Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • 9 ώρες πρίν, cris88 είπε:

      Καλησπέρα! Χρειάζομαι τη βοήθεια σας. Είμαι σε πρόωρη εμμηνόπαυση και έκανα την τέταρτη αποτυχημένη έμβρυο μεταφορά με δανεικά. Πιστεύω ότι το θέμα της προγεστερόνης πέρασε στα ψιλά γράμματα από τον γιατρό και μαζί με κάποια άλλα που με απασχολούν, το σκέφτομαι σοβαρά να πάρω και μια δεύτερη γνώμη από άλλον γιατρό. Έχετε κάποιον να μου πρότεινετε για Θεσσαλονίκη; Λογικά σε πμ. Ευχαριστώ πολύ όσες μπουν στη διαδικασία να ασχοληθούν.

      Ιατρικέςυπηρεσίες

       

      ειστε ήδη θεσσαλονικη ? σε ποιον γιατρο?

      4 ώρες πρίν, Kroketa είπε:

      Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      Σου εύχομαι να πανε όλα καλα .Μέσα απο την ψυχη μου. 

      • Ευχή 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 20 λεπτά , Silver lining είπε:

Οι 2 τους γνωρίζονται και ο γυναικολόγος μου είπε παρτον όσα τηλ θες, τύπου εγώ στο τέλος αποφασίζω. Φανερά θίχτηκε όταν του είπα ότι θα καλέσω τον αιματολογο γιατί ένιωσε ότι τον προσπερνώ και δίνω παραπάνω αξία στον αιματολογο. Προσπαθούσα πάρα πολύ ευγενικά να του εξηγήσω γιατί ένιωθα μπερδεμένη και ότι στο δικό μου μυαλό τις αποφάσεις για τις ενέσεις νόμιζα ότι τις παίρνει ο αιματολογος καθώς αυτός έχει την εξειδίκευση αλλά είχε εκνευριστει πάρα πολύ. Άρχισε να μου λέει ότι εκείνος αποφασίζει και εκείνος πάντα τις κόβει μέρες πριν τον τοκετό και σε όλα τα παράδειγμα του αναφερόταν πάντα σε πρόκληση. Εκεί άρχισα να ψιλιαζομαι ότι κάτι τέτοιο θέλει και για μένα. 

Είμαι χάλια τις τελευταίες μέρες, αυτή ήταν η 2η φορά που είχε τέτοια συμπεριφορά απέναντι μου. Μου είπε πολλά, κατά κάποιο τρόπο σα να απαξιωνε όσα του έλεγα τους προηγούμενους μήνες ότι πονούσα κτλ (έχω από την αρχή πολλές συσπάσεις). Άρχισε να μου λέει ότι αν λέω οτι πονάω με αυτές, τι θα κάνω με τις οδύνες που είναι μακράν χειρότερες? Μου δημιούργησε ενοχικά, έκλαιγα σπίτι απαρηγόρητη και ένιωθα ότι είμαι βάρος σε όλους.

Ευτυχώς ο σύζυγος με στηρίζει. Δε ξέρω πως είναι δυνατόν να τα λες αυτά σε μια ετοιμογεννη. Με έκανε να κλαίω και εκείνος με κοιτούσε ατάραχος. Δε ξέρω τι τον έπιασε με το που μπήκα 9ο,μεταλλάχτηκε.

 

Κορίτσι μου , τι να σου πω. Ειλικρινά δεν θέλω να σε επιβαρύνω περισσότερο όμως δεν σου αξίζει τέτοια συμπεριφορά και ο γιατρός χρήζει αλλαγής! Μόνο αυτό θα μπορούσα να σου προτείνω σε αυτή τη φάση όσο δύσκολο κι αν είναι. Έχεις χάσει την εμπιστοσύνη σου απέναντι του και ο,τι και να σου πει ή κάνει θα έχεις δεύτερες σκέψεις και είναι λογικό. Αν θέλεις πάρε μια δεύτερη γνώμη όσο έχεις ακόμη χρόνο. Σε ποιο μέρος βρίσκεσαι; Μήπως σου προτείνουμε κάποιον δικό μας. 

  • Μου αρέσει 3

Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 1,7k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 2 λεπτά , Annasdg είπε:

Κορίτσι μου , τι να σου πω. Ειλικρινά δεν θέλω να σε επιβαρύνω περισσότερο όμως δεν σου αξίζει τέτοια συμπεριφορά και ο γιατρός χρήζει αλλαγής! Μόνο αυτό θα μπορούσα να σου προτείνω σε αυτή τη φάση όσο δύσκολο κι αν είναι. Έχεις χάσει την εμπιστοσύνη σου απέναντι του και ο,τι και να σου πει ή κάνει θα έχεις δεύτερες σκέψεις και είναι λογικό. Αν θέλεις πάρε μια δεύτερη γνώμη όσο έχεις ακόμη χρόνο. Σε ποιο μέρος βρίσκεσαι; Μήπως σου προτείνουμε κάποιον δικό μας. 

Αθήνα είμαι. Αν όλα αυτά είχαν γίνει νωρίτερα, σίγουρα θα έψαχνα για κάποιον άλλο γιατρό. Τώρα θεωρητικά μπορεί να γεννήσω από μέρα σε μέρα. Πως μπορώ να εμπιστευτώ άλλον τόσο γρήγορα και φυσικά ποιος θα αναλάμβανε την περίπτωση μου μέρες πριν γεννήσω? Δεν προλαβαίνω πλέον.

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου!

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 26 λεπτά , Silver lining είπε:

Οι 2 τους γνωρίζονται και ο γυναικολόγος μου είπε παρτον όσα τηλ θες, τύπου εγώ στο τέλος αποφασίζω. Φανερά θίχτηκε όταν του είπα ότι θα καλέσω τον αιματολογο γιατί ένιωσε ότι τον προσπερνώ και δίνω παραπάνω αξία στον αιματολογο. Προσπαθούσα πάρα πολύ ευγενικά να του εξηγήσω γιατί ένιωθα μπερδεμένη και ότι στο δικό μου μυαλό τις αποφάσεις για τις ενέσεις νόμιζα ότι τις παίρνει ο αιματολογος καθώς αυτός έχει την εξειδίκευση αλλά είχε εκνευριστει πάρα πολύ. Άρχισε να μου λέει ότι εκείνος αποφασίζει και εκείνος πάντα τις κόβει μέρες πριν τον τοκετό και σε όλα τα παράδειγμα του αναφερόταν πάντα σε πρόκληση. Εκεί άρχισα να ψιλιαζομαι ότι κάτι τέτοιο θέλει και για μένα. 

Είμαι χάλια τις τελευταίες μέρες, αυτή ήταν η 2η φορά που είχε τέτοια συμπεριφορά απέναντι μου. Μου είπε πολλά, κατά κάποιο τρόπο σα να απαξιωνε όσα του έλεγα τους προηγούμενους μήνες ότι πονούσα κτλ (έχω από την αρχή πολλές συσπάσεις). Άρχισε να μου λέει ότι αν λέω οτι πονάω με αυτές, τι θα κάνω με τις οδύνες που είναι μακράν χειρότερες? Μου δημιούργησε ενοχικά, έκλαιγα σπίτι απαρηγόρητη και ένιωθα ότι είμαι βάρος σε όλους.

Ευτυχώς ο σύζυγος με στηρίζει. Δε ξέρω πως είναι δυνατόν να τα λες αυτά σε μια ετοιμογεννη. Με έκανε να κλαίω και εκείνος με κοιτούσε ατάραχος. Δε ξέρω τι τον έπιασε με το που μπήκα 9ο,μεταλλάχτηκε.

 

κοριτσι μου είναι απαράδεκτο να σου συμπεριφέρεται και να σε στενοχωρεί έτσι.  Δεν ξέρω αν σε παίρνει ψυχολογικά να αλλάξεις τώρα γιατρο, μόνο εσυ μπορεις να το αποφασισεισ, αλλά αν το θελήσεις να μας πεις σε ποια περιοχή είσαι και που θα γεννούσες με αυτόν να σε βοηθήσουμε να βρεις κάποιον αλλον. 

  • Μου αρέσει 3
Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 14 λεπτά , Silver lining είπε:

Αθήνα είμαι. Αν όλα αυτά είχαν γίνει νωρίτερα, σίγουρα θα έψαχνα για κάποιον άλλο γιατρό. Τώρα θεωρητικά μπορεί να γεννήσω από μέρα σε μέρα. Πως μπορώ να εμπιστευτώ άλλον τόσο γρήγορα και φυσικά ποιος θα αναλάμβανε την περίπτωση μου μέρες πριν γεννήσω? Δεν προλαβαίνω πλέον.

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου!

Ο,τι σε κάνει να νιώθεις καλύτερα. Εσύ θα πάρεις την απόφαση. Άποψη μου είναι πως ποτέ δεν είναι αργά ειδικά για τόσο σοβαρά θέματα. Υπάρχουν εξαιρετικοί γιατροί εκεί έξω, πολύ έμπειροι. Η απόφαση είναι δική σου, συγνώμη αν σε έφερα σε δύσκολη θέση, δεν έχω τέτοια πρόθεση.

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν

Σε αλλά νέα, εγω ο πιγκουίνος, πήγα για κούρεμα και για πεντικιούρ🤣 και έκανα κ ένα Σκραμπ στο ντους με ζάχαρη και ελαιόλαδο χαχχαχαχα (έχω πρηστεί άπειρα). Είπα να γίνω λίγο άνθρωπος…

  • Μου αρέσει 4

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, Silver lining είπε:

Οι 2 τους γνωρίζονται και ο γυναικολόγος μου είπε παρτον όσα τηλ θες, τύπου εγώ στο τέλος αποφασίζω. Φανερά θίχτηκε όταν του είπα ότι θα καλέσω τον αιματολογο γιατί ένιωσε ότι τον προσπερνώ και δίνω παραπάνω αξία στον αιματολογο. Προσπαθούσα πάρα πολύ ευγενικά να του εξηγήσω γιατί ένιωθα μπερδεμένη και ότι στο δικό μου μυαλό τις αποφάσεις για τις ενέσεις νόμιζα ότι τις παίρνει ο αιματολογος καθώς αυτός έχει την εξειδίκευση αλλά είχε εκνευριστει πάρα πολύ. Άρχισε να μου λέει ότι εκείνος αποφασίζει και εκείνος πάντα τις κόβει μέρες πριν τον τοκετό και σε όλα τα παράδειγμα του αναφερόταν πάντα σε πρόκληση. Εκεί άρχισα να ψιλιαζομαι ότι κάτι τέτοιο θέλει και για μένα. 

Είμαι χάλια τις τελευταίες μέρες, αυτή ήταν η 2η φορά που είχε τέτοια συμπεριφορά απέναντι μου. Μου είπε πολλά, κατά κάποιο τρόπο σα να απαξιωνε όσα του έλεγα τους προηγούμενους μήνες ότι πονούσα κτλ (έχω από την αρχή πολλές συσπάσεις). Άρχισε να μου λέει ότι αν λέω οτι πονάω με αυτές, τι θα κάνω με τις οδύνες που είναι μακράν χειρότερες? Μου δημιούργησε ενοχικά, έκλαιγα σπίτι απαρηγόρητη και ένιωθα ότι είμαι βάρος σε όλους.

Ευτυχώς ο σύζυγος με στηρίζει. Δε ξέρω πως είναι δυνατόν να τα λες αυτά σε μια ετοιμογεννη. Με έκανε να κλαίω και εκείνος με κοιτούσε ατάραχος. Δε ξέρω τι τον έπιασε με το που μπήκα 9ο,μεταλλάχτηκε.

 

Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πού βρίσκεις το κακό να πας με πρόκληση. Εφόσον κάνεις αντιπηκτικές κι αν σε πιάσουν πόνοι ενώ έχεις κάνει την ένεση δε θα μπορείς να κάνεις επισκληρίδιο, πού είναι το πρόβλημα να πας προγραμματισμένα και χωρίς άγχος;

Δε συμμερίζομαι σε καμία περίπτωση τη συμπεριφορά που περιγράφεις πως έχει ο γιατρός, αλλά πιστεύω ότι κι εσύ από τη μεριά σου θα πρέπει να τον αφήσεις να κάνει τη δουλειά του όπως εκείνος ξέρει καλύτερα, εφόσον όπως λες τον εμπιστεύεσαι (ή τον εμπιστευόσουν έως τώρα τέλος πάντων). Στην τελική οι γιατροί μας αναλαμβάνουν το ρίσκο για τα πάντα. Και όντως τον τελευταίο λόγο πάντα τον έχει ο γυναικολόγος και όχι ο αιματολόγος ή ο ενδοκρινολόγος για παράδειγμα. 

πρίν από 10 λεπτά , μάφιν είπε:

Σε αλλά νέα, εγω ο πιγκουίνος, πήγα για κούρεμα και για πεντικιούρ🤣 και έκανα κ ένα Σκραμπ στο ντους με ζάχαρη και ελαιόλαδο χαχχαχαχα (έχω πρηστεί άπειρα). Είπα να γίνω λίγο άνθρωπος…

Την καλύτερη δουλειά έκανες! Η αλήθεια είναι ότι ένα πεντικιούρ κι εγώ σκεφτόμουν να το κάνω!

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 10 λεπτά , Viik είπε:

Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πού βρίσκεις το κακό να πας με πρόκληση. Εφόσον κάνεις αντιπηκτικές κι αν σε πιάσουν πόνοι ενώ έχεις κάνει την ένεση δε θα μπορείς να κάνεις επισκληρίδιο, πού είναι το πρόβλημα να πας προγραμματισμένα και χωρίς άγχος;

Δε συμμερίζομαι σε καμία περίπτωση τη συμπεριφορά που περιγράφεις πως έχει ο γιατρός, αλλά πιστεύω ότι κι εσύ από τη μεριά σου θα πρέπει να τον αφήσεις να κάνει τη δουλειά του όπως εκείνος ξέρει καλύτερα, εφόσον όπως λες τον εμπιστεύεσαι (ή τον εμπιστευόσουν έως τώρα τέλος πάντων). Στην τελική οι γιατροί μας αναλαμβάνουν το ρίσκο για τα πάντα. Και όντως τον τελευταίο λόγο πάντα τον έχει ο γυναικολόγος και όχι ο αιματολόγος ή ο ενδοκρινολόγος για παράδειγμα. 

Την καλύτερη δουλειά έκανες! Η αλήθεια είναι ότι ένα πεντικιούρ κι εγώ σκεφτόμουν να το κάνω!

Αν υπάρχει ιατρικός λόγος ο οποίος απαιτεί να πάω με πρόκληση ή καισαρική σαφώς και θα το κάνω. Αν όμως δε συντρέχουν ιατρικα αίτια, δεν υπάρχει λόγος να μην αφήσω τη διαδικασία να κυλήσει ομαλά από μόνη της. 

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τέτοια συμπεριφορά τότε δυστυχώς χάνεις την όποια εμπιστοσύνη μπορεί μέχρι πρότινος να είχες.

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν

Ο γιατρος σου ειναι για κλωτσιες. Ειδικος υγειας, γιατρος, μαια που σου λεει "πως θα περασεις ωδινες/πως κανεις ετσι/ κι αλλες γεννησανε" ειναι για πολυ ξυλο. Συγγνωμη αλλα ειμαι εξαλλη μ αυτα. Αν δεν θες να αλλαξεις γιατρο το καταλαβαινω, αλλα προσπαθησε να τον αφησεις πισω σου. Απο το ενα να μπαινουν απο το αλλο να βγαινουν, οσο ειναι αυτο εφικτο.. 

Και παντα μπορεις να του μιλησεις. Γιατρε, δε ξερω τι συμβαινει, ειμαι ετοιμογεννη εχω προβληματισμους και αγχη, δε γινεται να μου προκαλεις επιπλεον αγχος και ενοχες.. οτι διαφωνια εχεις μιλα με τον αιματολογο. 

Εγω αυτο θα του ελεγα. Καλα, οχι ακριβως, εγω θα τον ειχα αρχισει στα καντηλια και θα αλλαζα γιατρο αλλα τελος παντων. Το σημαντικοτερο ΟΛΩΝ ειναι η υγεια σου. Η ψυχικη σου εξισου σημαντικη με τη σωματικη. Και κατ επεκταση και του παιδιου σου..

  • Μου αρέσει 4
Δημοσιεύτηκαν

Απίστευτο αυτό με το γιατρό. Πιστεύω ότι κάτι έχει συμβεί στη ζωή του και ξεσπάει εκεί που δεν πρέπει γιατί όπως λες δεν ήταν έτσι από την αρχή. Ότι και να λέει όμως, αρμόδιος για την αντιπηκτικη αγωγή είναι πρώτα απ' όλα ο αιματολογος. Έκαστος στο είδος του. Εμένα ολόκληρο νοσοκομείο μου ζήτησε αναλυτικές οδηγίες από την αιματολογο μου για το πώς θα με χειριστούν.

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν
2 ώρες πρίν, Silver lining είπε:

Αν υπάρχει ιατρικός λόγος ο οποίος απαιτεί να πάω με πρόκληση ή καισαρική σαφώς και θα το κάνω. Αν όμως δε συντρέχουν ιατρικα αίτια, δεν υπάρχει λόγος να μην αφήσω τη διαδικασία να κυλήσει ομαλά από μόνη της. 

