DoctorWho

Κατάσταση απελπιστική

Recommended Posts

Καλησπέρα σας,

είμαι νέος μπαμπάς (10 μηνών κοριτσάκι) και δυστυχώς αντιμετωπίζω πολλά προβλήματα στη σχέση μου με την σύζυγό μου και μητέρα του παιδιού μου.

Δεν μπορώ να πω ότι πριν την εγκυμοσύνη και τη γέννα τα πράγματα ήταν σούπερ αλλά σίγουρα ήταν πολύ καλύτερα.

Καταρχήν, προς το τέλος της γέννας σταδιακά μειώθηκε η τρυφερότητα από μέρους της, ούτε αγκαλιές ούτε φιλάκια, πρέπει να κάνω εγώ κίνηση και πάλι θα κάνει γκριμάτσα του στυλ "ωχ ρε αδερφέ".

Για ερωτική πράξη, δεν το συζητάμε, την περίοδο 6ο μήνα μέχρι και 1-2 μήνες μετά τη γέννα λογικό είναι που δεν είχαμε ερωτική επαφή, αλλά και μετά από αυτό το διάστημα η συχνότητα είναι πολύ μικρή και δεν είναι το θέμα η συχνότητα αλλά η όλη ψυχολογία από πίσω που δεν υπάρχει τρυφερότητα.

Δεύτερον, η γνώμη μου όσο πάει μετράει και λιγότερο για θέματα όχι μόνο του σπιτιού αλλά και του παιδιού. Ότι και να πω αντιδράει και μου φωνάζει και αναγκαστικά έχω καταλήξει την ρωτάω συνέχεια για όλα για να αποφύγω τις φωνές της, με αποτέλεσμα να καταπιέζομαι και να εκρήγνυμαι.

Τρίτον μου αντιμιλάει συνεχόμενα και μου μιλάει άσχημα (το "ρε" πάει σύννεφο, όταν της λέω καλά μου λέει καλάμια και άλλα χειρότερα), όταν συζητάμε δεν σηκώνει κουβέντα ή αντίθεση αν δεν γίνει όπως το λέει εκείνη δεν ακούει τη γνώμη του άλλου και μουτρώνει. Είναι ικανή να σταματήσει να μου μιλάει για μέρες.

Τέταρτον, είναι προσκολλημένη στο παιδί, δεν θέλει κανέναν να το προσέξει (ούτε τη μάνα μου ούτε τη δικιά της ακόμα και για 2-3 ώρες ούτε και τώρα που δεν θηλάζει συνέχεια), και όταν της λέω να περάσουμε λίγο χρόνο να βγούμε έξω σαν ζευγάρι μου λέει "τι σε ενοχλεί το παιδάκι μας, για εμένα δεν κάνει διαφορά" και κάτι τέτοια.

Πέμπτον, για να αντεπεξέλθουμε οικονομικά έχω πιάσει δεύτερη δουλειά με αποτέλεσμα να δουλεύω 12 + ώρες χωρίς διάλειμμα μπροστά από ένα υπολογιστή  (εργάζομαι ως προγραμματιστής και μάλιστα σε αρκετά δύσκολα projects που σημαίνει ότι το μυαλό μου στο τέλος της μέρας είναι κομπόστα)  πράγμα το οποίο δεν το σέβεται, δηλαδή μούτρα όταν πρόκειται να αργήσω ή για οτιδήποτε αφορά τη δουλειά.

Σημειωτέον ότι βοηθάω όσο μπορώ σε αυτά που ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ να κάνω (π.χ. να ταίσω το παιδί, να αλλάξω πάνες να το πλύνω αν κάνει κακάκια κλπ κλπ) τον χρόνο που βρίσκομαι στο σπίτι.

