Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 1 ώρα πρίν, 2803 είπε:

      Καλησπέρα! Με τον σύντροφό μου μετά από αρκετά μακρά και ψυχοφθόρα προσπάθεια να τα καταφέρουμε με δικά μου ωάρια προχωρήσαμε με δωρεά. Πρόσφατα μπήκα στο μήνα μου, περιμένω να γεννήσω τις επόμενες εβδομάδες και είμαι πανευτυχής! Με βάση όσα βλέπουμε κατά καιρούς και στις ειδήσεις και εδώ στο φόρουμ το πιο σημαντικό είναι να είναι εμπιστοσύνης ο οργανισμός (κέντρο  ή τράπεζα) που θα παρέχει τα ωάρια.  Στην περίπτωση μου ήταν το ίδιο το κέντρο στο οποίο είχα κάνει όλες τις προσπάθειες μου (μπορώ να σου στείλω ποιο και περισσότερες λεπτομέρειες σε μήνυμα). Δηλαδή εγώ θα ζητούσα να με κατευθύνει ο/η γιατρός μου ή το κέντρο που με παρακολουθεί. 

      Γονιμότητα& Υγεία

       

      Καλησπέρα! Σε ευχαριστώ για την απάντηση και με το καλό να αγκαλιάσετε το μωράκι σας!!!❤️❤️

      Αν δε σου κάνει κόπο θα ήθελα να μου πεις το κέντρο κλπ, μπορείς να μου στείλεις και προσωπικο μηνυμα 

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
On 12/1/2019 at 9:58 ΠΜ, sankar είπε:

Τελικα καναμε διακοπη..η χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Δεν υπαρχουν λογια για να περιγραψω πως νιωθω γιατι δεν ξερω πως νιωθω...θα περιμενω να ιαθει το σωμα μου και φανταζομαι θα περασω ολα τα σταδια της απωλειας μου.Η μπεμπουλα μου ειναι μια ψυχουλα και ελπιζω να ειναι ηρεμη,τιποτα αλλο δεν επιθυμω...εσυ πως το βιωνεις τωρα?

Πραγματικα λυπαμαι παρα πολυ αλλα ο χρονος θα κανει τη δουλεια του  και ευχομαι να ερθει γρηγορα ενα δευτερο υγιες μπεμπακι και μια τελειομηνη εγκυμοσυνη.

Πως το βιωνω;;; οταν ηταν να αποφασισουμε για την διακοπη περιμεναμε 10 ημερες για να δουμε αν βελτιωθηκε η κατασταση ή αν οντως επρεπε να διακοψουμε. Αυτες ηταν οι χειροτερες ημερες της ζωης μου και μου φαινοταν αιωνας. Οταν καναμε τον υπερηχο και ειδαμε οτι τελικα δεν βελτιωθηκε και επρεπε να κανουμε διακοπη αισθανομουν οτι ειχα παγωσει, σαν να τελειωσε ο κοσμος ολος. Μπηκα το ιδιο βραδυ και ηθελα να τελειωσει, απλα να φυγει το μωρο, να μην υπαρχει ωστε να προχωρησω. Μεσα σε 11 ωρες τελειωσε η διαδικασια και μετα για ενα μηνα ημουν σε αρνηση, σαν να μην συνεβη αυτο σε εμενα αλλα σε καποιον αλλο. Επεστρεψα γρηγορα στη δουλεια, πηγαμε ταξιδι για τα χριστουγεννα για να ξεχαστω και πραγματι ετσι εγινε ή ετσι νομιζα... μολις γυρισαμε απο τις διακοπες και περασε η περιοδος χαριτος ξαφνικα με χτυπησε οτι καποτε ημουν εγκυος και τωρα θα ημουν στον 6ο μηνα. Αρχισα να μπαινω σε αλλα θεματα στο φορουμ οπου αλλες κοπελες γεννουσαν κλπ και απλα εκλαιγα... δεν ξερω γιατι το εκανα αυτο, μαλλον θρηνουσα. Τωρα 2 μηνες μετα σχεδον ειμαι καλυτερα, ξεκινησα γυμναστηριο και αποφασισα να ετοιμασω το σωμα μου για επομενη εγκυμοσυνη. Τον Μαρτιο εχουμε το οκ να προσπαθησουμε παλι, και ειμαι αποφασισμενη να μεινω εγκυος ωστε να αναπληρωσω το κενο... θα αναπληρωθει;;; οχι το αγορακι μου δεν θα το ξεχασω ποτε, απλα εγινε αγγελακι. Ο χρονος κοπελα μου θα βοηθησει και προσπαθησε να μην κοιτας πισω, απλα ετυχε γιατι σε καποιες απο εμας τυχαινει, δεν υπαρχει γιατι... πιστεψε οτι θα ερθει επομενη εγκυμοσυνη οπου ολα θα πανε καλα και θα μοιραζομαστε τα καλα νεα εδω!!!! Σου στελνω αγκαλιες και κουραγιο. Ειναι μια δυσκολια, θα την ξεπερασετε μαζι με τον συζυγο και θα ερθει ξανα αυτο το θετικο τεστ!!!! 

