Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
τα παιδάκια μου είναι μια χαρά!

Έχω μία απίστευτη άρνηση να το δεχτώ και ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Επειδή αυτά τα χρόνια έλειπε συχνά λόγω χμθ και παρενεργειών, έχω την αίσθηση ότι είναι στο νοσοκομείο ή στους γονείς του.

Tην Κυριακή έχω τα τρίμηνα. Ακόμη νομίζω ότι θα ανοίξει η πόρτα και θα μπει μέσα. Κάθε μεσημέρι το ίδιο πράγμα, περιμένω να γυρίσει από τη δουλειά και μετά σκέφτομαι ότι δεν θα γυρίσει ποτέ πια. Θα περάσει αυτός ο πόνος ? Δεν αντέχετε.... Ο μικρός είναι πολύ καλύτερα και μου λέει ότι ο μπαμπάς είναι κοντά μας και μας προσέχει γι αυτό δεν στεναχωριέται και πολύ. ΄Οταν με δει να κλαίω όμως δεν αντέχει.

Κορίτσι μου τα παιδάκια μας είναι πολύ δυνατά σαν τους πατεράδες τους. Εμείς κάποια στιγμή πιστεύω ότι θα ξαναγελάσουμε αλλά όχι με όλο μας το γέλιο πια....


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 1,7k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Ελπίζω ο Θεός να μας δίνει όσα αντέχουμε!

Κι εγώ γράφω και σβήνω και φοβάμαι μην γράψω καμιά σαχλαμάρα.

Εγώ κλαίω με το παραμικρό και με τα πάντα, εάν μου συμβεί κάτι παρόμοιο αναρωτιέμαι εάν θα έχω το δικό σου το μεγαλείο ψυχής.

Μερικές φορές νομίζω ότι η επίγεια ζωή είναι απλά ένα όνειρο κι ένας εφιάλτης μαζί.

Οι στιγμές καθορίζουν το τι από τα δυο συμβαίνει κάθε φορά.

Εάν δεν φιλοσοφήσουμε τη ζωή μας και δεν αναλογιστούμε το πόσο ρευστή και μικρή είναι η ζωή μας, στο τέλος θα τρελαθούμε, και εμείς οι μάνες δεν έχουμε την πολυτέλεια να πέσουμε πρέπει να μείνουμε όρθιες για τα παιδιά μας.

Εάν γράφω καμιά βλακεία συγχωρέστε με, αλλά το θέμα της Μαρίας με πονάει πολύ.

Μαράκι εάν είσαι στο φέις και έχεις διάθεση στείλε μου τα στοιχεία σου, να σε βρω


τα παιδιά είναι ευλογία!!!

eNortjKzUjI0MDA2NVKyBlwwFUQCyA,,44.png

Δημοσιεύτηκαν

Mariaeva πραγματικα εχω τρελαθει με αυτο που σου συνεβη πριν 6 μηνες χασαμε την πεθερα μου απο λεμφωμα τα 45 της ακομα ποναει ο χαμος της διαβαζοντας ομως τηνιστορια σου λυπηθηκα τοσο πολυ δεν εχω να σου πω τιποτα για παρηγορια γιατι η μονη παρηγορια ειναι τα παιδακια σου ευχομαι λοιπον απο εδω και στο εξις ο θεος να σας δωσει υγεια απλοχερα γιατι το αξιζετε....πραγματικα στεναχωρηθηκα τοσο πολυ...

Δημοσιεύτηκαν

Mariaeva καταρχήν συλληπητήρια για τον χαμό του καλού σου, Καλό παράδεισο να έχει... Διάβαζα την ιστορία σας από καιρό, και χαιρόμουνα με τις θετικές εξελίξεις και λυπόμουν όταν δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα... Δεν ξέρω τί να σου πώ, τα έχω χαμένα...

Εύχομαι να είσαι γερή, δυνατή, και χαμογελαστή για τα παιδάκια σου, που σε έχουν τόσο ανάγκη... Είσαι μια καταπληκτική μήτερα που αξίζεις πολλά!!!

