Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

      • Ευχή 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

ΕΦΑΚΙ

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ, ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΗ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ.

ΑΝ ΒΑΛΕΙΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΘΑ ΣΟΥ ΒΓΑΛΩ ΤΟΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟ ΤΗς ΧΑΡΤΗ.


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 620
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Posted Images

Δημοσιεύτηκαν

[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Efaki πολύ χάρηκα! Να τα χαίρεσαι και τα δύο! Ελπίζω να βρισκεις λίγο χρόνο πού κι πού να μας λες τα νέα σου!

Εμείς χαθηκαμε τελευταία. Τρέχω με τη δουλειά -συχνά ταξίδια- και γυρίζω απόγευμα ή καμια φορά και βράδυ. Παίρνω τη μικρή από την κυρία που την κρατάει και την αναλαμβάνω ως τις 10 παρά το βράδυ που έρχεται ο άντρας μου. Μάλιστα την μπανιαρίζω και την κοιμίζω εγώ ως τις 11 οπότε πού να βρω χρόνο για τιποτα...μετά πέφτω και κοιμάμαι ως τις 6 το πρωί και πάλι από την αρχή...Για δεύτερο ούτε που το σκεφτόμαστε.

Έχει γίνει πολύ ζωηρή, το καρότσι δεν το θέλει. Σκαρφαλώνει παντού, ψιθυρίζοντας μόνη της "¨θα πέσει.. έπεσε...θα πέσει" :-) :-) και είναι αδυνατούλα (9.300 και 86 εκ. ύψος) Εσείς πώς πάτε με τη σχέση τους με το καρότσι;


sACYp2.png
Δημοσιεύτηκαν
Ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου!!!

Άντε με το καλό να έρθει και η σειρά σου!

Φωτό από την μπεμπούλα σε λίγες μέρες όταν πάμε σπίτι μας, επειδή από αυτόν τον υπολογιστή δεν μπορώ να περάσω φωτό.

Φιλάκια!!!

efaki na sou zisei i mpempoula!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

na tin xairesai kai na tin kamarwseis opws thes!!!!!!!


an1cCE-0g411210Mjg5ZHwyMzM0NGxkYXxpIHByaWdpcGVuaWEgbW91ICBlaW5haQ.gif
  • 4 εβδομάδες μετά...

Διαφημίσεις


  • 4 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσάκια που είσαστε? ΧΑΘΗΚΑΜΕ!!!

Τελείως όμως.....

Θέλω να πιστεύω ότι φταίει το γεγονός ότι είναι καλοκαιράκι και μόλις χειμωνιάσει να τα λέμε και πάλι!

Δεσποινάκι τι έγινε, γέννησες? Πως τα πας? Γράψε μας τα νέα σου.

Εγώ πάντως μια χαρά με τις ζουζούνες μου. Η Έλενα την αγαπάει πάρα πολύ την μπεμπούλα και δεν την ζηλεύει καθόλου. Δεν με κουράζουν όσο θα περίμενα και γενικά είναι πολύ καλά τα πράγματα. Η μπέμπα είναι πλέον 2,5 μην.ων, τρώει πάααααααρα πολύ - 7 μπιμπερό την ημέρα των 200ml και 100ml χαμομήλι το απόγευμα - :o Το βράδυ (ευτυχώς!) δεν ξυπνάει (από 30 ημερών), κοιμάται στις 22.00 και ξυπνάει 07.30 το πρωί. Μια χαρά.

Και η Έλενα ξαναμπήκε σε πρόγραμμα, επειδή το είχαμε χάσει τελείως όμως.... Κοιμόταν 01.00 το βράδυ, ξυπνούσε 11.30 το πρωί, το μεσημέρι κοιμόταν όποτε ήθελε και όσο ήθελε και της τα έκοψα!

Τώρα την κάνω μπάνιο στις 21.00 μέχρι να την τελειώσω, να της φορέσω μπυτζάμες πάει 21.30, μετά της δίνω ένα μπουκάλι γάλα (240ml), της βάζω να βλέπει και DVD με τους Mazoo And The Zoo (ενώ ξαπλώνει) και μέχρι τις 22.00 άντε 22.30 κάποιες φορές έχει κοιμηθεί. Το πρωί ξυπνάει στις 09.30-10.00 και το μεσημέρι στις 15.00 έχει πέσει ξερή και 16.30 το πολύ την ξυπνάω.

Στο θέμα της διατροφής μου τα χαλάει λίγο, επειδή πρέπει να την κυνηγάω για να φάει αλλά ευτυχώς τρώει πολλά φρούτα και ρυζογκοφρέτες . Και 4 φορές την ημέρα γάλα και χυμούς ενδιάμεσα.

Ευτυχώς η ανάπτυξη της είναι πολύ καλή, είναι αρκετά ψηλή, την περνάνε όλοι για 2,5-3 χρονών). Είναι 90 εκατοστά και 13 κιλά.

Αυτά τα νέα μας κοριτσάρες. Περιμένω να δω και τα δικά σας, μην χειμωνιάσει για να τα πούμε...

Φιλάκια!!!!

Δημοσιεύτηκαν

Να σου ζησουν οι πριγκηπισες σου efaki. Και ο δικός μου ηταν πολη φαγάνας σε αυτη την ηλικια - τωρα ζηταει φαγητο για δοκιμη μονο όταν τρωμε κι εμεις. Πως ειναι να μεγαλωνεις δυο κουκλες? Εγω εχω τον μικρό πριγκηπα κι εχω ξετρελαθει μαζι του

Δημοσιεύτηκαν

Γειά σας κορίτσια! Γειά σου Εφάκι!

Η μικρούλα σου βιάζεται να μεγαλώσει φαίνεται! Και για τη μεγάλη πολύ θετικό που τρώει πολλά φρούτα και η Δήμητρα έτσι είναι, μόνο που δεν τρώει και τίποτα άλλο, εκτός από ντομάτες και γάλα. Όλα τα άλλα σε ελάχιστη έως μηδενική ποσότητα.

Κι εμείς μεγαλώσαμε, τον Ιουνιο ήταν 86 εκ. και 9.500 κιλά, στο ύψος πολύ ωραια, στα κιλά μινιόν όμως :-)

Μέσα στις διακοπές έπιασε να λύνεται η γλώσσα της και μιλάει ασταμάτητα! Έχει πολύ πλάκα γενικά τώρα και μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί του κορίτσια, έ;

Πολλά φιλιά σε όλες! Ειδικά στη Δέσποινα που όπως φαίνεται όπου νά ναι υποδέχεται το νέ ομέλος της οικογένειάς της :-)


sACYp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Καλώς τα κορίτσια,

χαίρομαι που είστε όλες καλά. Κι εμείς έχουμε ζωηρέψει πάαρα πολύ, ανεβαίνει σε τραπέζια, καναπέδες, κρέμεται από το πάρκο ....... αναβοσβήνει τα φώτα, ανοίγει πόρτες και θέλει να κάνει ό,τι κάνουμε εμείς.

Όσο για την ομιλία, επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος τα πάντα και όταν είναι μαζί μας ή με την μητέρα μου μιλάει αρκετά. Με κόσμο όμως δεν λέει κουβέντα, είναι πολύ ντροπαλή ή διστακτική.

Το προηγούμενο σάββατο μπήκε και για πρώτη φορά στη θάλασσα και μετά δεν ήθελε να βγει. Όμως την άμμο ούτε να την αγγίξει, ούτε πόδια ούτε χέρια. Εσείς το έχετε αυτό?

Με το φαγητό συνεχίζω να της κάνω ιδιαίτερο αλλά μπορεί να τσιμπάει και από τα δικά μας φαγητά. Μόνο που δεν της αρέσει το κρέας. Και καθώς θηλάζει δεν ξέρω εάν παίρνει αρκετό σίδηρο.

Ελπίζω να τα λέμε συχνά.


[sIGPIC][/sIGPIC]1.12.2008 - Αντίκρυσα το φως της ζωής μου!


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...