Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΒρείτεΗμερολόγια

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      ΚοινωνικέςΔράσεις

       

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Κορίτσι μου έχεις περάσει δυσκολίες, με άγγιξε πολύ αυτό που διηγήθηκες . Δε πρέπει να ξεχνάμε να ζούμε. Η ΑΜΗ μου ηταν 0,3 και αρνιόμουν να το βάλω κάτω.  Η διαδικασία με άλλαξε μέσα από τα βιώματα της κατάστασης αυτής που έζησα. Δε πίστεψα πως θα είχα τόση δύναμη όμως. Ολα πήγαν καλά στο τέλος. Σου εύχομαι τα καλύτερα!❤️

Θα γίνουμε γονείς τον Φεβρουάριο του 2018


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Να σας ζήσει, @Stephanie13, χαλάλι η ταλαιπωρία, καλή ανατροφή τώρα!

@Konsta15 μου, άσε, κόλλησε ο μικρός μου μάλλον από παππούδες τελικά, πρώτη φορά αρρωσταίνει στη ζωή του και σκέψου γίνεται τώρα αυτό! Είναι μες στο κέφι βέβαια, αλλά έχει και πυρετό 39 παράλληλα. Αν γλυτώσω θα 'ναι απίστευτο θαύμα με τόσες αγκαλιές και φιλιά. Οπότε κι εγώ τώρα παρακαλάω μάλλον ή να μην κόλλησα ή να γεννήσω πιο μετά, κι άλλο δηλαδή, αλλά πόσο; χαχαχαχα γελάω για να μην κλαίω

Εσύ αν την αναβάλεις τουλάχιστον θα το παρακολουθείτε το μωράκι σου και θα πάρει κι άλλες μέρες, που συνήθως καλό είναι για τα μωράκια, αν δεν υπάρχει κάτι πολύ σοβαρό. Οπότε ηρεμία και ψυχραιμία και για τις δυο μας. Εγώ δεν θέλω να χω ίωση όταν είμαι στο μαιευτήριο, διαβάζω ότι δεν σε αφήνουν να το βλέπεις και ανατριχιάζω, καλύτερα να μη σκέφτομαι το σενάριο αυτο

  • Μου αρέσει 1

vLmAp2.png FMoxp2.png


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 486
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Πρώτη φορά αρρώστησε 2 ετών????? Πως το κάνατε καλέ αυτο? Καλά Τζο όλο με εκπλήσσεις με τους αριθμούς που δίνεις! 30 ώρες τοκετός στο σπίτι, 2 χρόνια το παιδι δεν αρρώστησε.. Τι να πω! Φαινόμενα είστε!!:-P

Περαστικά στο παιδάκι σου! Αφού έχει όρεξη γενικά είναι πολύ καλό. Ελπίζω κ εσύ να μη  κολλήσεις.

Για το μαιευτήριο κ εγώ φοβάμαι να μην εκδηλωσω ξαφνικά τίποτα κ δεν μπορώ να το έχω μαζί μου, αλλά να μην εκδηλώσει κ καμία συγκάτοικος ή συνοδος στο δωματιο τίποτα κ έχουμε αλλα.. ελπιζω να πεσω σε καλες συγκατοικους κ να μη μας φορτώσουν το σοι τους μεσα στο δωματιο. Την έχω ξαναπατήσει κ αυτή τη φορά δε θα χαρίσω κάστανο!

Το θέμα της αναβολής είναι λίγο σχετικό, γιατί έχω κανονίσει να μου κρατήσουν το μεγάλο μου κ αν αλλάξουμε ημέρες δεν θα μπορουν εύκολα ή και καθόλου. Βέβαια προέχει κ η υγεία του νεογέννητου κ των υπολοίπων όποτε θα βρούμε τρόπο..υποθέτω κ ευχομαι! Αλλιώς εννοείται ότι όσο κερδίζουν χρόνο μέσα τα μωράκια είναι όφελος κ θα του έδινα το χρόνο του. 

 


okVgp3.pngf0C9p3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα κ καλή Σαρακοστή! Γέννησα Σάββατο βράδυ: σχεδόν κατά τύχη πήγα στο μαιευτηριο, επειδή δεν «άκουγα» το μωρό κι ήθελα να κάνω υπέρηχο και σε 2 ώρες γέννησα. 

@Konsta15 είχες δίκιο, η μπουμπού γεννήθηκε 4220.

Να μας ζήσουν όλα τα νεογέννητα του Φεβρουαρίου κι όσα είναι καθ´οδον!!!


2lz0gjm6q6mf2tqs.png

Δημοσιεύτηκαν

@Konsta15, τι να κάνω που έσπασαν τα νερά χωρίς ωδίνες; Είναι ο πιο μακρόσυρτος τοκετός γιατί δεν έχει προετοιμαστεί ο τράχηλος με τις ωδίνες να μαλακώσει και να ανοίξει. Το έχω διαβάσει σε αρκετές όμως, μην κοιτάς που δεν τις αφήνουν να γεννήσουν φυσιολογικά και στο 5ωρο-8ωρο μπαίνουν για καισαρική. Γι' αυτό δεν ακούς αυτούς τους χρόνους, παλιότερα γεννούσες σε μέρες, όχι ώρες. Και για τις ασθένειες δεν πάμε παιδικό, πάμε μόνο μουσικοκινητική 1 φορά την εβδομάδα όπου δεν κόλλησε ποτέ γιατί τα παιδιά εκεί δεν πάνε επίσης παιδικό, είναι τμήμα πρωινό. Ήμασταν και τυχεροί γιατί κι εμείς οι γονείς δεν κολλάμε εύκολα. Με τη συγκάτοικο έχεις δίκιο, να φωνάζεις τις μαίες να κάνουν παρατήρηση αν δεν θες να τσακώνεσαι, είναι πολύ ύπουλη εποχή για πολυκοσμία. Εμένα το αγοράκι μου ευτυχώς σήμερα δεν έχει πυρετό, μόνο λίγη καταρροή. Θα κάνει τον κύκλο του και όταν έρθει η ώρα μου να κολλήσω θα γεννάω όπως φαίνεται, τς τς τς

Maria, να σας ζήσει η μπέμπα σας!


vLmAp2.png FMoxp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Kαλησπέρα, καμία νέα άφιξη έχουμε; @Konsta15, ησυχία πολλή και με βάζεις σε σκέψεις; έσκασε μύτη το μπουμπουκάκι; Εγώ κόλλησα τελικά ίωση, το ίδιο και ο μπαμπάς! Σήμερα 3η μέρα, ελπίζω να τελειώνουμε σιγά σιγά με την ίωση γιατί μας εξάντλησε. Τα αμνιακά υγρά μου άρχισαν να μειώνονται, φυσιολογικά όμως, οπότε ο γιατρός λέει ότι ο μπόμπιρας έχει αρχίσει τη μεγάλη κάθοδο και να τον περιμένουμε λέει σε λίγες μέρες, πόσες λίγες θα δείξει! Εύχομαι να 'χω συνέλθει λίγο μην έχουμε άλλα με ιώσεις νεογέννητου


vLmAp2.png FMoxp2.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλά ξημερώματα κορίτσια! Ναι Τζο μου ο μικρός μου κοιμάται δίπλα μου! Θηλάζει κ είναι ησυχουλης. Λεπτομέριες τις επόμενες ημέρες. Περαστικά σας εύχομαι. Καταλαβαίνω απόλυτα το άγχος που προκαλεί μια ίωση περιμένοντας να γεννήσεις. 

  • Μου αρέσει 1

okVgp3.pngf0C9p3.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα, να σας ζήσει το αγοράκι σας, Κόνστα μου, γερό και τυχερό να είναι και να τον χαίρεστε μαζί με τον αδερφούλη του! Καλή δύναμη σε σένα και καλούς θηλασμούς από δω και πέρα!

Εμείς συνήλθαμε σήμερα, τελικά μαρτιάτικο μπεμπάκι μου φαίνεται θα βγάλω, ξέμεινα εδώ να τον περιμένω!

  • Μου αρέσει 1

vLmAp2.png FMoxp2.png

Δημοσιεύτηκαν
10 ώρες πρίν, Konsta15 είπε:

Καλά ξημερώματα κορίτσια! Ναι Τζο μου ο μικρός μου κοιμάται δίπλα μου! Θηλάζει κ είναι ησυχουλης. Λεπτομέριες τις επόμενες ημέρες. Περαστικά σας εύχομαι. Καταλαβαίνω απόλυτα το άγχος που προκαλεί μια ίωση περιμένοντας να γεννήσεις. 

Να σας ζήσει! Γερός και τυχερός! 

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν

Καλημερα! Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχες!! Τι κάνετε? Τζο μου ελπίζω να σας περασε η ιωση και να γεννησες! Έχουμε άλλη κοπέλα που περιμένει? Τα γεννητούρια πως τα πάνε?

Λοιπόν μεγάλη υπόθεση να είσαι δευτεροτοκος και πάνω. Αντιμετωπιζεις τα πραγματα με ψυχραιμια. (Ενταξει, σχεδον, ειμαστε κ λεχωνες! Χαχα!)Χαιρεσαι περισσοτερο τις στιγμές. Θυμάμαι στο πρώτο είχα τρομερό άγχος για όλα. Αν τρώει αν χορταίνει αν τον ενοχλεί κάτι. Τώρα νιώθω πολύ πιο σίγουρη για ότι κάνω κ το χαίρομαι πιο πολύ. Εύχομαι να είναι όλα ήρεμα για όλες μας από δω κ πέρα! Τα καλύτερα έρχονται!


okVgp3.pngf0C9p3.png

Δημοσιεύτηκαν

Πολύ όμορφα το είπες, @Konsta15, ανυπομονώ! Το σίγουρο είναι, που το έχω σκεφτεί και τώρα δηλ., ότι δεν θα αγχώνομαι προσωπικά τουλάχιστον για τον ύπνο του και αν κάνω κάτι λάθος που ξυπνάει και λοιπά και λοιπά, κατά κάποιον τρόπο το 'χουμε ξαναδεί το έργο με τον άντρα μου (παρ' ότι κάθε παιδί διαφέρει), οπότε το 'χουμε πάρει απόφαση ότι τα πρώτα 2 χρόνια θα κυλήσουν με διαφορετικές φάσεις κάθε λίγο κι έτσι θα περάσουν όλα πιο ήρεμα και χωρίς άγχη νομίζω!

Και φυσικά και δεν γέννησα!!! 41 σήμερα :cool: με ΠΗΤ 18/2


vLmAp2.png FMoxp2.png


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Γεννησα επιτελους κ εγω στις 41 κ 1 τον θησαυρό μου, 4 κιλα μπομπιρα μεσα σε 2 ωρες, ουτε επισκληριδιο προλαβαμε κ ισα που φτασαμε στο μαιευτηριο! Των ακρων οι 2 μου οι μπομπιρες! Υπεροχος τοκετος κ αυτος κ ουτε ενα ραμμα δεν χρειαστηκε 4 κιλα μπεμπακι να μου κανουν ουτε περινεοτομη. Τωρα θηλαζει σαν πιρανχας κ με ξεζουμιζει, ειδικα τα βραδια, κ κοιταζει τριγυρω ηρεμος. Με το καλο οποια αλλη εχει μεινει μ ενα γερο μωρο :)))

  • Μου αρέσει 2

vLmAp2.png FMoxp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Συγχαρητήρια!! Να σας ζήσει Τζο μου ο παιδαρος! Φοβερός τοκετός! Όνειρο! Βγήκατε απ το μαιευτήριο? Κ εμείς θηλαζουμε αποκλειστικά κ με ξεζουμιζει! Όπως το είπες! Αλλά είναι πολύ καλουλης. Δεν ακούγεται καθόλου κ μ αφήνει κ να κοιμάμαι. Ελπιζω να συνεχίσουμε έτσι, όσο ήσυχο ήταν κ το πρώτο μου μωράκι.

  • Μου αρέσει 1

okVgp3.pngf0C9p3.png

Δημοσιεύτηκαν

Συγχαρητηρια κονστα κ τζο για τα παληκαρακια σας!!!

Να τα χαιρεστε κ τα μικρα κ τα μεγαλα!

Σε ολες τις μανουλες να σας ζησουν

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν

Σας ευχαριστώ, κορίτσια μου, να τα καμαρώνουμε τα βλασταράκια μας όλες! Πώς τα πάτε; Πώς είναι οι πρώτες νύχτες;

Όπως τα γράψατε κι εσείς, είναι η άλλη η ψυχραιμία για όσες από μας γίναμε δεύτερη φορά μαμάδες, εμείς νιώθουμε μια άλλη γαλήνη και ηρεμία στο σπίτι. Τρώει και καλά αυτός ο μπεμπάκος μας και κοιμάται πενταωράκια που μας δίνουν μεγάλες ανάσες. Αλλά το σημαντικότερο είναι μάλλον ότι είμαστε κι εμείς ψύχραιμοι και με θηλασμό, αγκαλίτσες και λευκούς ήχους κυλάνε όλα ήρεμα για την ώρα. Για να παίρνουν κουράγιο οι πρωτομαμάδες, στο επόμενο θα είναι όλα πιο εύκολα. 

Κατά τ' άλλα, ο δικός μας μπέμπης πολλές γουλίτσες, το μόνο θέμα, οπότε τον κρατάμε και τον απασχολούμε με βόλτες πάνω κάτω και λευκούς ήχους για να συνέρχεται ανάμεσα στα γεύματα, που ούτως ή άλλως είναι πολύ συχνά μες στη μέρα, τη νύχτα όχι και τόσο. Άρχισε να βάζει βάρος απ' το μαιευτήριο κιόλας, οπότε μάλλον καλά τρώει, όχι ότι δεν το απαιτεί και πολύ συχνά βέβαια, κάθε μια ώρα στο στήθος είναι. Ο μεγάλος μας δεν τον πολυπλησιάζει, τον παρακολουθεί από μια απόσταση ασφαλείας βέβαια, τίποτα δεν του ξεφεύγει. Ευτυχώς είμαστε σπίτι κι οι 4 οπότε δεν άλλαξε η προσοχή που του δίνουμε κι έτσι για την ώρα το αρχικό του στρες είναι κάπως πιο διαχειρίσιμο τώρα. Αυτά από εμένα, καλό κουράγιο σε όλες μας και απολαύστε κάθε γκριμάτσα, αγκαλίτσα, έκφραση γιατί φεύγουν τόσο μα τόσο γρήγορα κι αλλάζουν!


vLmAp2.png FMoxp2.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...