Κράτα γερά!!!!!


RShEp3.png?t=1&Dcm8pJdZ

dDYSp2.png

ticker.php?pic=39ofzf3j8t1wythf


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Κοπελα μου διαβασα ολο σου το θεμα με πολυ μεγαλο ενδιαφερον. Δεν θα σου πω ποσο στεναχωρηθηκα, θα σου πω ομως οτι φαινεσαι ανθρωπος πολυ αισιοδοξος, δυναμικος και "τσαμπουκας";) Γι αυτο λοιπον επετρεψε στον εαυτο σου να σπασει για λιγο, να το "βγαλεις" απο μεσα σου και μετα να συνεχισεις. Σου ευχομαι τα καλυτερα αλλα καλο ειναι να φροντισεις-εκτος απο τα παιδια σου που φαινεται να το κανεις καλα-και τον εαυτο σου. Να εισαι καλα

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα,

Mariaeva , ειλικρινά ανατρίχιασα με τις περιγραφές για τις αντδράσεις των αγοριών σου !!!! Δεν πρόκειται κανείς να ξεχάσει την φωνή του ....είμαι σίγουρη οτι παντα θα ηχεί στα αυτάκια τους !!!! Οσο για τον κόσμο κλπ , θα περασει κοριτσάκι μου ,είναι νωρίς ακόμη...αλλά θα περάσει !!

Συγχαρητήρια για την στάση σου , το μεγαλείο σου , τον τρόπο που το διαχείριζεσαι !!!!

Εσύ , εχεις δίκιο πρεπει να ξεσπάσεις,να ''πιάσεις πάτο'' για να ανέβεις πιο δυνατή !!! και θα τα καταφέρεις !!!!!!!!!!!!!!!!!

Να είστε όλοι καλά !!!!!!!!!!!!!!


Γι ΄αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου , για να σε συναντήσω !!!!!!

7-4-2011

5s7mp3.png

Δημοσιεύτηκαν

ουφ μαρακι δεν ειχα δει τα τελευταια σου

ευτυχως ολα καλα γιατι σε ειχα και λιγο αγχος φιλεναδα

και δυστυχως το κλαμα κανει καλο ....οποτε βρες το χρονο σου σε ολα

οσο για τους συναδελφους μη και να τους ριξεις καμια κατσαδα να ισιωσουν

πρωτα αυτοι και μετα εσυ????? μη χαλιεσαι για τους παρα γυρω αλλα μονο για τους γυρω σου

φιλια πολλα πολλαααααα

Δημοσιεύτηκαν

συμφωνω με την γατουλα!!

ριξε και καμια φωνη σε οσους σε στεναχωρουν ......

μη φοβασαι να εκφραστεις! το χεις αναγκη! πρεπει να ξεσπασεις κοριτσακι μου γλυκο!

σε σκεφτομαι.....φιλιααααα πολλα πολλα!!!!!


<a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lb5f.lilypie.com/TikiPic.php/5OHPoXw.jpg" width="60" height="80" border="0" alt="Lilypie - Personal picture" /><img src="http://lb5f.lilypie.com/5OHPp3.png" width="400" height="80" border="0" alt="Lilypie Fifth Birthday tickers" /></a>

  • 2 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Sometimes our tears blinded the love

We lost our dreams along the way

But I've never thought you would trade your soul to the fates

Never thought you'd leave me alone

Someday I'm gonna be older than you

I've never thought beyond that time

I've never imagined the pictures of that life

For now I will try to live for you and for me

I will try to live with love, with dreams,

and forever with tears


think of all the beauty still left around u and BE HAPPY........


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Αχ,κοριτσάκι μου, ο χρόνος θα απαλύνει τον πόνο σου και δυστυχώς αυτός έχει τον ρυθμό του κι εμείς τον ακολουθούμε.

Όταν θέλουμε να περάσει γρήγορα, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή.

Κουράγιο γλυκό Μαράκι!


τα παιδιά είναι ευλογία!!!

eNortjKzUjI0MDA2NVKyBlwwFUQCyA,,44.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...