Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 3,1k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΤΛ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΕΡΝΕΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΑΣ.....


2HLfp3.png

u0jzg9m7a.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα, τι κάνετε;

Εμείς το παλεύουμε, περιμένουμε τις μεταθέσεις μήπως κι φύγει από Ορεστιάδα.

Όσον αφορά τα φαρμακεία, θα σας πω μιας κι εργάζομαι ως φαρμακοϋπάλληλος.

Είναι επιλογή του κάθε γιατρού ή φαρμακοποιού εάν θα έχει σύμβαση με το στρατό. Κάποτε καθυστερούσαν μέχρι κι ένα χρόνο με τις πληρωμές οπότε πολλοί είχαν αποφασίσει να διακόψουν την σύμβαση.

Στην πόλη μου κάποιοι είναι συμβεβλημένοι και κάποιοι όχι.

Οι λίστα με τους συμβεβλημένους δεν είναι πάντοτε έγκυρη. Όταν ήμασταν στη Λήμνο δεν υπήρχε λίστα (ότι να'ναι), πριν πάω σε γιατρό έπαιρνα τηλ. να ρωτήσω εάν έχει σύμβαση, και με τα φαρμακεία στα πέντε χρόνια που είμασταν εκεί τα 2 πρώτα χρόνια πληρώναμε εξολοκλήρου το ποσό στο φαρμακείο κι κάναμε μετά δαπάνη κι μετά τα 2 χρόνια πληρώναμε ανάλογα με τη συμμετοχή.

Τα περισσότερα εμβόλια (παιδικά) είναι 0%, οπότε δεν πληρώνετε συμμετοχή. Άλλα φάρμακα είναι με 10% συμμετοχή κι τα περισσότερα πληρώνετε το 25%, αυτό εξαρτάται από την πάθηση.


Δεν μπορείς να πας πίσω και να κάνεις μια νέα αρχή, αλλα μπορείς να ξεκινήσεις από το παρόν και να κάνεις ένα νέο τέλος. paulocoelho

Δημοσιεύτηκαν

....αλλά και στην πόλη μου ρωτάω πάλι πριν πάω (μιλώντας για τους γιατρούς, γιατί στο φαρμακείο που εργάζομαι είναι συμβεβλημένοι).


Δεν μπορείς να πας πίσω και να κάνεις μια νέα αρχή, αλλα μπορείς να ξεκινήσεις από το παρόν και να κάνεις ένα νέο τέλος. paulocoelho


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
....αλλά και στην πόλη μου ρωτάω πάλι πριν πάω (μιλώντας για τους γιατρούς, γιατί στο φαρμακείο που εργάζομαι είναι συμβεβλημένοι).

ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ....ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ...ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΡΕΜΩ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ...ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ...ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ....ΕΛΠΙΖΩ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ....


2HLfp3.png

u0jzg9m7a.png

Δημοσιεύτηκαν

Χθες 14:59 penny_tol ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΧΙΟ litsa?

Χθες 15:03 pontikaki so simple!!!!! Μια ερωτηση ητανε η ολη υποθεση!!!

απλά δεν κατάλαβα για ποιο θέμα ρώτησε αν ειναι καλά στη χίο.....


"]


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Στο άρθρο γράφει Δεδομένου ότι η πλειοψηφία είναι μόνιμοι, ο «κλήρος» πέφτει στους οπλίτες πενταετούς υποχρεώσεως, των οποίων η εργασιακή σχέση δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε αορίστου χρόνου.

Μόνο που οι ΕΜΘ έχουν μονιμοποιηθεί. Οι τελευταίοι ΕΜΘ μονιμοποιήθηκαν το 2005.

Άρα ή παραπληροφόρηση ή ο δημοσιογράφος δεν ξέρει να ξεχωρίσει τους ΕΜΘ από τους ΕΠΟΠ.


Δεν μπορείς να πας πίσω και να κάνεις μια νέα αρχή, αλλα μπορείς να ξεκινήσεις από το παρόν και να κάνεις ένα νέο τέλος. paulocoelho

Δημοσιεύτηκαν
ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ....ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ...ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΡΕΜΩ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ...ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ...ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ....ΕΛΠΙΖΩ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ....

Καλά δεν το συζητώ είναι μια μόνιμη ταλαιπωρία.

Το χειρότερο φυσικά είναι να μην υπάρχει καν παιδίατρος.


Δεν μπορείς να πας πίσω και να κάνεις μια νέα αρχή, αλλα μπορείς να ξεκινήσεις από το παρόν και να κάνεις ένα νέο τέλος. paulocoelho

Δημοσιεύτηκαν

Μήπως, γνωρίζει καμία πότε βγαίνουν οι μεταθέσεις;


Δεν μπορείς να πας πίσω και να κάνεις μια νέα αρχή, αλλα μπορείς να ξεκινήσεις από το παρόν και να κάνεις ένα νέο τέλος. paulocoelho


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...