  • Μου αρέσει 1
  • Λυπημένη/-ος 2

Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 53
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, Smaro3056 είπε:

Πραγματικα λυπαμαι παρα πολυ αλλα ο χρονος θα κανει τη δουλεια του  και ευχομαι να ερθει γρηγορα ενα δευτερο υγιες μπεμπακι και μια τελειομηνη εγκυμοσυνη.

Πως το βιωνω;;; οταν ηταν να αποφασισουμε για την διακοπη περιμεναμε 10 ημερες για να δουμε αν βελτιωθηκε η κατασταση ή αν οντως επρεπε να διακοψουμε. Αυτες ηταν οι χειροτερες ημερες της ζωης μου και μου φαινοταν αιωνας. Οταν καναμε τον υπερηχο και ειδαμε οτι τελικα δεν βελτιωθηκε και επρεπε να κανουμε διακοπη αισθανομουν οτι ειχα παγωσει, σαν να τελειωσε ο κοσμος ολος. Μπηκα το ιδιο βραδυ και ηθελα να τελειωσει, απλα να φυγει το μωρο, να μην υπαρχει ωστε να προχωρησω. Μεσα σε 11 ωρες τελειωσε η διαδικασια και μετα για ενα μηνα ημουν σε αρνηση, σαν να μην συνεβη αυτο σε εμενα αλλα σε καποιον αλλο. Επεστρεψα γρηγορα στη δουλεια, πηγαμε ταξιδι για τα χριστουγεννα για να ξεχαστω και πραγματι ετσι εγινε ή ετσι νομιζα... μολις γυρισαμε απο τις διακοπες και περασε η περιοδος χαριτος ξαφνικα με χτυπησε οτι καποτε ημουν εγκυος και τωρα θα ημουν στον 6ο μηνα. Αρχισα να μπαινω σε αλλα θεματα στο φορουμ οπου αλλες κοπελες γεννουσαν κλπ και απλα εκλαιγα... δεν ξερω γιατι το εκανα αυτο, μαλλον θρηνουσα. Τωρα 2 μηνες μετα σχεδον ειμαι καλυτερα, ξεκινησα γυμναστηριο και αποφασισα να ετοιμασω το σωμα μου για επομενη εγκυμοσυνη. Τον Μαρτιο εχουμε το οκ να προσπαθησουμε παλι, και ειμαι αποφασισμενη να μεινω εγκυος ωστε να αναπληρωσω το κενο... θα αναπληρωθει;;; οχι το αγορακι μου δεν θα το ξεχασω ποτε, απλα εγινε αγγελακι. Ο χρονος κοπελα μου θα βοηθησει και προσπαθησε να μην κοιτας πισω, απλα ετυχε γιατι σε καποιες απο εμας τυχαινει, δεν υπαρχει γιατι... πιστεψε οτι θα ερθει επομενη εγκυμοσυνη οπου ολα θα πανε καλα και θα μοιραζομαστε τα καλα νεα εδω!!!! Σου στελνω αγκαλιες και κουραγιο. Ειναι μια δυσκολια, θα την ξεπερασετε μαζι με τον συζυγο και θα ερθει ξανα αυτο το θετικο τεστ!!!! 

Αχ κοριτσι μου πόσο καταλαβαινόμαστε  εδώ μέσα..κρίμα να συμβαίνουν αυτά...Αλλά όλες πρεπει να προχωρήσουμε μπροστά...Όχι ότι θα ξεχάσουμε αλλα πρεπει...Σου εύχομαι τα καλύτερα...σε όλες δηλαδη κ μαζί κ εγώ...σύντομα να έχουμε όλες τα ευχάριστα νέα...!!!

