Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
  Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί,  παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! Μετά τις εργασίες αύριο 29/10/2026 ενδεχομένως να μην μπορείτε να συνδεθείτε!
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 13 ώρες πρίν, kate82 είπε:

      Καλημέρα κορίτσια εύχομαι όλες να είστε καλά !!! Στόλισε κάναμε και το χειρουργείο και τώρα αναρρωνουμε! Η εφαρμογή Μ είχε κλειδώσει τα πάντα σήμερα μπόρεσα να μπω με κωδικού ςπου με στείλανε αυτοί ,μάλλον την φτιάξαμε την σελίδα !!!! Εσείς πώς είστε ?

      Εγώ δυστυχώς δεν γνωρίζω από αθηνα για να σε κατατόπισω !!! Έχεις κάνει τα πάντα από εξετάσεις ,υστεροσκοπηση, μικροβίωμα ???

      Περαστικά για το σύζυγο 🙂εγώ κοριτσια ειμαι ακόμα σε φάση που προσπαθω να ανεβάσω τους γαλακτοβάκκιλους, αλλά αισθανομαι ότι δεν πάει καλά :P έχω κάποιες μέρες κνησμό, όχι εντονο, αλλά έχω, δε ξέρω μήπως τελικά με ενοχλούν τα κολπικά υπόθετα Eva biolact, το έχω ακουσει απο κάποιες κοπέλες. Εντωμεταξύ γελάω γιατί περασαμε ΤΟΣΑ και εχω κολλήσει από πριν το Πάσχα εκει :P 

Με αισιοδοξία!


Recommended Posts

Εμένα ο μικρός με πονάει όταν χτυπά εκεί. Και τρέχω για να μην επαναληφθεί. Προσπαθώ να πίνω πολύ νερό και να πηγαίνω τακτικά στο μπάνιο, γιατί κι εγώ φοβάμαι για ουρολοιμώξεις.

Τα νέα μας είναι καλά. Ο μπεμπίνος μεγαλώνει και εξερευνει τον κόσμο του. Μοιάζει πολύ του μπαμπά μας και χαιρόμαστε. Ο τράχηλος σταθερός και η καρδιά μου στη θέση της. Σε 2 βδομάδες περίπου έχουμε την εξέταση για διαβήτη και θα ξαναδούμε τον κολυμβητή. Ο μικρούλης είναι ξαπλωτός συνέχεια και παρόλο που όλο κοπανιέται, είναι στην ίδια θέση. Τον λατρέυω!!! :)

Φιλιά σε όλες!

Μπράβο edelaki!!Εν τω μεταξύ παίζει να γεννήσεις πολύ κοντά με εμένα!!Θα χουν κοντά γενέθλια!!Καμπύλη ζαχάρου θα κάνεις;


Ts5Wp2.png?qYMQzoGx
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 3k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Καλημέρα κοριτσάκια.

Συμμένιο μου καμπύλη κλείσαμε σε 2 εβδομάδες. Μάλλον όχι την 3ωρη, αλλά κάτι θα κάνουμε.

Ο μικρός μας κλωτσάσει πολύ σήμερα, αν και από τη μεριά που είναι το κεφάλι. Μπορει και να γρονθοκοπά, δεν ξέρω.

Ελπίζω όλες να είστε καλά και χαρούμενες όσο μπορείτε!

Σας φιλώ πολύ πολύ!


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα κοριτσάκια.

Συμμένιο μου καμπύλη κλείσαμε σε 2 εβδομάδες. Μάλλον όχι την 3ωρη, αλλά κάτι θα κάνουμε.

Ο μικρός μας κλωτσάσει πολύ σήμερα, αν και από τη μεριά που είναι το κεφάλι. Μπορει και να γρονθοκοπά, δεν ξέρω.

Ελπίζω όλες να είστε καλά και χαρούμενες όσο μπορείτε!

Σας φιλώ πολύ πολύ!

Όταν έκανα εγώ την καμπύλη στο μικροβιολογικό που πήγαινα έκαναν τη δίωρη γιατί ήταν δύο ώρες ανοιχτα για λήψη αίματος...Ο γιατρός μου όμως μου είχε πει ότι ήθελε τρίωρη οπότε το συζήτησα με το μικροβιολογικό και περίμενα εκεί άλλη μια ωρίτσα μαζί με την κοπέλα και στις τρεις ώρες μου πήρε κι άλλο δείγμα. Κάτι παρόμοιο παίζει και σε σας;


Ts5Wp2.png?qYMQzoGx
Link to comment
Share on other sites

Όταν έκανα εγώ την καμπύλη στο μικροβιολογικό που πήγαινα έκαναν τη δίωρη γιατί ήταν δύο ώρες ανοιχτα για λήψη αίματος...Ο γιατρός μου όμως μου είχε πει ότι ήθελε τρίωρη οπότε το συζήτησα με το μικροβιολογικό και περίμενα εκεί άλλη μια ωρίτσα μαζί με την κοπέλα και στις τρεις ώρες μου πήρε κι άλλο δείγμα. Κάτι παρόμοιο παίζει και σε σας;

Εδώ όλες τις εξετάσεις τις κάνουμε στο γυναικολόγο.

Αυτός τις στέλνει μετά στο μικροβιολογικο. Ραντεβού έχω πρωί, οπότε θα δούμε πόσες μετρήσεις θα μου κάνει.

Σήμερα έπαθα ένα ψιλοσοκ! Μια κοπέλα από τη δουλειά είναι έγκυος (χθες το έμαθε) και χθες έκανε εξετάσεις αίματος για ανίχνευση χοριακής! Όταν είχα ρωτήσει εγώ μου είχε πει η πρώτη γιατρός αν θέλω να κάνω τεστ! Οπότε θεώρησα πως δεν την κάνουν γενικά!

