Με αισιοδοξία!

[ΟΛΓΑ78]

Καλά κατάλαβες!!! Έξαλλη είμαι! Εκτός και κατά τις 3 το πρωί κοιμάται βαθιά και την βάλω στην κούνια! Αλλιώς ξυπνάει αμέσως στην κούνια μετά από κανένα τέταρτο και κάηκα!!!

Ωχ!!! Σε καταλαβαίνω τόσο πολύ....λοιπόν, δεν θέλω να με θεωρήσεις "περίεργη" ούτε ότι σου κάνω "υποδείξεις" ...με τίποτα δεν είναι αυτός ο σκοπός μου....τα πέρασα κι εγώ άλλωστε....αλλά για το καλό και των 2 σας-το δικό σου και της μικρής- προσπάθησε (το ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο) να την βάλεις στην κούνια της και το βράδυ... θα είναι πολύ πολύ δύσκολο στην αρχή, μπορείς να είσαι εκεί μαζί της, τουλάχιστο αρχικά μέχρι να συνηθίσει τον χώρο της....για να μάθει να ξεκουράζεται και να ηεκουράζεσαι κι εσύ βρε κορίτσι!!

[stav77]

Καλημέρα σου κορίτσι!! Να σε ρωτήσω κάτι και αν θες μου απαντάς εδώ ή με π.μ. ή καθόλου αν με θεωρείς αδιάκριτη: Γιατί αλληλοκατηγορείστε? Ποιο είναι αυτό τελικά που σας φέρνει "αντιμέτωπους" και δεν μπορείτε ούτε να μιλήσετε στην παρούσα φάση? ...συγνώμη για το θάρρος, ρωτάω για να μπορέσω να καταλάβω και ίσως να σε συμβουλέψουμε καλύτερα και πιο ουσιαστικά.

Ολγάκι είναι τόσα πολλά. Τώρα τελευταία έχω ΤΡΟΜΕΡΑ ΝΕΥΡΑ, μιλάω απότομα, φωνάζω και εκείνος αντιδρα, νιώθω ότι δεν καταλαβαίνει, ότι πέρασα μόνη μου αυτό το λούκι,,,,κατάλαβες ή τα έχω κάνει αχτουρμα?

[matina80]

Σκεφτόμουνα ολγάκι να κάνω αυτό που έλεγες στο θέμα σου για τον ύπνο. Να κάθομαι δίπλα της δηλαδή και να μην της μιλάω ούτε να την κοιτάω και να δω πως θα πάμε. Αλλά κλαίει το πουλάκι μου και το λυπάμαι...

[matina80]

Σταβούλι μου είσαι νομίζω στην ίδια φάση με μένα. Δεν ξέρω γιατί αλλά κι εγώ νομίζω ότι για όλα μου τα προβλήματα προέρχονται από κείνον και έχω νεύρα, ξεσπάω σε εκείνον και γινόμαστε μαλλιά κουβάρια...

Κάτι παρόμοιο νιώθεις?

[stav77]

Καλά κατάλαβες!!! Έξαλλη είμαι! Εκτός και κατά τις 3 το πρωί κοιμάται βαθιά και την βάλω στην κούνια! Αλλιώς ξυπνάει αμέσως στην κούνια μετά από κανένα τέταρτο και κάηκα!!!

Ακολούθησε αυτό που είπε η Όλγα. Σιγά σιγά βάζε τη στην κούνια, χαιδευέ τη, τραγούδα της, κράτα της το χεράκι, κάτσε δίπλα της. Ακολούθησε συγκεκριμένη ώρα ύπνου βραδυνού, να μάθει τη διαδικασία. Μετά κάνε το επόμενο βήμα, άφηνε τη για λίγα λεπτά μόνη της. Θα κλάψει πολύ αλλά θα της υπενθυμίζεις συνέχως ότι εδώ είναι η μανούλα, έρχεται η μανούλα, η μανούλα σε αγαπά..... σιγα σιγα να αυξάνεις τις φορές και τα λεπτά που θα βγαίνεις από το δωμάτιο.

καλή μου σου μιλάω ως πολύ παθούσα. Λίγο πριν κλείσει το παιδάκι μου τα 2, το εφάρμοσα σιγα σιγά, γιατί είχα φτάσει τα όριά μου. Μου πήρε 2 ολόκληρους μήνες, με πολύ κλάμα από μέρους του αλλά με σταθερή συμπεριφορά από εμένα. Αν είσαι έτοιμη να αντέξεις αντιδράσεις, ξεκίνα το...σιγά σιγά όλα θα φτιάξουν...η αυπνία δεν αντέχεται!!!!!!!!

Υπομονή

[ΟΛΓΑ78]

Σκεφτόμουνα ολγάκι να κάνω αυτό που έλεγες στο θέμα σου για τον ύπνο. Να κάθομαι δίπλα της δηλαδή και να μην της μιλάω ούτε να την κοιτάω και να δω πως θα πάμε. Αλλά κλαίει το πουλάκι μου και το λυπάμαι...

Αχ, το ξέρω, κι εμένα έκλαιγε η μπουμπού μου γι αυτό και απέφευγα να την κοιτάω....κοίταξε, αυτό είναι ένα θέμα πολύ προσωπικό για κάθε μανούλα, η κάθε μία το χειρίζεται όπως νομίζει καλύτερα για το αγγελούδι της...οπότε θα δεις πώς θα το χειριστείς...προσπάθησε αρχικά να δεις πώς θα της κόψεις το καρότσι, κι ας την έχεις στον καναπέ που λέει ο λόγος..γιατί έχεις δίκιο θα την μεσούλα της και μετά δεν θα συνηθίζει κι εύκολα πουθενά αλλού....δες το, πειραματίσου και θα την βρεις την άκρη, είμαι σίγουρη!!

[stav77]

Σταβούλι μου είσαι νομίζω στην ίδια φάση με μένα. Δεν ξέρω γιατί αλλά κι εγώ νομίζω ότι για όλα μου τα προβλήματα προέρχονται από κείνον και έχω νεύρα, ξεσπάω σε εκείνον και γινόμαστε μαλλιά κουβάρια...

Κάτι παρόμοιο νιώθεις?

ΑΚΡΙΒΩΣ!!!!!!!! Το είχαμε ξαναπεράσει τον πρώτο ενάμιση χρονο από τη γέννα και τώρα το ξαναπερνάμε! Μετά από κάποια δύσκολα περιστατικά, πελαγώνουμε!!!!!!!!!!Όμως οι αντοχές του ζευγαριού δεν φαίνονται στα δύσκολα?

[matina80]

Τί να σας πω βρε κοριτσάκια είναι και λίγο νευρικό το μπουμπούκι μου. Την βάζεις στην κούνια και από τα νεύρα της κάνει σβούρες, παίζει, γελάει κλαίει αλλά δεν κοιμάται...Και αν νυστάζει απλά γκρινιάζει αλλά δεν κοιμάται. Τελοσπάντων. Θα τα δοκιμάσω με τη σειρά και θα σας πω...

[ΟΛΓΑ78]

Ακολούθησε αυτό που είπε η Όλγα. Σιγά σιγά βάζε τη στην κούνια, χαιδευέ τη, τραγούδα της, κράτα της το χεράκι, κάτσε δίπλα της. Ακολούθησε συγκεκριμένη ώρα ύπνου βραδυνού, να μάθει τη διαδικασία. Μετά κάνε το επόμενο βήμα, άφηνε τη για λίγα λεπτά μόνη της. Θα κλάψει πολύ αλλά θα της υπενθυμίζεις συνέχως ότι εδώ είναι η μανούλα, έρχεται η μανούλα, η μανούλα σε αγαπά..... σιγα σιγα να αυξάνεις τις φορές και τα λεπτά που θα βγαίνεις από το δωμάτιο.

καλή μου σου μιλάω ως πολύ παθούσα. Λίγο πριν κλείσει το παιδάκι μου τα 2, το εφάρμοσα σιγα σιγά, γιατί είχα φτάσει τα όριά μου. Μου πήρε 2 ολόκληρους μήνες, με πολύ κλάμα από μέρους του αλλά με σταθερή συμπεριφορά από εμένα. Αν είσαι έτοιμη να αντέξεις αντιδράσεις, ξεκίνα το...σιγά σιγά όλα θα φτιάξουν...η αυπνία δεν αντέχεται!!!!!!!!

Υπομονή

Αχ, η αϋπνία δεν αντέχεται, πολύ σωστά!! Μπορεί να σε τρελάνει...ίσως γι αυτό είσαι κι εσύ Ματινάκι φορτισμένη συναισθηματικά, γιατί δεν κοιμάσαι, είσαι κουρασμένη και λόγω της μικρής, είσαι στο σπίτι....όταν ειμαι κι εγώ σε τέτοια φάση θα ξεσπάσω σίγουρα σε ποιον άραγε? ...στον αντρούλη μου!! Προσπάθησε να είσαι πάνω απ΄όλα εσύ καλά, για να έχεις και την δύναμη να μένεις ψύχραιμη και να μην αναλώνεσαι σε καβγάδες

[matina80]

Σταβούλι εμείς αυτό που λες το περνάμε μια φορά τον μήνα χιχιχι. Σχήμα λόγου. Πάντως μας συμβαίνει συχνά. Κοίτα να δεις...δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες αντοχές...γνώμη μου είναι ότι κι εκείνος έχει πιεστεί και από εγωισμό. υπερηφάνεια και άλλα τέτοια αντρικά αρνείται να το παραδεχτεί. Οπότε αυτόματα εσύ "φταις"!!! στο μυαλό του! Εγώ ώρες ώρες νιώθω πολύ άσχημα που νιώθω καλύτερα με το να τον πληγώνω λεκτικα... αλλά επειδή πάντα ήμουνα έντονος χαρακτήρας και από όταν τον γνώρισα "μαζεύτηκα" γιατί αλλιώς δεν θα κάναμε χωριό νιώθω ότι για όλα φταίει αυτός που κατά κάποιον τρόπο άλλαξα εγώ.

[matina80]

Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις γιατί ο γραπτός λόγος είναι λίγο...

[edel84]

Kαλημέρα!! Χιόνι παντού!

Σταβουλάκι μου κοπέλα μου γλυκιά, ΜΗΝ το κάνεις αυτό! Δε στο λέω από.. 'ξερολίαση' αλλά επειδή σε μια δσυκολη στιγμή κατηγόρησα και εγώ τον άντρα μου γι αυτό που λες. Όμως ήταν φρέσκο κι εγώ μια άλλη. (Ακόμη δεν έστρωσα, δεν είμαι όπως πριν εννοώ). Μετά σκέφτηκα αν είναι δυνατόν.. Θα δεις θα το αισθανθείς και εσύ. Δεν μπορούμε να στενοχωριόμαστε επειδή κάποιοι άνθρωποι έχουν πιο δυνατούς αμυντικούς μηχανισμούς. Εν τέλει πρέπει να διδασκόμαστε από αυτούς και να ξεπερνάμε τα ζόρια μας. Όταν ηρεμήσεις και βγεις λίγο έξω από όλο αυτό που ζεις, θα δεις ότι μάλλον έχω λίγο δίκιο.

Ματινάκι δεν ξέρω να σε συμβουλέυσω για μωρά μωρέ, αλλά ειλικρινά να ξέρεις σε σκέφτομαι που ταλαιπωριέσαι λιγουλάκι με το μικρουλάκι.

Ολγάκι καλημέρα! Έτσι όπως περιέγραψες πως πονάς μου θύμισες.. χασάπικο.. χιχι! Σπαστό εννοείς και απογευμα φαντάζομαι. Ρε συ, σε φαντάζομαι λιγάκι σαν τον τιραμόλα. Αδύνατη, να τρέχει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Και λογικά το βράδυ όταν λες κλείνω μπαταρίες κλείνεις.

Συμμουλάκι καλημέρα και σε σένα. Να πας καλή μου στο γιατρό. Όλες μας θα πάμε. Γλεντια, εεε;;;

Καλημέρα και στη Δέσι.

Δε θα σιδερώσω σήμερα. Πάω... άτα! στη χιονισμένη πόλη για κούρεμα! και .. ξεπάγιασμα!

Μιαμ καφές προς το παρόν!

[matina80]

Να σου πω κάτι στην τελική??? Είναι ο πιο κοντινός σου άνθρωπος να ξεσπάσεις...Έτσι γίνεται. Κι εγώ το κάνω και σε πληροφορώ δεν σταματάω και πουθενά...Το χω παρακάνει πολλές φορές!επειδή σίγουρα βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι αγαπιέστε θα την βρείτε την άκρη σας, δεν σας φοβάμαι....

[ΟΛΓΑ78]

ΑΚΡΙΒΩΣ!!!!!!!! Το είχαμε ξαναπεράσει τον πρώτο ενάμιση χρονο από τη γέννα και τώρα το ξαναπερνάμε! Μετά από κάποια δύσκολα περιστατικά, πελαγώνουμε!!!!!!!!!!Όμως οι αντοχές του ζευγαριού δεν φαίνονται στα δύσκολα?

Ναι, αλλά καμιά φορά τα δύσκολα μας αποδυναμώνουν, όταν ήδη νιώθουμε κουρασμένοι από δουλειά, οικονομικά, ρουτίνα κλπ....γι αυτό βρε συ, όταν σου μιλάει, μίλα του κι εσύ, προσπάθησε χωρίς νεύρα-και για μένα είναι πολύ δύσκολο να το πετύχω κάποιες φορές, αλλά έχω σκεφτεί ότι όταν αναλώνομαι σε καβγάδες η κούρασή μου γίνεται διπλή)...δεν ξέρω πόσο νευρικός είναι ο άντρας σου και κατά πόσο μπορεί να μίλήσει ήρεμα ούτε και ξέρω κατά πόσο μπορείς κι εσύ....εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου σχετικά με αυτό που σας συνέβη -γιατί παρόλο που το πέρασες εσύ και το σώμα σου, το πέρασε και μάλλον το περνάει ακόμα κι εκείνος- έτσι ώστε να σε καταλάβει και τουλάχιστο να κατανοεί και τις φορές που είσαι πιο νευρική. Δώσε του μια ευκαρία να σε πλησιάσει, αφού λες ότι εσύ είσαι η εγωίστρια - το έχεις κι εσύ ανάγκη, θα δεις πόσο πιο ξαλαρωμένη θα αισθανθείς!!

[matina80]

Εντελάκι καλημέρα!!! Να γίνεις μια κούκλα και να περάσεις όμορφα!!! Παράτα το μωρέ το σίδερο. Σε ευχαριστώ που με σκέφτεσαι...το ξέρω και μ'αρέσει!!!