Όταν πας να της μιλήσεις παίρνει εντελώς αμυντική στάση, κάθε φορά προσπαθώ να την πιάσω με το καλό αλλά δεν μιλάει να πει τι έχει και είναι ικανή με τη συμπεριφορά της να με βγάλει από τα όριά μου, δηλαδή όσο ήρεμος προσπαθώ να είμαι και να κάνω υπομονή στις 10 φορές την 1 την τελευταία ξεσπάω και κάνω και εγώ βλακείες π.χ. φωνάζω ή αντιμιλώ με αποτέλεσμα μετά να πεισμώνει χειρότερα και να γίνεται η κατάσταση πιο άσχημη. Η συμπεριφορά της δείχνει παντελή έλλειψη σεβασμού προς εμένα και πολύ φοβάμαι πως αν δεν κάνω κάτι θα χειροτερέψει η κατάσταση και δεν θέλω ούτε να συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, θέλω να είμαστε μονοιασμένοι και να επικοινωνούμε σα ζευγάρι, και δεν θέλω να μεταφέρεται αυτή η αρνητική ενέργεια στο παιδί.

Σκέφτομαι να της προτείνω να πάμε σε σύμβουλο γάμου, αλλά είμαι 100000000% σίγουρος πως δεν θα το δεχτεί, γιατί εκείνης δεν της φαίνεται τίποτα παράξενο. Και δεν ξέρω τι να κάνω. Να πάω αρχικά εγώ σε κάποιον ψυχολόγο - σύμβουλο γάμου; Τι να κάνω; Πως να το αντιμετωπίσω;

Share this post


Link to post
Share on other sites
3 ώρες πρίν, DoctorWho είπε:

Καλησπέρα σας,

είμαι νέος μπαμπάς (10 μηνών κοριτσάκι) και δυστυχώς αντιμετωπίζω πολλά προβλήματα στη σχέση μου με την σύζυγό μου και μητέρα του παιδιού μου.

Δεν μπορώ να πω ότι πριν την εγκυμοσύνη και τη γέννα τα πράγματα ήταν σούπερ αλλά σίγουρα ήταν πολύ καλύτερα.

Καταρχήν, προς το τέλος της γέννας σταδιακά μειώθηκε η τρυφερότητα από μέρους της, ούτε αγκαλιές ούτε φιλάκια, πρέπει να κάνω εγώ κίνηση και πάλι θα κάνει γκριμάτσα του στυλ "ωχ ρε αδερφέ".

Για ερωτική πράξη, δεν το συζητάμε, την περίοδο 6ο μήνα μέχρι και 1-2 μήνες μετά τη γέννα λογικό είναι που δεν είχαμε ερωτική επαφή, αλλά και μετά από αυτό το διάστημα η συχνότητα είναι πολύ μικρή και δεν είναι το θέμα η συχνότητα αλλά η όλη ψυχολογία από πίσω που δεν υπάρχει τρυφερότητα.

Δεύτερον, η γνώμη μου όσο πάει μετράει και λιγότερο για θέματα όχι μόνο του σπιτιού αλλά και του παιδιού. Ότι και να πω αντιδράει και μου φωνάζει και αναγκαστικά έχω καταλήξει την ρωτάω συνέχεια για όλα για να αποφύγω τις φωνές της, με αποτέλεσμα να καταπιέζομαι και να εκρήγνυμαι.

Τρίτον μου αντιμιλάει συνεχόμενα και μου μιλάει άσχημα (το "ρε" πάει σύννεφο, όταν της λέω καλά μου λέει καλάμια και άλλα χειρότερα), όταν συζητάμε δεν σηκώνει κουβέντα ή αντίθεση αν δεν γίνει όπως το λέει εκείνη δεν ακούει τη γνώμη του άλλου και μουτρώνει. Είναι ικανή να σταματήσει να μου μιλάει για μέρες.

Τέταρτον, είναι προσκολλημένη στο παιδί, δεν θέλει κανέναν να το προσέξει (ούτε τη μάνα μου ούτε τη δικιά της ακόμα και για 2-3 ώρες ούτε και τώρα που δεν θηλάζει συνέχεια), και όταν της λέω να περάσουμε λίγο χρόνο να βγούμε έξω σαν ζευγάρι μου λέει "τι σε ενοχλεί το παιδάκι μας, για εμένα δεν κάνει διαφορά" και κάτι τέτοια.

