Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΤεστΓονιμότητας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Είσαι πάρα πολύ δυνατή και μπράβο σου! 👏 Εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα! 

      • Μου αρέσει 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσάκια μου πολύ καλησπέρα σας!

Άργησα σήμερα να' ρθω στην παρεούλα σας διότι έπεσε δουλειά μαζεμένη στο γραφείο και.... έπρεπε να προσπαθήσω λιγάκι (μετά βίας είναι αλήθεια) να βγάλω τον επιούσιο..

Καλά είμαι κι εγώ, το αίμα συνεχίζεται αλλά ευτυχώς σε ελεγχόμενες ποσότητες και χωρίς καθόλου πόνο..αισθάνομαι πολύ αισιόδοξη για τη δεύτερη προσπάθεια και ανυπομονώ ειλικρινά να έρθει ο Αύγουστος..

Το μόνο μου άγχος είναι το πως θα βγουν οι εξετάσεις του συζύγου από τα αποτελέσματα των οποίων θα εξαρτηθούν πάρα πολλά!

Το άλλο σβκ έχω κανονίσει να πάμε με τον άνδρα μου στην Αίγινα (δώρο για την 2η επέτειό μας) και το περιμένω πως και τι...

Και φυσικά θα περιμένω μετά για τη συνάντησή μας... δεν πιστεύω να το έχετε ξεχάσει;


L2qIp2.png


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 3,5k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Η αληθεια ειναι πως και οι ενεσεις και η διαδικασια κοστιζουν...

Εγω εχω ηδη αρχισει να μαζευω χρηματα γιατι η επομενη θα ειναι σιγουρα σπερματεγχυση, μου το ειπε ο γιατρος και το βλεπω και εγω..

Αν κανω αυγα (παιζει και αυτο με μενα, να μη κανω) τοτε θα εχω μαζεψει τσιμα τσιμα τα λεφτα και θα μου λειπουν και 100 ευρω.. Μου ειχε πει 300 ευρω η σπερματεγχυση!!

Bυλλάκι,

άπαξ και ξεκίνησες να κάνεις αυγά θα ξανακάνεις και τον επόμενο κύκλο, μάζευε τα λεφτά γιατί θα χρειαστούν σίγουρα. Μπορεί να κάνουμε μαζί τον Ιούλιο αν δεν μας έχουν προλάβει τα ευχάριστα....

Άντζυ,

μην σκέφτεσαι τί έγινε αλλά το πώς θα κινηθείς από εδώ και πέρα. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να ρωτήσεις πόσους μήνες ακόμα μπορείς να πάρεις κλομιφαίνη γιατί νομίζω το ανώτερο είναι οι 6 μήνες.

Κι εμένα ο πρώτος μου μήνας που χαπακώθηκα πήγε χαμένος με ένα ηλίθιο γιατρό. Και μπορεί να φαίνεται λίγο αλλά θα μπορούσα τώρα να έχω μπροστά μου άλλους 4 κύκλους και να κάνω και σπερματεγχύσεις χωρίς ενέσεις.


dpTCp2.png

62YBp2.png

Δημοσιεύτηκαν
Κοριτσάκια μου πολύ καλησπέρα σας!

Άργησα σήμερα να' ρθω στην παρεούλα σας διότι έπεσε δουλειά μαζεμένη στο γραφείο και.... έπρεπε να προσπαθήσω λιγάκι (μετά βίας είναι αλήθεια) να βγάλω τον επιούσιο..

Καλά είμαι κι εγώ, το αίμα συνεχίζεται αλλά ευτυχώς σε ελεγχόμενες ποσότητες και χωρίς καθόλου πόνο..αισθάνομαι πολύ αισιόδοξη για τη δεύτερη προσπάθεια και ανυπομονώ ειλικρινά να έρθει ο Αύγουστος..

Το μόνο μου άγχος είναι το πως θα βγουν οι εξετάσεις του συζύγου από τα αποτελέσματα των οποίων θα εξαρτηθούν πάρα πολλά!

Το άλλο σβκ έχω κανονίσει να πάμε με τον άνδρα μου στην Αίγινα (δώρο για την 2η επέτειό μας) και το περιμένω πως και τι...

Και φυσικά θα περιμένω μετά για τη συνάντησή μας... δεν πιστεύω να το έχετε ξεχάσει;

Domnina μου,

τί ωραία! Άντε και στους χρυσούς. Θα έχεις τελειώσει και με περίοδο και μπορεί να πιάσετε και νινάκι εκεί. Ποτέ δεν ξέρεις...


dpTCp2.png

62YBp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Yola μου,

λες το μωρό μου να θέλει να είναι Αιγινίτης στην καταγωγή; όλα είναι πιθανά... ο Θεός είναι μεγάλος και ο Αγ. Νεκτάριος θαυματουργός! Σίγουρα θα του κάνω μια επίσκεψη και θ' ανάψω ένα κεράκι για όλες μας..

Η Mywish και η Maybe που είναι άραγε;


L2qIp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Ωστε εδώ είστε τσούπρες μου???? Σας έψαχνα, δεν είχα δει το μήνυμα της Yola!!!

Θα το πω και στην Ντόλη, βρεθήκαμε στο facebook!!!

Πάντως μου λείψατε όόόόλεεεεεεεεεεες!!!!

Τι κάνει το γκρουπ που περιμένει στις 15 Ιουνίου? Εγώ έχω ακόμα τα υγρά και λίγα πονάκια....Στήθος άστα να πάνε, δεν ξέρω που να το βάλω....

Yola,

Δεν ήξερα ότι οι περισσότερες πιθανότητες με σερπαφαρ είναι από την 3η έως την 6η!!! Το μόνο που έχω διαβάσει είναι ότι ο οργανισμός στον πρώτο κύκλο δεν ανταποκρίνεται καλά.....Για να πω την αλήθεια, έχω σκεφτεί να τα παρατήσω, έχω απογοητευτεί......Και έχω γίνει και πολύ χάλια εμφανισιακά ρε κορίτσια.....

Πάντως τα συμπτώματά σου Υola είναι από τα φάρμακα, τα είχα και εγώ....

Βίκυ74, να σου ζήσουν τα μωρά σου!!!!!!!!! Φύσα μας!!! με όλη σου τη δύναμη!!!

Θα ξαναμπώ σε λίγο, είμαι στο γραφείο και...με ενοχλούν!!!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Γεια σας ομορφες!!!!!!!!!!

Μολις ξυπνησα!!!!!!!

Εννοειται οτι δεν εχουμε ξεχασει την συναντηση.....

Πως και πως το περιμενουμε...

Μπορουμε να κανουμε κατι για τα άλλα κοριτσια που δεν εχουν ερθει ακομα?

Μηπως δεν εχουν δει τα πμ?

Εχετε δει αν μπαινουν στο αλλο φορουμ?

Mywish εκτος απο το στηθος εχεις αλλα συμπτωματα?

Ποσες μερες εισαι μετα την ωορρηξια?

Κοριτσια τι να σας πω? Τη μια ειμαι αισιοδοξη, οχι τοσο για αυτο το μηνα οσο για τη σπερματεγχυση, και την άλλη λεω δε προκειται να συμβει ποτέ για μενα... τα πρωτα 3 χρονια ημουν αισιοδοξη καθε μηνα... τα επομενα 3 χρονια αρχισα να φοβαμαι οτι ισως και να μη γινει και τα τελευταια 2 χρονια γελαω καμια φορα με τον εαυτο μου που ακομα πιστευω οτι θα μπορεσω καποια μερα να κανω 2ο παιδι...

Εχω κλαψει, παρακαλεσει, προσευχηθει και ικετεψει τοσο πολυ αυτα τα χρονια.....

Εχω αναρωτηθει εκατομμυρια φορες γιατι....

Γιατι δεν ερχεται το παιδακι που τοσο λαχταραω?

Γιατι να ειναι τοσο δυσκολο?

Γιατι να μη μπορω να το παρω αποφαση οτι ισως δεν ερθει?

Καθε πρωι που ξυπναω παω στο ψυγειο και βλεπω τα παυσιπονα μου και αναρωτιεμαι ποσο ακομα θα αντεξω χωρις αυτα?

Απο μερα σε μερα υπαρχει περιπτωση να ξυπνησω ενα πρωι και να ΠΡΕΠΕΙ να τα παρω.. Γιατι ο πονος θα ειναι ανυποφορος και θα μου χτυπαει στα μελιγγια..Και θα θελω να κοψω το γονατο ή τον αγκωνα ή τον καρπο με κανα πριονι...Και τοτε ολα θα εχουν τελειωσει για μενα!!!!

Και τρεχω να προλαβω αυτη τη ρημαδομερα....

Σορρυ για τη γκρινια κοριτσια μου..

Κια σας ευχαριστω για αλλη μια φορα που με ακουσατε!!

Σας φιλω!!:P:p:p


1DqRp3.png

vA8fp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Bίλλυ,

Τα συμπτώματα που έχω είναι τρομερό πρήξιμο, στήθος και υγρά... Ακριβώς όπως την προηγούμενη φορά δηλαδή......Αστα να πάνε......Είμαι στην 10η μέρα μετά την ωορρηξία, λογικά τη Δευτέρα τα υγρά θα γίνουν από άσπρα καφέ και την Τετάρτη θα κλαίω...

Μην απελπίζεσαι κοριτσάκι μου, τα κατάφερες μία φορά, θα τα καταφέρεις και δεύτερη....Και να μην σκέφτεσαι ότι μπορεί να ξυπνήσεις μία μέρα και να χρειάζεσαι τα φάρμακά σου....Το αντίθετο θα έλεγα, να σκέφτεσαι ότι ποτέ δεν θα τα ξαναχρειαστείς....... Και δεν γκρινιάζεις.....

Τι να πω και εγώ κοριτσάκι μου..... Τον άλλο μήνα έχω 11 χρόνια παντρεμένη... Καμιά φορά σκέφτομαι ότι δεν κάνουν όλες για μάνες, ίσως για κάποιο λόγο να πρέπει να μείνω άτεκνη..

Δημοσιεύτηκαν
Bίλλυ,

Τα συμπτώματα που έχω είναι τρομερό πρήξιμο, στήθος και υγρά... Ακριβώς όπως την προηγούμενη φορά δηλαδή......Αστα να πάνε......Είμαι στην 10η μέρα μετά την ωορρηξία, λογικά τη Δευτέρα τα υγρά θα γίνουν από άσπρα καφέ και την Τετάρτη θα κλαίω...

Μην απελπίζεσαι κοριτσάκι μου, τα κατάφερες μία φορά, θα τα καταφέρεις και δεύτερη....Και να μην σκέφτεσαι ότι μπορεί να ξυπνήσεις μία μέρα και να χρειάζεσαι τα φάρμακά σου....Το αντίθετο θα έλεγα, να σκέφτεσαι ότι ποτέ δεν θα τα ξαναχρειαστείς....... Και δεν γκρινιάζεις.....

Τι να πω και εγώ κοριτσάκι μου..... Τον άλλο μήνα έχω 11 χρόνια παντρεμένη... Καμιά φορά σκέφτομαι ότι δεν κάνουν όλες για μάνες, ίσως για κάποιο λόγο να πρέπει να μείνω άτεκνη..

Να μην το ξανα πεις αυτο ποτέ................

Αν δε κανεις εσυ για μανα που παλευεις τόσο καιρο, τοσο πολυ, τοτε ποια αξιζει?

Θα ερθει και η δικη σου η σειρα να εισαι σιγουρη..Το αξιζεις και ο Θεος δε ξεχνα τους ανθρωπους που μενουν πιστοι στο στοχο τους...

Καμια φορα γκρινιαζω και ξεχναω τις γυναικες που δεν εχουν αποκτησει το παιδακι τους ακομα....Με απορροφα τοσο πολυ ο καημος μου...Να ξερεις ομως οτι σε καταλαβαινω γιατι και το 1ο μου εκανε 5 χρονια να ερθει... Και εκεινος ο καημος οσο και αν μοιαζει με αυτον που εχω τωρα ηταν κατα 100 φορες μεγαλυτερος γιατι σκεφτομουν οπως σκεφτεσαι εσυ τωρα... Γι αυτο και σε καταλαβαινω....