Πολύ ιδιάιτερη η πρώτη γιατρός μου, γι αυτό την άλλαξα μάλλον, αλλά κι εγώ θα έπρεπε να το ψάξω περισσότερι τελικά. Έχω την εντύπωση πως δεν το έχω μάθει το σύστημά τους ακόμη.... :(


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Γεια σας κοριτσάκια μου!

Πως είστε;;

Ολγάκι άρχισες πάλι τα ωράρια τα πετυχημένα;;;

Δεν ήμουν μέσα κοριτσάκι, κολλάει το ίντερνετ πολύ τελευταία και κάνει τα δικά του λόγω καιρικών συνθηκών (μας έχει τρελάνει στους κεραυνούς και στις βροντές την τελευταία βδομάδα).

Ελπίζω όλα καλά.

Μάκια σε όλες.

Κι από τον κύριο φυσικά!


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites

Φιλεναδίτσες μου γλυκές καλημέρα!

Πόσο καιρό έχω να γράψω ούτε και εγώ ξέρω...διαβάζω τα νέα σας πάντα και περιμένω με λαχτάρα να μάθω κάτι καινουργιο για εσας......

Χαίρομαι Edelaki μου που όλα εξελισσονται ομαλα και οπως πρεπει.....πόσο γρηγορα περνάει ο καιρός, αλήθεια......πέρασες ήδη τα μισά της κυήσεως..κάποιο πουλακι μου ψυθιρισε ότι ο μπέμπης έχει αδυναμία στον μπαμπάκα του, αληθευει? Αχ φιλεναδα, θα κανουν κομμα τα δυο αντρακια σου, αλίμονό σου.....:tongue::tongue::tongue::tongue::tongue:. Αστειεύομαι φυσικά.... μικρός θα σου έχει τρελή αδυναμία, τα ετερώνυμα πάντα έλκονται, θα το δεις στην πορεία....να προσεχεις πολύ, σε παρακαλώ και να ελεγχεις τον τραχηλακο σου....παραμένεις και στυλακι, διαβαζω......η αδειούλα κοντεύει? Αντε, καλή μου, να ξεκουραστείς, να εισαι χαλαρή και να ευχαριστηθείς την εγκυμοσυνη σου......είναι αλήθεια, σαν την πρώτη φορά δεν έχει άλλη...πρωτογνωρα συναισθηματα, μοναδικές στιγμές.......εχθές γέννησε και η νονα του γιου μου το 2ο κοριτσακι της, μια χαρα (αν και αυριο θα παω να το δω), τα παιδιά είναι ευτυχία.........

Ολγακι μου τι καλά που σε είδα και απο κοντά, εστω και για ενα λεπτό....ζοριζεσαι γλυκια μου......παρτο χαλαρά στη δουλειά.....ο υποφαινομενος θα εχει παντα απαιτησεις...εσυ μην ξεπερνάς τα όριά σου.....και κοίτα να τρως....είσαι πολύ αδύνατη...πρέπει να πάρεις δυνάμεις, να επουλώσεις τις αναμνήσεις σου....είσαι δυνατή εσύ, δε σε φοβάμαι.......

Symmoula μου γλυκιά πώς είσαι καλή μου? εύχομαι καλύτερα από την προηγούμενη φορά που έγραψες...ο μπαμπάκας πώς είναι? η αμαζονούλα σου σας τρελαίνει? μη χανεσαι....

Τα υπόλοιπα κοριτσάκια πως περνουν το καλοκαιράκι τους?

Εγώ φιλενάδες μου είμαι σε φάση αναθεώρησης και ανασυγκρότησης......έχω πληγωθεί πολύ τον τελευταίο μήνα, έχω κλειστεί στον εαυτό μου, περνάω φάση δύσκολη.....δύο φορές πήγα σε ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή να ρωτήσω για το μικρό, όπου τελικά αποδείχτηκε ότι όλες οι συμπεριφορές τους είναι καθόλα φυσιολογικές και το πρόβλημα βρισκεται μέσα μου και στη συμπεριφορά του συζύγου απέναντι στο γιο, βεβαίως βεβαίως......εγώ θα συνεχίσω φυσικά, οι σκέψεις μου ΠΡΕΠΕΙ να μπουν σε μια σειρά, ΠΡΕΠΕΙ να μάθω να λέω ΟΧΙ, ΠΡΕΠΕΙ να πάψω να αυτοτιμωρούμαι να να ενοχοποιούμαι (λόγια του ειδικού). Τώρα το πώς θα γίνουν όλα αυτά.....θα δείξει......

Μια μέρα ξυπνώ και λεω θα τα καταφέρω και την άλλη πέφτω και κλαίω και κλείνομαι όλο και περισσότερο.....είναι πολύ δύσκολο τελικά να κάνεις την ενδοσκόπησή σου και να συναντηθείς με τον εαυτό σου....

Κατα΄τα άλλα βρήκα μια καλή κυρία να κρατάει τη μικρή 3 απογεύματα, για να ασχοληθώ με το μεγάλο, αφού δεν υπάρχει άλλη βοήθεια....καλή φαίνεται, θα δούμε....βεβαια το κοριτσάκι μου είναι δώρο Θεού, όλο γελάει, είναι υπομονετική και κοινωνικότατη.....όποτε βλέπει ο αδελφούλης της τηλεόραση, κοιτάζει και αυτή.....μόλις με δει, όλο μου γελά και απλώνει τα χεράκια της να με χαιρετήσει....άρχισε και ψιλολέει τα δικά της και τρελαίνει το μπαμπά της.....βλέπει μέσα από τα μάτια του γιου μου, τον λατρεύει....και αυτός φαίνεται ότι σιγα σιγα το αποδέχεται. Βέβαια, έχει και ξεσπάσματα και συνεχως συγκρινεί..."Μαμά, εμένα σήμερα με είπες μόνο δυο φορές αγάπη μου, ενώ την αδελφή μου τρεις..." Και εγώ πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική......άλλοι 3 μήνες θα είναι δύσκολοι, πιστεύω.....

