Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κοριτσάρες μου... τι κάνετε?

Εμείς καλά, αντέχουμε ...

Κάναμε κ την αυχενική κ τώρα συνειδητοποίησα ότι έχω άλλο ένα ζουζούνι μέσα στην κοιλούμπα μου (που παρεπιπτόντως έχει μεγαλώσει πολύ γρηγορότερα από ότι στο πρώτο μου μωράκι κ ας μην έχω πάρει κ κιλό)...

Ολα καλά στην εξέταση, περιμένουμε βέβαια κ την Pap A, αλλά λόγω ότι την Πρωτοχρονιά έγινα 35 μου είπε κ για άμνιο... :( Είπαμε βέβαια ότι περιμένουμε την Pap Α, αλλά μήπως να την κάνω τελικά για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο?

Εσείς τι λέτε?


bunbunsrd20100817_-8_O+kouklos+mou+einai.png

EP8Ip2.png


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 11,8k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • happiness

    1879

  • galat

    1750

  • DimRous

    1091

  • amande

    977

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Posted Images

Δημοσιεύτηκαν

nikolina μου με το καλό!

εγώ ήμουν 36 όταν ήμουν εγκυος στην κορη μου και αφού το παπ-Α ήταν καλό, ο γιατρός μου δεν ζητησε αμνιο, οπως δε θα εκανε και στη γυναικα του, ετσι μου ειπε. λαβε υποψιν σου και τα ποσοστά αποβολής λόγω της επεμβασης και αποφάσισε.

με το καλό να ερθει το μπεμπε και να το παρεις αγκαλίτσα!

και ναι, στη δευτερη εγκυμοσύνη φουσκωνεις πολύ πιο γρήγορα, αλλα μη σε απασχολεί αυτό. :)


dJzIp2.png Fysmp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Νικολινάκι η παπ Α θα στα ξεκαθαρίσει, περιμενε να βγει και βλεπεις...

εγω νομιζω θα εκανα αμνιοκεντηση αν δεν εβγαινε πολυ καλή η παπ Α....δεν ξερω δεν μπορω το ρίσκο.

Αν παλι βγει καλη θα σου πει και ο ντοκ, γιατι απο μονη της η ηλικια δεν ειναι ο μονος λογος... και ειναι και οριακα.... δεν ειναι οτι εισαι 40 κιολας.


eNeap2.pngTSzHp3.png
  • 2 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Που είστε βρε κορίτσια? Τι έγινε? Χαθήκαμε πάλι εντελώς...

Όλες οι μανούλες και όλα τα παιδάκια καλά?

Εμείς καλά, αν κ πάλι με ουρολοίμωξη (νωρίτερα αυτή τη φορά) κ από Δευτέρα (14η εβδομάδα) ceclor των 750 μάλιστα grrrrrrr... Τα 'χω πάρει τόσο πολύ με τον οργανισμό μου... Πως κολλάω τόσο εύκολα γμτ... Η papΑ βγήκε καλή και δε μου συζήτησε καθόλου για αμνιο ή τροφοβλάστη...

Κατά τα άλλα καλά... ο μικρός ταλιμπανεύει και θεριεύει...

Εσείς τι κάνετε?

Σας φιλώωωωωω


bunbunsrd20100817_-8_O+kouklos+mou+einai.png

EP8Ip2.png

  • 3 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

τι κανετε κοριτσάρες, εμεις αναρρώνουμε, ιωθηκαμε οικογενειακώς, ταβλιαστηκαμε στην κυριολεξία, και εγώ και ο συζυγος και ο γιος μου, μόνο η μπουμπου μου τη γλίτωσε, ευτυχώς το κοριτσάκι μου. απαπα και ό,τι νόμιζα πως τις γλιτώσαμε τις ιώσεις φέτος, αμ δε, απλά αργησαν να μας ερθουν.

καλέ πού εξαφανιστήκατε όλες, για πειτε νέα!


dJzIp2.png Fysmp3.png

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κοριτσάκια... Χαθήκατε και θα αρχίσουμε τις απουσίες... ¨αντε...

Περαστικά zouzounel σε όλους σας... Ευτυχώς την γλίτωσε η μικρή σας...

Εμείς καλά... αν εξαιρέσεις την κούραση... (σε αυτή την εγκυμοσύνη τελικά κουράζομαι περισσότερο... τι να πω... )

Κατά τα άλλα περιμένουμε να φτιάξει λίγο ο καιρός... (μα τι βροχή είναι αυτή σήμερα?) για να βγουμε καμιά βολτίτσα... άντε μπας και κανονήσουμε και καμία συνάντηση..... (έχω να βγω ουουουου... ούτε που θυμάμαι από πότε... )

Φιλάκια σε όλες


bunbunsrd20100817_-8_O+kouklos+mou+einai.png

EP8Ip2.png

Δημοσιεύτηκαν

nikolina μου υπομονή, κι εγω στη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν ειχα τις ιδιες αντοχές, λογικό ειναι, εχεις ήδη ένα πιτσιρικι να κυνηγάς, δεν εχεις την πολυτέλεια της ξεκούρασης όπως στην πρώτη εγκυμοσύνη. πωπω τι μου θυμησες τώρα, τις τελευταιες εβδομαδες καθε φορά που εβγαινα από το σπιτι νόμιζα ότι το μωρό θα μου πεσει, αισθανομουν την κοιλιά μου τοσο μεγάλη και βαριά (και δεν ειχα παρει κιλά, μονο 10), δεν αντεχα να περπατάω.

Αχ να σας πω και τον πόνο μου σημερα ο γιος μου δεν ηθελε με τιποτα να παει στον σταθμό, εκλαιγε φωναζε "δεν παω, δεν παω", τον πιάνω κι εγώ και του λεω "ελα αγοράκι μου, ελα να το συζητήσουμε, να μου εξηγήσεις γιατί δεν θελεις να πας, τι σας βαζουν και κανετε και δε σου αρεσει?" και τι γυρίζει και μου λεει? "παπούτσια" :shock::D χαχα ακομα γελάω, πώς του ήρθε δεν ξερω!!!


dJzIp2.png Fysmp3.png
  • 2 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Ναι, σε καθε εγκυμοσύνη 10 κιλά πήρα μόνο και τα ειχα χασει γυρίζοντας από το μαιευτήριο, αλλά μετά με τον θηλασμό ειχα τόοοση πεινα, που τα έπαιρνα ξανά χαχα και τωρα παλεύω να τα χάσω :?

Πραγματικά όμως, δε θυμάμαι να έχω ξανανιώσει τόση πείνα, όση όταν θηλαζα (ειδικά στην κόρη μου), δε ηθελα γλυκά, αλλά φαγητό, μπορούσα να φαω και δυο μερίδες, ποοοολύ πεινα μιλάμε!

Εχθές πήγαμε στο Mall στο carnival kingdom, δεν ελεγε και πολλά, μόνο στα φουσκωτά ευχαριστήθηκαν τα πιτσιρίκια μου. Τσαντίστηκα λίγο γιατί είχα βγάλει 2 εισητήρια για τα παιδιά από το cheapis και τελικά εβγαζαν εισητήρια και οι ενήλικες (για ποιον λόγο δεν καταλαβα, θα έκανα τρενακι ή θα έμπαινα στα φουσκωτά???). Τεσπα το ρίξαμε λίγο εξω εχθές και περασαμε όλη μερα στο Mall.

Εχω βγάλει εισητήρια και για την καρναβαloca, θα παει κανείς?

http://www.cheapis.gr/616308/deals/%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B1loca-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%86


dJzIp2.png Fysmp3.png

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...