Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • On 3/11/2026 at 8:55 ΜΜ, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      ΒιβλίαΒιολογίας

       

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      ΒιβλίαΑνατομίας

       

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      ΤεστΓονιμότητας

       

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      ΕίδηΕγκυμοσύνης

       

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Είσαι πάρα πολύ δυνατή και μπράβο σου! 👏 Εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και πέρα! 

      • Μου αρέσει 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Καλημέρα! Λοιπόν για τα ιδιωτικά της Αθήνας δεν χρειαζόμαστε σχεδόν τπτ...εγώ γέννησα στο Ιασω την πρώτη φορά πάλι εκεί θα γεννήσω με το καλό μιας και δεν αλλάζω το γιατρό μου...το μωρό το ντύνουν το αλλάζουν και το κάνουν μπάνιο...οπότε για τη φροντίδα και ένδυση του μωρού δεν χρειάζεται τπτ...μόνο το φορμακι και το ζιπουνακι εξόδου...για εμάς μας δίνουν σερβιέτες,πετσέτες ,αφρόλουτρο απ ότι θυμάμαι...οπότε είχα πάρει πιτζάμες, παντόφλες, χτένα και κανένα καλλυντικό, λιποζάν,οδοντόκρεμα οδοντοβουρτσα πετσέτες...κρέμα για τις θηλες όσες έχετε στο νου σας να θηλασετε μην πάρετε...το καλύτερο είναι να βγάζετε σταγόνες από το γάλα σας πιέζοντας λίγο με το χέρι σας να απλώνετε στις θηλες και να τις αφήνετε να αεριζονται...αυτός ο τρόπος θα επουλώσει κάθε πληγή...επιθεματα στήθους επίσης είναι χρήσιμα για οποία έχει πολύ γάλα...εγώ ποτέ δεν τα χρειάστηκα στο πρώτο παιδί...αυτό που με βοήθησε πάρα πολύ ήταν τα κοχύλια στο στήθος τα οποία βοηθούν τη θηλη να μην ακουμπάει στην μπλούζα όταν είχα κόσμο μεσα στο δωμάτιο και εκ των πραγμάτων δεν μπορούσα να αφηνω το ζυζι έξω να αεριζεται...στα δημόσια μαιευτήρια δεν έχω άποψη για το τι χρειάζεται...επίσης ντετόλ που είπε η Βάνα είναι χρήσιμο είχα πάρει και εγώ αν και στο δικλινο που ήμουν την πρώτη φορά η κοπέλα ήταν πολύ καθαρή,συνεννοουμασταν άψογα, επισκέπτες εννοείται δεν αφήναμε ποτέ να πάμε στην τουαλέτα του δωματίου μας και δεν είχαμε πρόβλημα κανένα με την καθαριότητα μιας και καθάριζαν και το μπάνιο συνέχεια...

  • Μου αρέσει 3

Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 1,9k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Καλημερα κοριτσια!και εγω κανω τις δουλειες μου κανονικα..και μαγειρεμα..απλα ειμαι πιο προσεκτικη..προσπαθω να μην σηκωνω βαρη..και προσεχω πως θα σκυψω..την εβδομαδα που εκανα την αμνιοπαρακεντηση δεν εκανα τιποτα..ηταν η μαμα μου εδω και εκανε τα παντα...αλλα τωρα επιστρεφω σιγα σιγα στους ρυθμους μου...αλλα αν κουραστω σταματαω...ευτυχως εχω στεγνωτηριο και με εχει σωσει...γλυτωνω πολυ σιδερο....

και εγω πιστευω 5 εσωρουχα ειναι λιγα καλυτερα να εχουμε παραπανω...και σιγουρα σουτιεν θηλασμου και αλοιφη για τις θηλες....και οι πυτζαμες να εχουν κουμπακια μπροστα για να ειναι ευκολα για το θηλασμο...και επιθεματα θα παρω εγω αν χρειαστουνε...επειδη θα ειμαι σε ιδιωτικη κλινικη μας παρεχουν και τις σερβιετες...αλλα σιγουρα θα κραταω σαμπουαν, αφρολουτρο, σφουγγαρι, οδοντοκρεμα ,οδοντοβουρτσα, βουρτσα για τα μαλλια και πετσετες μας παρεχουν αλλα θα κραταω και δικια μου...

