iguanna

Εμπειρία από παρωτιδεκτομή

Recommended Posts

Γεια σε όλους.

Ανοίγω αυτό το θέμα γιατί όταν έμαθα ότι χρειάζεται να κάνω παρωτιδεκτομή και έψαξα στο ίντερνετ να βρω πληροφορίες δε βρήκα κάποια εμπειρία ανθρώπου που την έχει κάνει παρά πληροφορίες από ιδιώτες γιατρούς για την εγχείρηση. Θέλησα λοιπόν τώρα που τελείωσα με αυτό να μοιραστώ την εμπειρία μου για να βοηθήσω τους επόμενους που θα ψάχνουν πληροφορίες για αυτή την εγχείρηση.

Η ιστορία έχει ως εξής. Πριν 1,5 χρόνο παρατήρησα κάποιον όγκο σαν λιπωμα πίσω από το αυτί. Το πρώτο πράγμα ήταν να ψάξω στο ίντερνετ στο οποίο έλεγαν κάποιοι ότι μπορεί να είναι πρησμένος ο λεμφαδένας από κρύωμα κι ότι αν δεν πονάει δεν υπάρχει πρόβλημα. Πρώτο σημαντικό μάθημα: δεν ξαναπαίρνω ποτέ συμβουλές από το ίντερνετ. Το άφησα τέλος πάντων χωρίς να ασχοληθώ.

Λόγω του ότι έχω κάνει θυροειδεκτομή (έχω πει την ιστορία μου σε αυτό το φόρουμ) κάνω συχνά υπέρηχο λαιμού. Στον υπέρηχο αυτό η κοπέλα μού βρήκε τον όγκο αυτό και αυστηρά μού είπε ότι πρέπει να το βγάλω γιατί μπορεί τώρα να είναι καλοήθης αλλά με τα χρόνια συνήθως μεταλλάσσονται σε καρκίνο... Τρομαγμένη άρχισα να ψάχνω στο ίντερνετ και βρήκα πληροφορίες για την επέμβαση από ιδιώτες γιατρούς ή από μελέτες κλπ. Η εγχείρηση αυτή δεν είναι καθόλου απλή λόγω του ότι πάνω από την παρωτίδα (η οποία είναι το μεγαλύτερο όργανο που παράγει σάλιο κι έχουμε μία από κάθε πλευρά πίσω από τα αυτιά) περνάει το κεντρικό νεύρο του προσώπου που ελέγχει τις κινήσεις του προσώπου (μάτια, χείλια, πρόσωπο).  Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούν ειδικά κομπιούτερ που τους δείχνουν πού ακριβώς είναι το νεύρο αυτό ώστε να το αποφύγουν κατά τη διάρκεια της εγχείρησης παρ' όλα αυτά παραμένει μια πολύ δύσκολη εγχείρηση για το χειρουργό (παίρνει πάνω από 4 ώρες).

Με τον πανικό μου να μεγαλώνει έκανα βιοψία στην οποία ο όγκος φάνηκε καλοήθης παρ'όλα αυτά όλοι μού είπαν ότι πρέπει να βγει λόγω του ότι αργότερα μπορεί να μεγαλώσει και να δημιουργήσει προβλήματα στο νεύρο του προσώπου και με τα χρόνια να μεταλλαχτεί σε καρκίνο και όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος τόσο δυσκολότερη η εγχείρηση (ο δικός μου ήταν 3-3,5 εκατοστά και ακουμπούσε στο νεύρο).

Έκανα και την αξονική και έχοντας υπέρηχο, βιοψία και αξονική πήγα στον χειρουργό που βρήκα ως πολύ καλό ΩΡΛ χειρουργό που μπορώ να πω σε όποιον ενδιαφέρεται σε πμ. Κανονίσαμε την εγχείρηση σε περίπου 40 μέρες σε δημόσιο νοσοκομείο. Η ψυχολογία μου δεν ήταν και η καλύτερη όσο κι αν μου έλεγαν και διάβαζα ότι οι επιπλοκές είναι πια ελάχιστες ως μηδαμινές.

