες επικοινωνίας και επιπλέον οι ξένοι έχουν περισσότερο διαθέσιμο χρόνο γιατί δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις όπως γονείς, συγγενείς, άλλους φίλους και φυσικά DIY.

Εγώ δυστυχώς εδώ δεν ξέρω κανέναν. Μόνο τον Κρις και τους γονείς του. Και με πνίγει αυτό για να είμαι ειλικρινής. Αλλά που θα παει θα κάνω και γω τον κύκλο μου κάποια στιγμή!

Ο Κρις δεν έχει δικούς του φίλους, να βγείτε μαζί, να γνωριστείτε τα ζευγάρια κλπ?

[Biggi]

Δεν είμαι της εκκλησίας. Κι εμένα τότε θα με έβλεπαν και αν. Θα ήθελα πολύ πάντως να εβρισκα και άλλους έλληνες κοντά μας. Δεν είναι ότι δεν έχω προσαρμοστεί, τουναντίον. Είναι όμως πολύ διαφορετικοί από μας οι Άγγλοι. Στη Σκωτία δεν το ένιωθα αυτό. Οι συμφοιτητές (οι ντόπιοι) μας καλούσαν στα σπίτια τους για Sunday lunch. Εδώ, όλοι φιλικοί, όλοι να κάνουν πλάκα, άντε να βγούμε για κανένα καφέ ή μπύρα. "Τι κάνετε την Κυριακή, ελάτε να φάμε μαζί" δεν λέει κανείς, ούτε καν η μια (και μοναδική) αγγλίδα φίλη που έχω, με την οποία γνωριζομαστε οικογενειακά.

Χρύσα, δεν είναι ότι οι Σκοτσέζοι είναι πιο φιλικοί. Είναι ότι στη Σκωτία ήσουν φοιτήτρια, ενώ τώρα είσαι εργαζόμενη μαμά. Αν ακόμα ήσουν φοιτήτρια μια χαρά κοινωνική ζωή θα είχες και στην Αγγλία, γιατί και εσύ θα ήσουν πιο διαθέσιμη και οι άλλοι γύρω σου. Επιπλέον οι ντόπιοι θα σε πλησίαζαν πιο εύκολα γιατί θα θεωρούσαν ότι έχετε κοινά στοιχεία (τις σπουδές σας) και πράγματα να συζητήσετε.

Στη φάση που είσαι όμως οι ντόπιοι γύρω σου έχουν όλοι σπίτι, δουλειά, οικογένεια, δικές τους υποχρεώσεις, δεν έχουν χρόνο για πολλές κοινωνικές επαφές. Ούτε γενικά νιώθουν την ανάγκη για ανοιχτή κοινωνική ζωή. Αν έχουν 2-3 καλούς φίλους, τους φτάνουν και τους περισσεύουν. Τα υπόλοιπα κενά τα καλύπτει η οικογένεια (και το DYI).

Από τη δουλειά είναι γενικά δύσκολο να κάνεις φιλίες γιατί πολλοί απλά δεν θέλουν να κάνουν φιλίες με συναδέλφους. Σου λένε, τους τρώω όλη μέρα στη μάπα, να τους βλέπω και τα σαββατοκύριακα; Άσε καλύτερα. Αυτό είναι πιο έντονο όσο περισσότερο ανεβαίνεις βαθμίδα. Αν είσαι χαμηλόβαθμος υπάλληλος (ή αν δουλεύεις σε περιβάλλον χωρίς μεγάλες διαβαθμίσεις) κάτι γίνεται... αλλιώς κάνουν παρέα οι administrators με τους administrators, οι officers με τους officers, οι managers με τους managers, οι senior managers με τους senior managers κοκ.

Αν είσαι contractor δεν σε κάνει παρέα κανείς

Αν είσαι άνεργη μαμά, μια καλή λύση είναι το Mumsnet Local.

[Biggi]

Λίγο σκληρότερο κ θα το μασάγαμε.