Δημοσιεύτηκαν

αχ ωραια που σε καποιες κληνικες παρεχουν καποια πραγματα και δε χρειαζετε να εχεις το αχγος για τη βαλιτσα του μωρου..σε εμας εδω στα χανια στη κληνικη που γεννησα και θα γεννησω και τωρα δε σου παρεχουν τιποτα ακομα και τα παμπερς αν χρειαστει και δευτερη συσκευασια στο λενε οτι τελειωνουν για να φερεις και αλλα...!!!!


em82p2.png QGcTp2.png

Δημοσιεύτηκαν

@xaroumenh mama δεν ξέρω τι τιμή πληρώνεις στην κλινική στα Χανιά,αλλά εμάς για τα λεφτά που δίνουμε και λίγα μας παρέχουν :-P:-P...άσε που κοιτούσα τις τιμές και έχουν αυξηθεί πάρα πολύ από το 15 που γεννησα την κόρη μου...ακόμα και το τρικλινο τώρα είναι πιο ακριβό από το δίκλινο που είχα πάρει τότε...ας μην ήταν ο γιατρός μου εκεί και σιγά μην το επέλεγα...με τόσα χρήματα θα έπαιρνα την οικογένεια μου και θα πηγαίναμε ταξίδι...ας πάνε όλα καλά και δεν πειράζει, δεν είναι χρήματα που δίνουμε κάθε μέρα...

Δημοσιεύτηκαν
1 ώρα πρίν, katrin* είπε:

@xaroumenh mama δεν ξέρω τι τιμή πληρώνεις στην κλινική στα Χανιά,αλλά εμάς για τα λεφτά που δίνουμε και λίγα μας παρέχουν :-P:-P...άσε που κοιτούσα τις τιμές και έχουν αυξηθεί πάρα πολύ από το 15 που γεννησα την κόρη μου...ακόμα και το τρικλινο τώρα είναι πιο ακριβό από το δίκλινο που είχα πάρει τότε...ας μην ήταν ο γιατρός μου εκεί και σιγά μην το επέλεγα...με τόσα χρήματα θα έπαιρνα την οικογένεια μου και θα πηγαίναμε ταξίδι...ας πάνε όλα καλά και δεν πειράζει, δεν είναι χρήματα που δίνουμε κάθε μέρα...

το 15 που γεννησα τον γιο μου δωσαμε  2000 σε δυκλινο δωματιο μονη μου .... και εξτρα τον γιατρο....!!!!  τωρα τι τιμες παιζουν πλεον δε ξερω σε λιγο καιρο θα παω να ζητησω και εγω την λιστα με τα ρουχα και τις τιμες για να εχουμε ενα πλανο πανω κατω..!!!!!!


em82p2.png QGcTp2.png


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Παντως εχγω κοριτσια που γεννησα σε δημοσιο νοσοκομειο κανεις roomin δεν ασχολειται κανεις με το μωρο. Μονη σογ το αλλαζεις το ντυνεις το κανεις μπανιο. Μονο τη πρωτη μερα σε βοηθανε λιγο ειδικα μετα απο καισαρικη

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 21 λεπτά , Vana87 είπε:

Παντως εχγω κοριτσια που γεννησα σε δημοσιο νοσοκομειο κανεις roomin δεν ασχολειται κανεις με το μωρο. Μονη σογ το αλλαζεις το ντυνεις το κανεις μπανιο. Μονο τη πρωτη μερα σε βοηθανε λιγο ειδικα μετα απο καισαρικη

ναι ετσι γινεται σε ολα τα δημοσια νοσοκομεια αποσο γνωριζω....αν και σε ιδιωτικες κληνικες μπορεις να ζητησεις να κανεις rooming in αν θες εχω ακουσει πως στις κλινικες της αθηνας σε ρωτανε αν θες να εχεις το μωρο στο δωματιο σου η οχι...


em82p2.png QGcTp2.png

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 26 λεπτά , xaroumenh mama είπε:

ναι ετσι γινεται σε ολα τα δημοσια νοσοκομεια αποσο γνωριζω....αν και σε ιδιωτικες κληνικες μπορεις να ζητησεις να κανεις rooming in αν θες εχω ακουσει πως στις κλινικες της αθηνας σε ρωτανε αν θες να εχεις το μωρο στο δωματιο σου η οχι...

Εγω παντως θελω!! Και μου αρεσε που εστω και αμεσως μετα τη καισαρικη μου εφεραν το μωρο να το θηλασω και δςν εδωσαν ξενο οπως κανουν στις περισσοτερες ιδιωτικες.

