Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Καλησπέρα Mardo κοίτα να δεις σύμπτωση εκεί έχουμε καταλήξει.........αν και κοριτσια δε ξέρω, είμαι πάρα πολύ χάλια, εκεί που τα πηγαίναμε καλά άρχισαν πάλι έντονα πετρώματα και συσπάσεις......ειδικά εχθές το βράδυ και σήμερα το πρωί που στεναχωρεθηκα και νευρίασα πάρα πολύ (είχα έντονους τηλεφωνικους τσακωμούς με τον εργοδότη μου) είμαι πάρα πολύ χάλια.....τώρα νιώθω συνεχόμενα συσπάσεις δε σταματάνε.....ηρέμησα έκλεισα τα μάτια μου για ένα μισάωρο και όταν άγγιξα τη κοιλιά μου πάλι ήταν πρησμένη και πέτρα σαν μπάλα στα δεξιά......άλλωστε νιώθω ότι παλεται χωρίς καν να ακούμπησω το σημείο.......δε ξέρω που αλλού να προσευχηθω αλήθεια........θα προσπαθήσω να κοιμηθώ καμιά ώρα και αν όταν ξυπνήσω η κατάσταση είναι ίδια θα πάρω το γιατρό

Χαχαχα! Λες να γεννησουμε παρεα; 30/5 εχω πητ αλλα στο πρωτο γεννησα 39+1, δε με βλεπω να φτανω εκει!

Ασε, κι εγω νευρα σημερα, τριτη μερα σημερα ο αντρας μου δεν αφησε τον μικρο να κοιμηθει απογευμα, αυτοι κοιμουνται του καλου καιρου απο τις 10 κι εγω σε υπερενταση! Παλι δε θα σηκωνομαι το πρωι!


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 597
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια τι κάνετε;;;; Που χάνεστε;;;;;

Εγώ είμαι αρκετά καλύτερα, νιώθω και το νινί πολύ έντονα πλέον και.....ααααααααααχ!!!! Έχω λιώσει πραγματικά!!!!! Με άδεια είμαι σχεδόν από την αρχή της εγκυμοσύνης λόγω των επιπλοκών...μέχρι πριν λίγο στεναχωριομουν και αμαρτία αυτό που θα πω αλλά όταν δεν είχα "νιώσει" 100% ότι είμαι έγκυος ευχομουν να πάνε όλα καλά και να ξεπεραστούν οι επιπλοκές γρήγορα για να είμαι σε θέση να επιστρέψω στη δουλειά.......για τόση αφέλεια.......πλέον δεν βάζω κάνενα και τίποτα πάνω από το ψυχακι μου και από ότι φαίνεται αυτό ήταν αφορμή να δείξουν κάποιοι τι πράγματικα είναι....με ταλαιπωρούν πολύ από τη δουλειά και θα συνεχίσουν να το κάνουν...δεν έχω άλλη επιλογή εκτός από την υπομονή!!!!

Αντε κορτσουδια μη χάνεστε, να μαθαίνουμε νεακια!!!!!

Mardo μου εγώ έχω πολύ νωρίτερα ΠΗΤ!!! Να χαίρεσαι το αγοράκι σου, τόσο είναι; Τώρα είδατε φύλο; Λες πάλι αγοράκι, να έχεις 3ς άντρες στο σπίτι;;;

Θέλω να σου κάνω και κάποιες ερωτήσεις για βιοκλινικη μιας και έχεις εμπειρία από εκεί, μπορώ να σε ενοχλήσω με πμ;


W7vNp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Γεια σας κορίτσια! Τι κάνετε; κουκουτσακι χαίρομαι που είσαι καλά! Μη σε απασχολεί τι λένε στη δουλεια, εσύ ξέρεις τι είναι πιο σημαντικό.. Εγώ σήμερα ειμαι κάπως γιατί δεν νιώθω το μωρακι μου ακόμα κ μου κακοφαινεται.. Είμαι 18 εβδομάδων. Εσύ κουκουτσακι είναι μέρες που το νιώθεις πολύ έντονα; τα υπολοιπα κορίτσια μας όλα καλά;

Δημοσιεύτηκαν

koukoutsaki αντε ωραια να συνεχισουν ολα να πηγαινουν ετσι καλα!!! Δεν ειναι τελειο αυτο το συναισθημα; Συγγνωμη αλλα πρέει καποιος να ειναι πολυ μικροψυχος για ν σου φερεται ετσι. Γραψτους και βαλε πανω απο ολα το νινι.

αστερακι μην ανησυχεις εγω το πρωτο το ενιωσα για τα καλα μετα την β επιπεδου.

Αληθεια κοριτσακια πιτε εχουμε ραντεβου για β επιπεδου;

Εγω 13/1

Δημοσιεύτηκαν

Asteraki_mou να μην αγχώνεσαι αρνητικά!!! Απλά να ανυπομονεις, σου κρύβεται καλε είναι παιχνιδιαρικο νινί μετά δε θα σε αφήνει σε ησυχία!!! Την 16βδ είχα υπόνοιες ότι το νιώθω αλλά έπρεπε να συγκεντρώθω πολύ κι να περιμένω πάρα πολύ ωρα, για αρκετες μέρες μετά όμως με τα πετρώματα και τις συσπάσεις δεν είχα διάθεση για κάτι τέτοιο και επειδή γενικά δεν δυνάμωνε αυτό που ένιωθα ή κάτι τέτοιο κατέληξα ότι μάλλον ήταν ιδέα μου...και μετά, στις 10 αυτού του μήνα (ΝΑΙ! Το σημείωσα η τρελή! :P) ένιωσα κάτι πιο δυνατό αλλά όχι και τρελά πράγματα σταδιακά δυναμώνε όλη αυτή τη βδομάδα και το ένιωθα σε ακανονιστες στιγμές,από εχθές μέχρι σήμερα νιώθω ότι η ένταση αυξήθηκε αισθητά και οι στιγμές είναι πιο συγκεκριμένες (αφού φάω, αφού ξαπλώσω ανάσκελα και χαλαρώσω μετά από αρκετή ώρα που ήμουν καθιστή, όταν αλλάζω πλευρό κ.α) αυτό δε σημαίνει ότι κάθε φορά που κάνω κάτι τέτοιο το νιώθω :P απλά τις 2 με 4 φορές που το νιώθω μέσα στο 24ωρο προηγείται κάτι από αυτά..


W7vNp2.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Elpidaf άστα να πάνε έχω μελωσει που λένε!!!...εγώ έχω ραντεβού 5/1 βλέπω έχουμε 2μερες διάφορα στις εβδομάδες κύησης αλλά 8 για τη β επιπεδου..λες να είναι πολυ νωρίς; Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα γιατί θα μπορέσει τότε να είναι εδώ και ο αντρουλης μου για να πάμε μαζί που έχει άδεια...


W7vNp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Σας ευχαριστώ κορίτσια! Τώρα 2 μέρες τρώω όλο σοκολάτες κ γλυκά μπας κ το ξυπνησω κ κλωτσήσει.. Αλλά αυτό δεν κλωτσαει κ εγώ θα παχυνω! Χαχα! Πριν λίγο άρχισα κ χαιδευα την κοιλιά μου κ του έλεγα κλωτσα βρε τη μαμά κ μετα απο λίγο ένιωθα διάφορα χωρίς να μπορω με σιγουριά να πω τι ηταν! Πάντως ηρεμισα λίγο! Εγώ β επιπέδου έχω 10/1 αλλά ενδιάμεσα έχω κ εναν υπέρηχο.. Κουκουτσακι δεν είναι νωρίς το ραντεβού σου, απο 21 μέχρι 23 εβδομαδα είναι νομίζω. Εξαρτάται ποτε προτιμάει ο κάθε γιατρός..

Δημοσιεύτηκαν

Καλημερα κοριτσια!!! Καλη εβδομαδα να χουμε!!!

Κουκουτσακι καλα ειναι εγω θα ειμαι 22+4 και και συ λογικα θα κλεινεις την 21η.

Αστερακι εσυ σε ποια εβδομαδα εισαι; παντως σε λιγο καιρο θα νιωθουμε για τα καλα κλωτσιες.

Ξεκινησατε ετοιμασιες για γιορτες;

Δημοσιεύτηκαν

Καλη εβδομαδα! Ελπίδα εγώ είμαι 18 κ 2 ημερών κ στη β θα είμαι 21 κ 3 ημερών.. Εμείς λέμε σιγά σιγά να φτιάξουμε τα γλυκά μας, μελομακάρονα κ κουραμπιέδες.. Εσείς;

Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσια μιυ χαιρομαι που ειστε ολες καλα.

Koukoutsaki εγω το πρωτο το νιωσα στις 20 εβδομαδες.Τωρα το 2ο απο 18 και μετα.

εμεις β επιπεδου εχουμε 5/1 θα ειμαι 21κ4. Μπορουμε απο 20-23+6.

Εμεις εχουμε θεμα με το πλακουντα που ειναι επιχειλιος και θελει πολυ προσοχη και ξεκουραση αλλα περιμενουμε και τη β επιπεδου να δουμε τι θα μας πει.


tt1afc0a.aspx

tt1d3df2


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
Κορίτσια τι κάνετε;;;; Που χάνεστε;;;;;

Αντε κορτσουδια μη χάνεστε, να μαθαίνουμε νεακια!!!!!

Mardo μου εγώ έχω πολύ νωρίτερα ΠΗΤ!!! Να χαίρεσαι το αγοράκι σου, τόσο είναι; Τώρα είδατε φύλο; Λες πάλι αγοράκι, να έχεις 3ς άντρες στο σπίτι;;;

Θέλω να σου κάνω και κάποιες ερωτήσεις για βιοκλινικη μιας και έχεις εμπειρία από εκεί, μπορώ να σε ενοχλήσω με πμ;

Στο φμπ χανομαστε χαχαχαχα!

Ναι καλε, ο,τι θελεις, ακου κει θα ενοχλησεις!!!

Ειναι δυομιση. Στην αυχενικη μαλλον αγορι ειπαν.

Αν αργησω να απαντησω.... Καταλαβαινεις.... Αλλα θα το κανω με χαρα.

Δημοσιεύτηκαν

Εύα μου μην ανησυχεις, συνήθως μετα την 20 εβδομαδα φτιάχνει επειδή μεγαλώνει η μήτρα. Απλα να προσεχείς μέχρι να δεις στον β επιπέδου πως παει, κ μη σηκωνεις τον μικρουλη σου αγκαλιά..

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα κορίτσια!!!!

Τι κάνετε;;;; Εύα υπομονή κορίτσι μου, παλουκωσου και Ξεκούρασου όσο είναι δυνατόν, θα ανέβει ο άτιμος!!!!!!!!!!

Εγώ έτσι τέζα που είμαι δεν θα κάνω τίποτα απολύτως για τις γιορτές...ότι πάρω από μαμά και πεθερά που θα φτιάξουν, και λίγο με στεναχωρεί αλλά τι να κάνουμε :-(

Mardo θα σου στείλω αν είναι και εννοείται όταν καταφέρεις να βρεις χρόνο μου απαντάς μην αγχώνεσαι, σε ευχαριστώ πολύ!

Κορίτσια από πονακια πως τα πάτε; Έχετε βασικά; Εγώ σήμερα έχω ανησυχήσει λίγο γιατί έχω κάτι πονακια σαν τραβηγματα στη κοιλιά, πως να το πω -σαν να έχω κλωστές μέσα μου που κάποιος τις τραβάει για δευτερόλεπτα και νιώθω ότι έχουν τεντωθει πολύ, αλλά ο πόνος εκείνα τα 2-3 δευτερόλεπτα είναι έντονος - οξύς το νιώθω όταν Ξαπλώνω ανάσκελα και αν αλλάξω πλευρό απότομα, άμα σηκωθώ όρθια όπως δεν έχω τίποτα περνάει.......και νιώθω και κάτι σουβλιες-τσιμπιες Θαρρείς και είναι από βελόνα (συγνώμη για το χύμα στο κύμα!) μέσα στο κόλπο κάπως βαθιά στα αριστερά του κόλπου:oops:.....θα ενοχλήσω βέβαια πάλι το γιατρό απλά καθυστερώ να τον πάρω γιατί ευτυχώς δεν έχω πετρώματα οπότε νιώθω ότι ίσως είναι κάτι φυσιολογικό


W7vNp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπερα Κουκουτσακι και γω τις σουβλιες-βελονιες τις νιωθω συχνα. Αλλα επειδη δεν εχω πετρωματα δεν μ ανησυχουν. Καλα εκεινη την ωρα μ ανησυχουν αλλα δεν ανησυχουν τον γιατρο μου. Να σου πω τα τραβηγματα λεω μηπως ειναι που μεγαλωνει η κοιλια; δεν ξερω μωρε αμαν μ αυτα τα πονακια. Οτσν με πιανουν ανησυχω οταν δεν με πιανουν λεω λες να γινε κατι. Ανωμαλια τι να πει κανεις;

Τεσπα βασικα ο γιατρος μου μου χει πει αν δεν εχω πετρωματα και περνανε με buscopan και μαγνησιο να μην ανησυχω.

Πες μας τι σου ειπε ο γιατρος σου κοριτσι μου

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα κορίτσια!!! Χρόνια πολλά, καλά Χριστούγεννα!!!! Να είστε αγαπημένοι με τους δικούς σας και στα σπίτια σας μόνο υγεία και ευτυχία!!!!! Να περάσετε όμορφα!!!! 

Καλέ τι ωραίο που έγινε το forum!!! (βέβαια και πριν μου άρεσε αρκετά!) 

Ελπίζω να είστε καλά και εσείς και τα νινακια...εγώ άρχισα αγωγή για τις συσπάσεις τελικά δεν την γλύτωσα.


W7vNp2.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...