Και για να καταλάβετε τι εννοώ, τον βραστήρα τον καθαρίζω κάθε 2-3 μέρες. Τελευταία φορά που τον γυάλισα ήταν χτες το πρωι. Αυτή τη στιγμή είναι έτσι:

Ο Χριστός και η Παναγία!! Κι έλεγα ότι είχαμε εμείς σκληρό νερό στο Λονδίνο, αλλά καμία σχέση!!!!!!! :shock:

[EleniAgglia]

ενα πρωι ελειψα και μπαινω και τι να διαβασω...για σερβιετες και κατι αλλο που δε ξερω τι ειναι και προτιμω να μην το ψαξω

Εγω θα σχολιασω μονο για το νερο Εχουμε και εμεις εδω πολυ σκληρο νερο, το μονο που με εχει σωσει ειναι η μαγειρικη σοδα! Τριβεις σοδα και αν θες χρησιμοποιεις και λευκο ξυδι και λαμπουν ολα! Για Μπιγκι κυριως το λεω που απεχθανεται το ξυδι, το λευκο εχει πολυ ηπια μυρωδια. Αν παλι δε θελεις καθολου το ξυδι βαλε μονο σοδα δεν εχει καθολου μυρωδια και κανει πολυ καλη δουλεια!

Για τις δουλειες και τις παρεες εγω το χω ξαναπει οτι εδω κανω πολυ πιο ευκολα παρεες και φιλιες...Αγγλια παρα πολυ δυσκολα ειναι η νοοτροπια τετοια που απο τη δουλεια δε βρισκεις ατομα να κανεις παρεα. Ε και κακα τα ψεμματα, μετα τις σπουδες ο κυριος τροπος να γνωρισεις ατομα ειναι η δουλεια.

Κιμαλ το κομμωτηριο δε θυμαμαι πως λεγεται αλλα ειναι επι της Ηροδοτου

[peekaboo]

Χρύσα, δεν είναι ότι οι Σκοτσέζοι είναι πιο φιλικοί. Είναι ότι στη Σκωτία ήσουν φοιτήτρια, ενώ τώρα είσαι εργαζόμενη μαμά. Αν τώρα ήσουν φοιτήτρια μια χαρά κοινωνική ζωή θα είχες. Και εσύ θα ήσουν πιο διαθέσιμη και οι άλλοι γύρω σου. Επιπλέον οι ντόπιοι θα σε πλησίαζαν πιο εύκολα γιατί θα θεωρούσαν ότι έχετε κοινά στοιχεία (τις σπουδές σας) και πράγματα να συζητήσετε.

Στη φάση που είσαι όμως οι ντόπιοι γύρω σου έχουν όλοι σπίτι, δουλειά, οικογένεια, δικές τους υποχρεώσεις, δεν έχουν χρόνο για κοινωνικές επαφές. Ούτε γενικά νιώθουν την ανάγκη για ανοιχτή κοινωνική ζωή. Αν έχουν 2-3 καλούς φίλους, τους φτάνουν και τους περισσεύουν. Τα υπόλοιπα κενά τα καλύπτει η οικογένεια (και το DYI).

Από τη δουλειά είναι γενικά δύσκολο να κάνεις φιλίες γιατί πολλοί απλά δεν θέλουν να κάνουν φιλίες με συναδέλφους. Σου λένε, τους τρώω όλη μέρα στη μάπα, να τους βλέπω και τα σαββατοκύριακα; Άσε καλύτερα. Αυτό είναι πιο έντονο όσο περισσότερο ανεβαίνεις βαθμίδα. Αν είσαι χαμηλόβαθμος υπάλληλος (ή αν δουλεύεις σε περιβάλλον χωρίς μεγάλες διαβαθμίσεις) κάτι γίνεται... αλλιώς κάνουν παρέα οι administrators με τους administrators, οι officers με τους officers, οι managers με τους managers, οι senior managers με τους senior managers κοκ.

Αν είσαι contractor δεν σε κάνει παρέα κανείς

Αν είσαι άνεργη μαμά, μια καλή λύση είναι το Mumsnet Local.

Όλα αυτά είναι πολύ σωστά. Ίσως να θέλω να βλέπω τους Σκωτσέζους through pink glasses που λένε και εδώ.

Δεν είμαι contractor, permie ειμαι και στην ιεραρχική κλίμακα μεσαίο στέλεχος (στο στέλεχος γελαμε ).

Η αγγλίδα φιλη που ειναι και γειτόνισσα είναι που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση. Όσο δεν δούλευα βρισκομασταν σχεδόν κάθε μέρα. Φαγαμε μια φορά στο σπίτι τους, έφαγαν μια φορά στο δικό μας. That's it. Την είδα χτες, της λέω να κανονισουμε να βρεθούμε την Κυριακή και μου λέει να πάρουμε τα παιδιά να πάμε (οι γυναίκες) στον παιδότοπο το πρωί. Της αντιπροτεινα να πάμε να φάμε σε μια children friendly pub όλοι μαζί, "I'll come back to you" μου λέει.

[Biggi]

Ε και κακα τα ψεμματα, μετα τις σπουδες ο κυριος τροπος να γνωρισεις ατομα ειναι η δουλεια.

