Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

Recommended Posts


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 2,2k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Γιατί το λες αυτό Isla? Εγώ θα προτιμούσα ασυζητητί ένα καλό (μην σου πω και ένα μέτριο) faith school από το home schooling. To home schooling το σκεφτόμουν μόνο σε περίπτωση που η μόνη εναλλακτική ήταν ένα πολύ κακό local school.

Προσωπικά δεν θα έστελνα ποτέ το παιδί μου σε faith school, εκτός κι αν μου το ζητούσε το ίδιο μετά από μία ηλικία που θα μπορεί να καταλάβει και να πάρει μία απόφαση για το ποιά θρησκεία θα ήθελε να ακολουθήσει (το ίδιο ισχύσει και για τον χριστιανισμό, τον οποίο και δεν θα τον επέβαλα ποτέ).

Δημοσιεύτηκαν
οχι δεν ειμαι καθολου υπερ...εκτος του οτι θεωρω πως πρεπει να εισαι πολυ καλα καταρτισμενος για να καταφερεις κατι τετοιο, θεωρω πως δεν κανει κ καθολου καλο στην κοινωνικοποιηση του παιδιου. κ επισης θελω να διατηρησω τον ρολο του γονεα, ειναι πολυ απαιτητικος κ θελω πολλα να προσφερω ως γονεας στο παιδι μου. παιρνοντας την ιδιοτητα της δασκαλας θεωρω οτι χανεις αυτο που πρεπει να εισαι για το παιδι...αυτο το αποκουμπι, η αγκαλια διχως ορια κλπ....

συμφωνώ απόλυτα για την κοινωνικοποίηση αλλά προσωπικά το θεωρώ λιγότερο κακό από ένα faith school!

Δεν είναι απαραίτητο πως γίνεσαι εσύ η δασκάλα γιατί μπορεί να έρχεται κάποιος ειδικός στο σπίτι. Φυσικά θα υπάρχουν και οι ανάλογες οικονομικές επιβαρύνσεις.

Δεν είναι ideal το home schooling, σε καμία περίπτωση απλά δεν θα προτιμούσα σε καμία περίπτωση κάποιο σχολείο που είναι άμεσα συνδεδεμένο με οποιαδήποτε θρησκεία.

Δημοσιεύτηκαν
Προσωπικά δεν θα έστελνα ποτέ το παιδί μου σε faith school, εκτός κι αν μου το ζητούσε το ίδιο μετά από μία ηλικία που θα μπορεί να καταλάβει και να πάρει μία απόφαση για το ποιά θρησκεία θα ήθελε να ακολουθήσει (το ίδιο ισχύσει και για τον χριστιανισμό, τον οποίο και δεν θα τον επέβαλα ποτέ).

Δεν έχουν τόση "θρησκεία" τα faith schools όση ίσως φαντάζεσαι. Ούτε είναι απαραίτητο να ακολουθείς τη θρησκεία του σχολείου. Τόσα μουσουλμανάκια πάνε σε Catholic faith school χωρίς να αλλαξοπιστήσουν ;)

Από μία άποψη όλα τα ελληνικά σχολεία είναι faith schools. Αν ήσουν στην Ελλάδα, θα κρατούσες το παιδί σου στο σπίτι μέχρι να πάρει απόφαση για το ποια θρησκεία θα ήθελε να ακολουθήσει; Αν ναι, πάσο. Αν όχι, τότε τα βρετανικά faith schools είναι μια καλή λύση όταν η εναλλακτική είναι ένα μέτριο δημόσιο σχολείο όπου τα παιδιά βρίζουν τους δασκάλους εν ώρα μαθήματος και κανείς δεν κάνει τίποτα (πραγματική εμπειρία φίλης μου) ή ένα πολύ ακριβό ιδιωτικό.


The views expressed in this post are solely those of the author and do not necessarily represent the views of the citizens of the UK as a whole, nor can they be attributed to the UK government or any other government agency.

Δημοσιεύτηκαν
Από μία άποψη όλα τα ελληνικά σχολεία είναι faith schools.