  • Μου αρέσει 1

 Έχω δύο ψυχούλες στον ουρανό 👼👼...κ τρία στην αγκαλιά μου...💙💜💙

Δημοσιεύτηκαν
4 ώρες πρίν, Smaro3056 είπε:

Πραγματικα λυπαμαι παρα πολυ αλλα ο χρονος θα κανει τη δουλεια του  και ευχομαι να ερθει γρηγορα ενα δευτερο υγιες μπεμπακι και μια τελειομηνη εγκυμοσυνη.

Πως το βιωνω;;; οταν ηταν να αποφασισουμε για την διακοπη περιμεναμε 10 ημερες για να δουμε αν βελτιωθηκε η κατασταση ή αν οντως επρεπε να διακοψουμε. Αυτες ηταν οι χειροτερες ημερες της ζωης μου και μου φαινοταν αιωνας. Οταν καναμε τον υπερηχο και ειδαμε οτι τελικα δεν βελτιωθηκε και επρεπε να κανουμε διακοπη αισθανομουν οτι ειχα παγωσει, σαν να τελειωσε ο κοσμος ολος. Μπηκα το ιδιο βραδυ και ηθελα να τελειωσει, απλα να φυγει το μωρο, να μην υπαρχει ωστε να προχωρησω. Μεσα σε 11 ωρες τελειωσε η διαδικασια και μετα για ενα μηνα ημουν σε αρνηση, σαν να μην συνεβη αυτο σε εμενα αλλα σε καποιον αλλο. Επεστρεψα γρηγορα στη δουλεια, πηγαμε ταξιδι για τα χριστουγεννα για να ξεχαστω και πραγματι ετσι εγινε ή ετσι νομιζα... μολις γυρισαμε απο τις διακοπες και περασε η περιοδος χαριτος ξαφνικα με χτυπησε οτι καποτε ημουν εγκυος και τωρα θα ημουν στον 6ο μηνα. Αρχισα να μπαινω σε αλλα θεματα στο φορουμ οπου αλλες κοπελες γεννουσαν κλπ και απλα εκλαιγα... δεν ξερω γιατι το εκανα αυτο, μαλλον θρηνουσα. Τωρα 2 μηνες μετα σχεδον ειμαι καλυτερα, ξεκινησα γυμναστηριο και αποφασισα να ετοιμασω το σωμα μου για επομενη εγκυμοσυνη. Τον Μαρτιο εχουμε το οκ να προσπαθησουμε παλι, και ειμαι αποφασισμενη να μεινω εγκυος ωστε να αναπληρωσω το κενο... θα αναπληρωθει;;; οχι το αγορακι μου δεν θα το ξεχασω ποτε, απλα εγινε αγγελακι. Ο χρονος κοπελα μου θα βοηθησει και προσπαθησε να μην κοιτας πισω, απλα ετυχε γιατι σε καποιες απο εμας τυχαινει, δεν υπαρχει γιατι... πιστεψε οτι θα ερθει επομενη εγκυμοσυνη οπου ολα θα πανε καλα και θα μοιραζομαστε τα καλα νεα εδω!!!! Σου στελνω αγκαλιες και κουραγιο. Ειναι μια δυσκολια, θα την ξεπερασετε μαζι με τον συζυγο και θα ερθει ξανα αυτο το θετικο τεστ!!!! 

Και εγω αυτη την στιγμη που μιλαμε δεν ξερω πως νιωθω.Μια καλα μια ασχημα.Μσλλον αδιαφορα.Προσπαθω να μην σκεφτομαι το γεγονος αλλα πολλες φορες εκει που καθομαι μου ερχονται αβιαστα εικονες απο την διακοπη.Δεν εχω γυρισει ακομα στην δουλεια και μαλλον θα αργησω ακομα.Το θεμα ειναι οτι τον Φεβρουαριο ειχαμε πει οτι θα διεκοπτα την εργασια μου γιατι θα γεννουσα τον Απριλιο.Εκανα τοσα ονειρα γιατι θα ειχα ολο τον χρονο να κανω ψωνια για το μωρο και να οργανωσω την ζωη μας γι αυτο.Δυστυ χως τωρα θα επιστρεψω σε μια προτερη κατασταση σαν να μην ημουν εγγυος ποτε και αυτο με ποναει πολυ.Θα κανω υπομονη να περασουν οι 40 ημερες ωστε να με δει ο γιατρος.Ολα ρευστα..