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια καλησπέρα! Σας διαβάζω μέρες τώρα κι έπεσα πάνω στο site ψάχνοντας να βρω απαντήσεις σε θέματα που με αγχώνουν πολύ...
Είναι η πρώτη μου εγκυμοσύνη κι έχω φρικάρει... Χαίρομαι που το απολαμβάνετε, αλλά από την άλλη εγώ τρελαίνομαι που δεν μπορώ να νιώσω αυτή τη χαρά της μητρότητας που περιγράφετε.
Είμαι 34 ετών, σήμερα μπήκα στην 23η εβδομάδα και μετράω αντίστροφα μέχρι τις 22/5 που μου έχουν δώσει ΠΗΤ.
Εν ολίγοις αγχώνομαι για όλα και σταμάτησα και τη δουλειά από τον Σεπτέμβριο. Φοβάμαι να βγω, να βάλω πλυντήριο, να σκύψω, να τεντωθώ, να φάω ότι θέλω, να πάω βόλτα ακόμα και με το αυτοκίνητο...
Η αρχή του φόβου ξεκίνησε όταν διαπίστωσα την εγκυμοσύνη μου και λίγες μέρες μετά είδα αίμα και ο εφημερεύον γιατρός του νοσοκομείου που επισκέφτηκα μου είπε απλά ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία της αποβολής. Φοβήθηκα τόσο πολύ που έκλαιγα μέρα νύχτα. Όταν επέστρεψε η γιατρός μου και με εξέτασε μου συνέστησε utrozestan και ανάπαυση για δυο εβδομάδες, ενώ διαπίστωσε κοντό τράχηλο 2.0 cm κι ένα ινομύωμα 4cm που δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί. Να σημειώσω ότι τον Ιούνιο του 2016 είχα κάνει loop τραχήλου οπότε ήξερα ότι θα είναι πιο κοντός σε σχέση με το φυσιολογικό μήκος, αλλά παρ' όλα αυτά έκλαιγα όλη μέρα. Αφήστε που όλοι μου μεταφέρουν το άγχος με κάτι ατάκες του τύπου "Μην κάνεις το ένα ή το άλλο γιατί θα πάθεις τίποτα και πρόσεχε να φύγει από εσένα με το καλό". Λες και είμαι από γυαλί ή μόνο εγώ η εγκυμονούσα. Και που να ξέρανε και το ιστορικό μου...
Αισίως έχω φτάσει ως εδώ αλλά τώρα έχει καρφωθεί στο μυαλό μου μήπως γεννήσω πρόωρα και δεν καταλαβαίνω αν αυτό που νιώθω είναι συσπάσεις ή το μωρό κι επίσης κάθε φορά που πάω τουαλέτα έχω ένα μόνιμο άγχος μήπως και δω ξανά αίμα γιατί πριν από δυο εβδομάδες είδα και είχα μια βαρβάτη ουρολοίμωξη την οποία δεν έχω κάνει επαναληπτικές εξετάσεις ακόμα για να δω αν το ξεπέρασα με την αντιβίωση.
Κορίτσια βοήθεια... Πραγματικά νιώθω να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου γιατί μόνο κακές σκέψεις γυρνάνε στο μυαλό μου... Έχω φοβηθεί τόσο πολύ που δεν μπορώ να χαρώ με τίποτα όμως και νιώθω δυστυχισμένη μ' αυτό...

 

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 9 λεπτά , nineta είπε:

Κορίτσια καλησπέρα! Σας διαβάζω μέρες τώρα κι έπεσα πάνω στο site ψάχνοντας να βρω απαντήσεις σε θέματα που με αγχώνουν πολύ...
Είναι η πρώτη μου εγκυμοσύνη κι έχω φρικάρει... Χαίρομαι που το απολαμβάνετε, αλλά από την άλλη εγώ τρελαίνομαι που δεν μπορώ να νιώσω αυτή τη χαρά της μητρότητας που περιγράφετε.
Είμαι 34 ετών, σήμερα μπήκα στην 23η εβδομάδα και μετράω αντίστροφα μέχρι τις 22/5 που μου έχουν δώσει ΠΗΤ.
Εν ολίγοις αγχώνομαι για όλα και σταμάτησα και τη δουλειά από τον Σεπτέμβριο. Φοβάμαι να βγω, να βάλω πλυντήριο, να σκύψω, να τεντωθώ, να φάω ότι θέλω, να πάω βόλτα ακόμα και με το αυτοκίνητο...
Η αρχή του φόβου ξεκίνησε όταν διαπίστωσα την εγκυμοσύνη μου και λίγες μέρες μετά είδα αίμα και ο εφημερεύον γιατρός του νοσοκομείου που επισκέφτηκα μου είπε απλά ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία της αποβολής. Φοβήθηκα τόσο πολύ που έκλαιγα μέρα νύχτα. Όταν επέστρεψε η γιατρός μου και με εξέτασε μου συνέστησε utrozestan και ανάπαυση για δυο εβδομάδες, ενώ διαπίστωσε κοντό τράχηλο 2.0 cm κι ένα ινομύωμα 4cm που δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί. Να σημειώσω ότι τον Ιούνιο του 2016 είχα κάνει loop τραχήλου οπότε ήξερα ότι θα είναι πιο κοντός σε σχέση με το φυσιολογικό μήκος, αλλά παρ' όλα αυτά έκλαιγα όλη μέρα. Αφήστε που όλοι μου μεταφέρουν το άγχος με κάτι ατάκες του τύπου "Μην κάνεις το ένα ή το άλλο γιατί θα πάθεις τίποτα και πρόσεχε να φύγει από εσένα με το καλό". Λες και είμαι από γυαλί ή μόνο εγώ η εγκυμονούσα. Και που να ξέρανε και το ιστορικό μου...
Αισίως έχω φτάσει ως εδώ αλλά τώρα έχει καρφωθεί στο μυαλό μου μήπως γεννήσω πρόωρα και δεν καταλαβαίνω αν αυτό που νιώθω είναι συσπάσεις ή το μωρό κι επίσης κάθε φορά που πάω τουαλέτα έχω ένα μόνιμο άγχος μήπως και δω ξανά αίμα γιατί πριν από δυο εβδομάδες είδα και είχα μια βαρβάτη ουρολοίμωξη την οποία δεν έχω κάνει επαναληπτικές εξετάσεις ακόμα για να δω αν το ξεπέρασα με την αντιβίωση.
Κορίτσια βοήθεια... Πραγματικά νιώθω να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου γιατί μόνο κακές σκέψεις γυρνάνε στο μυαλό μου... Έχω φοβηθεί τόσο πολύ που δεν μπορώ να χαρώ με τίποτα όμως και νιώθω δυστυχισμένη μ' αυτό...

 

Καλησπέρα Νινετα και καλωσορισες στη παρεα μας!! Και εμεις στις πρωτες εγκυμοσυνες μας αγχωνομασταν λιγο παραπανω αποτι τωρα και ειναι απολυτα φυσιολογικο. Ειδικα εσυ που εχεις λογους. Εχεις περασει το κρισιμο σταδιο της αποβολης και τωρα οσο περνανε οι εβδομαδες αυξανονται οι πιθανοτητες διαβιωσης του μωρου. Αφου εχεις κοντο τραχηλο φανταζομαι ο γιατρος σου ειπε να μην κανεις τιποτα. Οποτε απολαυσε τη ξεκουραση σου γιατι σε 4 μηνες θα ψαχνεις στο λεξικο τη σημασια αυτης της λεξης! Προσπαθησε να σκεφτεσαι θετικα γιατι οτι νιωθεις περναει στο μωρο! Ειμαι σιγουρη οτι ολα θα σου πανε καλα! Λιγο μας εμεινε!! 


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Εγω @nineta μου θα σου ελεγα να χαλαρωσεις, το δυσκολο κι επικινδυνο μερος της εγκυμοσυνης για αποβολη εχει περασει κι εφόσον οι υπερηχοι σου δεν δειχνουν κανενα ανησυχητικο σημαδι, δεν υπαρχει λογος να ανησυχεις...

Εχω την εντυπωση οτι ολοι γυρω σε αγχωνουν και καλα θα κανεις να προσπαθησεις να ακους το σωμα σου... αυτο που νιωθεις ειναι σιγουρα το μωρο σου.. οι συσπασεις ειναι κατι τελειως διαφορετικο, σαν πετρωμα της κοιλιας, οχι κινηση και κλωτσιτσες...

Να σε ρωτησω κατι? Αυτος ο εφημερευων γιατρος που ανεφερες, σε εξετασε? Σου εκανε καποιον υπερηχο? Ή γνωματευση του αερα? 

