Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

Recommended Posts


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 3,2k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
4 hours ago, Katerina 88 said:

Καλησπέρα κορίτσια!! Έχει νιώσει καμία σας σαν να σκάνε μπουρμπουληθρες στην κοιλιά??

Γλυκιά μου έχεις αρχίσει και νιώθεις το μωράκι σου. Στην αρχή λένε έτσι το νιώθεις. Σαν φτερουγισμα. Τι τελεια. Εγώ ακόμη δεν...

  • Μου αρέσει 2

Lilypie Pregnancy tickers

Δημοσιεύτηκαν
9 ώρες πρίν, Rinaki88 είπε:

 

Συγχαρητηρια κορίτσια. Καλή συνέχεια στην εγκυμοσυνη σας και να γεννησετε γερά κοριτσάκια. 3 κοριτσάκια στο φόρουμ μας λοιπόν. Τέλεια. Πληθαίνουν οι νύφες. Χαχαχαχαχα. Τα φιλιά μου σε όλες. 

 

9 ώρες πρίν, Katerina 88 είπε:

Μπράβο κοριτσάκι μου!!!Με το καλό!!!

Άντε με το καλό ρε κορίτσι!!!!

Σας ευχαριστώ πολύ βρε κοριτσια!! Με το καλό κ τα δικά σας :) από σήμερα ξεκίνησαν πραγματικά τα όνειρα!! :) φιλια πολλά!!

  • Μου αρέσει 3

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
8 ώρες πρίν, Rinaki88 είπε:

Γλυκιά μου έχεις αρχίσει και νιώθεις το μωράκι σου. Στην αρχή λένε έτσι το νιώθεις. Σαν φτερουγισμα. Τι τελεια. Εγώ ακόμη δεν...

Καλημέρα κοριτσάκι μου! Νιώθω σαν να σκάνε μπουρμπουληθρες σε όλη τη κοιλιά, αλλά ίσως το καταλαβαίνω επειδή είναι η δεύτερη εγκυμοσύνη.Ρωτησα τον γιατρό και μου είπε αποκλείεται είναι τα έντερα σου, σε 2-3 εβδομάδες ίσως καταλάβεις κάτι επειδή είναι δεύτερη κύηση αλλιώς θα άκουγες πιο μετά.Οντως τη προηγούμενη φορά στις 20 εβδομάδες το κατάλαβα.τωρα είμαι 14 κ 4. Άρα δεν ξέρω τι είναι τελικά!

  • Μου αρέσει 1

 

Δημοσιεύτηκαν
2 ώρες πρίν, Katerina 88 είπε:

Καλημέρα κοριτσάκι μου! Νιώθω σαν να σκάνε μπουρμπουληθρες σε όλη τη κοιλιά, αλλά ίσως το καταλαβαίνω επειδή είναι η δεύτερη εγκυμοσύνη.Ρωτησα τον γιατρό και μου είπε αποκλείεται είναι τα έντερα σου, σε 2-3 εβδομάδες ίσως καταλάβεις κάτι επειδή είναι δεύτερη κύηση αλλιώς θα άκουγες πιο μετά.Οντως τη προηγούμενη φορά στις 20 εβδομάδες το κατάλαβα.τωρα είμαι 14 κ 4. Άρα δεν ξέρω τι είναι τελικά!

Καλημέρα Κατερίνα!! Εγώ άρχισα να καταλαβαίνω κάτι μπουρμπουληθρες...κ νομίζω πως είναι το μωράκι... επειδή είναι η δεύτερη  εγκυμοσύνη μας πιστεύω το καταλαβαινουμε...εχώ 3-4 μέρες που το καταλαβαίνω κ ειδικά το πρωί μόλις φάω.... είμαι 16 κ 1.....

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, Evi89 είπε:

Καλημέρα Κατερίνα!! Εγώ άρχισα να καταλαβαίνω κάτι μπουρμπουληθρες...κ νομίζω πως είναι το μωράκι... επειδή είναι η δεύτερη  εγκυμοσύνη μας πιστεύω το καταλαβαινουμε...εχώ 3-4 μέρες που το καταλαβαίνω κ ειδικά το πρωί μόλις φάω.... είμαι 16 κ 1.....

Καλησπέρα κορίτσι μου!!!Λες να είναι?? Κάθομαι στο γραφείο κ σκάνε μπουρμπουληθρες όλη την ώρα κ λέω τώρα είναι το μωρό ή το έντερο!χαχαχα

  • Μου αρέσει 1
  • Χαχα 1

 

Δημοσιεύτηκαν
35 minutes ago, Katerina 88 said:

Καλησπέρα κορίτσι μου!!!Λες να είναι?? Κάθομαι στο γραφείο κ σκάνε μπουρμπουληθρες όλη την ώρα κ λέω τώρα είναι το μωρό ή το έντερο!χαχαχα

Το μωρό το μωρό είναι. Άσε τον γιατρο να λέει τα δικά του. Χαχαχαχαχα. Εμένα ακόμη δεν μου έκανε την χάρη να μου μιλήσει ο μπεμπακος :-)

  • Χαχα 1

Lilypie Pregnancy tickers

Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, Rinaki88 είπε:

Το μωρό το μωρό είναι. Άσε τον γιατρο να λέει τα δικά του. Χαχαχαχαχα. Εμένα ακόμη δεν μου έκανε την χάρη να μου μιλήσει ο μπεμπακος :-)

Θα κάνει εμφάνιση μην ανησυχείς!!!

  • Χαχα 1

 


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Κοριτσια καλησπέρα!

νιώθετε κάποιες φορες αδυναμία διαχείρισης των συναισθημάτων σας;

πχ. Αποφευγω να βλεπω ειδησεις ή social media γιατί επηρεαζομαι..

ή ανησυχω για την  υγεία των γυρω μου οταν ακουω διαφορα....

αυτην την περίοδο εχουν μεγενθυθεί όλοι οι φόβοι μου...

ακόμα και οταν οδηγώ τρομαζω πιο εύκολα...

και φυσικά νιωθω τρελές ενοχες μη βλαψω το μωρακι μου απο την ανησυχία και τον φοβο...

 

  • Μου αρέσει 3
Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 2 λεπτά , Νεκταρία19 είπε:

Κοριτσια καλησπέρα!

νιώθετε κάποιες φορες αδυναμία διαχείρισης των συναισθημάτων σας;

πχ. Αποφευγω να βλεπω ειδησεις ή social media γιατί επηρεαζομαι..

ή ανησυχω για την  υγεία των γυρω μου οταν ακουω διαφορα....

αυτην την περίοδο εχουν μεγενθυθεί όλοι οι φόβοι μου...

ακόμα και οταν οδηγώ τρομαζω πιο εύκολα...

και φυσικά νιωθω τρελές ενοχες μη βλαψω το μωρακι μου απο την ανησυχία και τον φοβο...

 

Το ίδιο κοριτσάκι μου έχω κ εγώ άσε που ενώ γύριζα από τη δουλειά πριν λίγο, μια βλαμμένη κόντεψε να με τρακάρει.Μιλαμε το χέρι μου είχε κολλήσει πάνω στην κόρνα από την τρομάρα μου.


 

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 18 λεπτά , Katerina 88 είπε:

Το ίδιο κοριτσάκι μου έχω κ εγώ άσε που ενώ γύριζα από τη δουλειά πριν λίγο, μια βλαμμένη κόντεψε να με τρακάρει.Μιλαμε το χέρι μου είχε κολλήσει πάνω στην κόρνα από την τρομάρα μου.

Εγω αποφευγω μεγαλες αποστασεις και κεντρικους δρομους, αλλα από το πουθενά σου βγαίνουν ανεγκεφαλοι...εχεις δικαιο. 

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, Νεκταρία19 είπε:

Κοριτσια καλησπέρα!

νιώθετε κάποιες φορες αδυναμία διαχείρισης των συναισθημάτων σας;

πχ. Αποφευγω να βλεπω ειδησεις ή social media γιατί επηρεαζομαι..

ή ανησυχω για την  υγεία των γυρω μου οταν ακουω διαφορα....

αυτην την περίοδο εχουν μεγενθυθεί όλοι οι φόβοι μου...

ακόμα και οταν οδηγώ τρομαζω πιο εύκολα...

και φυσικά νιωθω τρελές ενοχες μη βλαψω το μωρακι μου απο την ανησυχία και τον φοβο...

 

Και που να δεις πόσο πιο έντονο θα γίνει αυτο, μόλις γεννήσεις! Ειδικά μετά τη γέννηση του 2ου παιδιού μου, ένιωθα και νιώθω ότι ΠΡΕΠΕΙ να είμαι καλά και υγιής γιατί το οφείλω στα παιδιά μου. Ξαφνικά εμφανίστηκαν φοβίες που πριν δεν είχα. Πχ πριν έκανα είδος γυμναστικής με ακροβατικά  και μετα τη γέννηση του 2ου φοβάμαι να κάνω μια απλή κατακόρυφο. Λάτρευα την οδήγηση και πήγαινα παντού με το αμάξι, τώρα πάω μεν αλλά όπου μπορώ να το αποφύγω το αποφεύγω. Δεν θέλω να διαβάζω ή να βλέπω βίντεο με δυσάρεστες ιστορίες γιατί επηρεάζομαι. Όλο αυτό είναι φυσιολογικό γιατί από τη στιγμή που γίνεσαι μαμά όλος ο κόσμος σου είναι το παιδί σου και η ανάγκη να είσαι εκεί για εκείνο , γιγαντώνεται!

Καλή συνέχεια κορίτσια μου και με το καλό να πάρετε τα σπουργιτια σας στις αγκαλιές σας (μανούλα Οκτωβρίου εδώ στο 3ο μου)

  • Μου αρέσει 3

yplDp3.png

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 5 λεπτά , Farmakotriftena είπε:

Και που να δεις πόσο πιο έντονο θα γίνει αυτο, μόλις γεννήσεις! Ειδικά μετά τη γέννηση του 2ου παιδιού μου, ένιωθα και νιώθω ότι ΠΡΕΠΕΙ να είμαι καλά και υγιής γιατί το οφείλω στα παιδιά μου. Ξαφνικά εμφανίστηκαν φοβίες που πριν δεν είχα. Πχ πριν έκανα είδος γυμναστικής με ακροβατικά  και μετα τη γέννηση του 2ου φοβάμαι να κάνω μια απλή κατακόρυφο. Λάτρευα την οδήγηση και πήγαινα παντού με το αμάξι, τώρα πάω μεν αλλά όπου μπορώ να το αποφύγω το αποφεύγω. Δεν θέλω να διαβάζω ή να βλέπω βίντεο με δυσάρεστες ιστορίες γιατί επηρεάζομαι. Όλο αυτό είναι φυσιολογικό γιατί από τη στιγμή που γίνεσαι μαμά όλος ο κόσμος σου είναι το παιδί σου και η ανάγκη να είσαι εκεί για εκείνο , γιγαντώνεται!

Καλή συνέχεια κορίτσια μου και με το καλό να πάρετε τα σπουργιτια σας στις αγκαλιές σας (μανούλα Οκτωβρίου εδώ στο 3ο μου)

Σ'ευχαριστουμε πολύ κορίτσι μου!!!Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου και με το καλό κ το τρίτο!!!

  • Μου αρέσει 1

 


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...