1 hour ago, Αννουλα1985 είπε:

Αχ κοριτσι μου πόσο καταλαβαινόμαστε  εδώ μέσα..κρίμα να συμβαίνουν αυτά...Αλλά όλες πρεπει να προχωρήσουμε μπροστά...Όχι ότι θα ξεχάσουμε αλλα πρεπει...Σου εύχομαι τα καλύτερα...σε όλες δηλαδη κ μαζί κ εγώ...σύντομα να έχουμε όλες τα ευχάριστα νέα...!!!

Σου ευχομαι εως το καλοκαιρι να εισαι παλι εγγυος και ευτυχης.Δεν σου αξιζει κατι λιγοτερο.!

1 hour ago, Αννουλα1985 είπε:

Αχ κοριτσι μου πόσο καταλαβαινόμαστε  εδώ μέσα..κρίμα να συμβαίνουν αυτά...Αλλά όλες πρεπει να προχωρήσουμε μπροστά...Όχι ότι θα ξεχάσουμε αλλα πρεπει...Σου εύχομαι τα καλύτερα...σε όλες δηλαδη κ μαζί κ εγώ...σύντομα να έχουμε όλες τα ευχάριστα νέα...!!!

Σ ευχαριστω πολυ πολυ.Σου ευχομαι να ευδοθει καθε σου προσπαθεια και να μην περασουμε τιποτα τοσο οδυνηρο ξανα.Μονο να αποκτησουμε ενα υγιες μωρακι.

  • Μου αρέσει 3
  • 5 χρόνια μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Σας παρακαλω μπορω να μιλησω με τξ sankar? Πρεπει μα καω διακοπη στην 20η βδομαδα κ.ειμαι 47 ετων κ θελω να πεθανω. Εμεινα εγκυος μ εψυξη ωαριων που ειχ απρο 10ετιας κ ηταν η τελυται μου ευκαιρια

Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, Δυστυχισμενη είπε:

Σας παρακαλω μπορω να μιλησω με τξ sankar? Πρεπει μα καω διακοπη στην 20η βδομαδα κ.ειμαι 47 ετων κ θελω να πεθανω. Εμεινα εγκυος μ εψυξη ωαριων που ειχ απρο 10ετιας κ ηταν η τελυται μου ευκαιρια

Καλημέρα,

προσπάθησε όσο μπορείς να είσαι ψύχραιμη! αντιμετωπίζεις κάτι πολύ πολύ δύσκολο, πρέπει όμως να πάρεις βαθιά ανάσα και να μείνεις ψύχραιμη και αν μπορείς, απόμακρη από αυτό που έχεις μπροστά σου.

Σε καταλαβαίνω, καταλαβαίνω τι μπορεί να περνάς. αλήθεια το καταλαβαίνω.

γιατί λες ότι είναι η τελευταία σου ευκαιρία; εννοείς με τα ωάρια που είχες καταψύξει;

 


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
6 ώρες πρίν, Δυστυχισμενη είπε:

Σας παρακαλω μπορω να μιλησω με τξ sankar? Πρεπει μα καω διακοπη στην 20η βδομαδα κ.ειμαι 47 ετων κ θελω να πεθανω. Εμεινα εγκυος μ εψυξη ωαριων που ειχ απρο 10ετιας κ ηταν η τελυται μου ευκαιρια

Λυπάμαι πολύ γι αυτό που περνάς, εγώ είχα παλινδρομη κυηση στις 8 βδομαδες και πάλι μου στοίχισε πολύ, δε μπορώ να φανταστώ πως είναι στην 20η. Κουράγιο και να σκέφτεσαι ότι αφού έμεινες έγκυος μπορείς να τα ξανακαταφερεις σύντομα. Καταλαβαίνω ότι λόγω ηλικίας υπάρχει περιορισμός στον τρόπο και η δωρεά ωαρίων είναι μονόδρομος αλλά όταν πάρεις αγκαλιά το μωράκι σου ούτε που θα το ξανασκεφτεις. Τώρα σου φαίνονται όλα μαύρα και ειναι λογικό, είναι καλό να επισκεφτείς έναν ειδικό να σε βοηθήσει, ειναι μεγάλη η απώλεια.

  • 5 months later...
Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια καλησπέρα! Εύχομαι καλή δύναμη σε όλες! Ήθελα κι εγώ να μοιραστώ την δική μου ιστορία: είμαι 38 ετών και έχω ήδη ένα αγοράκι 3 1/2 ετών, το οποίο ήλθε πανευκολα... Επι ενάμιση χρόνο προσπαθούσαμε για δεύτερο παιδάκι, το οποίο μετά από πολλή προσευχή,εξετάσεις επί εξετάσεων,που δεν κατεδεικνυαν κάποιο πρόβλημα και αρκετό άγχος,ήλθε τον Μάιο... Η χαρμόσυνη είδηση της εγκυμοσύνης,η οποία μας γέμισε με χαρά κι ευγνωμοσύνη στον Θεό και ήλθε μετά από τόσες δυσκολίες, γκρεμίστηκε στην αυχενική α'. Εκεί μας βρήκαν κάποιο ύποπτο εύρημα στον φλεβωδη πορο,οριακή αυχενική και φυσικά η ηλικία μου μας έδιναν πιθανότητες για τρισωμιες 1/33 και εν συνεχεία,με την pappA 1/77. Παρά το αρχικό σοκ,συνέχιζα να πιστεύω σε ένα θαύμα του Θεού και στο τέλος να είναι σίγουρη,όπως και ο σύζυγος μου,ότι είναι μία δοκιμασία και στο τέλος να πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά... Η ημέρα που βγήκε η τροφοβλάστης ήταν η πιο δυσκολη της ζωής μου,όπως φαντάζομαι και της δικής σας. Τρισωμια 21 σε συνδυασμό με μείζονες καρδιοπάθειες,έμβρυο πιθανόν μη βιώσιμο με κίνδυνο της ζωής μου από σηψαιμία κι αν ζούσε,όσο ζούσε, θα αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας... Ένας πο τους χειρότερους μου εφιάλτες γινόταν πραγματικότητα. Τραγική ειρωνία, μια μέρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της τροφοβλάστης,το μωρό άρχισε να κλωτσαει... Κάθε κλωτσιά και μαχαιριά από ένα αθώο πλάσμα που είχε τοσες ατυχίες και ήδη του είχε επιβληθεί η θανατική καταδίκη χωρίς να φταίει σε τίποτα... Και σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα,έπρεπε να ψάχνω και γιατρούς για την διακοπή λόγω Αυγούστου... Σε μια απεγνωσμένη κίνηση,ζήτησα επανάληψη της εξέτασης, ζητώντας από τον Θεό να κάνει το θαύμα του... Δεν έγινε... Το κοριτσάκι μου έγινε άγγελος στον ουρανό... Κι εμένα εδώ η ζωή μου να έχει μετατραπεί σε μια κόλαση από τον θρήνο της απώλειας,από την θλίψη της ματαίωσης των ονείρων μας και κυρίως από τις τύψεις για την πράξη μου και για το κοριτσάκι μου,που πάντα στοιχειώνουν την ζωή μου... Μέχρι χθες σκεφτόμουν με τι μάτια θα την αντικρίσω όταν πεθάνω, όταν έλθει εκείνη η στιγμή... Από χθες σκέφτομαι ότι θα τρέξω να της χτενισω τα μαλλάκια και να την φροντίζω,αυτή και μόνο αυτή... Εκεί δεν θα υπάρχουν άλλες υποχρεώσεις, δεν θα υπάρχουν γιατροί,αρρώστιες,δουλειές,θα είμαστε εγώ κι εκείνη να την φροντίζω και να μην με νοιάζει τίποτα... Ξέρω κατά βάθος ότι πήρα την απόφαση με το λιγότερο κόστος, όμως είναι μια πολύ σκληρή κατάσταση,κάθε δρόμος είναι ιδιαίτερα επώδυνος... Κάνω υπομονή για το αγοράκι μου,είμαι τυχερή μέσα στην ατυχία μου που έχω κι αυτό και για τον υπέροχο άντρα μου,για τον οποίο πολύ στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να του προσφέρω ένα δεύτερο παιδί (έχω γράψει και σε άλλο ποστ για αυτό), τις προηγούμενες μέρες ήμουν ημιθανής,αλλά προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου... Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε το κείμενο μου,καλή δύναμη σε όλες!

  • Μου αρέσει 1
  • Λυπημένη/-ος 4
Δημοσιεύτηκαν
2 ώρες πρίν, Γωγώ κτ. είπε:

Κορίτσια καλησπέρα! Εύχομαι καλή δύναμη σε όλες! Ήθελα κι εγώ να μοιραστώ την δική μου ιστορία: είμαι 38 ετών και έχω ήδη ένα αγοράκι 3 1/2 ετών, το οποίο ήλθε πανευκολα... Επι ενάμιση χρόνο προσπαθούσαμε για δεύτερο παιδάκι, το οποίο μετά από πολλή προσευχή,εξετάσεις επί εξετάσεων,που δεν κατεδεικνυαν κάποιο πρόβλημα και αρκετό άγχος,ήλθε τον Μάιο... Η χαρμόσυνη είδηση της εγκυμοσύνης,η οποία μας γέμισε με χαρά κι ευγνωμοσύνη στον Θεό και ήλθε μετά από τόσες δυσκολίες, γκρεμίστηκε στην αυχενική α'. Εκεί μας βρήκαν κάποιο ύποπτο εύρημα στον φλεβωδη πορο,οριακή αυχενική και φυσικά η ηλικία μου μας έδιναν πιθανότητες για τρισωμιες 1/33 και εν συνεχεία,με την pappA 1/77. Παρά το αρχικό σοκ,συνέχιζα να πιστεύω σε ένα θαύμα του Θεού και στο τέλος να είναι σίγουρη,όπως και ο σύζυγος μου,ότι είναι μία δοκιμασία και στο τέλος να πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά... Η ημέρα που βγήκε η τροφοβλάστης ήταν η πιο δυσκολη της ζωής μου,όπως φαντάζομαι και της δικής σας. Τρισωμια 21 σε συνδυασμό με μείζονες καρδιοπάθειες,έμβρυο πιθανόν μη βιώσιμο με κίνδυνο της ζωής μου από σηψαιμία κι αν ζούσε,όσο ζούσε, θα αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας... Ένας πο τους χειρότερους μου εφιάλτες γινόταν πραγματικότητα. Τραγική ειρωνία, μια μέρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της τροφοβλάστης,το μωρό άρχισε να κλωτσαει... Κάθε κλωτσιά και μαχαιριά από ένα αθώο πλάσμα που είχε τοσες ατυχίες και ήδη του είχε επιβληθεί η θανατική καταδίκη χωρίς να φταίει σε τίποτα... Και σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα,έπρεπε να ψάχνω και γιατρούς για την διακοπή λόγω Αυγούστου... Σε μια απεγνωσμένη κίνηση,ζήτησα επανάληψη της εξέτασης, ζητώντας από τον Θεό να κάνει το θαύμα του... Δεν έγινε... Το κοριτσάκι μου έγινε άγγελος στον ουρανό... Κι εμένα εδώ η ζωή μου να έχει μετατραπεί σε μια κόλαση από τον θρήνο της απώλειας,από την θλίψη της ματαίωσης των ονείρων μας και κυρίως από τις τύψεις για την πράξη μου και για το κοριτσάκι μου,που πάντα στοιχειώνουν την ζωή μου... Μέχρι χθες σκεφτόμουν με τι μάτια θα την αντικρίσω όταν πεθάνω, όταν έλθει εκείνη η στιγμή... Από χθες σκέφτομαι ότι θα τρέξω να της χτενισω τα μαλλάκια και να την φροντίζω,αυτή και μόνο αυτή... Εκεί δεν θα υπάρχουν άλλες υποχρεώσεις, δεν θα υπάρχουν γιατροί,αρρώστιες,δουλειές,θα είμαστε εγώ κι εκείνη να την φροντίζω και να μην με νοιάζει τίποτα... Ξέρω κατά βάθος ότι πήρα την απόφαση με το λιγότερο κόστος, όμως είναι μια πολύ σκληρή κατάσταση,κάθε δρόμος είναι ιδιαίτερα επώδυνος... Κάνω υπομονή για το αγοράκι μου,είμαι τυχερή μέσα στην ατυχία μου που έχω κι αυτό και για τον υπέροχο άντρα μου,για τον οποίο πολύ στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να του προσφέρω ένα δεύτερο παιδί (έχω γράψει και σε άλλο ποστ για αυτό), τις προηγούμενες μέρες ήμουν ημιθανής,αλλά προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου... Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε το κείμενο μου,καλή δύναμη σε όλες!

Αχχχχ κορίτσι μου πόσο λυπάμαι...το έζησα το 2018... Εγώ είχα αγοράκι... Τρισωμια 21 κ εμείς..το πρώτο μου τότε... Δύσκολο...δεν ξεχνιούνται ποτέ... Δεν ξέρω τι να σου πω να σου απαλύνω τον πόνο .. αυτό που θα σου πω ...είναι να πενθήσεις...να κλάψεις...να βιώσεις όλη την απώλεια... Έχεις το αγοράκι σου... Να το παίρνεις αγκαλιά ...να σηκωθείς όρθια όταν είσαι έτοιμη κ ο Θεός θα δεις θα στο φέρει κ το 2ο... Όλα τα αγγελάκια μας είναι μαζί κ κάποια στιγμή ελπίζω κ εγώ να τα δω τα δικά μου...σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά 


 Έχω δύο ψυχούλες στον ουρανό 👼👼...κ τρία στην αγκαλιά μου...💙💜💙

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 29 λεπτά , Αννούλαααα είπε:

Αχχχχ κορίτσι μου πόσο λυπάμαι...το έζησα το 2018... Εγώ είχα αγοράκι... Τρισωμια 21 κ εμείς..το πρώτο μου τότε... Δύσκολο...δεν ξεχνιούνται ποτέ... Δεν ξέρω τι να σου πω να σου απαλύνω τον πόνο .. αυτό που θα σου πω ...είναι να πενθήσεις...να κλάψεις...να βιώσεις όλη την απώλεια... Έχεις το αγοράκι σου... Να το παίρνεις αγκαλιά ...να σηκωθείς όρθια όταν είσαι έτοιμη κ ο Θεός θα δεις θα στο φέρει κ το 2ο... Όλα τα αγγελάκια μας είναι μαζί κ κάποια στιγμή ελπίζω κ εγώ να τα δω τα δικά μου...σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά 

Κοπέλα μου,έχω διαβάσει όλα τα ποστ σχεδόν και εδώ και στο parentsorg και είδα ότι μου είχες απαντήσει και σε προηγούμενο ποστ που είχα κάνει για τα ανησυχητικά αποτελέσματα της αυχενικής,όπου δυστυχώς ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα... Μακάρι να ήμασταν οι τελευταίες που το περνούν αυτό,ο πόνος είναι αφορητος... Κάνω υπομονή για τον άντρα και το παιδί μου, αν και δεν υπάρχει ούτε ώρα μέσα στην ημέρα που να μην το σκέφτομαι... Μακάρι να την είχα αγκαλιά μου κι ας μην ήταν αγγελάκι,ένα παιδάκι θέλει το χάδι από την μαμά του και όχι τον θάνατο από αυτήν... Όμως,δεν γινόταν αλλιώς... Παίρνω δύναμη από την αγάπη και στήριξη που έχω λάβει αυτές τις μέρες,από τον άντρα μου πρώτα από όλα κι ας ξέρω ότι όλο αυτό που έγινε θα έκανε το παν για να το αποτρέψει και ότι είναι το ίδιο,ίσως και περισσότερο συντετριμμένος από εμένα,από τους γονείς μου,τα αδέλφια μου και τα πεθερικά μου, ακόμη και από ανθρώπους της Εκκλησίας κι ας μην το περίμενα,οι οποίοι φυσικά δεν επικροτούν την πράξη μου (εδώ δεν το κάνω η ίδια), συμπάσχουν, όμως πραγματικά με την δυστυχία μου. Λαμβάνω και ψυχολογική υποστήριξη, η οποία με βοηθά και φυσικά σας διαβάζω... Δεν μπορώ να διανοηθώ πόσο δύσκολο θα ήταν αν ήταν και το πρώτο μου,εγώ τουλάχιστον ήμουν τυχερή μες την ατυχία μου,έχοντας ήδη ένα παιδάκι... Δεν ξέρω γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, δυστυχώς η δυστυχία και σε ακόμη σκληρότερη μορφή υπάρχει παντού,ξέρω ότι οφείλουμε μέσα από αυτό να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και για τους εαυτούς μας και για την μνήμη των παιδιών μας... Ανταποδίδω κι εγώ με αγάπη την αγκαλιά,εύχομαι αυτός να ήταν ο τελευταίος πόνος στην ζωή σου!! Καλή δύναμη και καλό κουράγιο!

  • Μου αρέσει 1

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...