Έκανα εξετάσεις στο νοσοκομείο την Τετάρτη και την Παρασκευή έκανα την εγχείρηση που πήγε πολύ καλά δόξα τω Θεώ. Άμεσα μόλις με πήγαν στο δωμάτιο έλεγξαν αν μπορώ να κλείσω σφιχτά τα μάτια, να σφυριξω, να φουσκωσω τα μάγουλα, να χαμογελάσω με κλειστό στόμα. Όλα καλά. Είχαν βάλει παροχέτευση λόγω του ότι υπάρχει ο φόβος να δημιουργηθεί αιμάτωμα και έτσι το αίμα έπρεπε να στεγνώσει πλήρως για να τη βγάλω. Η τομή γίνεται κάθετα πίσω από το αυτί κι αναλόγως τη θέση του όγκου και είναι η ίδια που γίνεται σε επέμβαση λίφτινγκ (ότι κάποιος θα περάσει μια τέτοια ταλαιπωρία και κίνδυνο ζωής για τη φιλαρέσκειά του μού φαίνεται αδιανόητο αλλά είναι τελείως άσχετο θέμα).

Μου έφερναν κανονικά φαγητό, μου ζητούσαν συνεχώς να περπατάω και έλεγχαν το αίμα στην παροχέτευση. Πόνο δεν είχα μόνο που ήταν άβολα να έχεις συνεχώς την παροχέτευση (ειδικά στον ύπνο) και μόνο ένιωθα ένα τράβηγμα. Έπαιρνα φάρμακα για το στομάχι και αντιβίωση φυσικά καθώς και παυσίπονα τις πρώτες μέρες. Έμεινα ως την Τρίτη όταν το αίμα είχε σταματήσει και μού είπαν ότι βγαίνω. Δεν ξέρω αν φταίει η άσχημη ψυχολογία μου πάντως ταλαιπωρήθηκα ιδιαίτερα λόγω της έλλειψης ύπνου (κοιμάμαι μόνο πλάγια και τελικά κοιμόμουν σχεδόν καθιστή σε άβολο κρεβάτι με τη μέση μου να έχει γίνει σμπαραλια).

Την Τρίτη μού έβγαλαν την παροχέτευση (είναι κάπως άβολο, μου είπαν ότι κάποιοι ζαλίζονται ή λιποθυμούν αλλά εγώ ήμουν οκ) και πήρα εξιτήριο με οδηγίες να μη βρέξω την πληγή, να τρώω ο,τί θέλω, 5 μέρες αντιβίωση και να πάω να μού βγάλουν τα ράμματα (τύπου στεντ) σε 9 μέρες. Φυσικά να μη σηκώνω βαριά πράγματα. Από δική μου βλακεία κοντεψα να πάθω οίδημα στο χέρι που μού είχαν την πεταλούδα λόγω του ότι δεν κουνούσα το χέρι και είχε φουσκώσει σαν μπαλόνι οπότε κάπως με πονάει και είναι λίγο μουδιασμενο οπότε να έχετε υπόψη σας να κουνάτε το χέρι με την πεταλούδα.

Ως αποτέλεσμα θα έλεγα ότι η επέμβαση αυτή δεν είναι τόσο εύκολη όσο παρουσιάζεται σε φόρουμ ιδιωτικών ιατρών και νοσοκομείων (φεύγεις σε 1-2μερες κλπ). Το πόσο μένει η παροχέτευση εξαρτάται από το μέγεθος του όγκου. Φεύγει όλη η παρωτίδα για να αποτραπεί η πιθανότητα να ξαναβγεί ο όγκος. Υπάρχουν κίνδυνοι αν ο χειρουργός δεν είναι έμπειρος να πειραχτει το νεύρο και για κάμποσο διάστημα να μην μπορούν να κινηθούν τα μάτια και τα χείλη. Υπάρχει κίνδυνος αιματωματος αν το αίμα δε στεγνώσει πλήρως. Υπάρχει πιθανότητα να μουδιάζει το αυτί και να μείνει (σε πολύ μικρό ποσοστό) αυτό το μούδιασμα για πάντα. Υπάρχει μια πιθανότητα όταν τρως να κοκκινίζει το μάγουλο από όπου βγήκε η παρωτίδα λόγω μιας σπάνιας επιπλοκής. Θέλω να πω ότι μεν η ιατρική έχει προχωρήσει κλπ αλλά είναι μια μεγάλη και δύσκολη εγχείρηση που θέλει εξειδικευμένο χειρουργό και μεγάλη προσοχή.