Πέμπτον, για να αντεπεξέλθουμε οικονομικά έχω πιάσει δεύτερη δουλειά με αποτέλεσμα να δουλεύω 12 + ώρες χωρίς διάλειμμα μπροστά από ένα υπολογιστή  (εργάζομαι ως προγραμματιστής και μάλιστα σε αρκετά δύσκολα projects που σημαίνει ότι το μυαλό μου στο τέλος της μέρας είναι κομπόστα)  πράγμα το οποίο δεν το σέβεται, δηλαδή μούτρα όταν πρόκειται να αργήσω ή για οτιδήποτε αφορά τη δουλειά.

Σημειωτέον ότι βοηθάω όσο μπορώ σε αυτά που ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ να κάνω (π.χ. να ταίσω το παιδί, να αλλάξω πάνες να το πλύνω αν κάνει κακάκια κλπ κλπ) τον χρόνο που βρίσκομαι στο σπίτι.

Όταν πας να της μιλήσεις παίρνει εντελώς αμυντική στάση, κάθε φορά προσπαθώ να την πιάσω με το καλό αλλά δεν μιλάει να πει τι έχει και είναι ικανή με τη συμπεριφορά της να με βγάλει από τα όριά μου, δηλαδή όσο ήρεμος προσπαθώ να είμαι και να κάνω υπομονή στις 10 φορές την 1 την τελευταία ξεσπάω και κάνω και εγώ βλακείες π.χ. φωνάζω ή αντιμιλώ με αποτέλεσμα μετά να πεισμώνει χειρότερα και να γίνεται η κατάσταση πιο άσχημη. Η συμπεριφορά της δείχνει παντελή έλλειψη σεβασμού προς εμένα και πολύ φοβάμαι πως αν δεν κάνω κάτι θα χειροτερέψει η κατάσταση και δεν θέλω ούτε να συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, θέλω να είμαστε μονοιασμένοι και να επικοινωνούμε σα ζευγάρι, και δεν θέλω να μεταφέρεται αυτή η αρνητική ενέργεια στο παιδί.

Σκέφτομαι να της προτείνω να πάμε σε σύμβουλο γάμου, αλλά είμαι 100000000% σίγουρος πως δεν θα το δεχτεί, γιατί εκείνης δεν της φαίνεται τίποτα παράξενο. Και δεν ξέρω τι να κάνω. Να πάω αρχικά εγώ σε κάποιον ψυχολόγο - σύμβουλο γάμου; Τι να κάνω; Πως να το αντιμετωπίσω;

