Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 5 ώρες πρίν, Anastasia14 είπε:

      Καλησπέρα κορίτσια μου! Εχω αρκετό καιρό να σας γράψω, αλλα μπαινω και σας διαβάζω. Εχω κάνει αρκετές ωοληψίες λόγω χαμηλού αποθέματος και προβλήματος στο σπέρμα. Έχουμε 7 βλαστοκυστες στην κατάψυξη και το Πάσχα ειχαμε ξεκινήσει προετοιμασία για εμβρυομεταφορα που ακυρώθηκε λόγω χαμηλών γαλακτοβακιλλων στο ngs. Όταν ήμουν στα μισά των ωοληψίων έμεινε έγκυος η καλύτερή μου φίλη και γυναίκα του κουμπάρου μας. Παντρεύτηκαν περσι κι εκείνοι, 1 μηνα μετα απο εμας και σε λιγότερο από τρεις μηνες ήταν έγκυος. Στο ενδιάμεσο εμεις ωοληψίες κλπ. Σήμερα γεννησε ενα υγιέστατο κοριτσάκι. Είμαι πολυ χαρούμενη για τους φίλους μας, ειναι σαν οικογένεια τα παιδια αυτα για εμας και θα είναι υπέροχοι γονείς. Ταυτόχρονα όμως, φοβάμαι οτι δε θα τα καταφέρουμε εμεις.. πριν 2 χρόνια ακριβώς, ενω προσπαθουσαμε ήδη ενα χρονο εμεις, της ειχα πει πως φοβάμαι ότι θα αρχίσουν ολοι να κάνουν παιδιά κι εμεις θα τους κοιτάμε και τώρα το ζω.. λογικα το πσκ θα παμε στην πόλη που γέννησε να τους δούμε.. φοβάμαι πως θα νιώσω.. ξέρω οτι οι περισσότερες εδω με καταλαβαίνετε.. έχω τύψεις που δε νιώθω μονο ευτυχία για το μωράκι που ηρθε στον κοσμο, αλλα σκέφτομαι κι αν εμεις θα αξιωθουμε να το βιώσουμε. 

      Γονείς

       

      Ξέρω πως ίσως ξεφεύγω απο το νόημα του forum, αλλα ελπίζω να με συγχωρήσετε.

      Καλή επιτυχία! Προσπαθώ να αντιδρασω, αλλα ακόμα κολλάει βλέπω. 

      Θα σου πω αυτό …ενώ έχω ήδη ένα παιδάκι 5μιση χρονών στο διάστημα των τεσσάρων χρόνων που προσπαθω για δεύτερο που είχα την μια αποβολή μετά την άλλη (7 στο σύνολο)εμειναν  έγκυες και γέννησαν όλες οι γυναίκες στον κύκλο μου είτε δεύτερο παιδί  είτε πρώτο είτε τρίτο και κάθε φορά που εγώ είτε πήγαινα για απόξεση είτε είχα αιμορραγία αποβολής και  έβλεπα φουσκωμένη κοιλιά με έπιανε το παράπονο με έπιανε στεναχώρια και ενίοτε θα παραδεχτώ και ζήλια..θα μου πεις τώρα ναι αλλά με ήδη ένα παιδί ??και ομως και ομως πονούσε πολύ και πάλι …!!ΕΙΝΑΙ απόλυτα φυσιολογικό και μην νιώθεις άσχημα δεν είναι προς τις γυναίκες και τα μωράκια τους το συναίσθημα είναι προς την  τύχη μας...αυτό το γιατί ρε γαμωτο εγώ έτσι και κάποιοι άλλοι όχι ;;;Είμαι σίγουρη ότι όλα θα σου πάνε καλά στο τέλος ακόμα και με τον δύσκολο δρόμο !Εχε πίστη στα έμβρυακια σου !!!Σου ευχομαι από καρδιάς σύντομα να τα καταφέρεις!!! Το ίδιο ελπίζω και για μένα και για όλες τις κοπέλες που παλεύουν είτε για το πρώτο είτε για το δεύτερο είτε για το πέμπτο !!!!

Είμαι στα 20 και θέλω να γίνω μάνα!


Recommended Posts

Καλησπέρα κορίτσια!! Διαβάζω πολύ καιρό τα μηνύματά σας και είπα να γράψω κι εγώ την δικιά μου εμπειρία. Θέλω πολύ να διαβάσω τα σχόλιά σας γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να ανοιχτώ ακόμη και να το πω σε κάποια φίλη, ίσως γιατί φοβάμαι την αντίδρασή τους. Λοιπόν ξεκινάω.. :arrow:

Παντρεύτηκα πριν από περίπου 1 χρόνο και ενώ πριν το γάμο, δεν είχα βλέψη να κάνω μωρό, μόλις παντρευτήκαμε είχα μια απίστευτη επιθυμία να γίνω μάνα! Σας ακούγεται κουφό; :tongue: Ναι κι όμως είναι αλήθεια.

Είπα, εντάξει, είναι περαστικό θα περάσει. Αλλά έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος και το μόνο που σκέφτομαι είναι αυτό. Το συζητήσαμε με τον άντρα μου και η άποψη του είναι ότι αν είναι να έρθει, θα έρθει. Οπότε τους τελευταίους μήνες δε χρησιμοποιούμε προφυλάξεις και τώρα 2 μήνες έχουμε ολοκληρωμένες επαφές. (καταλάβατε) :rolleyes:

Το θέμα είναι όμως ότι αναρωτιέμαι. Μήπως είναι νωρίς; Μήπως θα το μετανιώσω αργότερα; Αφού το θέλω τόσο! Πφφ! :?

Υπάρχει κάποια κοπέλα εδώ μέσα που να έχει γίνει μανούλα σε μικρή ηλικία και να μας πει την εμπειρία της;

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Καλημερα!

Απο τη στιγμη που παντρευτηκες.. λογικο ειναι να θελεις να ολοκληρωσεις την οικογενεια σου!Και κυριως απο τη στιγμη που το θελει και ο αντρας σου εξισου!Τωρα οσο επειδη εισαι μικρουλα.. το εχουμε κανει ψωμοτυρι πια..και αν δεν πατησει μια γυναικα τα 30 ειναι λεμε μικρη για παιδια.Δεν συμφωνω καθολου!Οι μαναδες ολων μας κανανε σε μικρη ηλικια.!Αν δεν ησουν παντρεμενη θα ελεγα ναι.. κατσε ακομα και βλεπεις.Απο τη στιγμη που εισαι ομως και το θελετε δεν βλεπω λογο να προβληματιζεσαι!

Σου ευχομαι να μεινεις συντομα!


FvxMp3.png

Link to comment
Share on other sites

Λοιπόν χαίρομαι ιδιαιτέρως γιατι είμαι σε παρόμοια φάση με έσενα.22 εγώ αλλα αυτό το τραβάω απ τα 18!!Η απίστευτη προσπάθεια να πείσεις τον εαυτό σου οτι αυτό που αισθάνεσαι αυτό που θες ειναι λάθος και είναι ντροπή ειναι τραγικό λαθος Το πέρασα και τι κατάλαβα?Στο τέλος απλά για να μην "τρομάξουν" οι γύρω μου καταπίεζα αυτό που είμαι και αισθάνομαι!!Όταν το θες...το θες!Σημαίνει οτι το θες! Γιατί αμφιβάλεις?Επειδή δεν το εγκρίνει το κοινωνικό σύνολο?Όχι.Κακώς και λάθος σου!!Εγω αν μπορώ να σου δώσω μερικές συμβουλές θα σου έλεγα να στηρίξεις τις επιλογές και τα "θέλω" σου και θα δεις οτι και οι αλλοι θα σε στηριξουν!Το μόνο "αρνητικό" που θα σου πω επειδή το έζησα...είναι οτι υπάρχει κατι για το οποίο είσαι μικρή όντως....Το να επιλέξεις τον άνθρωπο με τον οποίο θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου μαζί του και που θα είναι πατέρας του παιδιού που τόσο θες είναι δύσκολη υπόθεση..Εγω έκανα λάθος επιλογη την πρώτη φορα και ευτυχώς!! δεν μπορέσαμε να κάνουμε παιδί...Αν όμως το είχα κάνει?Τώρα σε αυτούς που μου λέγανε τουλάχιστον εμένα "είσαι μικρή για να γίνεις μαμα δεν ξέρεις...δεν έχεις ζήσει θα θες να ζήσεις πράγματα και δεν θα μπορείς" η απάντηση μου πάντα ηταν...Δεν ξέρεις τι έχω ζήσει και τι όχι, ακόμα και να είναι έτσι δεν μπορεί να μετανοίωσεις για κάτι που το θες ουτε αυτο να είναι ικανό να σου στερήσει πράγματα γιατι αυτο σημαίνει οτι δεν το θες, τέλος κανείς δεν μαθαίνει σε καμία ηλικία να είναι γονιός παρα μόνο οταν κάνει παιδί και μέχρι να πεθάνει μαθαίνει." Δεν ξέρω αν η απαντησή μου σε καλύπτει και εσενα....Αν είσαι σίγουρη λοιπόν για όλο αυτο να πάει στο καλό οοοοοοόποιος διαφωνεί μαζί σου!Κοπελάρα μου είναι επιλογή σου στήριξέ την! Σου εύχομαι τα καλύτερα!!!

Link to comment
Share on other sites

Καλησπέρα κορίτσια!! Διαβάζω πολύ καιρό τα μηνύματά σας και είπα να γράψω κι εγώ την δικιά μου εμπειρία. Θέλω πολύ να διαβάσω τα σχόλιά σας γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να ανοιχτώ ακόμη και να το πω σε κάποια φίλη, ίσως γιατί φοβάμαι την αντίδρασή τους. Λοιπόν ξεκινάω.. :arrow:

Παντρεύτηκα πριν από περίπου 1 χρόνο και ενώ πριν το γάμο, δεν είχα βλέψη να κάνω μωρό, μόλις παντρευτήκαμε είχα μια απίστευτη επιθυμία να γίνω μάνα! Σας ακούγεται κουφό; :tongue: Ναι κι όμως είναι αλήθεια.

Είπα, εντάξει, είναι περαστικό θα περάσει. Αλλά έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος και το μόνο που σκέφτομαι είναι αυτό. Το συζητήσαμε με τον άντρα μου και η άποψη του είναι ότι αν είναι να έρθει, θα έρθει. Οπότε τους τελευταίους μήνες δε χρησιμοποιούμε προφυλάξεις και τώρα 2 μήνες έχουμε ολοκληρωμένες επαφές. (καταλάβατε) :rolleyes:

Το θέμα είναι όμως ότι αναρωτιέμαι. Μήπως είναι νωρίς; Μήπως θα το μετανιώσω αργότερα; Αφού το θέλω τόσο! Πφφ! :?

Υπάρχει κάποια κοπέλα εδώ μέσα που να έχει γίνει μανούλα σε μικρή ηλικία και να μας πει την εμπειρία της;

Κ εγω 20 ειμαι!!!!:P

Αμα πραγματικα αισθανεσαι μεσα σου οτι θελεις να γινεις μητερα,τοτες μην καταπιεζεις τα συναισθηματα σου κ μπες βουρ στο πατσα;)

Εγω 2 φορες παρα λιγο να γινω μαμα δυστηχως ομως δεν εγινα:cry:

σου ευχομαι απο τα βαθη της καρδιας μου να γινεις γρηγορα μανουλα κ θα δεις τοτες ειναι που θα λες καλα τι αναρωτιομουν παω καλα?ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ


 

idavarwvhrzbu3ws.png

Link to comment
Share on other sites

  • 4 εβδομάδες μετά...

Διαφημίσεις

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...