Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 5 ώρες πρίν, Marlina είπε:

      Με το καλό τα μωράκια σου!!! Νομίζω ότι οι 34 εβδομάδες είναι ασφαλές να γεννιούνται τα διδυμακια. Έχω κλείσει τις 25 εβδομάδες και έχω αρχίσει να ζορίζομαι!! Θα ήθελα πολύ να φτάσω και εγώ τις 34 εβδομάδες αλλα μου φαινεται τοσο μακρινο..

      Σ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές! Σήμερα μπήκα 35η εβδομάδα και ελπίζω να αντέξω άλλη μια!

      Εγώ τις τελευταίες 3 έχω "βαρυνει" και δυσκολεύομαι σε κάποια πράγματα... Εσένα τι σε ζορίσει?

      Βημα-βημα, μέρα τη μέρα, εβδομάδα την εβδομάδα θα περάσει ο καιρός! Κι εγώ στην αρχή επειδή φοβόμασταν για τον τράχηλο είχα πολύ άγχος έλεγα αντε να πάμε 28η, μετά 30η... δεν το πίστευα ότι θα έφτανα τόσο μακριά αλλά τα μικρά μου μου έκαναν τη χάρη! Εύχομαι να φτάσεις όσο πιο μακριά γίνετε κι όταν έρθει η ώρα να αγκαλιάσεις τα παιδάκια σου!

για τις δυσκολες στιγμες μας...


Recommended Posts

  • 3 months later...

Διαφημίσεις

Με συγκίνησε πάρα πολύ το δεύτερο βιντεοκλίπ..Ένα έχω να γράψω ένας είναι ο θεός του καλού και ένας του κακού σε όλο το κόσμο μας , εμείς διαλέγουμε με της πράξεις μας με ποιον θα πάμε ..

Link to comment
Share on other sites

  • 10 months later...

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σʼ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί

μόνος κι έρημος.

Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του,

κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί

κατά την περίοδο των βροχών.

Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα.

Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την

έκανε στάχτη.

Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του, τώρα αναλύθηκε

σε δάκρυα.

“Γιατί Θεέ μου”, άρχισε να λέει και να παραπονιέται για την καταστροφή.

Κι ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του άκουσε από το πέλαγος το

σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου.

Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία.

“Πώς με βρήκατε σε τούτη την ερημιά;” τους ρώτησε.

“Είδαμε, του είπαν, το σινιάλο του καπνού απʼ την φωτιά που άναψες”!

Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις και τα έργα σου κάποιες φορές

να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι.

Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το υπερωκεάνιο του Θεού.

Γιατί στʼ αλήθεια:

“Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν” (Ρωμ. 8 ,28 ).

Και μην πεις στο τέλος ότι ήταν τυχαίο!

Link to comment
Share on other sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...