Καλησπέρα Doctor Who. Όντως δεν είναι ευχάριστο αυτό που συμβαίνει όμως χωρίς να θέλω να παριστάνω την πολυξερη ή την ειδική πιστεύω πως μονός καβγάς πότε δεν γίνεται θέλοντας να πω πως κάπου πάντα φταίνε και οι δύο άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο. Ο ερχομός ενός παιδιού πιστεύω πως είναι ευλογία και θα πρέπει οι δύο γονείς να είναι ήδη ευτυχισμένοι και ολοκληρωμένοι πριν από αυτό.Τα παιδιά μας πιστεύω πως έρχονται να εισπράξουν αυτή την ευτυχία και να γίνει εφόδιο για την δική τους ζωή. Εάν λοιπόν από πριν δεν ήσασταν δεμένοι όσο θα πρέπε τότε με τις αυξημένες και απόλυτα εύλογες ανάγκες που φέρνει ο ερχομός ενός παιδιού ολο αυτο πυροδοτείται. Μήπως η συμπεριφορά αυτή ειναι κατάλοιπα της κατάστασης που προϋπήρχε;Είναι όμως πολυ ομορφο που δεν παραδιδετε τα όπλα κάτι που θα πρέπει να κάνει και η άλλη πλευρά γι αυτο ίσως μια ξεκάθαρη και καλοπροαίρετη κουβέντα με εκφραση ανοιχτών συναισθημάτων βοηθήσει να δρομολογηθούν καλύτερα τα πράγματα. Οσο για την βοήθεια ενός ειδικού μην προδικαζετε τίποτα προσπαθήστε το.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Φαντάζομαι πόσο δύσκολο είναι αυτό για σένα αλλά σαν γυναίκα μπορώ να μπω στη θέση της γυναίκας σου, όχι βέβαια ότι είναι σωστή η συμπεριφορά της αλλά μετά την γέννα σε όλες τις γυναίκες οι ορμόνες είναι τρελαμενες.. Χρειάζεται καιρός για να βρείτε τις ισορροπίες σας. Λίγο ο ερχομός του νέου μέλους, λίγο η κούραση, λίγο το άγχος, η αϋπνία κ σε αρκετές η επιλόχεια κατάθλιψη δυσκολεύουν την σχέση μεταξύ του ζευγαριού. Τα πέρασα κ εγώ αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό κ επειδή υπάρχει αρκετή επικοινωνία με τον σύζυγό μου ξεπερασαμε όλα τα τυχόν προβλήματα. Εγώ θα σε συμβουλευα να κάνεις τεραααστια υπομονή και να της μιλήσεις ειλικρινά για όλα τα θέματα που σε απασχολούν, να της δείξεις βέβαια ότι την στηριζεις κ πάνω απ όλα είναι μάνα  αλλά με τον τρόπο σου να καταλάβει ότι έχει κ έναν σύζυγο. Κ να καταλάβει ότι το να σου αντιμιλαει συνεχεια δεν ειναι σωστο.Όσο για την ερωτικη πράξη να ξέρεις ότι σε πολλές γυναίκες δεν έρχεται επιθυμία κατευθείαν μετά τη γέννα αλλά μπορεί να κάνει αρκετούς μήνες + ότι μπορεί να υπάρχει αρκετή ξηρότητα στον κόλπο που να δυσκολεύει τις επαφές ιδιαίτερα αν δεν της έχει έρθει ακόμα έμμηνος ρύση. Πάντως καλό θα ήταν να πήγαινε σε κάποιον ψυχολόγο γιατί η όλη συμπεριφορά τόσους μήνες κ η τόσο μεγάλη προσκόλληση στο μωρό που δεν θελει να το αφήσει ούτε 5 λεπτά σε κάποιον άλλον μου κάνει για επιλόχεια κατάθλιψη που δεν έχει μπορέσει να την ξεπεράσει. Εγώ πάντως σου εύχομαι να μπορέσετε να τα ξανά βρείτε αλλά να είσαι υπομονετικός..

  • Μου αρέσει 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ θα κάνω το συνήγορο του διαβόλου και ξέρω ότι θα προκαλέσω κάποιες αντιδράσεις.  Αλλά η προσωπική μου εμπειρία έχει δείξει ότι άνθρωποι σαν την γυναίκα του @DoctorWho δεν προσπαθούν καθόλου να αλλάξουν.  Βολεύονται σε κάποιες δικαιολογίες που φαίνονται λογικές όπως η κούραση οι ορμόνες κλπ και ποδοπατανε τον σύντροφο τους ως εκδίκηση για την κατάσταση της ζωής τους.άσχετα αν ήταν συνειδητή απόφαση ή όχι.  Η μονη πραγματικη δικαιολογία θα ήταν να την ανάγκασε ο θεματοθετης να κανει παιδι χωρις να το θελει. Αγαπητέ μου αν θέλεις να σώσεις το γάμο σου και να ζει το παιδί σουσε ένα υγιές περιβάλλον τριξε λίγο τα δόντια στη γυναίκα σου και πες της ότι είσαι διατεθιμενος να κάνεις τα πάντα αρκεί κι αυτή από την πλευρά της να προσπαθεί να φέρεται ανάλογα και να πάτε μαζί σε ένα σύμβουλο. Ρώτησε την αν πιστεύει ότι περνάει επιλοχειο κι ότι είναι κάτι που μαζί μπορείτε να ξεπερασετε. Διαφορετικά έτσι θα συνεχίσει κι όσο αντέξεις.  