Και ευχομαι και προσευχομαι για σενα να βγει το ονειρο σου αληθινο και θα γινεις η πιο καλη και η πιο γλυκια μανουλα του κοσμου!!!!!!!!!!


1DqRp3.png

vA8fp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα σε όλες τις όμορφες νυν μανούλες και μελλοντικές..

Τι μου κάνετε; Σάββατο σήμερα και είμαι σίγουρη ότι όλες έχουμε ξυπνήσει με μια βαριεστημάρα για τις δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνουν, για το φαγητό που πρέπει το μεσημέρι να μαγειρέψουμε αλλά και με μια ελπίδα να πάμε για μπάνιο.. αν όχι σήμερα.. τουλάχιστον αύριο..

Εγώ δυστυχώς τη σκέψη αυτή μία που την έκανα και μία που την ξέχασα.. Αφενός είμαι αδιάθετη με έντονη ροή ακόμα αλλά ελεγχόμενη και από την άλλη είμαι από τις "άτυχες" που ο άνδρας τους δεν το κουνάει ρούπι το σβκ... στα γόνατα πέφτω κάθε φορά προκειμένου να πάμε κάπου ή να κάνουμε κάτι το διαφορετικό... εντάξει.. τον καταλαβαίνω τον κακομοίρη.. κουράζεται πολύ στη δουλειά αλλά ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος... είναι τόσο σπιτόγατος όσο ο Συλβέστρος από τον "Τουίτι"...

Τέλος πάντων.. αναγκαστικά θα βγούμε σε λίγο να κάνουμε κάτι δουλίτσες που δεν γίνεται να μην τις κάνουμε..

Διάβασα αυτά που γράψατε χθες...Φάρμακα προσωπικά δεν έχω πάρει ποτέ.. όταν κάποια στιγμή στην ηλικία των 22 αντιμετώπισα μια πολύ σοβαρή κατάσταση στις ωοθήκες ο τότε γιατρός μου το αντιμετώπισε χειρουργικά.. και ευτυχώς δεν μου έχει αφήσει κάτι ανίατο όπωςς λέει και ο εξωσωματικός μου..

Χθες κοιμήθηκα στις 3 τα ξημερώματα.. Δεν με έπιανε ύπνος.. Σκεφτόμουν διάφορα, σκεφτόμουν ότι θα ξαναρχίσω τις ενέσεις, ότι θα κάνω ωοληψία, ότι θα περιμένω να με πάρουν να μου πουν πόσα γονιμοποιήθηκαν και πότε θα μου τα βάλουν.. Αυτή τη φορά έχω αποφασίσει να πάρω άδεια δύο βδομάδες συνεχόμενες, έτσι για να είμαι ήρεμη και χαλαρή... Ο φόβος πάντα εκεί, με συντροφεύει αλλά δεν με νοιάζει.. θα υποβληθώ πάλι σε αυτή τη διαδικασία γιατί το θέλω πραγματικά..

Εσείς κοριτσάκια μου σαφώς ανήκετε στην πιο light κατηγορία αλλά όλες τραβάμε τα ζόρια μας... κι εμένα μου περνάει από το μυαλό η σκέψη "είμαι άξια να γίνω μάνα"; νομίζω λογικό είναι...

Αλλά θα γίνω.. γιατί το θέλω πραγματικά όσο τίποτε άλλο!

Πολύ καλημέρα σας λοιπόν!


L2qIp2.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα σε όλες τις όμορφες νυν μανούλες και μελλοντικές..

Τι μου κάνετε; Σάββατο σήμερα και είμαι σίγουρη ότι όλες έχουμε ξυπνήσει με μια βαριεστημάρα για τις δουλειές του σπιτιού που πρέπει να γίνουν, για το φαγητό που πρέπει το μεσημέρι να μαγειρέψουμε αλλά και με μια ελπίδα να πάμε για μπάνιο.. αν όχι σήμερα.. τουλάχιστον αύριο..