Δεν έχω πάει πουθενά εκτός από λίγο στη θάλασσα με το γιο.......είμαι όλη μέρα μέσα (τελικά δεν πηγα στο μαγαζί, λόγω ανωτέρας βίας)......θηλάζω, κοιμίζω, ξεχέζω, παίζω, καθαρίζω και όπως λέει και η κολυμβήτρια του γιου μου..."Κάνω υπομονή και Όνειρα"...

Το μόνο που κάνω τις τελευταίες μέρες κάθε πρωι είναι να ευχαριστώ το Θεό που είμαι καλά και βλέπω το φως του ήλιου........

Αγαπημενες μου είναι πολλά που θέλω να σας γράψω αλλά τι να πεις από έναν άψυχο και απρόσωπο υπολογιστή....

Συγχωρέστε με που δε γράφω συχνά.....δεν εχω το κουράγιο όχι σωματικά αλλά ψυχικά........μην χάνεστε, περιμένω ΠΑΝΤΑ να διαβασω νεάκια σας με ανείπωτη λαχτάρα....

Να προσέχετε τους εαυτούς σας και τα παιδάκια σας......σας έχουν ΠΟΛΥ ανάγκη.....

Σας φιλώ γλυκα

Ματσσσσσσσσσ

Μουτσσσσσσσσσσσσσ


nZP1p3.png

585Ep3.png

255rp3.png

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα όμορφες.

Πως μου είστε;;;

Σταβάκι μου δεν ξέρω ειλικρινά τι να σου πω. Η υπομονή είναι μεγάλη αρετή, αλλά αυτός που βιώνει τις καταστάσεις και υπομένει μόλις το ακούει θέλει να σε βρίσει! Εύχομαι να έχεις καλούς φίλους και συγγενείς και τουλάχιστον να μπορείς να μοιραστείς τα προβλήματά σου. Η ψυχολογία του ανθρώπου είναι πολύ σημαντική και εσύ είσαι λίγο εύθραυστη σε αυτό το κομμάτι και θέλει προσοχούλα. Χαίρομαι που αντλείς δύναμη από τα παιδάκια σου και είμαι σίγουρη πως είναι το στηριγμά σου. Η μικρή σου θα ξεπετάχτηκε τώρα, τρέλα θα είναι. Με το θηλασμό τι λέει;; Συνεχίζεις διατροφή και δίαιτα;; Κι αυτό δύσκολη πίστα.

Εγώ δε σας πολυλέω πολλά, έχετε η καθεμιά τα δικά της και το κατανοώ.

Εν ολίγοις είμαστε στον 6ο πια, η μαμά είναι καλά και έχει πάρει 3 κιλάκια, ο τράχηλος ήταν σταθερός μέχρι την προηγούμενη φορά στα 3,5 εκατοστά, επανέλεγχο και καμπύλη εχουμε την άλλη Παρασκευή. Ο μικρός μεγαλώνει, μια κλωτσάει την κύστη, τα γνωστά, μια ψηλά στο στομάχι, μια όπου τον βολέψει και κάθε πρωί με το που ακούει το μπαμπά του τον χαιρετά με τον τρόπο του. Να μην πω όταν βάλει το χέρι του στην κοιλίτσα πως ηρεμεί. Προχθές έπινα καφέ και ακούμπησα την κούπα μεταξυ στομαχιού και κοιλιάς και κλωτσούσε την κούπα!!! Τι τον ενόχλησε δεν κατάλαβα, αλλά τον άφησα να κάνει παιχνίδι. Το καρπουζάκι μεγαλώνει και η μαμά αρχίζει να περπατάει σαν πάπια σιγά σιγά. Σε 2 βδομάδες σταματώ δουλειά και αρχίζουν αναζητήσεις (νοσοκομείου, μαίας, παιδιάτρου κλπ). Προς το παρόν έχω αφοσιωθεί σε ρουχισμό μπέμπη και τα ψώνια του και προσπαθώ να μάθω την ορολογία (!!! Πάνα αγκαλιάς, σελτεδάκια ντόινγκ! κλπ). Επίσης, κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να βρούμε θέση σε παιδικό σταθμό, μετά από το πρώτο έτος ηλικίας.

Καμιά φορά χαζεύω τα φορμάκια και τα μπιμπερό και βουρκώνω. Καμιά φορά ξεχνάω πως είμαι έγκυος. Δεν έχω συνειδητοποιήσει τίποτα τελικά.

Πολλά είπα πάλι.

Εύχομαι στην καθεμιά να έχει ένα όμορφο ΣΚ και να είναι καλά!

Το καλοκαίρι είναι όμορφο και ελπίζω να το απολαμβάνεται στο βαθμό που μπορείτε! Σας φιλώ πολύ πολύ!


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα όμορφες.

Πως μου είστε;;;

Σταβάκι μου δεν ξέρω ειλικρινά τι να σου πω. Η υπομονή είναι μεγάλη αρετή, αλλά αυτός που βιώνει τις καταστάσεις και υπομένει μόλις το ακούει θέλει να σε βρίσει! Εύχομαι να έχεις καλούς φίλους και συγγενείς

Αυτό είναι η πηγη του κακού......που φωλιάζει η αχαριστία στη ψυχή μου και με τυραννα....

και τουλάχιστον να μπορείς να μοιραστείς τα προβλήματά σου. Η ψυχολογία του ανθρώπου είναι πολύ σημαντική και εσύ είσαι λίγο εύθραυστη σε αυτό το κομμάτι και θέλει προσοχούλα. Χαίρομαι που αντλείς δύναμη από τα παιδάκια σου και είμαι σίγουρη πως είναι το στηριγμά σου. Η μικρή σου θα ξεπετάχτηκε τώρα, τρέλα θα είναι. Με το θηλασμό τι λέει;; Συνεχίζεις διατροφή και δίαιτα;;

Συνεχίζω τον αποκλειστικό θηλασμό και ακόμα παιδευόμαστε αλλά φαίνεται φως στο τουνελ...τουλάχιστον τώρα δε δείχνει να πονά πολύ.....

Κι αυτό δύσκολη πίστα.

Εγώ δε σας πολυλέω πολλά, έχετε η καθεμιά τα δικά της και το κατανοώ.

Εμείς όταν σε πρήζαμε και εσύ ήσουν πάντα εδώ, ήταν καλά? Μην το ξαναπείς αυτό, γράφε, γράφε, γράφε......εγώ διαβάζω και σε άλλα τόπικ τα νέα σου και λαχταρώ να μαθαίνω πώς πας......

Εν ολίγοις είμαστε στον 6ο πια, η μαμά είναι καλά και έχει πάρει 3 κιλάκια

Μόνο? Στην εβδομάδα σου είχα πάρει 7!!!!!!

, ο τράχηλος ήταν σταθερός μέχρι την προηγούμενη φορά στα 3,5 εκατοστά,

Πολύ καλό μήκος τραχήλου με τα δεδομένα που έχεις και την εβδομαδα που διανύεις, αλλά πρόσεχε....εγώ μόλις μπηκα στην 27η εβδομάδα, ο γιατρός μου είπε αξέχαστα "τωρα θα προσέχεις 100 φορές περισσότερο γιατί πλέον το μωρό είναι βιώσιμο.."

επανέλεγχο και καμπύλη εχουμε την άλλη Παρασκευή.

Καλή επιτυχία σε όλα......

Ο μικρός μεγαλώνει, μια κλωτσάει την κύστη, τα γνωστά, μια ψηλά στο στομάχι, μια όπου τον βολέψει και κάθε πρωί με το που ακούει το μπαμπά του τον χαιρετά με τον τρόπο του. Να μην πω όταν βάλει το χέρι του στην κοιλίτσα πως ηρεμεί. Προχθές έπινα καφέ και ακούμπησα την κούπα μεταξυ στομαχιού και κοιλιάς και κλωτσούσε την κούπα!!! Τι τον ενόχλησε δεν κατάλαβα, αλλά τον άφησα να κάνει παιχνίδι.

Το παιδάκι σου έχει άποψη!!!!!

Το καρπουζάκι μεγαλώνει και η μαμά αρχίζει να περπατάει σαν πάπια σιγά σιγά. Σε 2 βδομάδες σταματώ δουλειά και αρχίζουν αναζητήσεις (νοσοκομείου, μαίας, παιδιάτρου κλπ). Προς το παρόν έχω αφοσιωθεί σε ρουχισμό μπέμπη και τα ψώνια του και προσπαθώ να μάθω την ορολογία (!!! Πάνα αγκαλιάς, σελτεδάκια ντόινγκ! κλπ). Επίσης, κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να βρούμε θέση σε παιδικό σταθμό,

Από τώρα? Μπράβο προγραμματισμός εκεί στα μέρη σας! ¨οχι σαν και εδώ το μέσο, του μέσου και η γνωριμίες σε όλα!!!!!!! Τελικά οι προσπάθειές σας είχαν αίσια έκβαση?

μετά από το πρώτο έτος ηλικίας.

Καμιά φορά χαζεύω τα φορμάκια και τα μπιμπερό και βουρκώνω.

Βούρκωνε τώρα, απόλαυσε το....αλλά μόλις τον αντικρύσεις για πρώτη φορά...αχ αυτή η πρώτη φορά...εκεί σε θελω φιλενάδα.....Θυμάσαι πέρσυ τέτοια εποχή πώς ήμασταν? Τί θυμήθηκα τωρα, πόσα άλλαξαν......

Καμιά φορά ξεχνάω πως είμαι έγκυος. Δεν έχω συνειδητοποιήσει τίποτα τελικά.

Μόλις αντικρύσεις τον πρίγκιπά σου, τότε θα το συνηδητοιποιήσεις μια και καλή!

Πολλά είπα πάλι.

Εύχομαι στην καθεμιά να έχει ένα όμορφο ΣΚ και να είναι καλά!

Το καλοκαίρι είναι όμορφο και ελπίζω να το απολαμβάνεται στο βαθμό που μπορείτε! Σας φιλώ πολύ πολύ!

Καλό Σαββατοκύριακο αγαπημένη...Φιλιά από πατρίδα......


nZP1p3.png

585Ep3.png

255rp3.png

Link to comment
Share on other sites

Φιλεναδίτσες μου γλυκές καλημέρα!

Πόσο καιρό έχω να γράψω ούτε και εγώ ξέρω...διαβάζω τα νέα σας πάντα και περιμένω με λαχτάρα να μάθω κάτι καινουργιο για εσας......

Χαίρομαι Edelaki μου που όλα εξελισσονται ομαλα και οπως πρεπει.....πόσο γρηγορα περνάει ο καιρός, αλήθεια......πέρασες ήδη τα μισά της κυήσεως..κάποιο πουλακι μου ψυθιρισε ότι ο μπέμπης έχει αδυναμία στον μπαμπάκα του, αληθευει? Αχ φιλεναδα, θα κανουν κομμα τα δυο αντρακια σου, αλίμονό σου.....:tongue::tongue::tongue::tongue::tongue:. Αστειεύομαι φυσικά.... μικρός θα σου έχει τρελή αδυναμία, τα ετερώνυμα πάντα έλκονται, θα το δεις στην πορεία....να προσεχεις πολύ, σε παρακαλώ και να ελεγχεις τον τραχηλακο σου....παραμένεις και στυλακι, διαβαζω......η αδειούλα κοντεύει? Αντε, καλή μου, να ξεκουραστείς, να εισαι χαλαρή και να ευχαριστηθείς την εγκυμοσυνη σου......είναι αλήθεια, σαν την πρώτη φορά δεν έχει άλλη...πρωτογνωρα συναισθηματα, μοναδικές στιγμές.......εχθές γέννησε και η νονα του γιου μου το 2ο κοριτσακι της, μια χαρα (αν και αυριο θα παω να το δω), τα παιδιά είναι ευτυχία.........

Ολγακι μου τι καλά που σε είδα και απο κοντά, εστω και για ενα λεπτό....ζοριζεσαι γλυκια μου......παρτο χαλαρά στη δουλειά.....ο υποφαινομενος θα εχει παντα απαιτησεις...εσυ μην ξεπερνάς τα όριά σου.....και κοίτα να τρως....είσαι πολύ αδύνατη...πρέπει να πάρεις δυνάμεις, να επουλώσεις τις αναμνήσεις σου....είσαι δυνατή εσύ, δε σε φοβάμαι.......

Symmoula μου γλυκιά πώς είσαι καλή μου? εύχομαι καλύτερα από την προηγούμενη φορά που έγραψες...ο μπαμπάκας πώς είναι? η αμαζονούλα σου σας τρελαίνει? μη χανεσαι....

Τα υπόλοιπα κοριτσάκια πως περνουν το καλοκαιράκι τους?

Εγώ φιλενάδες μου είμαι σε φάση αναθεώρησης και ανασυγκρότησης......έχω πληγωθεί πολύ τον τελευταίο μήνα, έχω κλειστεί στον εαυτό μου, περνάω φάση δύσκολη.....δύο φορές πήγα σε ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή να ρωτήσω για το μικρό, όπου τελικά αποδείχτηκε ότι όλες οι συμπεριφορές τους είναι καθόλα φυσιολογικές και το πρόβλημα βρισκεται μέσα μου και στη συμπεριφορά του συζύγου απέναντι στο γιο, βεβαίως βεβαίως......εγώ θα συνεχίσω φυσικά, οι σκέψεις μου ΠΡΕΠΕΙ να μπουν σε μια σειρά, ΠΡΕΠΕΙ να μάθω να λέω ΟΧΙ, ΠΡΕΠΕΙ να πάψω να αυτοτιμωρούμαι να να ενοχοποιούμαι (λόγια του ειδικού). Τώρα το πώς θα γίνουν όλα αυτά.....θα δείξει......

Μια μέρα ξυπνώ και λεω θα τα καταφέρω και την άλλη πέφτω και κλαίω και κλείνομαι όλο και περισσότερο.....είναι πολύ δύσκολο τελικά να κάνεις την ενδοσκόπησή σου και να συναντηθείς με τον εαυτό σου....

Κατα΄τα άλλα βρήκα μια καλή κυρία να κρατάει τη μικρή 3 απογεύματα, για να ασχοληθώ με το μεγάλο, αφού δεν υπάρχει άλλη βοήθεια....καλή φαίνεται, θα δούμε....βεβαια το κοριτσάκι μου είναι δώρο Θεού, όλο γελάει, είναι υπομονετική και κοινωνικότατη.....όποτε βλέπει ο αδελφούλης της τηλεόραση, κοιτάζει και αυτή.....μόλις με δει, όλο μου γελά και απλώνει τα χεράκια της να με χαιρετήσει....άρχισε και ψιλολέει τα δικά της και τρελαίνει το μπαμπά της.....βλέπει μέσα από τα μάτια του γιου μου, τον λατρεύει....και αυτός φαίνεται ότι σιγα σιγα το αποδέχεται. Βέβαια, έχει και ξεσπάσματα και συνεχως συγκρινεί..."Μαμά, εμένα σήμερα με είπες μόνο δυο φορές αγάπη μου, ενώ την αδελφή μου τρεις..." Και εγώ πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική......άλλοι 3 μήνες θα είναι δύσκολοι, πιστεύω.....

Δεν έχω πάει πουθενά εκτός από λίγο στη θάλασσα με το γιο.......είμαι όλη μέρα μέσα (τελικά δεν πηγα στο μαγαζί, λόγω ανωτέρας βίας)......θηλάζω, κοιμίζω, ξεχέζω, παίζω, καθαρίζω και όπως λέει και η κολυμβήτρια του γιου μου..."Κάνω υπομονή και Όνειρα"...

Το μόνο που κάνω τις τελευταίες μέρες κάθε πρωι είναι να ευχαριστώ το Θεό που είμαι καλά και βλέπω το φως του ήλιου........

Αγαπημενες μου είναι πολλά που θέλω να σας γράψω αλλά τι να πεις από έναν άψυχο και απρόσωπο υπολογιστή....

Συγχωρέστε με που δε γράφω συχνά.....δεν εχω το κουράγιο όχι σωματικά αλλά ψυχικά........μην χάνεστε, περιμένω ΠΑΝΤΑ να διαβασω νεάκια σας με ανείπωτη λαχτάρα....

Να προσέχετε τους εαυτούς σας και τα παιδάκια σας......σας έχουν ΠΟΛΥ ανάγκη.....

Σας φιλώ γλυκα

Ματσσσσσσσσσ

Μουτσσσσσσσσσσσσσ

Τι όμορφα λόγια Σταυρούλα μου......τι καλή ψυχούλα έχεις κ πόση αγάπη εκδηλώνεις ακόμα και μέσα από τον άψυχο υπολογιστή.

Να είσαι καλά πάντα!!

Τόνια!


ugAHp3.png

jfV0p3.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Καλό Σαββατοκύριακο αγαπημένη...Φιλιά από πατρίδα......

Σου είχα γράψει ένα μηνυμα όλο αγάπη και οίστρο και μου σβήστηκε και με πιάσαν οι τσαντίλες μου μετα!:twisted:

Ελπίζω να μπορείς να κάνεις πέρα τους συγγενείς και να εφαρμόσεις τη μέθοδο ''προσποιούμαι πως σε ακούω, αλλά σε έχω συνδέσει όχι απλά με Κάιρο, με νησιά του Πάσχα'' και να μη σε επηρεάζουν πια τόσο πολύ. Τώρα είναι και θέμα πόσο κοντινοί είναι, πόσο ανακατεύονται και λοιπά.

Μας έγιναν και εμάς κάτι ψιλοπταίσματα την προηγούμενη εβδομάδα και ομολογώ πως αν δεν ήμουν σε ευαίσθητη περίοδο μπορεί να μην έδινα σημασία. Αλλά ξενέρωσα και δυστυχώς αν ξενερώσω μου τελειώνουν πολλά μέσα μου. Κουράγιο και δύναμη εύχομαι.

Για το θηλασμό μπράβο σου και πάλι. Είναι πολύ ζόρικο να είσαι σε τόσο αυστηρό διατροφολόγιο τόσους μήνες. Πρέπει να μαγειρεύεις και διπλά τώρα;; Προσεγμένο φαγητό για σένα και διαφορετικό για τους άντρες σου; Το θετικό είναι πως δεν άρχισες δουλειά, τουλάχιστον για τη μικρή και για σένα.

Ο μεγάλος μωρέ ζηλεύει και είναι πολύ φυσιολογικό πιστεύω. Ποιο παιδάκι δε ζηλεύει;; Είναι φάση, θα περάσει, αλλά καταλαβαίνω πως εσύ είσαι στη μέση και τα τραβάς όλα. Κορυφαίο παντως που μετράει πόσα ''αγάπη μου'' λες.

Όσον αφορά τα δικά μας, παιδικό ψάχνουμε γιατί είναι ΠΟΛΥ δύσκολο να βρεις θέση, ιδίως για μικράκια, εμείς ευτυχώς έιπαμε για ενός έτους και μετά.

Για τον τράχηλο θα δούμε τώρα στο ραντεβού μας αυτή τη βδομάδα. Κάθε φορά είναι και ένα μικρό βήμα. Αγχωτικό πολύ βέβαια, αλλά ένα μικρό βήμα. Ελπίζω με την ξεκούραση και ξάπλα αργότερα να μην τον επιβαρύνω κι άλλο και να πάμε καλά ως το τέλος.

Για τα κιλά είμαστε ακόμη στον 6ο (δηλαδή 5.5 μηνών). Κάτσε κι έχουμε δρόμο ακόμη. Κάθε εβδομάδα μεγαλώνει κι άλλο το καρπουζάκι κι ο κύριος μεσα ξεδιπλώνεται.

Τα υπόλοιπα κοριτσάκια τι κάνουν;

Σας στελνω τα φιλιά μου, να έχουμε μια όμορφη εβδομάδα!


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites

Σου είχα γράψει ένα μηνυμα όλο αγάπη και οίστρο και μου σβήστηκε και με πιάσαν οι τσαντίλες μου μετα!:twisted:

Ελπίζω να μπορείς να κάνεις πέρα τους συγγενείς και να εφαρμόσεις τη μέθοδο ''προσποιούμαι πως σε ακούω, αλλά σε έχω συνδέσει όχι απλά με Κάιρο, με νησιά του Πάσχα'' και να μη σε επηρεάζουν πια τόσο πολύ. Τώρα είναι και θέμα πόσο κοντινοί είναι, πόσο ανακατεύονται και λοιπά.

Μας έγιναν και εμάς κάτι ψιλοπταίσματα την προηγούμενη εβδομάδα και ομολογώ πως αν δεν ήμουν σε ευαίσθητη περίοδο μπορεί να μην έδινα σημασία. Αλλά ξενέρωσα και δυστυχώς αν ξενερώσω μου τελειώνουν πολλά μέσα μου. Κουράγιο και δύναμη εύχομαι.

Για το θηλασμό μπράβο σου και πάλι. Είναι πολύ ζόρικο να είσαι σε τόσο αυστηρό διατροφολόγιο τόσους μήνες. Πρέπει να μαγειρεύεις και διπλά τώρα;; Προσεγμένο φαγητό για σένα και διαφορετικό για τους άντρες σου; Το θετικό είναι πως δεν άρχισες δουλειά, τουλάχιστον για τη μικρή και για σένα.

Ο μεγάλος μωρέ ζηλεύει και είναι πολύ φυσιολογικό πιστεύω. Ποιο παιδάκι δε ζηλεύει;; Είναι φάση, θα περάσει, αλλά καταλαβαίνω πως εσύ είσαι στη μέση και τα τραβάς όλα. Κορυφαίο παντως που μετράει πόσα ''αγάπη μου'' λες.

Όσον αφορά τα δικά μας, παιδικό ψάχνουμε γιατί είναι ΠΟΛΥ δύσκολο να βρεις θέση, ιδίως για μικράκια, εμείς ευτυχώς έιπαμε για ενός έτους και μετά.

Για τον τράχηλο θα δούμε τώρα στο ραντεβού μας αυτή τη βδομάδα. Κάθε φορά είναι και ένα μικρό βήμα. Αγχωτικό πολύ βέβαια, αλλά ένα μικρό βήμα. Ελπίζω με την ξεκούραση και ξάπλα αργότερα να μην τον επιβαρύνω κι άλλο και να πάμε καλά ως το τέλος.

Για τα κιλά είμαστε ακόμη στον 6ο (δηλαδή 5.5 μηνών). Κάτσε κι έχουμε δρόμο ακόμη. Κάθε εβδομάδα μεγαλώνει κι άλλο το καρπουζάκι κι ο κύριος μεσα ξεδιπλώνεται.

Τα υπόλοιπα κοριτσάκια τι κάνουν;

Σας στελνω τα φιλιά μου, να έχουμε μια όμορφη εβδομάδα!

Τσα! Σε πέτυχα πρασινουλα, τι καλά! Τι γίνεται στα μερη σας, το κάψανε εχθες από τη χαρά τους? Είδα και την ασχημομούρη της σιδηράς σας κυρίας και με έπιασαν τα νεύρα μου:evil::evil::evil::evil::evil::evil::evil:! (ειναι που μας ήρθε η εφορία πριν λίγες μέρες και ακόμα προσπαθώ να συνέλθω από το σοκ!)

Λοιπόν, φιλεναδίτσα μου, ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτά τα άτομα δεν μπορώ πρακτικά να τα εξαφανίσω γιατί είναι του άμεσου περιβάλλοντος (ας μην επεκταθώ παραπάνω) που με τσουρουφλίζουν εδώ και 10 χρόνια! Πικραθηκα όμως ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ, πονεσα, χτυπήθηκα, έκλαψα, μου "σαλεψε" κυριολεκτικά και τώρα απλώς εχω κλείσει την πόρτα, όχι του σπιτιου΄μου (αυτή είναι πάντα ανοικτή για όλους) αλλά της καρδιάς μου....και ελπίζω να μην κάνω πίσω αυτή τη φορά και την ξεκλειδώσω...το οφείλω στον εαυτό μου.......

Είναι πολλά τα θέματα....σκέψου ότι διαβάλεται ο μικρός και μου τα ξεφουρνίζει μετα από καιρό.....αυτό δεν θέλω ούτε να το χωνέψω ούτε να το επιτρέψω.......δε σεβάστηκαν μια λεχώνα 2 μηνών.....για αυτό και όλη η πίκρα.....

Τέλος πάντων όλα για κάποιο λόγο γίνονται........

Θεωρώ ότι στη μικρούλα μου το λιγότερο που μπορω να κάνω είναι να συνεχίζω να τη θηλάζω και όσο πάει....σου ξαναείπα ειναι πολύ στωική, γελαστη, αναζητά ένα βλέμμα μας, δε με κουράζει η κουτσούνα μου (φτου φτου......), πέρασα και όλα αυτά στην εγκυμοσύνη και νιώθω πολυ δεμένη μαζί της......παίρνω δύναμη από τα μάτια των παιδιών μου και προχωρώ.....

Γλυκια μου εσύ που είσαι σε τόσο ευαίσθητη φάση μην επιτρέψεις σε κανένα να σε θυμώνει, στεναχωρεί, πληγώνει.....είναι το πιο συναρπαστικό σου ταξίδι, απόλαυσέ το........

Ξερω ότι κάθε μέρα που περνά αγωνιάς όλο και περισσότερο για τον κολυμβητή σου.....όμως πίστεψε σε αυτόν, είναι πολύ δυνατος πάικτης......πολύ.......και εσύ είσαι μια Θεά (σε βλέπω στο φατσοβιβλίο), κοίτα μόνο να ξεκουράζεσαι και να τρως καλά.....τα κιλά χάνονται πανευκολα μετά.........

Η Β' επιπέδου είναι ο καλύτερος υπέρηχος....τα βλέπεις όλα......εγώ έχω φωτο της μπουκίτσας από τότε και πραγματικά είναι παρόμοια με όταν γεννήθηκε (αχ, τι συγκίνηση είχε το χεράκι της στο μαγουλάκι, πράγμα που το κάνει και τώρα).....γεγονός είναι ότι στη μήτρα υιοθετούν κάποιες συνήθειες που της έχουν και μετά τη γέννα.....ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΤΕΛΕΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!!!!!!

Διακοπούλες θα πάτε κάπου κοντά εκεί ή φοβάσαι και θα μείνεις σπιτάκι σου? Εγώ θα σου έλεγα, αν όλα πάνε όπως τώρα, να αλλάξεις για λίγο παραστάσεις, γιατι μετά εεεεεε, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο....και γεγονός είναι ότι έχει πολύ και γλυκιά κούραση........

Σε φιλώ καλή μου, γιατί η μπουκίτσα μου ξύπνησε και με αναζητά.....

Περιμένω νέα σου με μεγάλη ανυπομονησία (όπως όταν γράφαμε γράμμα στα αγγλικά γράφω:tongue::tongue::tongue::tongue:)

Πολλά πολλά φιλιά από τα σούπερ καλοκαιρινά Χανιά

Υ.Γ. Το ξέρω ότι με αγαπάς και ας σβήστηκε το μύνημα.....:P:p:p:p:p

Ματσσσσσσσσσ

Μουτσσσσσσσσσσσσσσσσσ


nZP1p3.png

585Ep3.png

255rp3.png

Link to comment
Share on other sites

Κατάλαβα..

Νομίζω.

Και κάτι παρόμοιο έχει ζήσει και πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο και όπως καταλαβαίνεις ήταν δύσκολη πίστα. Και φυσικά τα παιδιά θα το πουν στη μαμά τους. Γιατί όσο και να λέμε μικρά είναι, και ακούν και βλέπουν. Και λατρεύουν τους γονείς, είναι οι ήρωές τους.. και πληγώνονται επίσης. Τέλοσπάντων.

Εγώ μωρέ έχω γίνει ευαισθητούλα. Αλλά και κάποια πραγματα από τη στιγμή που θα λεχθούν δεν μπορείς να τα αφήσεις. Θέλει χρόνο και προσπάθεια. Προσπαθώ να σκέφτομαι πως ο καθένας κάνει λάθη, αλλά προσπαθώ επίσης να διατηρώ και την περηφάνεια μου και την αξιοπρέπειά μου. Είμαι εγωίστρια σε αυτό το θέμα. Πρέπει να ζούμε με τιμή και με δύναμη πιστεύω. Και τώρα με ξενερώνει πάρα πολύ που δεν μπορώ να στηριχτώ στα πόδια μου και βασίζομαι σε άλλους. Για το πιο απλό. Γιατί έχω και το φόβο για τον κολυμβητή μου. Ξέρεις και καταλαβαίνεις. Ευτυχώς είναι ζωηρουλης ο καλός μου, ο μονάκριβός μου και πφφφ κλωτσάει και λέει ''εδώ είμαι μαμά, κοίτα με τι κάνω''. Κι άμα στενοχωριέμαι κιόλας κάνει τρελό πάρτυ μέσα. Το ανησυχώ το μανάρι μου και μετά του μιλάω και τον χαιδεύω από τις τύψεις.

Και για να αλλάξω κλίμα...

Έχω γίνει μια ξεχασιάρα... ουουουουουουουουου.... Σε λίγο θα ξεχάσω να βάλω παπούτσια! Είμαι σίγουρη!

Φιλάκια σας!


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites

Κοριτσάκια μου καλησπέρα!! Σας διαβάζω κάθε μέρα, αλλά είμαι κι εγώ σε κάπως κακή φάση και δεν μπορώ να γράψω... ήμουν απογευματινή σήμερα, ήρθα σπίτι κατά τις 23:15, μπήκα λίγο στο facebook και διάβασα ότι "έφυγε" ένα παιδάκι (για όσες δεν το ξέρετε είναι ο μικρός Πανούλης από την Κέρκυρα, 5 ετών από καρκίνο). Το ένιωθα πολύ κοντά μου το μικράκι κι ας μην το ήξερα προσωπικά -η μαμά του είναι φίλη με την κουνιάδα μου- Ήξερα ότι ήταν άσχημα, αλλά διαλύθηκα τώρα που το έμαθα...δεν θέλω να σας μαυρίζω, είμαι σε διάθεση περίεργη, κουρασμένη, κάνω πολλές σκέψεις, αγχώνομαι για το αγόρι μου... ίσως φταίει το ότι πονάω τελευταία στο σημείο της επέμβασης αλλά προσπαθώ να μην δείχνω τα συναισθήματά μου γιατί θα διαλυθώ ύστερα. Πρέπει να τα κρατάω μέσα μου, γίνομαι έτσι πιο ψυχρή, πιο παγωμένη, ο άντρας μου με νομίζει πιο δυνατή, δεν ξέρει ότι επειδή νιώθω αδύναμη γι αυτό προσπαθώ να τα κρατήσω μέσα μου. Αν τα βγάλω προς τα έξω θα καταρρεύσω και δεν θα μπορώ να κρατηθώ από κάπου...τώρα μου βγαίνουν αυτά.. αύριο θα είμαι καλύτερα πιστεύω για να απευθυνθώ σε κάθε μία προσωπικά. Σταβούλι μου γλυκό, συγγνώμη... έχεις κι εσύ τα δικά σου...σε σκέφτομαι....Edelaki μου....τρυφερό μου κοριτσάκι...θα τα πούμε αύριο ελπίζω έτσι? Σας φιλώ, μην μου στεναχωριέστε, όλα φτιάχνουν! Τα παιδάκια μας και η οικογένειά μας πάνω απ΄όλα!!!

Link to comment
Share on other sites

Ολγάκι προσπαθώ από το πρωί να βρω χρόνο να είμαι ήρεμη και συγκεντρωμένη, γιατί θέλω τα 10 λεπτά αυτά που θα γράφω να είναι αποκλειστικά σε σένα. Ψυχανεμίζομαι πως αν σε φυσήξω θα πέσεις. Αν σε αγγίξω, θα σπάσεις. Νομίζω έχεις φτάσει στα όριά σου και όσο και να προσπαθείς δεν αντέχεις άλλο. Φαντάζομαι ξεκίνησες πάλι δουλειά και μάλλον θα είσαι στα παλιά ʽκαλάʼ ωράρια και αυτη την πίεση δεν την άντεχες πριν, φαντάσου τώρα.

Όλγα αντιμετωπίζουμε έναν έναν τους εχθρούς.

Το να είσαι μια δυνατή μαμά, μια δυνατή σύζυγος, δε βοηθά αν δεν είσαι ψυχολογικά καλά. Και σωματικά. Δεν ήταν ούτε λίγο, ούτε περαστικό, ούτε εύκολο όλο αυτό.

Έχω την εντύπωση πως πρέπει να ξεσπάσεις, πως κάποιος πρέπει να σου απλώσει το χέρι, δε γίνεται να κολυμπας εσύ για όλους, πνίγεσαι και δεν τα καταφέρνεις. Πρέπει κάποιος να σε βοηθήσει. Δεν ξέρω τι και πως, αλλά πόσο θα διαινίζεις καταστάσεις που πονάνε;

Θα σου έλεγα να κοιτάξεις τα θέματα υγείας πρώτα. Και ξέρω πως δίνεις εκεί προτεραιότητα. Αλλά οφείλω να στο πω.

Ολγάκι πρόσεχε, μην πνιγείς. Ασε λίγο χωρο και στους αλλους.

Σε φιλώ.


UfHFp2.png

8KgQp1.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...