Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
βρε sam ειναι προς την αιγαιου η προς τα κατω δεν μπορω να θυμηθω θα σκασω

Στο ύψος της Νομαρχίας μην πω σχεδόν απέναντι πάντως και μέσα στο

internet που έψαξα καλά κρατάει η ιστορία και ο καθένας έχει την δική του

εκδοχή:tongue:

Μία βραδυνή φωτογραφία του σπιτιού προσδίδει άλλο μυστήριο

%CE%A3%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%89%CE%BC...jpg


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 3k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Μου θυμίζει λίγο τις ιστορίες που λέγαμε στην εφηβεία χθες βράδυ

θυμηθήκαμε μερικές με τον σύζυγο και γελούσαμε (πως είναι δυνατόν

διαφορετικές ηλικίες διαφορετικές παρέες και ξέραμε τους ίδιους μύθους)

πχ ένας ταξιτζής μετέφερε μία ηλικιωμένη στην Άνω Πόλη και κουβαλούσε

μαζί της δύο πολύ βαριές βαλίτσες όταν φτάσανε την βοήθησε με τις

αποσκευές και την ρώτησε τι κουβαλάει και είναι ασήκωτες..

Τότε η γιαγιά της άνοιξε και η μία περιείχε άμμο και η άλλη αίμα

και γυρνάει και του λέει αύριο η Θεσσαλονίκη θα γίνει έτσι και την επόμενη

μέρα έγινε ο μεγάλος σεισμός της Θεσσαλονίκης.

ή

ένας νεαρός συνάντησε μία κοπέλα βγήκαν διασκεδάσανε κι επειδή κρύωνε

της έδωσε το σακάκι του την συνόδεψε σπίτι της αλλά ξέχασε να πάρει το

σακάκι του.

Την επόμενη μέρα που πήγε να το πάρει του άνοιξε μία ηλικιωμένη την

πόρτα που τον βεβαίωσε ότι καμία κοπέλα δεν έμενε εκεί ο νεαρός επέμενε

και τον έβαλε μέσα στο σπίτι για να του αποδείξει ότι μάλλον μπερδεύτηκε.

Εκεί ο νεαρός είδε την φώτο μίας κοπέλας και επέμενε ότι ήταν εκείνη

που είχε συναντήσει το προηγούμενο βράδυ η γυναίκα του εξήγησε ότι

αυτό δεν ήταν δυνατόν γιατί η κόρη της είχε πεθάνει.

Πήγαν μαζί στο νεκροταφείο κι εκεί πάνω στο μνήμα της κοπέλας υπήρχε

το σακάκι του...του νεαρού.

Υ.Σ κυκλοφορούσε και η παραλλαγή με τον αναπτήρα:tongue:

Δημοσιεύτηκαν

Sam αυτή η ιστορία με το μπουφάν ναι υπάρχει με πολλές παραλλαγές, σε πολλά μέρη της ελλάδας.

Κοίτα κάποια πράγματα είναι εντελώς για γέλια, άλλα όμως παραμένουν μυστήριο.

Αυτο που έλεγες κουφετάκι για το γιατρικό της θείτσας, εμείς έχουμε τόσα σκευάσματα, έχει προχωρήσει η επιστήμη, οι άνθρωποι όμως εκείνα τα χρόνια έπρεπε να βρουν διάφορα γιατρικά για να προστατευτούν.

Το ίδιο συμβαίνει με τις λαικές δοξασίες, παλιά λέγαν ιστορίες, έστω για φαντάσματα και νεράιδες και καταχανάδες κτλ κτλ, τώρα έχουμε τηλεόραση γι'αυτό δεν ασχολούμαστε.


Eπιτρέπεται να πέσεις... Επιβάλλεται να σηκωθείς....

as1cCu8sM3D1210MTA1NDU2amR8MDA3MzA1ZHxNeSBzb3Vzb3VuaSBpcw.gif

Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

εχει στο ντερνετι ατελιωτες σελιδες με αστικους θρυλους θελετε να γραφουμε και τετοια?sam ειναι καπως ε?εχουμε ολοι τις ιδιες πληροφοριες πανω κατω πω!πω!και αυτο απο μονο του ειναι ανατριχιαστικο μπουυυυυυυααααααα!!!!

Επεξεργάστηκαν by koufetaki

921477wc2fyvv2y2.gif


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

koufetaki δεν έχω πρόβλημα στο τι θα γράφετε(παρότι μία προτίμηση στα

μυστήρια την έχω) αναφέρθηκα στους αστικούς θρύλους

παίρνοντας έναυσμα από το στοιχειωμένο σπίτι που εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία.