Εγώ δυστυχώς τη σκέψη αυτή μία που την έκανα και μία που την ξέχασα.. Αφενός είμαι αδιάθετη με έντονη ροή ακόμα αλλά ελεγχόμενη και από την άλλη είμαι από τις "άτυχες" που ο άνδρας τους δεν το κουνάει ρούπι το σβκ... στα γόνατα πέφτω κάθε φορά προκειμένου να πάμε κάπου ή να κάνουμε κάτι το διαφορετικό... εντάξει.. τον καταλαβαίνω τον κακομοίρη.. κουράζεται πολύ στη δουλειά αλλά ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος... είναι τόσο σπιτόγατος όσο ο Συλβέστρος από τον "Τουίτι"...

Τέλος πάντων.. αναγκαστικά θα βγούμε σε λίγο να κάνουμε κάτι δουλίτσες που δεν γίνεται να μην τις κάνουμε..

Διάβασα αυτά που γράψατε χθες...Φάρμακα προσωπικά δεν έχω πάρει ποτέ.. όταν κάποια στιγμή στην ηλικία των 22 αντιμετώπισα μια πολύ σοβαρή κατάσταση στις ωοθήκες ο τότε γιατρός μου το αντιμετώπισε χειρουργικά.. και ευτυχώς δεν μου έχει αφήσει κάτι ανίατο όπωςς λέει και ο εξωσωματικός μου..

Χθες κοιμήθηκα στις 3 τα ξημερώματα.. Δεν με έπιανε ύπνος.. Σκεφτόμουν διάφορα, σκεφτόμουν ότι θα ξαναρχίσω τις ενέσεις, ότι θα κάνω ωοληψία, ότι θα περιμένω να με πάρουν να μου πουν πόσα γονιμοποιήθηκαν και πότε θα μου τα βάλουν.. Αυτή τη φορά έχω αποφασίσει να πάρω άδεια δύο βδομάδες συνεχόμενες, έτσι για να είμαι ήρεμη και χαλαρή... Ο φόβος πάντα εκεί, με συντροφεύει αλλά δεν με νοιάζει.. θα υποβληθώ πάλι σε αυτή τη διαδικασία γιατί το θέλω πραγματικά..

Εσείς κοριτσάκια μου σαφώς ανήκετε στην πιο light κατηγορία αλλά όλες τραβάμε τα ζόρια μας... κι εμένα μου περνάει από το μυαλό η σκέψη "είμαι άξια να γίνω μάνα"; νομίζω λογικό είναι...

Αλλά θα γίνω.. γιατί το θέλω πραγματικά όσο τίποτε άλλο!

Πολύ καλημέρα σας λοιπόν!

Καλημερα και απο μενα!!!!!!!

Ειναι λογικο να φοβασαι αλλα εισαι δυνατο κοριτσακι και σιγουρα θα τα καταφερεις!!!!!!!!

Και εμενα ο συζυγος ειναι σπιτογατος οσο δε παει...

Μονο στο κωλοχωρι του θελει να πηγαινει αλλα και εκει κλεινετε μεσα στο σπιτι της μανας του και κολλαει στον υπολογιστη... ΑΠΟΡΩ ΤΙ ΛΥΣΣΑΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ!!!!!!!!!! Μιλαμε για ομηρικους καυγαδες κανουμε για να μη τραβολογαει και μενα μαζι του...

Το καλο ειναι πως εμενα με αφηνει να παω οπου θελω, οποτε θελω και για οσο θελω!!!!!!!!

Εμεις διαβαζουμε Γλωσσα, το τελευταιο μας μαθημα την Τριτη και το απογευμα θα παμε καμια πλατεια με μια φιλη...

Κανει πολυ ζεστη σημερα και πραγματικα τι δε θα εδινα να παω για μπανιο...

Αλλα ο γιατρος δε με αφηνει, θα σας τα εξηγησω απο κοντα, οποτε εχω να μπω στη θαλασσα κατι χρονια... Ο μικρος παει με τη γιαγια και τον παππου ολα αυτα τα χρονια...

Τωρα πρεπει να παω σουπερ μαρκετ και βαριεεεεεεεεεεεεεεεμαι!!!!!!!!!

Και ζεσταιιιιιιιιιιιιιιιιινομαι!!!!!!!!!!

Μαλλον θα παω με το μηχανακι, απλα δε θα μπορω να ψωνισω πολλα... Καλυτερα γιατι απο λεφτα δεν παμε και πολυ καλα αυτο τον καιρο.. Κανω αιματητρες οικονομιες για την σπερματεγχυση τον επομενο μηνα...

Αυτα προς το παρον και θα μπω και αργοτερα να μαθω νεα σας...

Σας φιλω!!!!!!!!:P:p:p:p:p


1DqRp3.png

vA8fp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κοριτσάκια....

Mαργαρίτα μου, έδώ γίνονται μάνες αυτές που κακοποιούν τα παιδιά τους, ή τα πετάνε στα σκουπίδια..και δεν θα γίνεις εσύ που παλεύεις και το θέλεις τόσο πολύ; να μην ακούω τέτοια...

Κι εσύ Βίλλυ μου, είναι λογικό να φοβάσαι...φαντάζομαι ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, όμως ακριβώς επειδή είναι αυτοάνοσο, ξέρεις πολύ καλά πως επηρεάζεται από την ψυχολογική κατάσταση..συνέχισε με πείσμα, θέληση και θετική σκέψη και όλα θα πάνε καλά...ειδικά τώρα που εμφανίστηκαν τα αυγουλάκια, ποιος σε πιάνει;

Εγώ εχθές πήγα στην γιορτή λήξης της Α' Δημοτικού...ήταν μια απίστευτη παράσταση, με θέμα την ιστορία του κινηματογράφου, από την πρώτη εμφάνιση του Σαρλώ, μέχρι σήμερα...Το κλάμα που έριξα; Πάλι ρεζίλι έγινα....

Η αλήθεια είναι ότι αυτές τις ημέρες αισθάνομαι περίεργα και αντιφατικά....χαρά για την ημέρα που γέννησα το αντράκι μου, αλλά ταυτόχρονα και μια μεγάλη θλίψη, γιατί αλλιώς φανταζόμουν τα πράγματα λίγους μήνες πριν...τώρα θα ήμουν στην 38η εβδομάδα και επειδή θα ήταν καισαρική ξανά και λόγω των προβλημάτων που έχω με την πίεση, θα γεννούσα λίγο νωρίτερα, οπότε υπολόγιζα ότι μέχρι τα γενέθλια του Μιχάλη, θα είχα και τον αδελφούλη του...συγχρονισμός ε; Τέλος πάντων, νομίζω ότι είναι μέρα γκρίνιας σήμερα... Τα καλύτερα έπονται, τι να πω;

Σας φιλώ όλες μαζί και μία μία, να έχετε μια όμορφη μέρα...


1484168ifaey5elah.gif

lQeqp2.png?FAE7bvRd

Δημοσιεύτηκαν
Καλημέρα κοριτσάκια....

Mαργαρίτα μου, έδώ γίνονται μάνες αυτές που κακοποιούν τα παιδιά τους, ή τα πετάνε στα σκουπίδια..και δεν θα γίνεις εσύ που παλεύεις και το θέλεις τόσο πολύ; να μην ακούω τέτοια...

Κι εσύ Βίλλυ μου, είναι λογικό να φοβάσαι...φαντάζομαι ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, όμως ακριβώς επειδή είναι αυτοάνοσο, ξέρεις πολύ καλά πως επηρεάζεται από την ψυχολογική κατάσταση..συνέχισε με πείσμα, θέληση και θετική σκέψη και όλα θα πάνε καλά...ειδικά τώρα που εμφανίστηκαν τα αυγουλάκια, ποιος σε πιάνει;

Εγώ εχθές πήγα στην γιορτή λήξης της Α' Δημοτικού...ήταν μια απίστευτη παράσταση, με θέμα την ιστορία του κινηματογράφου, από την πρώτη εμφάνιση του Σαρλώ, μέχρι σήμερα...Το κλάμα που έριξα; Πάλι ρεζίλι έγινα....

Η αλήθεια είναι ότι αυτές τις ημέρες αισθάνομαι περίεργα και αντιφατικά....χαρά για την ημέρα που γέννησα το αντράκι μου, αλλά ταυτόχρονα και μια μεγάλη θλίψη, γιατί αλλιώς φανταζόμουν τα πράγματα λίγους μήνες πριν...τώρα θα ήμουν στην 38η εβδομάδα και επειδή θα ήταν καισαρική ξανά και λόγω των προβλημάτων που έχω με την πίεση, θα γεννούσα λίγο νωρίτερα, οπότε υπολόγιζα ότι μέχρι τα γενέθλια του Μιχάλη, θα είχα και τον αδελφούλη του...συγχρονισμός ε; Τέλος πάντων, νομίζω ότι είναι μέρα γκρίνιας σήμερα... Τα καλύτερα έπονται, τι να πω;

Σας φιλώ όλες μαζί και μία μία, να έχετε μια όμορφη μέρα...[/quote

Γλυκια μου Ντολη, να μην εισαι θλιμμενη κοριτσακι μου..

Να εισαι χαρουμενη για την ημερα που γεννηθηκε το αγγελουδι σου και να μην κοιτας πισω..

Ποτέ δε θα ξεχασεις το άλλο σου αγγελουδι μα αυτο τωρα το φυλλαει ο Θεος και εσυ πρεπει να φροντισεις το παληκαρακι σου, που ειναι κοντα σου και σε εχει αναγκη...

θα ερθει η ωρα που θα χαμογελας παλι χωρις αγκαθι μεσα στη ψυχουλα σου..

Τη μερα που θα μαθεις πως εισαι εγκυος παλι...

Ποτέ δε θα ξεχασεις αλλα ο πονος θα γλυκαινει οσο περναει ο καιρος....

Οσο για τις γιορτες του δημοτικου, της πρωτης και της εκτης ειναι οι πιο συναρπαστικες και συγκινισιακες και το κλαμα επιβαλεται...

Να σου ζησει κοριτσαρα μου και να τον δεις οπως ποθεις, μεσα απο την ψυχη μου..

Φιλακια:P:p:p


1DqRp3.png

vA8fp3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπερα κι απο μενα,προφανως μεταφερθηκατε εδω απο το αρχικο παρεντς και δεν ξερω αν μπορω να μπω και εγωσ στο παρεακι σας.Εκλεισα κι εγω προσφατα τα 35 και μετα απο αναγκαστικη διακοπη κυησης,λογω προβληματος υγειας και μια παλλινδρομη,προσπαθω για το 2ο απεγνωσμενα.

Προσφατα εκανα υστεροσκοπηση,οπου ημουν γεματη συμφυσεις ο γιατρος ειπε πως τωρα ειμαι ΟΚ.

Συγκινηθηκα αφανταστα με τα οσα γραψατε ολες σας κι ευχομαι συντομα να τα καταφερουμε ολες μας,ειτε ειναι το πρωτο παιδακι ειτε το δευτερο και παει λεγοντας.

Νομιζω πως αξιζει να γινουμε μανουλες,εχουμε ταλαιπωρηθει και προσπαθησει τοσο πολυ,αν κρινω απο τις ιστοριες σας.Και να ειστε σιγουρες πως οταν τα μωρακια μας αποφασισουν να φωλιασουν μεσα μας και να μεινουν τοτε θα ειναι απο τα πιο ευτυχισμενα μωρα που θα εχουν γεννηθει,γιατι θα εχουμε τοσο πολυ αγαπη να τους δωσουμε.

Αυτα προς το παρον,συγγνωμη αν σας κουρασα κι αν για καποιο λογο ειμαι εκτος θεματος πειτε μου να το ξερω.Να εχετε ενα ομορφο Σ/Κ.


OPYIp3.png

vez3p2.png

Δημοσιεύτηκαν

Γειά σας κοριτσάκια μου!!!!!!!!!!

Ντόλη και Βίλλυ, σας ευχαριστώ για τα λόγια σας, μου γλυκαίνουν την καρδιά μου!!!!!!!!!!

Ντόλη σίγουρα τα καλύτερα έπονται...... Ελπίζω και σύντομα.....

Δομνίνα, πόσες εξωσωματικές έχεις κάνει?

Μanoutita, καλωσήρθες!!!!!!!!!!!!!!!

Κορίτσια, τι λέτε, να κάνω κάνα τεστάκι φαρμακείου ή να περιμένω????


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...