Ελένη αυτό είναι δικό μας "λάθος" γιατί προσπαθούμε να κάνουμε φιλίες όπως στην Ελλάδα, δηλαδή μέσω της δουλειάς, ενώ στην Αγγλία η νοοτροπία είναι τελείως διαφορετική.

Όσο για σόδα... τη θυμάμαι αμυδρά από τότε που έμενα με τους γονείς μου...

Η αγγλίδα φιλη που ειναι και γειτόνισσα είναι που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση. Όσο δεν δούλευα βρισκομασταν σχεδόν κάθε μέρα. Φαγαμε μια φορά στο σπίτι τους, έφαγαν μια φορά στο δικό μας. That's it. Την είδα χτες, της λέω να κανονισουμε να βρεθούμε την Κυριακή και μου λέει να πάρουμε τα παιδιά να πάμε (οι γυναίκες) στον παιδότοπο το πρωί. Της αντιπροτεινα να πάμε να φάμε σε μια children friendly pub όλοι μαζί, "I'll come back to you" μου λέει.

Θα σου απαντήσει... τον κόκκινο τον Μάη

Σιγά μην δεχτεί ο άντρας της να θυσιάσει την Κυριακή του με ανθρώπους που δεν ξέρει, άσε που το πιθανότερο είναι να έχει γίνει λιώμα μετά τον σημερινό αγώνα rugby και αύριο το πρωί να θέλει το τσαγάκι του και την ησυχία του (εξ ου και η πρόταση να πάτε οι γυναίκες τα παιδιά στον παιδότοπο) χεχεχε

Γενικά έχεις μεγαλύτερες πιθανότητες να αποκτήσεις κοινωνική ζωή μόνη σου ή με τα παιδιά παρά αν προσπαθείς να γνωριστείς "οικογενειακώς". Και εννοείται στη δουλειά προσέγγισε μόνο τους ίσιους, οι πιο χαμηλόβαθμοι και οι πιο υψηλόβαθμοι είναι χαμένο χαρτί εκτός των τοιχών του γραφείου.

[EleniAgglia]

Nαι ρε συ Μπιγκι αλλα ατομα απο που θα γνωρισεις? Απο τις αγγελιες της εφημεριδας?? Γιατι κακα τα ψεμματα η ζωη μας (Αγγλια) ειναι ξυπναω, παω δουλεια, γυριζω στο σπιτι...

Φαντασου εδω ξεκινησα δουλεια και αμεσως ειπαμε να βγουμε με καποιες κοπελες που γνωρισα..ΟΚ δε λεω μπορει να μην ταιριαζεις με ολους οσους δουλευεις αλλα ειναι μια αρχη!

[Biggi]

Nαι ρε συ Μπιγκι αλλα ατομα απο που θα γνωρισεις? Απο τις αγγελιες της εφημεριδας?? Γιατι κακα τα ψεμματα η ζωη μας (Αγγλια) ειναι ξυπναω, παω δουλεια, γυριζω στο σπιτι...

Αυτό σίγουρα είναι ένα πρόβλημα, γιατί οι ώρες εργασίας είναι πολλές, οι αποστάσεις μεγάλες και οι μετακινήσεις παίρνουν χρόνο.

Ο πιο σίγουρος τρόπος να αποκτήσεις κοινωνική ζωή είναι μέσω clubs. Και για να εξηγήσω, δεν εννοώ τα ξενυχτάδικα, αλλά τις διάφορες οργανωμένες δραστηριότητες. Όπως είναι τα after school clubs των παιδιών, αλλά για ενήλικες. Εκεί γνωρίζεις ανθρώπους από την περιοχή σου, με κοινά ενδιαφέροντα, που συνήθως είναι πιο ανοιχτοί στη σύναψη κοινωνικών σχέσεων από τους συναδέλφους.

Πέραν αυτού (μην το γελάς) μπορείς να δοκιμάσεις τις αγγελίες, κυρίως ονλάιν. Το Mumsnet Local που ανέφερα πιο πάνω, τι νομίζεις ότι είναι?

[esprit]

Σε ποιά περιοχή μένεις esprit?

Στο Tyldesley εξω από το Μάντσεστερ

Biggi δυστυχώς δύο καλοί του φίλοι ο ένας μένει στο Μπίρμινγχαμ(αν το λέω και σωστά) και ο άλλος στην Σκωτία. Οπότε τζίφος... Θα κάνω υπομονή τί άλλο να κάνω. Σιγά σιγά θα βρω μια δουλειά και θα δικτυωθώ και γω που θα πάει