  • Μου αρέσει 2

Kw4fp3.pngLjwyp2.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

εμενα η αποψη μου ειναι οτι απο πριν οι σχεσεις σας δεν ηταν καλες. προφανως η γυναικα σου ειχε ενα σκοπο να κανει παιδι κ να τελειωνει. οι ορμονες κ τα υπολοιπα ειναι δικαιολογιες. το θεμα δεν ειναι να πας σε συμβουλο γαμου αν δεν υπαρχει ερωτας. τι να κανεις με το ζορι ερωτας δεν γινεται. εγω λεω να μιλησετε κ αν δεν ειναι πια ερωτευμενη να αποφασισετε τι θα κανετε η θα ζητε συμβατικα η θα χωρισετε κ θα βρει ο καθενας αυτο που θελει. τα πραγματα ειναι απλα αρκει να μιλησετε ειλικρινα.

  • Μου αρέσει 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Καλησπέρα. Της έχεις πει ότι σου λείπει η σχέση σας και η τρυφερότητα; Ευθέως εννοώ. Σαν γυναίκα θα ήθελα να το ακούσω αυτό. Πλησίασε την και θύμισε της πράγματα που σας ενώνουν, τι σου αρέσει σε αυτή και ποσό θέλεις να τη δεις χαρούμενη και να τη χαλαρώσεις από αυτό το νέο ρόλο της. Δείξε ανοχή αλλά και προσπάθεια, κάνε λίγο χιούμορ η κάντης μια έκπληξη σε κάτι που θα ήθελε! 

Όσο για τις στιγμές που ξεφεύγει η συζήτηση καλο είναι να θέσεις τα όρια σου. Όσο κουρασμένος κι αν είναι ο άλλος δεν χρειάζονται ούτε οι ειρωνείες ούτε οι προσβολες. Μεγάλοι άνθρωποι είστε, δείτε το ώριμα και αν το θέλετε και οι δυο να το ξαναβρείτε, με αμοιβαίες υποχωρήσεις θα τα καταφέρετε.

  • Μου αρέσει 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλημέρα,

σιγουρα ο γαμος και ενα παιδι λλαζουν τα παντα αλλα οχι σε τετοιο βαθμο. εγω θα δοκιμαζα να κανονισω μια μερα να ερθει η μητερα της να κρατησει το παιδι και να την παρω εξω για δειπνο. να μιλησετε μονοι σας. με ηρεμια πανω απο ολα και προσπαθησε οσο και αν σε πικαρει εσυ να μην σκασεις ουτε στην δεκατη ουτε στην δωδεκατη φορα. κρατα την ψυχραιμια σου. 

ευχομαι ολα να τελειωσουν συντομα και να ειστε καλα

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 9/7/2018 at 8:33 ΜΜ, mama16 είπε:

Φαντάζομαι πόσο δύσκολο είναι αυτό για σένα αλλά σαν γυναίκα μπορώ να μπω στη θέση της γυναίκας σου, όχι βέβαια ότι είναι σωστή η συμπεριφορά της αλλά μετά την γέννα σε όλες τις γυναίκες οι ορμόνες είναι τρελαμενες.. Χρειάζεται καιρός για να βρείτε τις ισορροπίες σας. Λίγο ο ερχομός του νέου μέλους, λίγο η κούραση, λίγο το άγχος, η αϋπνία κ σε αρκετές η επιλόχεια κατάθλιψη δυσκολεύουν την σχέση μεταξύ του ζευγαριού. Τα πέρασα κ εγώ αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό κ επειδή υπάρχει αρκετή επικοινωνία με τον σύζυγό μου ξεπερασαμε όλα τα τυχόν προβλήματα. Εγώ θα σε συμβουλευα να κάνεις τεραααστια υπομονή και να της μιλήσεις ειλικρινά για όλα τα θέματα που σε απασχολούν, να της δείξεις βέβαια ότι την στηριζεις κ πάνω απ όλα είναι μάνα  αλλά με τον τρόπο σου να καταλάβει ότι έχει κ έναν σύζυγο. Κ να καταλάβει ότι το να σου αντιμιλαει συνεχεια δεν ειναι σωστο.Όσο για την ερωτικη πράξη να ξέρεις ότι σε πολλές γυναίκες δεν έρχεται επιθυμία κατευθείαν μετά τη γέννα αλλά μπορεί να κάνει αρκετούς μήνες + ότι μπορεί να υπάρχει αρκετή ξηρότητα στον κόλπο που να δυσκολεύει τις επαφές ιδιαίτερα αν δεν της έχει έρθει ακόμα έμμηνος ρύση. Πάντως καλό θα ήταν να πήγαινε σε κάποιον ψυχολόγο γιατί η όλη συμπεριφορά τόσους μήνες κ η τόσο μεγάλη προσκόλληση στο μωρό που δεν θελει να το αφήσει ούτε 5 λεπτά σε κάποιον άλλον μου κάνει για επιλόχεια κατάθλιψη που δεν έχει μπορέσει να την ξεπεράσει. Εγώ πάντως σου εύχομαι να μπορέσετε να τα ξανά βρείτε αλλά να είσαι υπομονετικός..

