Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      • Καλή τύχη! 1

ΜΕΛΛΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΗΔΗ ΔΙΔΥΜΟΜΑΝΟΥΛΕΣ!!!!!


Recommended Posts


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Μα τι θέμα πιάσαμε!!

Πραγματικά κορίτσια άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. ΜΑ τι έχουν πάθει αυτές οι μανάδες??? χαχα

Εμείς θα είμαστε εξελιγμένο μοντέλο μάνας, βλέπουμε τα λάθη και ελπίζω να μην τα επαναλάβουμε!!

Αργυρώ μου είχαν οι κούκλες γενέθλια? απαπαπα!!

Να τα χιλιάσουν, να είναι γερές, δυνατές και σοφές!! Και σένα να σε κάνουν περήφανη μανούλα!!!


WqqTp3.png

0WUVp3.png

a1UTp2.png

Δημοσιεύτηκαν
ουράνιο νέκταρ έχεις πμ!!

Μου πηρε λιγο χρόνο να αποφασισω, συγνωμη αν σε καθυστερησα


LxHXp2.png

Έχει προσωπο η αγαπη , η πρόνοια του Θεού, η ελπίδα στη ζωή και το βλεπω σε σας.

uLu6p3.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα!!!

Εντάξει με πείσατε, υπάρχουν και χειρότερα για να μην πω πολύ χειρότερα!! Τουλάχιστον οι δικοί μου γονείς μου προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια πλην των διαστημάτων που τσιμπάει μύγα τσε τσε τη μάνα μου που και πάλι θα βοηθήσει αλλά θα στο βγάλει ξινό! πχ και τώρα να της ζητήσω να μου τον κρατήσει για κάποιο λόγο θα το κάνει (πιστεύω) απλά όταν την βλέπω κ την ακούω (ή καλύτερα δεν την βλέπω ούτε ακούω δια αντιπροσώπου μπαμπά τα μαθαίνω όλα) με τέτοια μούτρα χωρίς λόγο σπάζομαι και δε θέλω να της ζητήσω τίποτα! Τώρα αν αλλάξω γνώμη όταν έρθουν με το καλό τα δίδυμα στο σπίτι, τα παίξω και απαιτώ πράγματα ασχέτως μούτρων δεν το γνωρίζω! Πάντως επειδή με ξέρω χλωμό το βλέπω! Θα σκάσω αλλά θα επιμείνω μόνη μου μέχρι τελικής πτώσης!!!

Αργυρώ είχαν γεννέθλια τα μπουμπουκάκια σου;; Να τα χαίρεσαι και πάντα να παίρνεις χαρές από αυτά!! Αλήθεια πότε ακριβώς γεννήθηκαν;;


vU2tp2.png

o0TFp2.png

hXmXp2.png

"Όταν γελάει ο κόσμος μου γελά..."

Δημοσιεύτηκαν

Ειχα μερες να μπω και εχω χασει πολλα.

Μαρμιν κοπελα μου κρατα γερα, σε λιγο θα τα παρεις τα μικρακια σου σπιτι και θα γινετε one big happy family!

Αργυρω να τα χαιρεσαι τα κοριτσακια σου, γερες να ειναι και καλοτυχες στη ζωη τους.

Οι εγκυουλες καλο κουραγιο με τη ζεστη, αντε τον φαγατε το γαιδαρο, λιιιιιγο εμεινε!Με το καλο γερα μωρακια στις αγκαλιες σας.

Εμεις εχουμε αρχισει να μεγαλωνουμε.Τρωμε τα παντα πλην αυγου κ ψαριου, εκτος απο το κρεας που το αλεθουμε καλα, λαχανικα κ φρουτα τα τρωμε πατημενα με πιρουνι η κομματακια.Η μια εχει 2 δοντια, η αλλη καθολου αλλα αυτο δεν την πτοει.Γενικα εχω αρχισει να τις χαιρομαι πολυ, αλληλεπιδρουν, γινεται μαχη ποια θα φτασει πιο γρηγορα μπουσουλωντας σε ενα παιχνιδι στο πατωμα, κανουν γελια, γνωριζουν ατομα, κανουν γκριματσες και θυμαμαι οσες μου λεγατε οτι τα καλυτερα ερχονται!

Απο βοηθεια εχω περιστασιακα.Βασικα εχω βοηθεια με το το σπιτι μια την εβδομαδα και απο τη μαμα μου σε επιπεδο αγορων, λαικη, κρεοπωλειο,μαρκετ τα κανει αυτη για ολους μας.Τα παιδια τα εχω εγω, σχεδον εξολοκληρου.Ο αντρας μου οταν δεν εχει δουλεια, θα παιξει μαζι τους, θα τις κρατησει να κανω μπανιο ακομα και να βγω για εναν καφε μια στις τοσες.Οι γονεις μου μενουν κοντα και προσφερονται αλλα εγω δεν θελω να τους τις αφηνω συστηματικα, θεωρω οτι μετα αποκτουν δικαιωματα και λογο στην ανατροφη κ στη διαπαιδαγωγιση των παιδιων και αυτο με τρελαινει ( κατι παρομοιο με τα σκηνικα που λεει η τζεμινι).Γενικα οσο αντεχω τους αφηνω στην απεξω, αν δω οτι ζοριζουν τα πραγματα, ισως αλλαξω σταση.


zh9bp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Τον μεγαλο τον εχουμε στο σπιτι εδω και 10 μερες

Ο μικρουλης ειναι ακομα μεσα, εχει ακομα διαχυτο οξυγονο, περασε μολις μια λοιμωξη, και κανει συνεχεια μετεωρισμους στην κοιλιτσα του

Εμενα με βαλανε σε διαιτα αποχης απο γαλακτοκομικα μηπως οφειλεται σε αλεργια


6gLop3.pngQtMup3.png91SPp3.png

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Χριστίνα τον πήρατε τον μεγάλο ε; Άντε με το καλό να πάρετε και το μικρό και να είστε όλη η οικογένεια μαζί!! Αλήθεια πώς είναι τώρα που ένα είναι σπίτι και το άλλο στο νοσοκομείο;; Προλαβαίνεις και να θηλάζεις και να πηγαίνεις να βλέπεις το μικρό και να αντλείς γάλα για να του πηγαίνεις;

Ααααααααα και κάτι άλλο!! Σου είπαν να μη θηλάζεις;; Ίσως ξέρει και καμία άλλη! Μια συνάδελφος που γέννησε κι εκείνη πρόωρα πριν χρόνια μου είπε ότι της είπαν να μη θηλάζει αλλά να αντλεί και να το δίνει με μπιμπερό γιατί λέει το μωρό είναι ακόμα αδύναμο και δεν μπορεί;; κάτι τέτοιο!! Ακούσατε εσείς τίποτα σχετικό; Βέβαια θα μου πουν και στο νοσοκομείο όταν τα πάρω και θα ρωτήξω και την παιδίατρο μου αλλά μια και το έφερε η κουβέντα!!!


vU2tp2.png

o0TFp2.png

hXmXp2.png

"Όταν γελάει ο κόσμος μου γελά..."

Δημοσιεύτηκαν
marmin να σου ζησουν τα μωρακια σου και γρηγορα να τα παρεις στην αγκαλια σου

Σε ευχαριστώ πολύ :P:p


vU2tp2.png

o0TFp2.png

hXmXp2.png

"Όταν γελάει ο κόσμος μου γελά..."

Δημοσιεύτηκαν

Να κάνω και μια ερώτηση! Όσες έχετε τρία μωρά κοντινής ηλικίας που δηλαδή χρειάζονται και τα τρία καθισματάκι αυτοκινήτου αλλά δεν έχετε λεωροειάκι ή πολυμορφικό αυτοκίνητο δηλαδή κάποιο ειδικό αμάξι ή αρκετά μεγάλο τι κάνατε;; Πώς τα χωρέσατε; Εγώ που το ψάχνω τώρα βλέπω πως αν χορέσουν θα είναι πολύ οριακά και τα τρία στο πίσω κάθισμα και πάλι δεν ξέρω πως θα καταφέρνω να χώνομαι για να τα δένω! Επίσης μας είπαν ότι καλύτερα στη μέση ο μεγάλος αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι θα χωράει ο άντρας μου να οδηγεί αν μπει το καθισματάκι που κοιτάει ανάποδα από πίσω του!!! Τι πρόβλημα κι αυτό ε;; :rolleyes::rolleyes:


vU2tp2.png

o0TFp2.png

hXmXp2.png

"Όταν γελάει ο κόσμος μου γελά..."

Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσια σας ευχαριστω ολες πολυ για τις γλυκιες σας ευχες!!Ανταποδιδω με τα καλυτερα για τα παιδακια σας!!

Marmin,για το γαλα που ρωτας δεν γνωριζω,αλλα αν θες να δινεις μητρικο γαλα ψαξτο οσο μπορεις για να εισαι σιγουρη αλλα πιστευω πως το ενστικτο σου ειναι αυτο που θα σε καθοδηγησει καλυτερα!!

Για το αυτοκινητο που ρωτας,εμεις αλλαξαμε σε citroen picasso,ηταν το μονο που οικονομικα μας επερνε και φυσικα χωραει 3 καθισματακια,εχει 3 ζωνες πισω.Επισης εχει και τεραστιο πορτ-μπαγκαζ!!!

christine,πολυ χαρηκα που πηρες το ενα μωρακι στο σπιτι,με το καλο και οσο συντομα γινεται να βγει και το αλλο!!Καλη δυναμη....


498ap2.png

nZqvp3.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...