Αυτή ήταν η εμπειρία μου. Αν κάποιος πρόκειται να κάνει την ίδια κι έχει απορίες με χαρά θα τού δώσω πληροφορίες. Θεωρώ σημαντικό να βρίσκονται στο ίντερνετ εμπειρίες ασθενών κι όχι απλοποιημένες πληροφορίες ιδιωτών γιατρών. Να προσθέσω ότι δεν είναι γνωστό γιατί μπορεί να εμφανιστεί ένας τέτοιος όγκος. Είναι τυχαίο όπως βγάζουμε ένα σπυράκι. Οπότε αν έχετε κάτι τέτοιο άμεσα ρωτήστε ένα χειρουργό να σιγουρευτείτε παρά να σας έρθει κεραμίδα όπως έγινε με μένα.

Εύχομαι υγεία και καλό Πάσχα σε όλους.

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Όσα χειρουγρεία έχω κάνει πριν τα κάνω μου λένε οι γιατροί "δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο'' , κατόπιν εορτής συνειδητοποιώ πως δεν ισχύει αυτό, καθώς σχεδόν κάθε φορά υποφέρω και σφίγγω τα δόντια μου να μην το δείξω επειδή ο εκάστοτε γιατρός είπε πως δεν είναι τίποτα. Ωστόσο όμως, θεωρώ λογικό αυτό που κάνουν γιατί υποχρέωση τους είναι να κάνουν σωστά την δουλειά τους, και να βοηθήσουν τον ασθενή να διατηρήσει την ψυχραιμία του. Μετά από κάθε χειρουργείο λέω ''αν ήξερα τι θα περάσω δεν θα το έκανα'' οπότε καταλήγω πως καλώς οι γιατροί το παρουσιάζουν σαν κάτι ''τίποτα'' γιατί με βοηθήσαν να πάρω γρήγορα απόφαση να κάνω την κάθε επέμβαση.

Σου εύχομαι καλή και γρήγορα ανάρρωση. Καλό Πάσχα!.

  • Μου αρέσει 1

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Θα ήθελα από την inguanna το όνομα του γιατρού κ το νοσοκομείο  που χειρουργήθηκε γιατί έχω ανάλογο πρόβλημα με τον σύζυγο ,ο οποίος έχει μόρφωμα στην Παρωτίδα  σε μεγάλο μέγεθος.Επίσης αν ξέρει κάνεις καλούς χειρουργούς ειδικούς στην παρωτίδα

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα ήθελα από την inguanna το όνομα του γιατρού κ το νοσοκομείο  που χειρουργήθηκε γιατί έχω ανάλογο πρόβλημα με τον σύζυγο ,ο οποίος έχει μόρφωμα στην Παρωτίδα  σε μεγάλο μέγεθος.Επίσης αν ξέρει κάνεις καλούς χειρουργούς ειδικούς στην παρωτίδα

Share this post


Link to post
Share on other sites
πρίν από 7 λεπτά , Λάικα είπε:

Θα ήθελα από την inguanna το όνομα του γιατρού κ το νοσοκομείο  που χειρουργήθηκε γιατί έχω ανάλογο πρόβλημα με τον σύζυγο ,ο οποίος έχει μόρφωμα στην Παρωτίδα  σε μεγάλο μέγεθος.Επίσης αν ξέρει κάνεις καλούς χειρουργούς ειδικούς στην παρωτίδα

Μάλλον δεν μπαίνει πλέον η κοπέλα στο φόρουμ. Είναι σχετικά παλιό το ποστ που ανάρτησε. Στείλε της ένα προσωπικό μήνυμα μπας και μπει κάποια στιγμή και το δει!


DQINp3.pngNWd5p3.pngMlctp3.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πραγματικά σε ευχαριστώ πολύ που ανέβασες την ιστορία σου γιατί θα χρειαστεί να κάνω κι εγώ επέμβαση και ψάχνω να βρω πληροφορίες από ανθρώπους που το πέρασαν...  Λάικα, χαίρομαι που πήγαν όλα καλά για τον σύζυγό σου. Θα ήθελα κι εγώ να ρωτήσω κάποιες πληροφορίες. Μπορώ να σου στείλω μήνυμα αλλά ίσως θα ήταν καλύτερο αν μπορούσες να μοιραστείς την εμπειρία του συζύγου σου δημόσια, ώστε να μπορούν να την δουν και άλλοι άνθρωποι στο μέλλον...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Καλημέρα!Μόλις βγήκα απο χειρουργείο,όγκος warthin μου είπανε και παρωτιδεκτομη!οι εκφράσεις του προσώπου μου λειτουργούν κανονικά αλλά έχω μούδιασμα στο αυτί από την εξωτερική πλευρά,από μέσα το νιώθω κανονικά,θέλω να σε ρωτήσω αν είχες κ εσύ το ίδιο μούδιασμα και αν σου εμεινε..

Ευχαριστώ!

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 28/3/2018 at 6:32 ΠΜ, iguanna είπε:

Γεια σε όλους.

Ανοίγω αυτό το θέμα γιατί όταν έμαθα ότι χρειάζεται να κάνω παρωτιδεκτομή και έψαξα στο ίντερνετ να βρω πληροφορίες δε βρήκα κάποια εμπειρία ανθρώπου που την έχει κάνει παρά πληροφορίες από ιδιώτες γιατρούς για την εγχείρηση. Θέλησα λοιπόν τώρα που τελείωσα με αυτό να μοιραστώ την εμπειρία μου για να βοηθήσω τους επόμενους που θα ψάχνουν πληροφορίες για αυτή την εγχείρηση.

Η ιστορία έχει ως εξής. Πριν 1,5 χρόνο παρατήρησα κάποιον όγκο σαν λιπωμα πίσω από το αυτί. Το πρώτο πράγμα ήταν να ψάξω στο ίντερνετ στο οποίο έλεγαν κάποιοι ότι μπορεί να είναι πρησμένος ο λεμφαδένας από κρύωμα κι ότι αν δεν πονάει δεν υπάρχει πρόβλημα. Πρώτο σημαντικό μάθημα: δεν ξαναπαίρνω ποτέ συμβουλές από το ίντερνετ. Το άφησα τέλος πάντων χωρίς να ασχοληθώ.

Λόγω του ότι έχω κάνει θυροειδεκτομή (έχω πει την ιστορία μου σε αυτό το φόρουμ) κάνω συχνά υπέρηχο λαιμού. Στον υπέρηχο αυτό η κοπέλα μού βρήκε τον όγκο αυτό και αυστηρά μού είπε ότι πρέπει να το βγάλω γιατί μπορεί τώρα να είναι καλοήθης αλλά με τα χρόνια συνήθως μεταλλάσσονται σε καρκίνο... Τρομαγμένη άρχισα να ψάχνω στο ίντερνετ και βρήκα πληροφορίες για την επέμβαση από ιδιώτες γιατρούς ή από μελέτες κλπ. Η εγχείρηση αυτή δεν είναι καθόλου απλή λόγω του ότι πάνω από την παρωτίδα (η οποία είναι το μεγαλύτερο όργανο που παράγει σάλιο κι έχουμε μία από κάθε πλευρά πίσω από τα αυτιά) περνάει το κεντρικό νεύρο του προσώπου που ελέγχει τις κινήσεις του προσώπου (μάτια, χείλια, πρόσωπο).  Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούν ειδικά κομπιούτερ που τους δείχνουν πού ακριβώς είναι το νεύρο αυτό ώστε να το αποφύγουν κατά τη διάρκεια της εγχείρησης παρ' όλα αυτά παραμένει μια πολύ δύσκολη εγχείρηση για το χειρουργό (παίρνει πάνω από 4 ώρες).

Με τον πανικό μου να μεγαλώνει έκανα βιοψία στην οποία ο όγκος φάνηκε καλοήθης παρ'όλα αυτά όλοι μού είπαν ότι πρέπει να βγει λόγω του ότι αργότερα μπορεί να μεγαλώσει και να δημιουργήσει προβλήματα στο νεύρο του προσώπου και με τα χρόνια να μεταλλαχτεί σε καρκίνο και όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος τόσο δυσκολότερη η εγχείρηση (ο δικός μου ήταν 3-3,5 εκατοστά και ακουμπούσε στο νεύρο).

Έκανα και την αξονική και έχοντας υπέρηχο, βιοψία και αξονική πήγα στον χειρουργό που βρήκα ως πολύ καλό ΩΡΛ χειρουργό που μπορώ να πω σε όποιον ενδιαφέρεται σε πμ. Κανονίσαμε την εγχείρηση σε περίπου 40 μέρες σε δημόσιο νοσοκομείο. Η ψυχολογία μου δεν ήταν και η καλύτερη όσο κι αν μου έλεγαν και διάβαζα ότι οι επιπλοκές είναι πια ελάχιστες ως μηδαμινές.

Έκανα εξετάσεις στο νοσοκομείο την Τετάρτη και την Παρασκευή έκανα την εγχείρηση που πήγε πολύ καλά δόξα τω Θεώ. Άμεσα μόλις με πήγαν στο δωμάτιο έλεγξαν αν μπορώ να κλείσω σφιχτά τα μάτια, να σφυριξω, να φουσκωσω τα μάγουλα, να χαμογελάσω με κλειστό στόμα. Όλα καλά. Είχαν βάλει παροχέτευση λόγω του ότι υπάρχει ο φόβος να δημιουργηθεί αιμάτωμα και έτσι το αίμα έπρεπε να στεγνώσει πλήρως για να τη βγάλω. Η τομή γίνεται κάθετα πίσω από το αυτί κι αναλόγως τη θέση του όγκου και είναι η ίδια που γίνεται σε επέμβαση λίφτινγκ (ότι κάποιος θα περάσει μια τέτοια ταλαιπωρία και κίνδυνο ζωής για τη φιλαρέσκειά του μού φαίνεται αδιανόητο αλλά είναι τελείως άσχετο θέμα).

Μου έφερναν κανονικά φαγητό, μου ζητούσαν συνεχώς να περπατάω και έλεγχαν το αίμα στην παροχέτευση. Πόνο δεν είχα μόνο που ήταν άβολα να έχεις συνεχώς την παροχέτευση (ειδικά στον ύπνο) και μόνο ένιωθα ένα τράβηγμα. Έπαιρνα φάρμακα για το στομάχι και αντιβίωση φυσικά καθώς και παυσίπονα τις πρώτες μέρες. Έμεινα ως την Τρίτη όταν το αίμα είχε σταματήσει και μού είπαν ότι βγαίνω. Δεν ξέρω αν φταίει η άσχημη ψυχολογία μου πάντως ταλαιπωρήθηκα ιδιαίτερα λόγω της έλλειψης ύπνου (κοιμάμαι μόνο πλάγια και τελικά κοιμόμουν σχεδόν καθιστή σε άβολο κρεβάτι με τη μέση μου να έχει γίνει σμπαραλια).

Την Τρίτη μού έβγαλαν την παροχέτευση (είναι κάπως άβολο, μου είπαν ότι κάποιοι ζαλίζονται ή λιποθυμούν αλλά εγώ ήμουν οκ) και πήρα εξιτήριο με οδηγίες να μη βρέξω την πληγή, να τρώω ο,τί θέλω, 5 μέρες αντιβίωση και να πάω να μού βγάλουν τα ράμματα (τύπου στεντ) σε 9 μέρες. Φυσικά να μη σηκώνω βαριά πράγματα. Από δική μου βλακεία κοντεψα να πάθω οίδημα στο χέρι που μού είχαν την πεταλούδα λόγω του ότι δεν κουνούσα το χέρι και είχε φουσκώσει σαν μπαλόνι οπότε κάπως με πονάει και είναι λίγο μουδιασμενο οπότε να έχετε υπόψη σας να κουνάτε το χέρι με την πεταλούδα.

Ως αποτέλεσμα θα έλεγα ότι η επέμβαση αυτή δεν είναι τόσο εύκολη όσο παρουσιάζεται σε φόρουμ ιδιωτικών ιατρών και νοσοκομείων (φεύγεις σε 1-2μερες κλπ). Το πόσο μένει η παροχέτευση εξαρτάται από το μέγεθος του όγκου. Φεύγει όλη η παρωτίδα για να αποτραπεί η πιθανότητα να ξαναβγεί ο όγκος. Υπάρχουν κίνδυνοι αν ο χειρουργός δεν είναι έμπειρος να πειραχτει το νεύρο και για κάμποσο διάστημα να μην μπορούν να κινηθούν τα μάτια και τα χείλη. Υπάρχει κίνδυνος αιματωματος αν το αίμα δε στεγνώσει πλήρως. Υπάρχει πιθανότητα να μουδιάζει το αυτί και να μείνει (σε πολύ μικρό ποσοστό) αυτό το μούδιασμα για πάντα. Υπάρχει μια πιθανότητα όταν τρως να κοκκινίζει το μάγουλο από όπου βγήκε η παρωτίδα λόγω μιας σπάνιας επιπλοκής. Θέλω να πω ότι μεν η ιατρική έχει προχωρήσει κλπ αλλά είναι μια μεγάλη και δύσκολη εγχείρηση που θέλει εξειδικευμένο χειρουργό και μεγάλη προσοχή.

Αυτή ήταν η εμπειρία μου. Αν κάποιος πρόκειται να κάνει την ίδια κι έχει απορίες με χαρά θα τού δώσω πληροφορίες. Θεωρώ σημαντικό να βρίσκονται στο ίντερνετ εμπειρίες ασθενών κι όχι απλοποιημένες πληροφορίες ιδιωτών γιατρών. Να προσθέσω ότι δεν είναι γνωστό γιατί μπορεί να εμφανιστεί ένας τέτοιος όγκος. Είναι τυχαίο όπως βγάζουμε ένα σπυράκι. Οπότε αν έχετε κάτι τέτοιο άμεσα ρωτήστε ένα χειρουργό να σιγουρευτείτε παρά να σας έρθει κεραμίδα όπως έγινε με μένα.

Εύχομαι υγεία και καλό Πάσχα σε όλους.

Σας είναι εύκολο να μου πείτε το νοσοκομείο και τον γιατρό θα ήμουν ευγνώμων

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλησπέρα και συγγνώμη που δεν έχω απαντήσει τόσο καιρό. Ο χειρουργός λέγεται

ΚΥΡΟΔΗΜΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ  - ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

 Α΄ - ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΥΓΓΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

     
 

στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Αθηνών. Έχει και ιδιωτικό ιατρείο αν θέλετε για την πρώτη επίσκεψη ή αν θέλετε να κλείσετε ραντεβού απογευματινό στο νοσοκομείο με το όνομά του.

Κοντεύουν δύο χρόνια από την επέμβαση. Θέλω να σας πω οτι το μούδιασμα σε μέρος του αυτιού και του πίσω μέρους στο μάγουλο είναι μόνιμο. Μού είπαν οτι πρόσεξαν το σημείο αυτό (δεν ξέρω πώς λέγεται) που δε δημιουργεί μόνιμο μούδιασμα αλλά δεν το κατάφεραν τελικά. Το έχω πια συνηθίσει, μικρό το κακό.

Εύχομαι περαστικά σε όσους το περάσουν κι γενικότερα σε όλους τους ασθενείς. Συγγνώμη που δεν ήμουν εδώ αυτό τον καιρό να απαντήσω στα πμ σας. Ας γράφει ο καθένας τις εμπειρίες του ώστε στο μέλλον να τις βλέπουν κι άλλα μέλη.

Καλή συνέχεια.

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα