ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΥΟΥ ΚΑΙ ΕΜΒΡΥΟΥ

[maryy]

Καλησπέρα κορίτσια.. μετα απο αρκετη ταλαιπωρία, την ιστορία μου την εχω αναφέρει σε άλλα τόπικ, ο Θεός μας χάρισε το θαυματάκι μας και Μεγάλη η Χάρη του μπαίνω στη 15η εβδομαδα.. Το ερώτημα μου είναι κατά ποσο τα κλάμματα, οι αναποδιές, οι στενοχώριες, οι κρίσεις μπορουν να επηρεάσουν το έμβρυο και σε τι βαθμό.. Λενε πως λόγω των ορμονων γινόμαστε πιο ευαισθητες και ίσως ταραζόμαστε και κλαίμε με το παραμικρο.. την τελευταια εβδομαδα βιωνω έντονα μια τέτοια κατάσταση, κλαιω και παθαίνω δυσπνοιες απο τα αναφιλητα σχεδόν καθε μέρα αλλοτε για σοβαρό λόγο, αλλοτε όχι αλλά δυστηχώς δεν μπορω να το ελεγξω.. Σε αυτη τη φαση δεν βοηθάει ιδιαίτερα και ο σύζηγος, αφου ξεσπάει σε εμας τα νευρα του απο τη δουλειά και του φταίνε όλα.. ειναι στιγμες που αισθάνομαι ότι είμαστε ανάξιοι για γονεις αφου μετά απο τόσο καιρό μου χαρίστηκε απλόχερα ο μπέμπης μου και εμεις το μονο που κανουμε ειναι να στενοχωριόμαστε και να τσακωνόμαστε με το παραμικρό! Ομως μου ειναι αδυνατο να το ελεγξω όσο και αν λεω οτι πρεπει να είμαι ηρεμη για το μωρο!! αλλες φορές ευχομαι να ειχε φουσκωσει τοσο η κοιλια μου ώστε να συνειδητοποιησει και ο συζηγος οτι χρήζω ειδικής μεταχειρισης και οτι χρειαζομαι αγάπη και προδερμ.. αστειευομαι όμως πραγματικα ποια δεν θα ηθελε να την εχουν ευτυχισμενη μες στις αγκαλιες και τα φιλια και οχι να την ταράζουν χωρις λογο και αιτια μη σκεφτόμενοι της κατάστασης!! καλοι χρυσοι , μας προσεχουν μας φροντιζουν αλλα απο ψυχολογια ειναι σκράπες..

Αραγε κανουμε πολυ κακό στο μωρό μας???

[Ξένια85]

Καλησπέρα κορίτσια.. μετα απο αρκετη ταλαιπωρία, την ιστορία μου την εχω αναφέρει σε άλλα τόπικ, ο Θεός μας χάρισε το θαυματάκι μας και Μεγάλη η Χάρη του μπαίνω στη 15η εβδομαδα.. Το ερώτημα μου είναι κατά ποσο τα κλάμματα, οι αναποδιές, οι στενοχώριες, οι κρίσεις μπορουν να επηρεάσουν το έμβρυο και σε τι βαθμό.. Λενε πως λόγω των ορμονων γινόμαστε πιο ευαισθητες και ίσως ταραζόμαστε και κλαίμε με το παραμικρο.. την τελευταια εβδομαδα βιωνω έντονα μια τέτοια κατάσταση, κλαιω και παθαίνω δυσπνοιες απο τα αναφιλητα σχεδόν καθε μέρα αλλοτε για σοβαρό λόγο, αλλοτε όχι αλλά δυστηχώς δεν μπορω να το ελεγξω.. Σε αυτη τη φαση δεν βοηθάει ιδιαίτερα και ο σύζηγος, αφου ξεσπάει σε εμας τα νευρα του απο τη δουλειά και του φταίνε όλα.. ειναι στιγμες που αισθάνομαι ότι είμαστε ανάξιοι για γονεις αφου μετά απο τόσο καιρό μου χαρίστηκε απλόχερα ο μπέμπης μου και εμεις το μονο που κανουμε ειναι να στενοχωριόμαστε και να τσακωνόμαστε με το παραμικρό! Ομως μου ειναι αδυνατο να το ελεγξω όσο και αν λεω οτι πρεπει να είμαι ηρεμη για το μωρο!! αλλες φορές ευχομαι να ειχε φουσκωσει τοσο η κοιλια μου ώστε να συνειδητοποιησει και ο συζηγος οτι χρήζω ειδικής μεταχειρισης και οτι χρειαζομαι αγάπη και προδερμ.. αστειευομαι όμως πραγματικα ποια δεν θα ηθελε να την εχουν ευτυχισμενη μες στις αγκαλιες και τα φιλια και οχι να την ταράζουν χωρις λογο και αιτια μη σκεφτόμενοι της κατάστασης!! καλοι χρυσοι , μας προσεχουν μας φροντιζουν αλλα απο ψυχολογια ειναι σκράπες..

Αραγε κανουμε πολυ κακό στο μωρό μας???

Maryy μου νομίζω έχουμε ξαναμιλήσει στο άλλο θέμα.. αυτό με το ανάξιοι γονείς πόσες φορές το σκέφτηκα και γω.. παρόμοια κατάσταση πέρασα και γω στην εγκυμοσύνη μου στις εβδομάδες που είσαι και συ.. είναι και ορμονικό αλλά την ίδια κρίση πέρασε και ο άντρας μου. ειναι που ξαφνικά νιώθουν ότι θα πεσουν ευθύνες πάνω τους.. στον μπέμπη δεν κάνεις κακό αλλά εκείνη την ώρα που κλαίς να προσεύχεσαι για να μην κλαίς και να ανεβαίνει η πίεση γιατι η πίεση δεν είναι και ότι καλύτερο για το έμβρυο και να προσπαθείς να μην του λες τίποτα για να μην έρχεστε σε κόντρα... εγώ έτσι έκανα ώσπου βρήκαμε την ησυχία μας.. είναι μια φάση νομίζω γιατι απο τοτε δεν ξαναέγινε κάτι.. οκ μικροτσακωμοί υπάρχουν πάντα αλλά εγώ τώρα κυρίως τσακώνομαι μαζί του γιατι δεν μου δίνει σημασία με τον μπέμπη χιχι ελπίζω κοριτσάκι μου να ηρεμήσεις.. απλά είσαι και συ σε φάση που μόνο αγάπη θες και φροντίδα.. αλλά στο λέω θα περάσει να σαι σίγουρη.. εσύ όμως πάνω απ' όλα να έχεις στο μυαλό σου τον μπεμπάκο σου!!!!