Νομίζω ότι συμφωνώ απόλυτα! Ακριβώς αυτά ήθελα να γράψω και εγώ,οπότε δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνομαι..

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένα από τα βασικά στοιχεία για να είναι το ζευγάρι ευτυχισμένο είναι ο σεβασμός..Αν θες να σώσεις λίγο την κατάσταση μίλησε ανοιχτά στην γυναίκα σου, και πες της ότι λες και σε εμάς εδώ, πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και μαζί της, πες της πως σε κάνει να νιώθεις (αν και για να είμαι ειλικρινής δεν νομίζω να μην καταλαβαίνει τι κάνει) , και μετά απο αυτό συζητήστε και το ενδεχόμενο να δείτε έναν ειδικό.


 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το να απεχει μια γυναικα απο επαφες μετα τη γεννα ειναι μεν φυαιολογικο ομως νομιζω ειναι στο δικο σου χερθ ν τ αλλαξεισκ  πρεπει ν βιαστεισ.Μπορει  ημαλλον  σιγουρα νιωθει χαλια με τις αλλαγες π βλεπει η π νομιζειοτι βλεπει στ σωμα της δν ειναι απαραιτητα τα περιττα κιλα αλλα οοολη γενικα η αλλαγη μετα τη γεννα.

Μπορει ν μη προλαβαινει να περιποιηθει τον εαυτο τησ η να μην θελει (παλι αυτο το αλλαζει η δικη αου συμπεριφορα) γτ πχ το βρισκει ματαιο. Πχ(το βαψιμο μας μαρανε π ειμαστε σα μαραμενο συκο) μπορει ν ειναι θεαρα πχ αλλα αυτο δν εχει σχεση με το πως νιωθει. Τη φραση τι σε πειραζει το παιδακι μας την εχω πει κ εχω διδυμα..... Κ προσθετω ασ τ παρουμε μαζι. Φυσικα κ θελω ομως χρονο με το συζυγο ομωσ πολυ πολυ σπανια τα εχω αφησει κ αυτο γ 2ωρο τ πολυ... Οσο καλα κ ν τ κοιταξουν κ ακομη π ξερω οτι δ θα κανει η γιαγια πχ τπτ ρου κεφαλιου της εχω ενα αγχοσ αποχωριαμου οσο μεγαλωνουν ομως μειωνεται. Τωρα 10 μηνων κ ν μη θελει ν τ αφησει σ καποιον εχεις σκεφτει μηπως οσοι ειναι προθυμοι κ διαθεσιμοι της εκαναν τον ξερολα στην αρχη η ελεγαν σιγα μωρε οταν ελεγε πχ δν το κανουμε αυτο στ παιδι δ θα φαει αυτο η δ τ αλλαζω ετσι η δε το πιανω ετσι η ξερω γω τι αλλο κ δν σεβοντουσαν την επιλογη κ τις οδηγιες της? Μπορει επισης να νιωθει ασχημα να το φορτώσει το παιδι ακομη κ στις γιαγιαδες χρησιμοποιώ το φορτωσει γτ μπορει ετσι ν τ νιωθει εννοειται πως συνηθως η γιαγιαδες ξανανιωνουν κ ολας με τα εγγονια αλλα αν νιωθει οτι το φορτωνει ειδικα αν πχ δεν δουλευει η ιδια κ ο μονος λογος θα ναι μια βολτα την οποια πολυ πιθανον ν μην ευχαριστηθει απ τ αγχος κ απ τ να νιωθει οτι τ φορτωσε καπου γ ν καλοπερασει. Εγω δν ηθελα ουτε