Ειχα παθει κι εγω Ουρολοίμωξη...πραγματικα ανυποφορη! Πονουσα σε ολοκληρη την κοιλια και ουτε να ειμαι καθιστη δεν μπορουσα...


verzp2.pngYgrLp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Καλώς σας βρήκα! Δεν μου συνέστησε πλήρη ακινησία ή πλήρη αποχή από δραστηριότητες, απλά προσοχή και να ακολουθώ σωστά την εκάστοτε φαρμακευτική αγωγή. Σε ερώτημα που απηύθυνα προς τη γιατρό μου αν έχω ξεπεράσει τον κίνδυνο μου είπε ότι μέχρι τον τοκετό πάντα παραμένει το ενδεχόμενο της προωρότητας κι εγώ αγχώθηκα ξανά...
Ο γιατρός που με εξέτασε εκείνο το εφιαλτικό βράδυ ήταν ανεκδιήγητος... Μου έκανε υπέρηχο και είδε ότι το έμβρυο ήταν μέσα στη μήτρα, αλλά δεν μου είπε τίποτα άλλο παρά μόνο πως ότι είναι να γίνει θα γίνει και να πάω σπίτι μου και κανονικά στη δουλειά μου. Δεν λές τέτοιο πράγμα σε μια γυναίκα που περιμένει παιδί και μάλιστα το πρώτο της...
Όσο για την ουρολοίμωξη, δεν είχα κανένα σύμπτωμα, ούτε συχνοουρία, ούτε τσούξιμο, παρά μόνο το αιματάκι. Η εξέταση ούρων έδειξε ότι είχα ουρολοίμωξη.
Να ρωτήσω και κάτι ακόμα; Πόσο συχνά ακούτε τα μωρά σας; Εγώ δεν είμαι σίγουρη για το πότε μπορεί να είναι η μπέμπα, το έντερο ή το στομάχι μου και νιώθω τόσο μπερδεμένη...
 
 

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 6 λεπτά , nineta είπε:

Καλώς σας βρήκα! Δεν μου συνέστησε πλήρη ακινησία ή πλήρη αποχή από δραστηριότητες, απλά προσοχή και να ακολουθώ σωστά την εκάστοτε φαρμακευτική αγωγή. Σε ερώτημα που απηύθυνα προς τη γιατρό μου αν έχω ξεπεράσει τον κίνδυνο μου είπε ότι μέχρι τον τοκετό πάντα παραμένει το ενδεχόμενο της προωρότητας κι εγώ αγχώθηκα ξανά...
Ο γιατρός που με εξέτασε εκείνο το εφιαλτικό βράδυ ήταν ανεκδιήγητος... Μου έκανε υπέρηχο και είδε ότι το έμβρυο ήταν μέσα στη μήτρα, αλλά δεν μου είπε τίποτα άλλο παρά μόνο πως ότι είναι να γίνει θα γίνει και να πάω σπίτι μου και κανονικά στη δουλειά μου. Δεν λές τέτοιο πράγμα σε μια γυναίκα που περιμένει παιδί και μάλιστα το πρώτο της...
Όσο για την ουρολοίμωξη, δεν είχα κανένα σύμπτωμα, ούτε συχνοουρία, ούτε τσούξιμο, παρά μόνο το αιματάκι. Η εξέταση ούρων έδειξε ότι είχα ουρολοίμωξη.
Να ρωτήσω και κάτι ακόμα; Πόσο συχνά ακούτε τα μωρά σας; Εγώ δεν είμαι σίγουρη για το πότε μπορεί να είναι η μπέμπα, το έντερο ή το στομάχι μου και νιώθω τόσο μπερδεμένη...
 
 

Οι κινησεις πλεον ειναι πολυ εντονες. Σχεδον ολη μερα την νιωθω αν δωσω προσοχη! Παντως οντως αν ειναι να γινει κατι θα γινει. Γιατι να αγχωνεσαι και να εισαι χαλια χωρις να εχει γινει κατι! Να εισαι αισιοδοξη!

Δημοσιεύτηκαν

Οι εγκυούλες μας:

 

  1. nena111 :                 ΠΗΤ 5/5/2018      >  Κοριτσάκι
  2. Stella stellina :         ΠΗΤ 8/5/2018      >  Αγοράκι 
  3. xaroumenh mama: ΠΗΤ 9/5/2018      >  Αγοράκι   
  4. katrin* :                    ΠΗΤ  9/5/2018      >  Αγοράκι   
  5. Giouly_s  :                ΠΗΤ  10/5/2018    > Αγοράκι 
  6. again mama:         ΠΗΤ  11/5/2018    >  Κοριτσάκι
  7. Afrofiti85:              ΠΗΤ  12/5/2018    >  Κοριτσάκι
  8. Vasia21:                 ΠΗΤ  12/5/2018    >  Αγοράκι 
  9. Evangeliaa:             ΠΗΤ  13/5/2018    >  Αγοράκι 
  10. Katia86:                  ΠΗΤ  14/5/2018    >  Αγοράκι   
  11. Elina:                       ΠΗΤ 17/5/2018     >  Αγοράκι 
  12. agapi27:                 ΠΗΤ  21/5/2018    >  Αγοράκι 
  13. nineta :                   ΠΗΤ  22/5/2018     >  Κοριτσάκι
  14. Vana87:                  ΠΗΤ  27/5/2018    >  Κοριτσάκι
  15. Anastasakii :          ΠΗΤ   28/5/2017   >   Κοριτσάκι 

 

Καλως ήρθες @nineta και με το καλο το μωρακι σου... 

Λοιπον,όσον αφορα τις ΄΄συμβουλες΄΄  ,τον μονο που θα ακους ειναι ο γιατρος σου.Οι περισσοτεροι εχουν γνωμη και τη λενε ακομα κ αν δεν τη ζητησεις.Απλα καποιοι το λενε απο αγαπη κ αναγκη να σε προσεχουν.

Οσο για τις δουλειες να κανεις οσες νιωθεις εσυ ανετα και ηρεμη.

Ολα τα αλλα ειναι στο μυαλο,να παρεις μια ανασα και να κανεις ομορφες σκεψεις... 

Η γιατρος καλα λεει οτι παντα υπαρχει κινδυνος,αλλα ειναι μηδαμινος οταν ολα ειναι καλα.

Να σου πω εδω οτι παρακολουθω τις μανουλες Ιανουαριου και καποιες κοπελες ειχαν χαμηλο τραχηλο και εφτασαν κανονικοτατα στο μηνα τους και γελουσαν με το φοβο της προωροτητας που ειχαν στις αρχες.

οι κινησεις κι εμενα με μπερδευουν ,ειδικα καποιες μερες που ειναι πιο ηρεμος κ ανησυχω,αλλα την επομενη δινει ρεσιταλ κ ηρεμω...

  • Μου αρέσει 1

jfgBp3.png
Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, Vana87 είπε:

Εγω παντως θελω!! Και μου αρεσε που εστω και αμεσως μετα τη καισαρικη μου εφεραν το μωρο να το θηλασω και δςν εδωσαν ξενο οπως κανουν στις περισσοτερες ιδιωτικες.

Δεν ξέρω τι γίνεται στις περισσότερες ιδιωτικές,από την εμπειρία μου στο Ιασω, η κοπέλα που είμασταν μαζί στο δωμάτιο και ήθελε να δώσει ξένο την ρώτησαν δέκα φορές αν είναι σίγουρη και υπέγραψε και χαρτί για να δώσουν στο μωρό της...

5 ώρες πρίν, xaroumenh mama είπε:

το 15 που γεννησα τον γιο μου δωσαμε  2000 σε δυκλινο δωματιο μονη μου .... και εξτρα τον γιατρο....!!!!  τωρα τι τιμες παιζουν πλεον δε ξερω σε λιγο καιρο θα παω να ζητησω και εγω την λιστα με τα ρουχα και τις τιμες για να εχουμε ενα πλανο πανω κατω..!!!!!!

Χαρούμενη μαμά εγώ σε δίκλινο το 15 έδωσα 1500 περίπου...τώρα το τρικλινο νομίζω είδα στο ίντερνετ ότι έχει 2000 :confused:!!

@nineta καλώς ήρθες!!!άγχος πιστεύω υπάρχει σε όλες μας αλλά ειλικρινά μεγαλύτερο άγχος θα έχεις οταν έρθει το παιδάκι σου με το καλό!προσπάθησε να απολαύσεις όσο το δυνατόν περισσότερο την εγκυμοσύνη σου,εδώ θα είμαστε να στηρίζουμε η μία την άλλη :)

  • Μου αρέσει 1

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...