Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • Καλησπέρα σε όλες! ❤️

      Είμαι καινούρια στο forum και, επειδή δεν είμαι καθόλου εξοικειωμένη ακόμα, ελπίζω να γράφω στο σωστό θέμα.

      Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία. Όχι γιατί έχει ακόμα το πολυπόθητο happy end, αλλά γιατί θέλω να δώσω λίγο κουράγιο σε κάθε κοπέλα που προσπαθεί να αποκτήσει το μωράκι της και νιώθει πως ο δρόμος είναι δύσκολος.

      Σήμερα είμαι 39 χρονών. Με τον άντρα μου ξεκινήσαμε τις προσπάθειες τον Οκτώβριο του 2024. Το πρώτο θετικό τεστ ήρθε σχεδόν αμέσως, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη! Δυστυχώς, όμως, η εγκυμοσύνη παλινδρόμησε στις 5 εβδομάδες.

      Έναν μήνα αργότερα έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά η χαρά συνοδευόταν από πολύ άγχος, καθώς η πρώτη απώλεια ήταν ακόμα νωπή. Παρ’ όλα αυτά, η ευτυχία που νιώθαμε και οι δύο ήταν μεγαλύτερη από τον φόβο.

      Στην 6η εβδομάδα είδα αίμα. Θυμάμαι να σκέφτομαι πως δεν αντέχω να ζήσω ξανά το ίδιο. Τελικά, η διάγνωση ήταν εξωμήτρια κύηση στην αριστερή σάλπιγγα. Χρειάστηκε χειρουργείο και αφαίρεση της σάλπιγγας, μαζί με το μωράκι μας.

      Η ανάρρωση ήταν δύσκολη, κυρίως ψυχολογικά. Ένιωθα πως χρειαζόμουν χρόνο. Χρόνο για μένα, για τον άντρα μου, για τη σχέση μας, για να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και αυτό ακριβώς έκανα!

      Ταξίδια, βόλτες, έξοδοι, ποτά, γέλια και καλοπέραση! Αποφάσισα να χαρώ τη ζωή μου, γιατί, όσο κι αν πονούσα, η ζωή συνέχιζε να έχει όμορφες στιγμές που δεν ήθελα να χάσω.

      Ο καιρός πέρασε και τον Νοέμβριο του 2025 αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε ξανά.

      Και πάλι θετικό τεστ! Και πάλι χαρά! Αυτή τη φορά σκεφτόμουν: «Τι μπορεί πια να πάει στραβά; Δεν γίνεται να είμαι τόσο άτυχη!».

      Κι όμως…

      Στην 6η εβδομάδα, ξανά αίμα. Ξανά αγωνία. Ξανά φόβος. Ξανά θυμός. Όλα τα συναισθήματα που πίστευα πως είχα αφήσει πίσω μου επέστρεψαν μέσα σε μια στιγμή.

      Και τότε, κορίτσια μου, τράβηξα το λαχείο. Το ένα στις 30.000.

      Ετερότοπη κύηση.

      Δίδυμη εγκυμοσύνη. Ένα μωράκι μέσα στη μήτρα και ένα δεύτερο στη δεξιά σάλπιγγα.

      Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε υποψιαστεί τίποτα, αφού στον υπέρηχο είχε ήδη φανεί ο ενδομήτριος σάκος.

      Έφτασα στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους και αιμορραγία. Η δεξιά σάλπιγγα είχε υποστεί ρήξη και είχα εσωτερική αιμορραγία.

      Φοβήθηκα πολύ. Έκλαψα πολύ. Δεν ήξερα τι θα μου ξημέρωνε.

      Δυστυχώς, ούτε το μωράκι που βρισκόταν μέσα στη μήτρα τα κατάφερε.

      Ξύπνησα από το χειρουργείο χωρίς τα μωράκια μου και χωρίς καμία από τις δύο σάλπιγγες.

      Σωματικά, ευτυχώς, ανάρρωσα γρήγορα. Ψυχολογικά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμφανίστηκαν κρίσεις πανικού και κατάλαβα πως χρειαζόμουν βοήθεια. Απευθύνθηκα σε ειδικό, ακολούθησα θεραπεία και πήρα φαρμακευτική αγωγή, την οποία διέκοψα πριν από λίγες εβδομάδες.

      Δεν ήταν εύκολο. Καθόλου εύκολο. Αλλά σιγά σιγά άρχισα να ξαναβρίσκω τον εαυτό μου.

      Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα.

      Χωρίς σάλπιγγες, η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πλέον ο μοναδικός μας δρόμος.

      «Μην καθυστερείς», μου είπε ο γιατρός. «Με ΑΜΗ 0,46 δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε πολύ».

      Και δεν θα περιμένω!

      Αύριο ξεκινάω τα φάρμακα της διέγερσης.

      Στα 39 μου, με χαμηλή ωοθηκική εφεδρεία, τρεις εγκυμοσύνες που δεν προχώρησαν, δύο χειρουργεία και πολλές δύσκολες στιγμές στην πλάτη μου, είμαι εδώ. Όρθια. Αισιόδοξη. Και έτοιμη να προσπαθήσω ξανά.

      Δεν ξέρω πόσα ωάρια θα καταφέρουμε να πάρουμε. Δεν ξέρω πόσα εμπόδια μπορεί να συναντήσουμε ακόμα. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε με την πρώτη.

      Ξέρω όμως πως δεν έχω χάσει την πίστη μου.

      Πιστεύω στο σώμα μου. Πιστεύω στην επιστήμη. Πιστεύω στον γιατρό μου. Και πάνω απ’ όλα πιστεύω πως αξίζει να προσπαθήσω.

      Ελπίζω να τα καταφέρω. Και βαθιά μέσα μου πιστεύω πως θα τα καταφέρω.

      Ίσως ο δρόμος να είναι δύσκολος. Ίσως χρειαστεί να περπατήσω λίγο παραπάνω από άλλες γυναίκες για να φτάσω εκεί που ονειρεύομαι. Αλλά θα τον περπατήσω!

      Κορίτσια μου, αν κάτι θέλω να κρατήσετε από την ιστορία μου, είναι πως καμία μας δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό.

      Επιτρέψτε στον εαυτό σας να λυγίσει, να κλάψει, να θυμώσει, να κουραστεί. Δεν χρειάζεται να είμαστε δυνατές κάθε μέρα. Αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε, να γελάτε, να αγαπάτε και να χαίρεστε όλα τα υπόλοιπα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στη ζωή σας.

      Η ζωή μας δεν αρχίζει τη μέρα που θα κρατήσουμε ένα μωρό στην αγκαλιά μας. Η ζωή μας συμβαίνει και τώρα. Και αξίζει να τη ζούμε!

      Εύχομαι ολόψυχα σε καθεμία από εσάς να αποκτήσει το μωράκι που τόσο λαχταρά. Να γεμίσουν οι αγκαλιές σας και τα σπίτια σας με παιδικά γελάκια.

      Κι εγώ ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω εδώ και να σας γράψω πως, τελικά, ήρθε και το δικό μας θαύμα. 

      Μέχρι τότε, συνεχίζουμε με πίστη, ελπίδα και αγάπη!

      Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι! Ήθελα απλώς να τα πω κάπου που ξέρω πως θα με καταλάβουν. 

      • Καλή τύχη! 1
      • Ευχή 1

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
3 ώρες πρίν, jellyfishch είπε:

Χρύσα κι εγώ το σκεφτομουν το σπιράλ αλλά θέλω κι άλλο παιδί. Εάν είσαι οκ με τα τρία σου παιδάκια εγώ θα σου έλεγα να βάλεις γιατί όχι?

Αντισυλληπτικά εμένα με είχαν πειράξει πολύ.

Περίοδο δεν έχω , στο γιο μου είχα αδιαθετησει στο εξάμηνο, δηλαδή μόλις άρχισε τις στέρεες και χαλάρωσε με το θηλασμό. 

Εμεις τρέχουμε με το μεγάλο γιατί βγαίνουν όλα τα δόντια του στραβά, επίσης έχει βγάλει εκζεμα, πρέπει να τσεκαρουμε τα μάτια του γιατί φοράμε και οι δύο γυαλιά, και κάνει και εργοθεραπείες. Αυτά τα ολίγα. Ο μικρός καλά είναι . Σήμερα την ώρα που τον άλλαζα μου έκανε σιντριβάνακι με σκατουλες και τσισα κτλ..και λέρωσε τα πάντα από ρηλαξ μέχρι καναπέδες και τραπέζια.

Σε άλλα νέα ετοιμαζόμαστε και πάλι για μετακόμιση.. αυτή τη φορά σε δικό μας σπίτι που θέλει πολλά μερςμετια όμως.

Βλέπω συχνά στον ύπνο μου ότι γεννάω, πολύ με έχει πειράξει. Ευτυχώς οι δικοί μου έχουν κατανόηση και ακούνε τον πόνο μου. Ίσως το ξαναεπιχειρησω στο επόμενο παιδί, ίσως φοβηθω.. δεν ξέρω. Ίσως να μην έχει και σημάσια μέχρι τότε .το θέμα είναι ότι ο αγώνας μου δε δικαιώθηκε και αυτό με τρώει. 

Αν είχα την οικονομική εξασφάλιση θα έκανα και 4ο και 5ο παιδί. Ειδικά τώρα που τα έχουμε ξαναβρεί κάπως με τον σύζυγο (φτου φτου φτου). Δε θέλω να πω ότι δε θέλω τώρα, θα πω ότι αν είναι να έρθει θα προτιμούσα να έρθει μετά από 4 χρόνια τουλάχιστον. Αλλά ο τι πει ο Θεός. Και να μην κάνω άλλο δε με πειράζει, απλά δεν το προσπαθώ ούτε το αφήνω στη μοίρα του, θέλω να προσέχουμε. Εσύ το σκέφτεσαι για άμεσα; 

Πονάει το παιδάκι σου με τα δοντάκια ε;; έτσι ήταν ο άντρας μου και χρειάστηκε χειρουργείο στο στόμα αλλά ήταν θεοστραβα. Εσείς το γλιτώνετε; όσο για τον οφθαλμίατρο κάνω το παγώνι διότι πρέπει να τα πάω και τα 3 για βυθοσκόπηση και να κάνω κι εγώ κι αυτό σημαίνει πολλά έξοδα πάλι. Εσένα έχει κάποιο οφθαλμολογικο πρόβλημα ή προληπτικά;

Αυτό με τη γέννα το είχα στα 2 πρώτα γιατί είχα άσχημες γέννες. Αν χρειαστεί, συζητά το και με έναν ειδικό ψυχολόγο 

  • Μου αρέσει 2

Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 5,7k
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 53 λεπτά , ΧρυσαΜ είπε:

Αν είχα την οικονομική εξασφάλιση θα έκανα και 4ο και 5ο παιδί. Ειδικά τώρα που τα έχουμε ξαναβρεί κάπως με τον σύζυγο (φτου φτου φτου). Δε θέλω να πω ότι δε θέλω τώρα, θα πω ότι αν είναι να έρθει θα προτιμούσα να έρθει μετά από 4 χρόνια τουλάχιστον. Αλλά ο τι πει ο Θεός. Και να μην κάνω άλλο δε με πειράζει, απλά δεν το προσπαθώ ούτε το αφήνω στη μοίρα του, θέλω να προσέχουμε. Εσύ το σκέφτεσαι για άμεσα; 

Πονάει το παιδάκι σου με τα δοντάκια ε;; έτσι ήταν ο άντρας μου και χρειάστηκε χειρουργείο στο στόμα αλλά ήταν θεοστραβα. Εσείς το γλιτώνετε; όσο για τον οφθαλμίατρο κάνω το παγώνι διότι πρέπει να τα πάω και τα 3 για βυθοσκόπηση και να κάνω κι εγώ κι αυτό σημαίνει πολλά έξοδα πάλι. Εσένα έχει κάποιο οφθαλμολογικο πρόβλημα ή προληπτικά;

Αυτό με τη γέννα το είχα στα 2 πρώτα γιατί είχα άσχημες γέννες. Αν χρειαστεί, συζητά το και με έναν ειδικό ψυχολόγο 

Ναι πονάει γιατί δεν κουνιούνται τα παιδικά του και θα πρέπει να του τα ξεριζώσουμε . Δε θέλει εγχείρηση(μέχρι στιγμής όπως φαίνεται) αλλά θέλουν όλα ξερίζωμα και μετά σιδεράκια.

Τα ματάκια του μεγάλου θα δούμε, απλά πρέπει να έχουμε το νου μας γιατί είναι κληρονομικές μυωπιες και τα σχετικά.

Πολύ χαιρομαι που είστε καλά με το σύζυγό. Αυτές οι φάσεις είναι που μας κάνουν να εκτιμάμε τα όμορφα περισσότερο. Νομίζω όλα τα ζευγάρια πάνω κάτω περνάνε από διάφορα στάδια , είναι φυσιολογικό. 

Δεν ξερω να χρειάζομαι ψυχολόγο επειδή δεν εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες μου. Σίγουρα απογοητεύτηκα και ασχολήθηκα πολύ με το θέμα για αυτό και δεν το έχω ξεχάσει ακόμη αλλά μέχρι εκεί. Εξ άλλου όπως λες κι εσύ θαπροουσε να μου συμβεί και σε έναν φτ οπότε ίσως έχει κολλήσει απλά το κεφάλι μου και με τον καιρό θα μου περάσει..

Αν μπορούσα θα εμένα κατά ευθείαν έγκυος αλλά δε γίνεται λόγω εγχείρησης. Ο γιατρός στη Θεσσαλονίκη μου είπε κανένα χρόνο να περιμένω τουλάχιστον. 

Πολύ μου φαίνεται..


2t7wp3.png
 
Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 53 λεπτά , jellyfishch είπε:

Ναι πονάει γιατί δεν κουνιούνται τα παιδικά του και θα πρέπει να του τα ξεριζώσουμε . Δε θέλει εγχείρηση(μέχρι στιγμής όπως φαίνεται) αλλά θέλουν όλα ξερίζωμα και μετά σιδεράκια.

Τα ματάκια του μεγάλου θα δούμε, απλά πρέπει να έχουμε το νου μας γιατί είναι κληρονομικές μυωπιες και τα σχετικά.

Πολύ χαιρομαι που είστε καλά με το σύζυγό. Αυτές οι φάσεις είναι που μας κάνουν να εκτιμάμε τα όμορφα περισσότερο. Νομίζω όλα τα ζευγάρια πάνω κάτω περνάνε από διάφορα στάδια , είναι φυσιολογικό. 

Δεν ξερω να χρειάζομαι ψυχολόγο επειδή δεν εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες μου. Σίγουρα απογοητεύτηκα και ασχολήθηκα πολύ με το θέμα για αυτό και δεν το έχω ξεχάσει ακόμη αλλά μέχρι εκεί. Εξ άλλου όπως λες κι εσύ θαπροουσε να μου συμβεί και σε έναν φτ οπότε ίσως έχει κολλήσει απλά το κεφάλι μου και με τον καιρό θα μου περάσει..

Αν μπορούσα θα εμένα κατά ευθείαν έγκυος αλλά δε γίνεται λόγω εγχείρησης. Ο γιατρός στη Θεσσαλονίκη μου είπε κανένα χρόνο να περιμένω τουλάχιστον. 

Πολύ μου φαίνεται..

Βιωνω κι εγώ κάπως τα ίδια συναισθήματα! Δεν το περίμενα αλλά εν τέλει μου στοίχισε κι εμένα πολύ που δεν εξελίχθηκε φυσιολογικά ο τοκετός κ κάναμε καισαρική. Ακόμα το σκέφτομαι σε σημείο που δεν θέλω να διαβαζω για άλλους τοκετους. Δεν το φέρω τόσο βαρεως όσο τον πρώτο μήνα αλλά με ενοχλεί ακόμα αρκετά. Φυσικά σημασία έχει που τα παιδιά μας είναι υγιή κ όλα πήγαν καλά ως προς αυτό αλλά όντως υπάρχει ένα αίσθημα ματαίωση. 

@ΧρυσαΜ μπράβο που είστε καλύτερα. Να συνεχίσετε έτσι κι ακόμα καλύτερα εύχομαι!! 

 

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, Κική_ είπε:

Βιωνω κι εγώ κάπως τα ίδια συναισθήματα! Δεν το περίμενα αλλά εν τέλει μου στοίχισε κι εμένα πολύ που δεν εξελίχθηκε φυσιολογικά ο τοκετός κ κάναμε καισαρική. Ακόμα το σκέφτομαι σε σημείο που δεν θέλω να διαβαζω για άλλους τοκετους. Δεν το φέρω τόσο βαρεως όσο τον πρώτο μήνα αλλά με ενοχλεί ακόμα αρκετά. Φυσικά σημασία έχει που τα παιδιά μας είναι υγιή κ όλα πήγαν καλά ως προς αυτό αλλά όντως υπάρχει ένα αίσθημα ματαίωση. 

@ΧρυσαΜ μπράβο που είστε καλύτερα. Να συνεχίσετε έτσι κι ακόμα καλύτερα εύχομαι!! 

 

είναι φυσιολογικό. Αν διαβάσεις  τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό πάρα πολλές γυναίκες βιώνουν ματαίωση. 

Εμένα περισσότερο μου τη δίνει ο σεξισμός τους. Ο σεξισμός του γιατρού που θα κάνει την εγχειρησουλα του και θα παραδώσει "μια υγιή μαμά και ένα υγιές μωρό" και όλα αυτά με άνεση και ευκολία , τον σεξισμό του περιβάλλοντος σου που σου λένε "σημασία έχει να είστε καλά". Λες και εσύ δεν υπάρχεις ή είσαι μια μηχανή παραγωγής μωρών. Το δικό σου το κορμί, η δική σου εμπειρία, η δική σου ψυχή δεν παίζουν κανένα ρόλο σε όλο αυτό. 

Γενικά είχα μια θετική εμπειρία χειρουργείου  αλλά δεν παύει να αποτελεί επιθυμία μου αυτό για το οποίο προσπάθησα.

Αλλά εντάξει ας εστιάσουμε στο σήμερα, και ας έχουμε πάντα τον έλεγχο του σώματος μας, κάνοντας το καλύτερο για εμάς και τα παιδιά μας και όχι αυτό που είναι ευκολότερο για κάποιους. Έστω και αν το καλύτερο είναι τελικά η καισαρική, είτε επειδή το θέλουμε, είτε επειδή πρέπει.

 

 

 

 

 

 


2t7wp3.png
 
Δημοσιεύτηκαν
5 ώρες πρίν, jellyfishch είπε:

Ναι πονάει γιατί δεν κουνιούνται τα παιδικά του και θα πρέπει να του τα ξεριζώσουμε . Δε θέλει εγχείρηση(μέχρι στιγμής όπως φαίνεται) αλλά θέλουν όλα ξερίζωμα και μετά σιδεράκια.

Τα ματάκια του μεγάλου θα δούμε, απλά πρέπει να έχουμε το νου μας γιατί είναι κληρονομικές μυωπιες και τα σχετικά.

Πολύ χαιρομαι που είστε καλά με το σύζυγό. Αυτές οι φάσεις είναι που μας κάνουν να εκτιμάμε τα όμορφα περισσότερο. Νομίζω όλα τα ζευγάρια πάνω κάτω περνάνε από διάφορα στάδια , είναι φυσιολογικό. 

Δεν ξερω να χρειάζομαι ψυχολόγο επειδή δεν εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες μου. Σίγουρα απογοητεύτηκα και ασχολήθηκα πολύ με το θέμα για αυτό και δεν το έχω ξεχάσει ακόμη αλλά μέχρι εκεί. Εξ άλλου όπως λες κι εσύ θαπροουσε να μου συμβεί και σε έναν φτ οπότε ίσως έχει κολλήσει απλά το κεφάλι μου και με τον καιρό θα μου περάσει..

Αν μπορούσα θα εμένα κατά ευθείαν έγκυος αλλά δε γίνεται λόγω εγχείρησης. Ο γιατρός στη Θεσσαλονίκη μου είπε κανένα χρόνο να περιμένω τουλάχιστον. 

Πολύ μου φαίνεται..

Να μιλήσεις μήπως σε βοηθήσει να το ξεπεράσεις διότι ουσιαστικά είτε έτσι είτε αλλιώς είναι γέννα. Δε θα έπρεπε να το σκέφτεσαι ότι δεν τα κατάφερες και τέτοια.

Εσείς που κάνετε καισαρική είστε ηρωίδες, και μόνο που έχετε μετά τα ράμματα και την ανάρρωση αρκεί... 

Μόνο ένα χρόνο; συνήθως άκουγα και για 2 3 χρόνια 

  • Ευχαριστώ 1

Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
4 ώρες πρίν, jellyfishch είπε:

είναι φυσιολογικό. Αν διαβάσεις  τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό πάρα πολλές γυναίκες βιώνουν ματαίωση. 

Εμένα περισσότερο μου τη δίνει ο σεξισμός τους. Ο σεξισμός του γιατρού που θα κάνει την εγχειρησουλα του και θα παραδώσει "μια υγιή μαμά και ένα υγιές μωρό" και όλα αυτά με άνεση και ευκολία , τον σεξισμό του περιβάλλοντος σου που σου λένε "σημασία έχει να είστε καλά". Λες και εσύ δεν υπάρχεις ή είσαι μια μηχανή παραγωγής μωρών. Το δικό σου το κορμί, η δική σου εμπειρία, η δική σου ψυχή δεν παίζουν κανένα ρόλο σε όλο αυτό. 

Γενικά είχα μια θετική εμπειρία χειρουργείου  αλλά δεν παύει να αποτελεί επιθυμία μου αυτό για το οποίο προσπάθησα.

Αλλά εντάξει ας εστιάσουμε στο σήμερα, και ας έχουμε πάντα τον έλεγχο του σώματος μας, κάνοντας το καλύτερο για εμάς και τα παιδιά μας και όχι αυτό που είναι ευκολότερο για κάποιους. Έστω και αν το καλύτερο είναι τελικά η καισαρική, είτε επειδή το θέλουμε, είτε επειδή πρέπει.

 

Εμένα ο γιατρός μου είπε ότι τουλάχιστον για 6 μήνες δεν πρέπει να μείνω έγκυος μετά την καισαρική! Όχι ότι θέλω, ακόμα καλά καλά δεν κάναμε το πρώτο!

  • Μου αρέσει 2
Δημοσιεύτηκαν

 

10 ώρες πρίν, ΧρυσαΜ είπε:

Να μιλήσεις μήπως σε βοηθήσει να το ξεπεράσεις διότι ουσιαστικά είτε έτσι είτε αλλιώς είναι γέννα. Δε θα έπρεπε να το σκέφτεσαι ότι δεν τα κατάφερες και τέτοια.

Εσείς που κάνετε καισαρική είστε ηρωίδες, και μόνο που έχετε μετά τα ράμματα και την ανάρρωση αρκεί... 

Μόνο ένα χρόνο; συνήθως άκουγα και για 2 3 χρόνια 

Δεν υπάρχει κάτι να ξεπεράσω . Η γνώμη μου για την καισαρική δεν αλλάζει ούτε η ταλαιπωρία που βιώνω από την εγχείρηση.Από εκεί και πέρα είμαι μια χαρά εννοώ ούτε κατάθλιψη έχω ούτε τίποτα. Δε χρειάζομαι ψυχολόγο για να αποδεχτώ το 70 τοις εκατό των κτ της Ελλάδος.

 

10 ώρες πρίν, Evouska είπε:

Εμένα ο γιατρός μου είπε ότι τουλάχιστον για 6 μήνες δεν πρέπει να μείνω έγκυος μετά την καισαρική! Όχι ότι θέλω, ακόμα καλά καλά δεν κάναμε το πρώτο!

Ο γιατρός που σε εγχειρησε θα σου πει


2t7wp3.png
 
Δημοσιεύτηκαν

Καλησπέρα κορίτσια, και εμένα μετά από καισαρική, ο γιατρός μου είπε σε 6 μήνες το νωρίτερο.  Ιδανικά, θα ήθελα σε κάνα χρόνο από τώρα να μείνω έγκυος. 

Κορίτσια η μικρή ακόμα δεν έχει συνηθίσει το μπιμπερο. Το λυπάμαι το γαλατάκι μου που το πετάω.. Μήπως πρέπει να επιμείνω λίγο και να της το κραταω μέσα στο στόμα μέχρι να πιει? Δυστυχώς θα ξεκινήσω δουλειά από την άλλη εβδομάδα 1 γεύμα θα της το δίνει ο άντρας μου, αν τα καταφέρει. Έχω αγχωθει πολύ... 

Επίσης, η μικρή εδώ και 3-4 μέρες βάζει τα χέρια στο στόμα και τα πιπιλαει. Το κάνουν και εσάς? Της βάζω πιπίλα αλλά την πετάει. Να πεινάει αποκλείεται για το κάνει και μετά το γεύμα. :roll:


LhJOp2.png

Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, Αυρα87 είπε:

Καλησπέρα κορίτσια, και εμένα μετά από καισαρική, ο γιατρός μου είπε σε 6 μήνες το νωρίτερο.  Ιδανικά, θα ήθελα σε κάνα χρόνο από τώρα να μείνω έγκυος. 

Κορίτσια η μικρή ακόμα δεν έχει συνηθίσει το μπιμπερο. Το λυπάμαι το γαλατάκι μου που το πετάω.. Μήπως πρέπει να επιμείνω λίγο και να της το κραταω μέσα στο στόμα μέχρι να πιει? Δυστυχώς θα ξεκινήσω δουλειά από την άλλη εβδομάδα 1 γεύμα θα της το δίνει ο άντρας μου, αν τα καταφέρει. Έχω αγχωθει πολύ... 

Επίσης, η μικρή εδώ και 3-4 μέρες βάζει τα χέρια στο στόμα και τα πιπιλαει. Το κάνουν και εσάς? Της βάζω πιπίλα αλλά την πετάει. Να πεινάει αποκλείεται για το κάνει και μετά το γεύμα. :roll:

Καλησπέρα, η δική μου πιπιλαει τα χέρια της εδώ και εβδομάδες. Όταν καταφέρνει και πιάνει δάχτυλο το πιπιλαει με μανία :mrgreen:. Ο λόγος που σε λίγο θα σταματήσουμε να αποστειρωνουμε είναι ότι θα πιάνουν πράγματα και μετά χεράκια στο στόμα.

Εμείς τελικά είμαστε ακόμη διακοπές λόγω παρατασης άδειας. Αύριο επιστρέφουμε

  • Ευχαριστώ 1

Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
1 hour ago, Αυρα87 είπε:

Καλησπέρα κορίτσια, και εμένα μετά από καισαρική, ο γιατρός μου είπε σε 6 μήνες το νωρίτερο.  Ιδανικά, θα ήθελα σε κάνα χρόνο από τώρα να μείνω έγκυος. 

Κορίτσια η μικρή ακόμα δεν έχει συνηθίσει το μπιμπερο. Το λυπάμαι το γαλατάκι μου που το πετάω.. Μήπως πρέπει να επιμείνω λίγο και να της το κραταω μέσα στο στόμα μέχρι να πιει? Δυστυχώς θα ξεκινήσω δουλειά από την άλλη εβδομάδα 1 γεύμα θα της το δίνει ο άντρας μου, αν τα καταφέρει. Έχω αγχωθει πολύ... 

Επίσης, η μικρή εδώ και 3-4 μέρες βάζει τα χέρια στο στόμα και τα πιπιλαει. Το κάνουν και εσάς? Της βάζω πιπίλα αλλά την πετάει. Να πεινάει αποκλείεται για το κάνει και μετά το γεύμα. :roll:

Πολλά μωρά έχω ακούσει ότι δεν θέλουν μπιμπερο όταν θηλάζουν πως να σε βοηθήσω δεν ξέρω η κόρη μου επερνε μόνο μπιμπερο και ο γιος μόνο στήθος! Άρα δεν ξέρω 

Ναι πιπίλαει την μπουνιά του εδώ και καμιά 20αρια μέρες και αν βρει δάχτυλο όπως είπε και η hope το πιπίλαει με μααααανια αλλά δεν πεινάει γιατί το κάνει και αφού έχει φάει και για να τον πάρει ο ύπνος αλλιώς πιπίλαει το μπράτσο μου αν δεν βρίσκει το δάχτυλο του τον ηρεμεί!!!!

Είναι αναπτυξιακό στάδιο ξέρω!!!

  • Ευχαριστώ 1

G0IYp3.png0Ivbp2.png

Δημοσιεύτηκαν
6 hours ago, ΒαλεντιναΧ said:

Πολλά μωρά έχω ακούσει ότι δεν θέλουν μπιμπερο όταν θηλάζουν πως να σε βοηθήσω δεν ξέρω η κόρη μου επερνε μόνο μπιμπερο και ο γιος μόνο στήθος! Άρα δεν ξέρω 

Ναι πιπίλαει την μπουνιά του εδώ και καμιά 20αρια μέρες και αν βρει δάχτυλο όπως είπε και η hope το πιπίλαει με μααααανια αλλά δεν πεινάει γιατί το κάνει και αφού έχει φάει και για να τον πάρει ο ύπνος αλλιώς πιπίλαει το μπράτσο μου αν δεν βρίσκει το δάχτυλο του τον ηρεμεί!!!!

Είναι αναπτυξιακό στάδιο ξέρω!!!

Και η δικια μου με μανία τρώει την μπουνιά της... Κορίτσια μου χάθηκα γιατί δεν είμαι στα καλα μου... Έχουμε κοβιντ μδ τον αντρά μου εδώ και 10 μέρες... Πέρασα όλα τα συμπτώματα.. Πυρετό, πονος, βήχα, διάρροια κλπ.... Η μικρή μου μαζί μας και την θηλαζω... Σήμερα όμως μου έκανε πυρετό, διαρροια και έχει μυξες... Είμαι. Παρά πολυ στενοχωρημενη... 