Όντως είναι <<κάπως>>να έχεις ακούσει τα ίδια πράγματα αλλά πιστεύω

ότι είναι θέμα ηλικίας κιόλας δεν έχω γνωρίσει άτομα της δικής μου γενιάς

τουλάχιστον που δεν είχαν στην εφηβεία τους και λίγο παραπάνω μία

συζήτηση περί μύθων στοιχειών κάλεσμα πνευμάτων ή τελετές του στυλ

το κερί μπροστά στον καθρέφτη στις 12 η ώρα το βράδυ κλπκλπ:P

Δημοσιεύτηκαν

Κατερίνα πολυ καλο το βιντεάκι για τη Θεσσαλονίκη! Πολλά τεκτονικά σύμβολα στα καπάκια...η Λιάνα τα έμαθε πρόσφατα από τον Νταν Μπράουν!;)

Το σπίτι πολύ επιβλητικό ρε παιδιά. Είχε πολύ χώρο ο τύπος για να το μετατρέψει σε λαβύρινθο.

Σχετικά με τις περίεργες αλοιφές που φτιάχνουν κάποιες γιαγιάδες, είχα κι εγώ τέτοια εμπειρία. Καλός μου φίλος, ενώ ήταν πάνω στη μηχανή του, πηρε φωτιά και έπαθε σοβαρά εγκαυματα σε ολο το δεξί του πόδι. Η γιαγιά του έφτιαξε μια αλοιφή και έβαζε, και μέσα σε λίγους μήνες, δεν υπήρχε ούτε ένα σημαδι... Μου τη δάνεισε κι εμένα όταν έκαψα το πόδι μου στην εξάτμιση, και μετά από ένα μήνα, δεν υπήρχε τίποτα! Και ξέρετε τι είναι σημάδι από έγκαυμα... Τελικά η γιαγιά πέθανε και δεν ξέρω αν έμαθε κανείς να φτιάχνει αυτή την αλοιφή, πάντως μου είχε πει ότι βασικό συστατικό ήταν το κερί...

Σε νεράιδες και λοιπούς θρύλους δεν πιστεύω. Θεωρώ όμως φυσιολογικό να βγήκαν αυτές οι ιστορίες στα χωριά, ειδικά τα βράδια του χειμώνα...

Μια αυγουστιάτικη μέρα ξεκίνησα από Λευκάδα με μηχανή για ορεινή Ναυπακτία. Μας είχαν πει να αποφύγουμε να κάνουμε τη διαδρομή από τη Ναύπακτο κι απάνω νύχτα, πράγμα που δυστυχώς συνέβη. Μετά από αρκετό χάζεμα στη διαδρομή και φαγητό και καφέ στη Ναύπακτο, ξεκινήσαμε μόλις νύχτωνε για χωριό της ορεινής Ναυπακτίας. Τα 65 χιλ. απόσταση μας φάνηκαν λίγα με τη μηχανή...που να ξέραμε... Φως δεν υπήρχε πουθενά, μόνο το φεγγάρι. Σε όλο το δρόμο (2 ολόκληρες ώρες), συναντήσαμε 2 αυτοκίνητα! Στα χωριά που περνούσαμε δεν υπήρχε ούτε γάτα έξω, και μιλάμε για καλοκαίρι! Και το αποκορύφωμα ήταν όταν ανεβαίνοντας το βουνό, βρήκαμε ομίχλη!!! Είχα φάει τέτοια τρομάρα, που απορούσα πως ζούσαν ανθρωποι εκεί τον χειμώνα! Οχι νεράιδες, ότι θέλεις έβλεπα εγώ εκείνο το βράδυ...και φυσικά όταν είσαι με μηχανή, βιώνεις πολύ έντονα τον δρόμο...δεν είσαι κλεισμένος στο αυτοκινητάκι σου!!!

Δείτε το παρακάτω βιντεάκι, έχει και αγαπημένη μουσική υπόκρουση!!!;)

i-NheDXOi8c


age.png age.png

Δημοσιεύτηκαν

Τάρα μου , ακόμα δεν έχω διαβάσω το Lost Symbol, κρύβε λόγια!!!! Πάντως σε συγχαίρω για αυτό το τόπικ! Εχω το βιβλίο Μυστική Ελλάδα και διάφορους τόμους των ανεξήγητων γιατί με εξιτάρει πολύ αυτό το αντικείμενο. Στο Μυστική Ελλάδα γράφει και για την Σπηλιά του Νταβέλη, και για τα περίεργα σπίτια ακόμα και για τον Παίσιο ανάμεσα σε άλλα.

Sam, το θυμάμαι και εγώ αυτό το κόλπο με το κερί μπροστά στον καθρέφτη στις 12 τα μεσάνυχτα. Οταν πηγαίναμε στο σχολείο ήταν ευρέως διαδεδομένο "πείραμα" και αρκούντως ανατριχιαστικό. Ενας πολύ καλός μου φίλος το είχε κάνει και μου είχε πει να μην το κάνω αν φοβάμαι πολύ γιατί είδε διάφορα. Τί να πώ?

Δημοσιεύτηκαν
Τάρα μου , ακόμα δεν έχω διαβάσω το Lost Symbol, κρύβε λόγια!!!! Πάντως σε συγχαίρω για αυτό το τόπικ! Εχω το βιβλίο Μυστική Ελλάδα και διάφορους τόμους των ανεξήγητων γιατί με εξιτάρει πολύ αυτό το αντικείμενο. Στο Μυστική Ελλάδα γράφει και για την Σπηλιά του Νταβέλη, και για τα περίεργα σπίτια ακόμα και για τον Παίσιο ανάμεσα σε άλλα.

Sam, το θυμάμαι και εγώ αυτό το κόλπο με το κερί μπροστά στον καθρέφτη στις 12 τα μεσάνυχτα. Οταν πηγαίναμε στο σχολείο ήταν ευρέως διαδεδομένο "πείραμα" και αρκούντως ανατριχιαστικό. Ενας πολύ καλός μου φίλος το είχε κάνει και μου είχε πει να μην το κάνω αν φοβάμαι πολύ γιατί είδε διάφορα. Τί να πώ?

liana μου οι πληροφοριες που σας γραφω ειναι απο το βιβλιο που εχεις κι εσυ γραφει μεσα τρομερα πραγματα για τον παϊσιο και για ραδιεζευξεις και πολλα πολλα που ειναι ενδιαφεροντα. οσο για το κερι το ειχα κανει και δεν εγινε τπτ ή το να παρουμε τηλ. στο 666-666 καλα κρασα ριχναμε πολυ γιελιο τι χαζα που ημασταν μωρε και ο φοβος, φοβος.


921477wc2fyvv2y2.gif

Δημοσιεύτηκαν

Εμείς μια άλλη βλακεία που κάναμε στο σχολείο, ήταν που πιέζαμε συγκεκριμένα σημεία στο λαιμό και λιποθυμούσαμε! Το ξέρατε?:confused:

Οσο για τελετές μαγείας κλπ, δυστυχώς τα έζησα από πολύ κοντά με πολύ φίλους μου και ξέρω πολύ καλά τι μπορεί να συμβεί σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Είμαι πολύ ευγνώμων και θεωρώ ότι εχω άγγελο που γλύτωσα...

Είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά στην εφηβεία, και κάποιοι μπλέκουν πολύ άσχημα.


age.png age.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Ε καλά, ο Παϊσιος, ο Ιάκωβος και ο Πορφύριος, ήταν άγιοι εν ζωή, τι να λέμε τώρα! Αυτοί δεν ανήκουν στη σφαίρα των μυστηρίων!


age.png age.png

Δημοσιεύτηκαν
Εμείς μια άλλη βλακεία που κάναμε στο σχολείο, ήταν που πιέζαμε συγκεκριμένα σημεία στο λαιμό και λιποθυμούσαμε! Το ξέρατε?:confused:

Οσο για τελετές μαγείας κλπ, δυστυχώς τα έζησα από πολύ κοντά με πολύ φίλους μου και ξέρω πολύ καλά τι μπορεί να συμβεί σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Είμαι πολύ ευγνώμων και θεωρώ ότι εχω άγγελο που γλύτωσα...

Είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά στην εφηβεία, και κάποιοι μπλέκουν πολύ άσχημα.

εχεις δικιο νομιζω οτι λιγο πολυ ολοι εχουμε περασει απο τετοιες φασεις.καλα κοριτσακι μου αλλη δουλεια δεν ειχατε και πνιγοσασταν?η μικρη μου το ειπε φετος για κατι συμμαθητες που αυτοπνιγονταν και καταληξαμε μερες και ωρες πολλες να μιλαμε γι αυτο μην πεσει στα κεφαλακια μας!ολες τις βλακιες τελικα στην εφηβια τις κανουμε:-(


921477wc2fyvv2y2.gif

Δημοσιεύτηκαν

Αμ δεν τα θυμάμαι και αυτά με τις πνιξιές!!!!! Τί κάναμε τότε ρε παιδιά! Και τί θα κάνουν και τα παιδάκια μας στην εφηβεία.... για το 2012 τί λέτε ρε κορίτσια? πώς την βλέπετε την φάση?

Δημοσιεύτηκαν
......... Και τί θα κάνουν και τα παιδάκια μας στην εφηβεία....

για το 2012 τί λέτε ρε κορίτσια? πώς την βλέπετε την φάση?

We will survive!!!!!

Ρε Τάρα, ο πρώην μου μου το είχε κάνει αυτό στο λαιμό και είχα παραλύσει. Το καλό είναι ότι το έχω στο νού μου και σε περίπτωση που χρειαστεί θα το χρησιμοποιήσω!!!!!!!!!


Eπιτρέπεται να πέσεις... Επιβάλλεται να σηκωθείς....

as1cCu8sM3D1210MTA1NDU2amR8MDA3MzA1ZHxNeSBzb3Vzb3VuaSBpcw.gif

Δημοσιεύτηκαν

Αυτές τις βλακείες τις θυμήθηκα όταν το είδα σε μια ταινία! Δε θυμάμαι ακριβώς τα σημεία στον λαιμό, μόνο στο περίπου. Ξέρει καμιά πώς εξηγείται?

Δεν πιστεύω γενικά τις καταστροφολογίες! Το ίδιο έλεγαν και για το 2000!


age.png age.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...