Δεν θα έλεγα 'από μία άποψη' αλλά απο όλες τις απόψεις, είναι faith schools και είναι κάτι που προσωπικά απεχθάνομαι στην Ελλάδα.

Δεν έχω σκεφτεί τι θα έκανα σε αυτή τη περίσταση και για να είμαι ειλικρινης δεν ξέρω πόσο έντονη είναι η σχέση με τη θρησκεία στα βρετανικά σχολεία γιατί δεν το έχω ψάξει. Όμως δεν θα ήθελα το παιδί μου να έχει καμία σχέση με οτιδήποτε πλησιάζει την φιλοσοφία του ορθόδοξου κατηχητικου -και αντίστοιχα το ίδιο οποιασδήποτε άλλης θρησκείας- σε μία τόσο τρυφερή ηλικία.

Είναι βασικό να μάθει και να διαβάσει για τις άλλες θρησκείες, να προβληματιστεί και να κατανοήσει, αλλά δεν θα ήθελα να του επιβληθεί καμία μέχρι να μπορεί να πάρει τη δική του απόφαση. Τότε ας γίνει και μουσουλμανάκι και βουδιστής και ό,τι θέλει, είναι δική του επιλογή.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εγω το παρακολουθησα λαιβ, δε μπορουσα να χασω τετοια σκηνη! Ποσους μηνες περιμεναμε να τους δουμε στη φυσικη τους κατασταση..:D Με τις χειροπεδες..τωρα θα τους περιμενουν και οι φιλοι τους στη φυλακη, ειδικα αυτοι που καναν τις "βρωμικες" δουλειες και παιρναν το φταιξιμο πανω τους για να μην την πληρωσει ο αρχηγος...εκει να δεις τι ωραια που θα περασουν. Κουφετο θα την περασουν;)

Ρε κοριτσια πειτε μου ειναι φυσιολογικο να ποναω στα δεξια? Εκει στα πλαγια, εκει που ειναι τα νεφρα, αλλα δεν εχω καποιο συμπτωμα πχ ουρολοιμωξη. Δε ξερω αν ειναι καν το νεφρο η' μυικος πονος...οι κοπελες που εχουν κανει παιδια, πειτε ειναι φυσιολογικο?


Eleni

bd5c7983f7.png

Δημοσιεύτηκαν

Ελένη είναι τα νεφρά ή μήπως είναι λιγο πιο πάνω, στα πλευρά; Εγω πόναγα το τελευταίο τρίμηνο στο δεξί πλευρό στην πρώτη εγκυμοσύνη γιατί το μωρό είχε το κεφάλι προς τα κάτω και τα πόδια του συνέχεια στα πλευρά μου.


Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι. Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια. Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε. - Κ. Καβάφης

an1cE-60g410010MjA3ZHwwMDAwNTU0ZGF8T3VyIHByZWNpb3VzIGxpdHRsZSBib3kgaXM.gifan1cMc80g410010MDAwOGQ0fDEzNDU2cGF8T3VyIGdvcmdlb3VzIG5ldyBiYWJ5IGJveSBpcw.gif

Δημοσιεύτηκαν

Isla εγώ πριν λίγο έμαθα τα καθέκαστα από κάτι σχόλια στο FB γιατί δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση. Ελπίζω μόνο οι εξελίξεις να είναι για καλό.

Ελένη για τον πόνο δεν ξέρω να σου πω. Γιατί δεν παίρνεις το γιατρό σου να ρωτήσεις;

Χρύσα πού χάθηκες; Όλα καλά;


The views expressed in this post are solely those of the author and do not necessarily represent the views of the citizens of the UK as a whole, nor can they be attributed to the UK government or any other government agency.

Δημοσιεύτηκαν

Παρούσα! Είμαι καλά, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Πως είναι η ζωή τώρα που η οικογένεια είναι ξανά όλη μαζί Biggi; Βλέπεις διαφορά στον μικρό σας; Του συζύγου του αρέσει η Αθήνα;


Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι. Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια. Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε. - Κ. Καβάφης

an1cE-60g410010MjA3ZHwwMDAwNTU0ZGF8T3VyIHByZWNpb3VzIGxpdHRsZSBib3kgaXM.gifan1cMc80g410010MDAwOGQ0fDEzNDU2cGF8T3VyIGdvcmdlb3VzIG5ldyBiYWJ5IGJveSBpcw.gif


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

ευχαριστω για τις απαντησεις...

Δε ξερω τι ηταν σημερα μου περασε, δεν νομιζω να ηταν τα πλευρα μου διοτι δεν πονουσα πανω στο κοκκαλο αλλα πιο κατω..ο αντρας μου που με ακουμπησε εκει μου λεει ειναι πολυ σκληρο απο κατω σα να χει μαζεψει ο μυς..οποτε μαλλον λογω..τεντωματος!

Αν εκανε ακομα καλο καιρο θα πηγαινα για μπανιο, πιστευω το κολυμπι θα ωφελουσε με τετοια θεματα αλλα πιστευω τωρα θα ναι κρυα η θαλασσα. Σημερα βεβαια ειχε πολυ κοσμο στην παραλια και ακομα κανουν μπανιο αλλα εγω ειμαι κ κρυουλιαρα:cool:

Πως πανε τα παιδακια με τα σχολεια εκει? Ολα καλα? Προσαρμοστηκαν?


Eleni

bd5c7983f7.png

Δημοσιεύτηκαν
Πως είναι η ζωή τώρα που η οικογένεια είναι ξανά όλη μαζί Biggi; Βλέπεις διαφορά στον μικρό σας; Του συζύγου του αρέσει η Αθήνα;

Οι πρώτες 2-3 βδομάδες ήταν λίγο δύσκολες, τώρα είναι καλύτερα αφού σιγά-σιγά βρίσκουμε τους ρυθμούς μας. Ο μικρός έχει εδώ τον μπαμπά, τι άλλο θέλει! :-D

Ο σύζυγος και μόνο που έχει μπαλκόνι για να κάθεται τα βράδια, είναι ενθουσιασμένος.

Δε ξερω τι ηταν σημερα μου περασε, δεν νομιζω να ηταν τα πλευρα μου διοτι δεν πονουσα πανω στο κοκκαλο αλλα πιο κατω..ο αντρας μου που με ακουμπησε εκει μου λεει ειναι πολυ σκληρο απο κατω σα να χει μαζεψει ο μυς..οποτε μαλλον λογω..τεντωματος!

Ελένη μήπως έπιανε καμιά πατουσίτσα χωρίς να το καταλαβαίνει?

Κι εδώ κολυμπάνε ακόμα, νομίζω η θάλασσα τώρα είναι πιο ζεστή, απλά πρέπει να πας μεσημέρι, όχι νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα, και να είναι μέρα που δεν φυσάει.


The views expressed in this post are solely those of the author and do not necessarily represent the views of the citizens of the UK as a whole, nor can they be attributed to the UK government or any other government agency.

Δημοσιεύτηκαν

Άντε Μπίγκι, τώρα που τακτοποιηθήκατε ποιος σας πιάνει.

Κορίτσια, να πω κι εγώ τον πόνο μου, βγήκα παγανιά για nursery για το ντοματίνι και πικράθηκα, στην περιοχή έχει αρκετά αλλά τα περισσότερα δεν έχουν θέσεις. Μάλλον σε childminder θα καταλήξω αλλά θα προτιμούσα nursery για περισσότερο integration. πρέπει να κάτσω να στείλω email το βράδυ που θα κοιμηθεί.


Caution: The author has a tendency to google margarita recipes when life hands her lemons. :D

Δημοσιεύτηκαν

Mamma Tomato, εγώ θα προτιμούσα childminder πάντως γιατί πόσο integration να κάνει πια ένα μωρό?

Esprit όχι, δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα στην Αγγλία. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω βρει ποτέ.


The views expressed in this post are solely those of the author and do not necessarily represent the views of the citizens of the UK as a whole, nor can they be attributed to the UK government or any other government agency.


Διαφημίσεις


×
×
  • Δημιουργία νέου...