 

 

Να σας κάνω και μια άσχετη ερώτηση. Τα μικρά σας το βράδυ τι τα φοράτε? Μακρυμάνικο? Καλτσάκια? Εμένα η δικιά μου διώχνει το σεντόνι συνέχεια. Στο σπίτι έχουμε 26-27 βαθμους 

  • Μου αρέσει 1

oJHZp3.png

Δημοσιεύτηκαν
πρίν από 17 λεπτά , Φώφη1990 είπε:

Και η δικια μου με μανία τρώει την μπουνιά της... Κορίτσια μου χάθηκα γιατί δεν είμαι στα καλα μου... Έχουμε κοβιντ μδ τον αντρά μου εδώ και 10 μέρες... Πέρασα όλα τα συμπτώματα.. Πυρετό, πονος, βήχα, διάρροια κλπ.... Η μικρή μου μαζί μας και την θηλαζω... Σήμερα όμως μου έκανε πυρετό, διαρροια και έχει μυξες... Είμαι. Παρά πολυ στενοχωρημενη... 

 

 

Να σας κάνω και μια άσχετη ερώτηση. Τα μικρά σας το βράδυ τι τα φοράτε? Μακρυμάνικο? Καλτσάκια? Εμένα η δικιά μου διώχνει το σεντόνι συνέχεια. Στο σπίτι έχουμε 26-27 βαθμους 

Περαστικά σας και γρήγορα καλά Τουλ γλυτώνετε και το εμβόλιο χαχαχ!!! Τώρα σοβαρά όμως καταλαβαίνω το άγχος και την στεναχώρια σού εμείς περάσαμε οικογενειακώς μια ίωση ο μικρός και η κόρη μου έχουν ακόμα μπούκωμα 20 μέρες μετά και εγώ ακόμα βήχα με τον άντρα μου! Άστα

Εμεις ξεκινάμε με ένα φανελάκι κοντομανικα από αυτά που κουμπωνουν κάτω και το ξημέρωμα βάζουμε κάλτσες παντελόνι και μπλουζάκι λεπτό από πάνω, εννοείται ότι δεν σκεπάζεται με τίποτα δεν θέλει....


G0IYp3.png0Ivbp2.png

Δημοσιεύτηκαν

Εμένα μου είπε μετά από 9 μήνες θα ήταν καλό να μείνω έγκυος.

Έτσι κάβει κ η δικιά μου γλείφει τα χέρια της και τα πιπιλαει. Το έκανε σχεδόν από την πρώτη εβδομάδα ζωής της όταν πεινουσε. Τώρα το κάνει πιο συχνα αλλά είναι αυτο που λεει η Βαλεντίνα, αναπτυξιακό στάδιο! 

@Φώφη1990

Περαστικά σας. Εμείς φοράμε φανελάκι κοντομάνικο κ καλτσες. Την σκεπάζω λίγο στα ποδαράκια κ εννοείται σε 3 νανοσεκοντ το έχει πέταξει. Για να καταλάβεις προχτές το είχα πιάσει το σεντόνι κάτω από το στρώμα για να μην το διώξει και συρθηκε προς τα πάνω και έβγαλε τα πόδια της απέξω παλι η άτιμη. Σκέφτομαι να πάρω υπνοσακο για όταν κρυώσει ο καιρός. Οι πιο έμπειρες μανούλες έχετε χρησιμοποιήσει; 

Δημοσιεύτηκαν
17 ώρες πρίν, Φώφη1990 είπε:

Και η δικια μου με μανία τρώει την μπουνιά της... Κορίτσια μου χάθηκα γιατί δεν είμαι στα καλα μου... Έχουμε κοβιντ μδ τον αντρά μου εδώ και 10 μέρες... Πέρασα όλα τα συμπτώματα.. Πυρετό, πονος, βήχα, διάρροια κλπ.... Η μικρή μου μαζί μας και την θηλαζω... Σήμερα όμως μου έκανε πυρετό, διαρροια και έχει μυξες... Είμαι. Παρά πολυ στενοχωρημενη... 

 

 

Να σας κάνω και μια άσχετη ερώτηση. Τα μικρά σας το βράδυ τι τα φοράτε? Μακρυμάνικο? Καλτσάκια? Εμένα η δικιά μου διώχνει το σεντόνι συνέχεια. Στο σπίτι έχουμε 26-27 βαθμους 

Περαστικά σας! Τι σας είπε ο παιδίατρος? 

Εμείς το βράδυ βάζουμε κλιματιστικό αλλά όχι στο δωμάτιο που κοιμόμαστε. Της φοράω κοντομανικο φορμακι και το σεντονακι εννοείται πως το πεταει αμέσως


LhJOp2.png


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...