ν νε βλεπουν κ να με σχολιαζουν μετα τ γεννα. Φυσικα δν ακουγα σχολια αλλα φανταζομουν. Οταν ο συζυγος μου υπερασπίστηκε τις επιλογες μου ειτε στη μητερα του ειτε στη δικη μου ακομη κ στη γιαγια μου (ζωη να χει) ενιωσα απιστευτη υποστηριξη  θαυμασμο κ  ας ειχαμε ν βρεθουμε ερωτικα απο τοτε π πιασαμε τα παιδια..... Κ αυτο με εκανε ν τον εμπιστευτω λιγο περισσότερο κ ν τον αφηνω ν κανει πραγματα μονος για τ παιδια. Αλλα δε του δινω κ πολυ αερα γτ μη βγει κ καλυτερος απο εμενα!! Χαχα αστειακι... Θελει ρομαντισμο κ κατακτηση απο την αρχη γ ν παρει μπρος κ επιμονη γ ν νιωσει ομορφα ωστε ν υπαρχει αποτέλεσμα. Κ μετα παλι προσπαθεια γ ν μη νιωθει τυψεισ π περασε καλα με το συζυγο της κ παραπεταξε το μωρο στη γιαγια (τα λεω ετσι οχι γτ ετσι ειναι αλλα γτ ετσι τα βλεπουμε εμεισ οι drama queens μεσα στο  παλαβο ο θεοσ ν τ κανει μυαλο μας) υπομονη

  • Μου αρέσει 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφημίσεις


Καλημερα και απο μένα.Διάβασα την ιστορια σου και λυπήθηκα που περνάς κατι τετοιο. Δυστυχώς η σχέση σας απο πριν δεν ηταν ιδανική όπως γράφεις κατι που λέει πολλά γιαυτό που περνάς τώρα. Υπάρχουν περιπτωσεις γυναικών που διατηρούν μια σχέση, ίσως όχι ιδανική γιαυτές,συμβιβαστική θα έλεγα,με σκοπό να κανουν παιδί και να ολοκληρωθούν μέσα απο το παιδι τους.Οπότε ο άντρας μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και οι καταλήξεις είναι κάπως έτσι.Τρομερό λάθος φυσικά και απαράδεκτο για μένα.  Δεν δικαιολογώ ούτε στο ελάχιστο τη γυναίκα σου που σου φέρεται έτσι, το βρίσκω τρομερά άδικο. Πρέπει να της μιλήσεις. Ειναι υποχρεωμένη να μιλησει μαζι σου,είσαι άνθρωπος και έχεις και εσυ συναισθήματα και αξιοπέπεια. Πρεπει να τη ρωτησεις πως νιωθει για εσας και αν πια δεν ειναι ερωτευμενη μαζι σου, τοτε ειναι υποχρεωμενη να ειναι ειλικρινης  για να δειτε που θα καταληξει αυτος ο γαμος. Ολη αυτη η κατασταση δεν βοηθαει το παιδι και αν δεν γινει κατι θα χειροτερευει,γιατι τα πραγματα δεν λυνονται μαγικα μονα τους. Απαιτησε επισης οταν σου απευθύνεται,να σου μιλαει με ομορφο τροπο. Δεν εισαι σακος του μποξ να βγαζει τα νευρα της πανω σου. Ειλικρινα σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να πανε ολα καλα και να βρεις μια ακρη. Ενημερωσε μας αν θες πως ειναι τα πραγματα. 

  • Μου αρέσει 2

DanXp2.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα