Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

      • Ευχή 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ αν δεν γεμίζει το πλυντηριο βαζω κ τίποτα δικά μου που ομως δεν είναι πολύ λερωμένα π.χ. πιτζαμες, πετσετες προσωπου.

Βρε κορίτσια, η δικια μου νευριαζει ευκολα αμα δεν γινεται το δικό της.Προσπαθώ να της αποσπώ την προσοχή σε κατι αλλο αλλά δεν πετυχαινει παντα. Και απεχθανομαι τις τσιρίδες!


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 620
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Posted Images

Δημοσιεύτηκαν

Βρε κορίτσια, η δικια μου νευριαζει ευκολα αμα δεν γινεται το δικό της.Προσπαθώ να της αποσπώ την προσοχή σε κατι αλλο αλλά δεν πετυχαινει παντα. Και απεχθανομαι τις τσιρίδες!

να προσπαθείς να μην της λες σε πολλά όχι και μη, μόνο σε αναγκαία και να επιμένεις σε αυτά κι ας νευριάζει.

Οι τσιρίδες φαντάζομαι δεν είναι για πολλή ώρα. Για δοκίμασε κανά 2 φορές να τσιρίξεις και συ μαζί της (απαλά). Θα ξαφνιαστεί.


7nKAp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Το χω κάνει και μετά χασκογελάει!

Πλέον λέει μόνη της απαπα παπα και κουνάει το δάχτυλο όπως κάνω εγώ όταν ξέρει ότι κάτι είναι κακό αλλά... το κάνει :)

Πήρα από την βιβλιοθήκη σήμερα ένα βιβλίο "Η συναισθηματική νοημοσυνη των παιδιών". Πιστεύω είναι καλό βιβλίο άν κρίνω από το πρώτο τεύχος "Συναισθηματική νοημοσύνη" το οποίο έχω διαβάσει και έχω βοηθηθεί πάρα πολύ.


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!

Δημοσιεύτηκαν
Το χω κάνει και μετά χασκογελάει!

Πλέον λέει μόνη της απαπα παπα και κουνάει το δάχτυλο όπως κάνω εγώ όταν ξέρει ότι κάτι είναι κακό αλλά... το κάνει :)

Πήρα από την βιβλιοθήκη σήμερα ένα βιβλίο "Η συναισθηματική νοημοσυνη των παιδιών". Πιστεύω είναι καλό βιβλίο άν κρίνω από το πρώτο τεύχος "Συναισθηματική νοημοσύνη" το οποίο έχω διαβάσει και έχω βοηθηθεί πάρα πολύ.

το ίδιο κάνει και η δικιά μου. Έτσι και πλησιάσει κάπου που απαγορεύεται κάθεται και δεν πειράζει αλλά μπορεί απλά να ακουμπήσει και να φύγει! Ετσι απλά για να το κάνει. Διάβασα ότι σε αυτήν την ηλικία απλά τα νήπια δεν μπορούν να συγκρατηθούν και να μη το κάνουν!!!! :lol:

Επίσης, όταν πάει να ακουμπήσει κάπου που δε θέλω οπωσδήποτε και πάω κοντά της μου κάνει το χέρι 'ντα ντα'! Που το έμαθε δε μπορώ να καταλάβω!!!!! Πάντως έχουν φοβερή πλάκα!!!!

Τι εκδόσεις είναι το βιβλίο Μελίτα;


7nKAp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Καλά με το ντα ντά και η δικιά μου έχει κολλήσει. Από όταν ήταν 6 μηνών όταν πήγα στο χωριό η έξυπνη θεια μου της λεει 'τι θα κάνουμε τη γάτα, ντα ντα" κι από τότε δε ξερω πως της έμεινε χωρίς εγώ φυσικά να το έχω πει ποτέ και έχει εδώ και πολλούς μήνες που μου λέει ντα ντα ειδικά όταν κάνω πως χτυπάω κάτι π.χ. να φύγει καμμια μύγα ή το τηλεκοντρόλ για να δουλέψει... Και τώρα όταν την ρωτάω "τι θα σε κάνω όταν σε πιάσω" ντα ντα απαντά φωναχτά. Βλέπω να χτύπάει τα άλλα παιδάκια στον παιδικό και να τρέχω.

Το βιβλίο είναι εκδόσεις ελληνικά γράμματα και συγγραφές John Gottman.


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Οι τσιρίδες φαντάζομαι δεν είναι για πολλή ώρα. Για δοκίμασε κανά 2 φορές να τσιρίξεις και συ μαζί της (απαλά). Θα ξαφνιαστεί.

Άσε, το δοκίμασα εγώ στην δικιά μου και νευρίασε ακόμα περισσότερο και με χτύπησε...:(

Δημοσιεύτηκαν

κοριτσια τι κανετε;πηγαμε σημερα παιδιατρο για εμβολιο και ειχα και εγω θεμα με τσιριδες οποτε ρωταω τη γιατρο γιατι το κανει αυτο και τι μου λεει;"λογικο δεν ειναι;εσκασαν 4 δοντια μεσα σε μια βδομαδα εκτος του οτι ειναι και πολυ ζωηρος!!!"

τι να πω;;;;;;;;;;;;μας ειχε βγαλει τη πιστη και ουτε μια στιγμη δεν σκεφτηκα να του δωσω ντεπον!!!!τον ειχε δει την προηγουμενη βδομαδα που ηταν αρρωστος και ειχε μονο 2

Δημοσιεύτηκαν
Άσε, το δοκίμασα εγώ στην δικιά μου και νευρίασε ακόμα περισσότερο και με χτύπησε...:(

τι λες βρε κορίτσι μου; Μπορεί να έτυχε! Εγώ στη δικιά μου όταν την παίρνω αγκαλιά και τύχει να τσιρίξει μέσα στο αυτί μου, τσιρίζω και γω λίγο ταυτόχρονα μαζί της, γελάει και σταματάει.


7nKAp2.png
Δημοσιεύτηκαν

ερώτηση προς θηλάζουσες: πόσες φορές θηλάζετε; εγώ πρωί, απόγευμα, βράδυ και μεταμεσονύχτια.

ερώτηση με περπατητές: το μωρό σας πριν να περπατήσει ποια ήταν η συμπεριφορά του; Και από την πρώτη φορά που περπάτησε μόνο του τώρα πέφτει ή όχι; Μπουσουλάει ταυτόχρονα ή αντέχει να είναι συνεχεια όρθιο; Βγαίνετε και έξω ή με το καρότσι; Σας ζάλισα; :lol:


7nKAp2.png
Δημοσιεύτηκαν
ερώτηση προς θηλάζουσες: πόσες φορές θηλάζετε; εγώ πρωί, απόγευμα, βράδυ και μεταμεσονύχτια.

ερώτηση με περπατητές: το μωρό σας πριν να περπατήσει ποια ήταν η συμπεριφορά του; Και από την πρώτη φορά που περπάτησε μόνο του τώρα πέφτει ή όχι; Μπουσουλάει ταυτόχρονα ή αντέχει να είναι συνεχεια όρθιο; Βγαίνετε και έξω ή με το καρότσι; Σας ζάλισα; :lol:

πωπω ζαλαδαααα:lol::lol::lol::lol::lol:

στην πρωτη ερωτηση απεχω καθως σταματησα το θηλασμο στον εβδομο μηνα...

για τη δευτερη εχω πολλαααα να πω!!!!

ως προς τη συμπεριφορα πριν περπατησει ενα εχω να πω: ΜΕ ΕΙΧΕ ΤΡΕΛΑΝΕΙ!!! Πολυ ανησυχια!!! ολο κατι της εφταιγε και δεν ηξερε τι!!! (ε να που μαθαμε τελικα τι ηθελε:lol::lol::lol:)

απο την πρωτη φορα που περπατησε (δηλαδη εδω και ενα μηνα περιπου) πεφτει αν κανει καμια πολυ αποτομη κινηση, ή αν τρεξει πολυ γρηγορα..και εννοειται οτι ποτε δεν κοιταει τι εχει στο πατωμα και ολο καποιο παιχνιδι της παταει και σαβουριαζεται..:tongue::tongue: αλλα γενικα θα ελεγα οτι περπαταει πολυ καλα πια..

στην αρχη μπουσουλοπερπατουσε...πιο πολυ μπουσουλημα λιγοτερο περπατημα γιατι ετσι πηγαινε πιο γρηγορα εκει που ηθελε..τωρα πια σταματησε τελειως να μπουσουλαει..οταν ειναι καθιστη σηκωνεται και παει περπατωντας..

εξω τη βγαζω με το καροτσι κυριως..στις κουνιες την βγαζω και περπαταει. σε σουπερμαρκετ κτλ εννοειται πως δεν κανω τη βλακεια να την αφησω γιατι παει το μαγαζι!!

γενικα οπου νοιωθω ασφαλεια την αφηνω να περπαταει..αλλα να ξερεις οτι απο τωρα μπορουν να σου φυγουν...το χερι μου δεν το θελει με τιποτα (ανεξαρτητοποιηθηκε η κυρια!!!)

αυταααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα!!!!!!


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
ερώτηση προς θηλάζουσες: πόσες φορές θηλάζετε; εγώ πρωί, απόγευμα, βράδυ και μεταμεσονύχτια.

ερώτηση με περπατητές: το μωρό σας πριν να περπατήσει ποια ήταν η συμπεριφορά του; Και από την πρώτη φορά που περπάτησε μόνο του τώρα πέφτει ή όχι; Μπουσουλάει ταυτόχρονα ή αντέχει να είναι συνεχεια όρθιο; Βγαίνετε και έξω ή με το καρότσι; Σας ζάλισα; :lol:

OIKAT δεν έχω μετρήσει πόσες φορές αλλά πολλές. Καταρχήν, μετά το μπάνιο πριν κοιμηθεί είναι ο μεγάλος θηλασμός κανα μισάωρο, μετά τουλάχιστον 1 με 2 φορές την νύχτα, κατά τις 7 το πρωί, αργότερα κατά τις 12 με 1 το μεσημέρι για να κοιμηθεί, εάν δεν κοιμηθεί ξανά μετά το μεσημεριανό για να κοιμηθεί, το απόγευμα όχι και τόσο μόνο εάν το ζητήσει η ίδια, καμμια φορά. Φυσικά, πολλές φορές ζητάει γάλα, άλλες φορές τη βάζω στο στήθος πίνει μια γουλιά και μετά πάει να παίξει με τα παιχνίδια. Το κάνει συνήθως όταν την έχω μέσα στο πάρκο για να την βγάλω!! Επίσης, όταν δεν τρώει αρκετά είτε φρουτόκρεμα, είτε μεσημεριανό συμπληρώνω με θηλασμό.

Περισσότερο θηλάζει το πρωί και δεν έχει όρεξη για στέρεες. Κάτι που με προβληματίζει αφού στις 5 φεβρ. αρχίζω κι εγώ δουλειά κ αναγκαστικά θα πρέπει να προσαρμοστεί. Εσείς τι κάνετε τελικά το πρωί με το φαγητό της και το γάλα τώρα που δουλευεις?

Όσον αφορά το περπάτημα, πριν περπατήσει ήθελε συνέχεια κάτω να την πιάνω να γυρίζει, μετά πολύ αργά ξεκίνησε να κάνει επιφυλακτικά βηματα μόνη της, τώρα άλλες φορές αναζητά το χέρι μου και άλλες φορές θέλει να την αφήνω τελείως μόνη να περπατήσει. Δεν έχει ισορροπία ακόμη, πέφτει συχνά και πάει σαν μεθυσμένη, πότε πλάγια, πότε ζιγκ ζαγκ!!! Βιάζεται κιόλας. Όποτε θυμάται μπουσουλάει, αλλά από τότε που έμαθε να σηκώνεται μόνη της από καθιστή θέση χωρίς στήριγμα, είναι λιγότερο το μπουσούλημα.

Έξω άν και θέλει να περπατάει,δεν την αφήνω συχνά. Ελάχιστες φορές την έχω βάλει να περπατήσει και πάντα την κρατάω από το χέρι.

Αυτά κι από μένα.


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!

Δημοσιεύτηκαν

Εμείς κορίτσια θηλάζουμε το απόγευμα περισσότερο όταν γυρνάω από την δουλειά, λίγο το βράδυ(πρωί και βράδυ της δίνω και ξένο). Γενικά πάντως όταν με βλέπει ...θέλει να θηλάζει...Η μικρή μου πλέον δεν της αρέσει να τρώει φρουτόκρεμα ,προτιμάει να τρώει την μπανάνα ελαφρώς λιωμένη αλλά όχι πολτοποιημένη.

Όσο αφορά το περπάτημα στην αρχή ήθελε να πιάνεται από τα έπιπλα ή να την πιάνουμε από το χεράκι και να περπατάει, τώρα περπατάει μόνη της και αν φοβηθεί κάθετε κάτω και μπουσουλάει.

Εσείς κορίτσια τα έχετε βαφτίσει τα παιδάκια σας; και αν ναι πόσο μηνών;

Δημοσιεύτηκαν
Εμείς κορίτσια θηλάζουμε το απόγευμα περισσότερο όταν γυρνάω από την δουλειά, λίγο το βράδυ(πρωί και βράδυ της δίνω και ξένο). Γενικά πάντως όταν με βλέπει ...θέλει να θηλάζει...Η μικρή μου πλέον δεν της αρέσει να τρώει φρουτόκρεμα ,προτιμάει να τρώει την μπανάνα ελαφρώς λιωμένη αλλά όχι πολτοποιημένη.

Όσο αφορά το περπάτημα στην αρχή ήθελε να πιάνεται από τα έπιπλα ή να την πιάνουμε από το χεράκι και να περπατάει, τώρα περπατάει μόνη της και αν φοβηθεί κάθετε κάτω και μπουσουλάει.

Εσείς κορίτσια τα έχετε βαφτίσει τα παιδάκια σας; και αν ναι πόσο μηνών;

Γεια σου lidaad..καλωσηρθες στην παρεα μας (πρωτη φορα δεν γραφεις??)

εμεις βαφτισαμε το μελινακι οταν ηταν 8 μηνων.. για να προλαβουμε το χειμωνα..αν και το μετανοιωσα γιατι εκεινη τη μερα ηταν η μερα του σεπτεμβρη με τον καυσωνα και ΛΙΩΣΑΜΕ απο τη ζεστη...κατα τα αλλα ευτυχως ολα ηταν πολυ ομορφα..

εσυ για ποτε το σκεφτεσαι??

Δημοσιεύτηκαν

αα!!Και ποτε γεννησες??και τι εχεις??αγορακι ή κοριτσακι??? και τι ονομα θα του/της δωσετε?? (πωπω σε επρηξα στις ερωτησεις!!!:rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:)

βαλε ενα τικερακι καλεεεεεε!!!


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...