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τέτοια συμπεριφορά τότε δυστυχώς χάνεις την όποια εμπιστοσύνη μπορεί μέχρι πρότινος να είχες.

Το ότι λαμβάνεις αντιπηκτική αγωγή δε συνιστά ιατρικό λόγο; Αυτό δεν καταλαβαίνω. Ένας τοκετός μπορεί να εξελιχθεί πολύ αργά αλλά μπορεί και πολύ γρήγορα, οπότε αν έχεις κάνει πρόσφατα την αντιπηκτική προφανώς και θα έχεις θέμα με το να γεννήσεις φυσιολογικά.


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 9 λεπτά , Viik είπε:

Το ότι λαμβάνεις αντιπηκτική αγωγή δε συνιστά ιατρικό λόγο; Αυτό δεν καταλαβαίνω. Ένας τοκετός μπορεί να εξελιχθεί πολύ αργά αλλά μπορεί και πολύ γρήγορα, οπότε αν έχεις κάνει πρόσφατα την αντιπηκτική προφανώς και θα έχεις θέμα με το να γεννήσεις φυσιολογικά.

Όχι δεν συνιστά ιατρικό λόγο βάσει ιατρικού πρωτοκόλλου. Αν έχουν περάσει οι απαιτούμενες ώρες μπορώ να γεννήσω με επισκληριδιο. Αν όχι, γεννάω φυσιολογικα χωρίς επισκληριδιο ή καισαρική με ολική αναισθησία. Υπάρχουν άπειρες γυναίκες που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή και δεν είχαν προβλημα. Όσες ορθά τις σταματούν νωρίτερα είναι εκείνες που μπαίνουν με κάποιου είδους προγραμματισμό τοκετού.

Η πιθανότητα τυχόν σοβαρής αιμορραγίας λόγω αντιπηκτικών δεν υφίσταται καθώς η δοσολογία των ενέσεων θεωρείται μικρή για να αποτελεί τέτοιο κίνδυνο.

  • Μου αρέσει 4
Δημοσιεύτηκαν
1 ώρα πρίν, Silver lining είπε:

Όχι δεν συνιστά ιατρικό λόγο βάσει ιατρικού πρωτοκόλλου. Αν έχουν περάσει οι απαιτούμενες ώρες μπορώ να γεννήσω με επισκληριδιο. Αν όχι, γεννάω φυσιολογικα χωρίς επισκληριδιο ή καισαρική με ολική αναισθησία. Υπάρχουν άπειρες γυναίκες που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή και δεν είχαν προβλημα. Όσες ορθά τις σταματούν νωρίτερα είναι εκείνες που μπαίνουν με κάποιου είδους προγραμματισμό τοκετού.

Η πιθανότητα τυχόν σοβαρής αιμορραγίας λόγω αντιπηκτικών δεν υφίσταται καθώς η δοσολογία των ενέσεων θεωρείται μικρή για να αποτελεί τέτοιο κίνδυνο.

Αν αυτά τα ξέρεις από έγκυρη ιατρική πηγή, πάω πάσο. Αν τα διάβασες στο διαδίκτυο ή άκουσες τις εμπειρίες άλλων γυναικών, να έχεις πάντα στο νου σου ότι η κάθε μία είναι ξεχωριστή περίπτωση και γι'αυτό λαμβάνει και ξεχωριστής παρακολούθησης. Εγώ δεν έχω γνώση επί του θέματος αλλά θα σου πω δύο πράγματα: ένα ότι προσωπικά εμπιστεύομαι απόλυτα τον γιατρό μου, οπότε δεν ψάχνω το τι θα μου πει αν ισχύει ή όχι και δεύτερον ότι το να γεννήσεις φυσιολογικά χωρίς επισκληρίδιο είναι εύκολο να το λες αλλά αν έρθει η ώρα θα μετανιώσεις την ώρα και τη στιγμή. Και στο λέω εγώ που έφτασα μέχρι το 8 όταν έγινε η επισκληρίδιος και όχι μέχρι το 10. 

Σε κάθε περίπτωση η απόφαση είναι δική σου το αν θα κρατήσεις τον γιατρό σου ή όχι αλλά αν δεν τον εμπιστεύεσαι και ψάχνεις αλλού απαντήσεις, τι νόημα έχει να γεννήσεις μαζί του; Από τη γραφή σου καταλαβαίνω ότι βρίσκεσαι σε άμυνα και είσαι σίγουρη για το ότι προσεγγίζει την περίπτωσή σου λανθασμένα, οπότε ή τον αφήνεις ή γεννάς μαζί του με ό,τι ψυχολογικό αντίκτυπο έχει αυτό σε σένα. Με κάθε φιλική διάθεση!

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 12 λεπτά , Viik είπε:

Αν αυτά τα ξέρεις από έγκυρη ιατρική πηγή, πάω πάσο. Αν τα διάβασες στο διαδίκτυο ή άκουσες τις εμπειρίες άλλων γυναικών, να έχεις πάντα στο νου σου ότι η κάθε μία είναι ξεχωριστή περίπτωση και γι'αυτό λαμβάνει και ξεχωριστής παρακολούθησης. Εγώ δεν έχω γνώση επί του θέματος αλλά θα σου πω δύο πράγματα: ένα ότι προσωπικά εμπιστεύομαι απόλυτα τον γιατρό μου, οπότε δεν ψάχνω το τι θα μου πει αν ισχύει ή όχι και δεύτερον ότι το να γεννήσεις φυσιολογικά χωρίς επισκληρίδιο είναι εύκολο να το λες αλλά αν έρθει η ώρα θα μετανιώσεις την ώρα και τη στιγμή. Και στο λέω εγώ που έφτασα μέχρι το 8 όταν έγινε η επισκληρίδιος και όχι μέχρι το 10. 

Σε κάθε περίπτωση η απόφαση είναι δική σου το αν θα κρατήσεις τον γιατρό σου ή όχι αλλά αν δεν τον εμπιστεύεσαι και ψάχνεις αλλού απαντήσεις, τι νόημα έχει να γεννήσεις μαζί του; Από τη γραφή σου καταλαβαίνω ότι βρίσκεσαι σε άμυνα και είσαι σίγουρη για το ότι προσεγγίζει την περίπτωσή σου λανθασμένα, οπότε ή τον αφήνεις ή γεννάς μαζί του με ό,τι ψυχολογικό αντίκτυπο έχει αυτό σε σένα. Με κάθε φιλική διάθεση!

Αχ να πω κι εγώ ότι έφτασα 8 διαστολή μέχρι να κάνω επισκληριδιο, δε θα άντεχα χωρίς ειλικρινά. Τουλάχιστον να έχεις την επιλογή γιατί εκείνη την ώρα δε σκέφτεσαι τίποτα άλλο! 

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν
11 ώρες πρίν, Spring_girl είπε:

Αχ να πω κι εγώ ότι έφτασα 8 διαστολή μέχρι να κάνω επισκληριδιο, δε θα άντεχα χωρίς ειλικρινά. Τουλάχιστον να έχεις την επιλογή γιατί εκείνη την ώρα δε σκέφτεσαι τίποτα άλλο! 

Έτσι ακριβώς! Θυμάμαι ότι μόλις έγινε η επισκληρίδιος, είπα στον άντρα μου "στη μάνα σου δε θα ξαναμιλήσεις ποτέ ούτε καν απότομα και το ίδιο κι εγώ στη δικιά μου", γιατί όσο πονούσα σκεφτόμουν ότι οι γυναίκες τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαν αυτή την επιλογή κι έφταναν ως το τέρμα έτσι. 

  • Μου αρέσει 1
Δημοσιεύτηκαν

Πως ειστε κοριτσια?

Εγω εχω εδω και 4-5 μερες συχνα πονακια περιοδου στη μητρα χαμηλα. Νιωθω κ τη μικρη να κλωτσαει διαρκως και στο κεντρο ψηλα. Μεχρι τωρα την ενιωθα δεξια και αριστερα. Λετε να παιρνει θεση???

Χθες τα ξημερωματα ειδα στο σκουπισμα και ενα βλεννακι απειρως μικρο, σαν το νυχι του μικρου δακτυλου του ποδιου, και ηταν ροζ-καφε.. 

Εχω ραντεβου την τριτη παλι να τη δουμε. 38+2 σημερα.. πρεπει να κλεισω εισητηριο στη μαμα μου μεχρι τεταρτη να ερθει. Καλυτερα να περιμενουμε μαζι παρα να μη προλαβουμε:lol:

Η μονη εκκρεμοτητα που εχουμε απο τα πραγματα ειναι να πλυνουμε το αμαξι κ να βαλουμε το καθισμα. Και ενα γενικο καθαρισμα στο σπιτι.. ουφ.. δε το πιστευω πως περασε ο καιρος.. απιστευτο. Θα κλαψω ❤️

  • Μου αρέσει 2

Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...