Quantcast
Jump to content
Προσοχή σε SCAM μηνύματα! Μας ενημέρωσαν ότι εστάλει μήνυμα στα Αγγλικά, για αλλαγή κωδικού πρόσβασης. Δεν έχουμε στείλει κάτι τέτοιο. Τα μηνύματά μας, πάντα είναι μεταφρασμένα στα Ελληνικά & περιέχουν το λογότυπό μας. ×
➔ Parents.org.gr
  • Από την διαχείριση / Admin news

    • πρίν από 52 λεπτά , Fay_ είπε:

      Κι εγω κορίτσι μου είχα καφέ και μάλιστα αρκετά και είχα θετική χοριακη. Τα καφέ κράτησαν μέχρι την 8η εβδομάδα περίπου και ο γιατρός μου είπε πως μπορεί να ξαναδώ. Όλα καλά θα πάνε, καλή επιτυχία για αύριο! Θα περιμένουμε νέα σου! 

      Σ ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου.Θα σας ενημερώσω αύριο.Απο αυτά που γράφεις καταλαβαίνω ότι είσαι έγκυος.Με το καλό εύχομαι ❤️

      • Μου αρέσει 1

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ/ΠΕΘΕΡΙΚΑ


jimmy271

Recommended Posts

Καλησπέρα σε όλους-όλες.

Θα ήθελα την γνώμη σας σε ένα πολύ σοβαρό θέμα που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία 2 χρόνια με την γυναίκα μου και αφορά τις σχέσεις με τους γονείς μου και τα πεθερικά μου.

Την γυναίκα μου την γνωρίζω τα τελευταία 8 χρόνια, ήμουν ο πρώτος σύντροφος της και ήμασταν πάντα απόλυτα ταιριαστοί και πολύ αγαπημένοι ως ζευγάρι. Είχαμε μια πολύ καλή και άνετη ζωή με ταξίδια, φίλους κλπ. και γενικά ήμασταν τρισετυχισμένοι.

Δυστυχώς όλα άλλαξαν όταν παντρευτήκαμε πριν από 2.5 χρονια. Εγώ είχα αγοράσει σπίτι ακριβώς κάτω από τους γονείς μου σκεπτόμενος ότι η γυναίκα μου θα θελει να έχει και βοήθεια όταν κάναμε παιδιά αργότερα κλπ.. Αυτή βέβαια δεν έσκιζε τα ιμάτια της αλλά όπως και να έχει αποφασίσαμε από κοινού να μείνουμε εκεί.

Η μητέρα μου από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε να της "χώνεται", κάνοντας της επισκέψεις όταν εγώ ήμουν στη δουλειά, πετάγοντας της μπηχτές κοκ. Εκανε πολλά τηλ. σε αδιάκριτες ώρες, χτύπαγε κουδούνια στο σπίτι, την ρώταγε περίεργα πράγματα και πετούσε από ότι μάθαινα σπόντες για αυτή και την οικογένεια της. Το κλίμα γρήγορα άρχισε να χαλάει..Η γυναίκα μου παραπονιόταν διακριτικά στην αρχή αλλά εγώ δεν το είχα πάρει πολυ σοβαρά το θέμα, ούτε ήξερα τις ακριβείς διαστάσεις του, και συνεχώς της έλεγα να δώσει τόπο στην οργή για χάρη των καλών σχέσεων..Ομως αυτό δεν άντεξε για πολύ..Η μητέρα μου κατέβηκε σε κάποια στιγμή να ζητήσει εξηγήσεις για την ψυχρότητα της γυναίκας μου και τότε έγινε το μπαμ...Ακολουθησε μια κανονική μάχη με βρισιές κοκ..που εγώ έμεινα με το στόμα ανοικτό.. Μετά ενεπλάκησαν οι δικοί της και το πράγμα γρήγορα χάλασε.

Οι γονείς μου προσπάθησαν από εκεί και πέρα να κάνουν κάποιες διακριτικές προσπαθειες επανασύνδεσης αλλά χωρίς επιτυχία (π.χ μας καλούσαν για φαγητό τις Κυριακές κοκ)...Η γυναίκα μου δεν ήθελε ούτε να ακούσει..

Μετά από λίγους μήνες έμεινε έγκυος (κάτι που θέλαμε από κοινού πάρα πολύ) αλλά οι σχέσεις με τους γονείς μου εξακουλούθούσαν να είναι διαλυμένες (κυριολεκτικά καμιά επαφή). Εγώ προσπαθούσα από την άλλη να έχω καλές σχέσεις με τα πεθερικά μου για να κάνω και την γυναίκα μου να νιώθει καλά στην εγκυμοσύνη αλλά και να νιώθει ότι κάποιος την υποστηρίζει..

Με την γέννηση του παιδιού η μητέρα μου (κυρίως) απαιτούσε να δει το παιδί αλλά η γυναίκα μου ούτε να ακούσει..Οταν οι γονείς μου κατέβηκαν να δουν το βρέφος (3 ημερών) έγινε μια μάχη που δεν θέλω ούτε να θυμάμαι..η γυναίκα μου τους είπε ότι θέλουν τώρα το παιδί ενώ τόσους μήνες ήταν άφαντοι και δεν πήρε ούτε μια ευχή..Εκεί ενεπλάκησαν και τα πεθερικά μου με αποτέλεσμα να διακόψω άμεσα σχέσεις και με αυτούς από τότε.

Αυτό ήταν η χαριστική βολή. Δέχτηκα πολύ μεγάλες πιέσεις από την γυναίκα μου να εγκαταλείψουμε το σπίτι και να πάμε αλλού ενώ παράλληλα σταμάτησα να μιλιέμαι με τα πεθερικά μου.

Μετά από 2 μήνες την πήρα και μετακομίσαμε (αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει να μετακομίζεις με μωρό 2 μηνών) με την ελπίδα να αποφορτιστεί η κατάσταση και να νιώσει καλύτερα. Εγώ δεν μπορούσα με τίποτα να δεχτώ ότι η γυναίκα μου δεν ήθελε να βλέπουν το παιδί οι γονείς μου ενω αυτή ήθελε να έχει στο σπίτι βοήθεια από την μητέρα της κάτι το οποίο της απαγόρευσα και εγώ γιατί δεν το θεωρούσα δίκαιο. Μετά όμως είπα να δώσω τόπο στην οργή.. Ετσι τους τελευταίους 5 μήνες η γυναίκα μου βλέπει 1 φορά την εβδομάδα τους δικούς της ενώ οι δικοί μου δεν έχουν δει το παιδί ούτε ζωγραφιστό. icon_sad.gif

Εγώ νιώθω τεράστια ψυχολογική πίεση γιατί όλα καταλήγουν επάνω μου (οι γονείς, τα αδέρφια με ρωτάνε τι γίνεται με το παιδί και πότε θα το δούν και εγώ δεν ξέρω τι να πω..). Η δε μητέρα μου θεωρεί ότι εγώ φταίω γιατί λέει δεν της έτριξα τα δόντια και την αφήνω να κάνει ότι θέλει και αδυνατεί φυσικά να δει ότι η ίδια συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτό..Ο πατέρας μου δεν θέλει να πάρει καμία θέση γιατί θεωρεί ότι δεν επικοινωνεί καθόλου με τη γυναίκα μου ενώ και τα αδέρφια μου παίρνουν το μέρος των γονιών μου γιατί έχουν ακούσει την ιστορία από την πλευρά τους και όχι βέβαια της γυναίκας μου..

Τους τελευταίους 5 μήνες επισκεφτηκαμε σύμβουλο γάμο για να μας δώσει τα φώτα του. Αυτη είπε εμμέσως πλην σαφώς ότι το θέμα δεν είναι στην γυναίκα μου αλλά στους γονείς μου και στην συμπεριφορά τους. Αυτό οι δικοί μου δεν το βλέπουν και θεωρούν ότι η γυναίκα μου είναι υστερική και δεν ξέρει να συζητάει και να λύνει τα προβλήματα αυτά. Δεν θεωρούν ότι οι ίδιοι έκαναν κάπου λάθος.

Το πρόβλημα είναι ότι οι μήνες περνούν, οι γονείς μου και κανείς από την πλευρά μου δεν βλέπει το παιδί ενώ από την πλευρά της το βλέπουν όλοι... Αυτή μου λέει: "βέβαια, το παιδί θα μεγαλώσει με αυτούς που το αγαπάνε, οχι με τους άλλους που βρισαν τη μάνα του..και καλά θα κάνεις να το χωνέψεις ότι έτσι θα είναι η ζωή σου από εδω΄και πέρα.". Εγώ ξέρετε πως το βλέπω αυτό? Εχει βάλει το παιδί σαν φράγμα για δική της προστασία..Τους θεωρεί λέει επικίνδυνους..Τώρα από εκεί και πέρα τι να πω εγώ..?Να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας? Εγώ ειλικρινά ότι και να μου είχαν κάνει οι δικοί της, δεν θα έφτανα ποτέ σε αυτό το σημείο...και είμαι 100% σίγουρος ότι θα της γυρίσει μπούμερανκ κάποια στιγμή.. Δηλ. το παιδί αυτό δεν θα μάθει κάποτε? Τι θα του πει του παιδιού της τότε??

Παράλληλα δεν θέλω όυτε να σκέφτομαι οτι μέχρι το καλοκαίρι θα πρέπει να το βαφτίσουμε το μωράκι και οι γονείς μου απειλούν ότι ούτε που θα πατήσουν στα βαφτίσια..και λογικό είναι βέβαια.

Αποτέλεσμα: το παιδί είναι 9 μηνών και δεν έχουμε κάνει καν κουβέντα ακόμα για βάπτιση κάτι που στενοχωρεί απίστευτα τη γυναίκα μου..Από την άλλη τι βάπτιση να κάνω χωρίς γονείς κλπ? Αυτή δεν θέλει ούτε να ακούσει για όνομα ενώ χτες μου είπε ότι δεν θέλει και κανέναν να παρευρεθεί στη βάπτιση. Και εγώ της είπα ΟΚ κάλεσε όλους τους δικούς σου τότε και εγώ από την πλευρά μου δεν καλώ κανέναν, ούτε φίλο ούτε συγγενή.. Ε δεν θα γίνω και ρεζίλι στην κοινωνία στην τελική..Ας μαζέψει τους δικούς της και εγω θα είμαι μόνος μου...Αν αυτό την κάνει να νιώθει ωραία κανένα πρόβλημα.

Εν κατακλείδι αυτή τη στιγμή έχω τρομερή κατάθλιψη και στρες, έχω σχεδόν διακόψει επαφή με τους δικούς μου (έχω κουραστεί πολύ να συζητώ τα ίδια και τα ίδια) και δεν μπορώ να αντέξω την ιδέα ότι το παιδί μου ίσως να μην μεγαλώσει σε μια φυσιολογική όπως είχα φανταστεί οικογένεια. Περιττό να σας πω την ένταση που δημιουργεί αυτή η κατάσταση στο γάμο μας..Εχουμε φτάσει πολλές φορές στα όρια του χωρισμού αλλά πάντα κάνουμε πίσω. Από γκρίνια και φωνές πάντως άλλοο τίποτα..

Ούτε εγώ ούτε εκείνη θέλουμε να χαλάσουμε αυτό που φτιάξαμε μαζί και σίγουρα λατρεύουμε το παιδί απλά δεν ξέρω εγώ πόσο θα αντέξω σε μια τέτοια κατάσταση....Νιώθω ότι δεν έχω να πιαστώ από πουθενά και ότι δεν με καταλαβαίνει κανείς..

Τι προτείνετε ότι πρέπει να γίνει? Εγώ άλλαξα σπίτι για χάρη τις γυναίκας μου, έκανα πίσω σε πολλά πράγματα, αλλά ξέρετε είμαι και άντρας και σύζυγος και θέλω να νιώσω ότι κάπου ελέγχω και εγώ τα πράγματα..Τι εξελιξη μπορεί να έχει μια τέτοια κατάσταση και ένταση οπου κανείς δεν κάνει πίσω? Δηλ. μονίμως θα έχω και την στενοχώρια μου και θα τα ακούω και από πάνω για τα λάθη των δικών μου?

Ευχαριστώ και συγνώμη αν σας κούρασα αλλά πραγματικά θέλω να βρω μια λύση προτού είναι πολύ αργά..

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

  • Απαντήσεις 422
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

  • jimmy271

    jimmy271 81 δημοσιεύσεις

  • mama@2

    mama@2 57 δημοσιεύσεις

  • roubi

    roubi 44 δημοσιεύσεις

  • peper

    peper 30 δημοσιεύσεις

Φίλε μου καλησπερα! Ειμαι 2,5 χρ. Παντρεμένη και έχω ένα κοριτσάκι 2.5 χρ. Ένα πράγμα θα σου πω.... Κατά 99% ζω την ίδια κατάσταση μόνο που εμένα ειναι με τον πεθερό μου που μένει από πάνω μας! Ειναι χωρισμένα τα πεθερικά μου! Ένα μεγάλο λάθος που έκανες και ειναι το μοναδικό που σου καταλογιζω ειναι οτι πήρες σπιτι κάτω από τους γονείς σου! Μεγάλη κοτσανα! Τους καλητερους γονείς να έχεις ή αντίστοιχα τα πεθερικά ποτέ μα ποτέ δεν μένουμε στην ίδια πολυκατοικία!!! Γιατι στην ουσία το ζευγάρι δεν ζει μόνο του, ξέρουν τι ώρα τσακωνεσαι με την γυναίκα σου, ποιος μπαίνει ποιος μπαίνει και γενικά ελέγχουν τα πάντα άθελά τους ή ηθελημένα! Εμείς οι γυναίκες όσο και να συμπαθούμε τα πεθερικά μας την μάνα μας θέλουμε κοντά! Ο κόσμος να χαλάσει! Καλή η πεθερά αλλα ακόμα καλητερη η μαμα:-). Η μαμά σου έκανε λάθη δεκτό αλλα η γυναίκα σου ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ και το τονίζω να απαγορεύει στους δικούς σου να δουν το εγγόνι τους!! Ειναι εγγόνι τους και έχουν όλα τα δικαιώματα να το δουν! Άσχετα με το τι έχουν μαζί της αυτό ειναι μεταξύ τους το παιδί δεν έχει να κάνει. Και γω τον πεθερό μου τον σιχαίνομαι στην κυριολεξία αλλα δεν του απαγορευσα ποτέ να δει την μικρή άσχετα με το τι έχω εγώ μαζί του! Καλα έκανες και μετακομισες αλλΑ δώσε στη γυναίκα σου να καταλάβει οτι δεν εισαι ορφανός!! Στο κάτω κάτω όταν έρθουν να το δουν να ειναι τυπική και να μην τους μιλάει αν δεν θέλει! Αλλα τουλάχιστον θα ειναι αυτή από πάνω δεν θα έχουν να της προσαψουν οτι τους στερεισε το εγγόνι τους!! Έκαναν λάθη οι δικοί σου χοντρά αλλα για μένα ο άντρας ειναι αυτός που πρέπει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Όταν είδες να έρχεται το τσουνάμι έπρεπε να εξηγήσεις στους γονείς σου να καταλάβουν οτι πλέον έχεις οικογένεια και οτι δεν μπορούν να σου δημιουργούν προβλήματα! Ο άντρας μου ειναι πλέον τόσο εξαντλημένος ψυχολογικά που δεν αντέχει να τσακώνεται άλλο με τον πατέρα του, από την αλλη βέβαια οτι και να του κάνει παλι τα ξαναβρισκουν και ξανά μανα τα ίδια! Άστα να πάνε! Φαύλος κύκλος! Αυτό που σου προτείνω ειναι να εξηγήσεις στην γυναίκα σου χωρίς τσακωμούς οτι θέλει δε θέλει ειναι παππούδες και πρέπει να το δουν! Κάνε και μια συζήτηση περί του θέματος με τα πεθερικά αν ειναι λογικοί άνθρωποι μπορεί να της αλλάξουν γνώμη! Και κόψε τον βήχα στη μαμά σου ΔΕΝ εισαι μικρό αγοράκι πια για ν ανακατεύεται στη ζωή σου! Στο λέω με όλη την καλή διάθεση γιατι περνάω τα ίδια! Και μια συμβουλή ακόμα βγάλε άσχετο όνομα στο παιδάκι κι έληξε η ιστορία ούτε από την μερια της όνομα ούτε από σένα! Ευτυχώς εγώ έκανα κόρη και δεν έκανα αγόρι να βγάλω το όνομα του καταραμένου του πεθερου μου φτου φτου φτου! Σε νιώθω.......:-(

Link to comment
Share on other sites

Αν σ αγαπάει πραγματικά η γυναίκα σου τουλάχιστον στο θέμα του παιδιού θα κάνει πίσω! Δεν ειναι υποχρεωμένη να τους ξαναμιλήσει αν δεν θέλει αλλα ας δουν το παιδί τουλάχιστον!!! Και ξρκαθαρισε με την μαμά μπας και δεις άσπρη μέρα! Ας άλλαζε και μένα Σπίτι ο άντρας μου για χάρη μου τούμπες θα έκανα! Περνάς δύσκολα το καταλαβαίνω όπως και η σύζυγος αντίστοιχα αλλα πρέπει να μείνετε αγαπημένοι και εννομενοι!:-) από την στιγμή που βάζεις την οικογένεια σου πάνω απ όλα σώζεται η κατάσταση!

Link to comment
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμα σου neraida.. Το ίδιο λέω και εγώ - αν με αγαπάει πραγματικά θα κάνει πίσω.. αλλά όταν πάω να της πώ έστω το παραμικρό την πιάνει υστερία..και εγώ δεν μπορώ τα νεύρα και τις υστερίες.

Να δω πόσο ακόμα θα αντέξει η κατάσταση έτσι...Ξέρεις σε μια σχέση πρέπει κάπου και οι δύο να κάνουν πίσω για το κοινό καλό νομίζω..ιδίως όταν έχεις παιδί..Εγώ δηλ. γιατί δεν έχω εγωισμό?? Αν ήθελα και εγώ δεν το έπαιζα μία από τα ίδια νομίζεις??

Εγώ έχω κάνει ηδη πολλά..Δεν θα κάνω όμως για πάντα πίσω. Εχω και μια αξιοπρέπεια και μια προσωπικότητα και δεν ανεχτώ τον χαβά κανενός ούτε της μάνας αλλά ούτε και της γυναίκας μου..

Αν είναι να γεράσω πριν την ώρα μου sorry αλλά δεν αξίζει ούτε για παιδιά ουτε για σκυλιά...

Δηλ. ρε κορίτσια ήμαρτον με αυτές τις πεθερές...όλες έχουν πρόβλημα πια με τις πεθερές τους?? Τι πράγμα είναι αυτό??

Εσεις δηλ. κάποια στιγμή δεν θα γίνετε πεθερές? Τι να πω...Οταν τραβάμε έτσι τα άκρα σίγουρα δεν υπάρχει καλή κατάληξη..

Link to comment
Share on other sites

Της το έχω εξηγήσει με πολύ ωραίο τρόπο ότι ότι και να σου έκαναν είναι παππούδες και με το να κρατάς το παιδί μακριά μόνο χειρότερα κάνεις τα πράγματα..Μου λέει το παιδί δεν είναι ορφανό να πάει μόνο του..έχει και μητέρα..Ε ναι ακριβώς λέω εγώ έλα και εσύ αν θες τότε. Οχι λέει αυτό αποκλείεται - εδώ με έβρισαν κλπ κλπ. κλπ. Τρέχα βρες άκρη δηλ.

Περιττό δε να σου πω ότι οι δικοί μου ούτε που να την δουν στο χιλιόμετρο δεν θέλουν...Ξέρεις το μετράνε πολύ αυτό που κάνει τώρα..Σου λέει κρατάει το εγγόνι μας μακριά με το ζόρι...και πιέζει το γιο μας - που ξέρουν πολύ καλα οι γονείς μου πως νιώθω...και για να μην πιέζομαι προσπαθούν και αυτοί να μην μου λένε τίποτα για το παιδί..αλλά εγώ ξέρω τον καημό τους και σκέφτομαι πόσο τους έχω στενοχωρήσει..

Τι να πω..η υπομονή μου πάντως ειλικρινά εξαντλείται και αν εγώ κάνω μπαμ θα τρέχουν να κρυφτούν όλοι...

Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής εγώ πες ότι δεν έβαλα τα όρια - ΟΚ το δέχομαι. Αλλά (α) μετακόμισα άμεσα και (β) της ζήτησα συγνώμη και προσπαθώ να την στηρίξω. Χώρια που επισκέπτομαι ακόμη σύμβουλο γάμου κλπ. Αυτή τι έκανε?? Τα είπε όπως ήθελε, έβρισε τη μάνα μου, την έβρισε και εκείνη και τώρα θα τα πληρώσω όλα τα δεινά εγώ?? Ε όχι ρε παιδιά δεν πάει έτσι...Με βρήκαν όλοι καλό και θα με πατήσουν δηλ.??

Αυτή δηλ τι κάνει τώρα? Βάζει τα όρια? Αυτά δεν είναι όρια - αυτό είναι μια φυλακή και για με΄να και για το παιδί και για όλους...

Ξέρεις τι λέω εγω? Οταν κάποιος δεν βλέπει παραπέρα και το μέλλον αυτά παθαίνει...Γιατί η γυναίκα μου αυτή τη στιγμή δεν βλέπει τίποτα παραά μόνο αυτά που θέλει.. Δεν καταλαβαίνει ότι κάπου θα τελειώσει αυτό? Και ότι μια μέρα θα το φυσάει και δεν θα κρυώνει?? Γιατί για μια παρεξήγηση??? Ε τότε πρόβλημα της...

Ας κάτσει μετά μόνη της να τα βγάλει πέρα..

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Όπως σου έγραψα και παρακάτω εγώ έχω πρόβλημα με πεθερό! Χι χι! Για χάρη του άντρα μου δέχτηκα τον πεθερό μου ξανά μέσα στο σπίτι γιατι είδα πόσο ανάγκη τον έχει ο άντρας μου άσχετα που μας κάνει το βίο αβιοτο! Και ούτε να τον βλέπω δεν θέλω! Αλλα δυστυχώς ειναι πατέρας του και το αίμα νερό δεν γίνεται! Μίλησε με τα πε

θερικά σου κρυφά από την γυναίκα σου να δεις τι θα σου πουν και κείνοι μήπως την συνετησουν! Την κατανοώ απόλυτα την γυναίκα σου πως νιώθει ειλικρινά αλλα στο θέμα αυτό πρέπει να κάνει πίσω όσο κι αν τους σιχαίνεται! Ειναι παππούδες τελος! Να σε ρωτήσω στην γεννά είχανε έρθει? Σαν ένδειξη ανακοχης? Κι όσο για τις υστερίες και τις φωνές αυτό κάνει και ο άντρας μου οτι κσι η γυναίκα σου και μου γυρνάνε τα ματια!!!!! Δεν αντέχω τις φωνές καθόλου! Αν τραβήξεις το σκοινί θα γυρίσει και θα σε κατηγορήσει οτι τους υπερασπίζεσαι και δεν την υπολογίζεις στανταρ!εκτός αν πεις στους δικούς σου να κάνουν πίσω και να έρθουν να τα βρουν τι λες? Προσπάθησε να ηρεμησεις γιατι αν κανείς μπαμ θα τα κανείς όλα πουτ@ν@ και μετά θα γίνουν χε ιρότερα! Άλλος άντρας στη θέση σου θατης είχε πει "" σ αρέσει δεν σ αρέσει θα δουν το παιδί κι αν δεν σ αρέσει πάρε δρόμο"" και θα χε τελειώσει η ιστορία αλλΑ δεν ειναι ωραιο να φτάνουμε εκει! Πες της να χαλαρώσει γιατι νομιζω οτι την έχει πατήσει την καλοσύνη σου και την αγάπη σου και θα της βγει ξυνο! ΚΘ ας έχει δίκιο το τονίζω!

Link to comment
Share on other sites

Άσχημη η κατάσταση και εσύ είσαι ακριβώς στη μέση άρα ο ρόλος σου είναι το κλειδί της υπόθεσης.

Αρχικά οι γονείς σου τί προσπάθειες έχουν κάνει να τα βρουν;

Πήγαν να ζητήσουν ένα συγνώμη και να μιλήσουν ήρεμα και ωραία;

Όταν ήταν έγκυος προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν κάπως;

Οταν γένησε πήγαν στην κλινική; Ήρθαν στο δωμάτιο με λουλούδια και δώρα και να ζητήσουν και πάλι συγνώμη;

Δεν λέω ότι φταίνε, αυτό δεν το ξέρω καν, αλλά για χάρη του μωρού ας έκαναν το πρώτο βήμα.

Το μωρό δεν το βγάζεις μόνος σου ποτέ μια βόλτα; Αν λαχταράνε να το δουν έστω και στα κλεφτά θα το έβλεπαν πχ στις κούνιες, στο σούπερ μάρκετ κάπου.

Κατά δεύτερον η γυναίκα σου ως μάνα φυσικά έχει το δικαίωμα να βλέπει το παιδί της όποιος θέλει όπως το έχεις και εσύ.

Εγώ στην θέση σου θα την έβαζα κάτω ήρεμα και όμορφα και θα της έλεγα ότι αν συνεχίσει αυτή την κατάσταση θα χωρίσουμε. Ο νόμος δίνει το δικαίωμα στον πατέρα να παίρνει το παιδί σαββατοκύριακα κτλ. Τότε λοιπόν επισήμανέ της ότι το παιδί θα το πηγαίνεις στους δικούς σου (δικαίωμά σου).

Τί λοιπόν προτιμά να δουν οι δικοί σου το μωρό για λίγο, και αν δεν θέλει ας μην είναι στο σπίτι, ή να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή του.

Φίλε καλέ εκεί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Link to comment
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμα σου neraida.. Το ίδιο λέω και εγώ - αν με αγαπάει πραγματικά θα κάνει πίσω.. αλλά όταν πάω να της πώ έστω το παραμικρό την πιάνει υστερία..και εγώ δεν μπορώ τα νεύρα και τις υστερίες.

Μην μπαίνεις σε αυτό το τρυπάκι γιατί είναι πιο περίπλοκο το θέμα.

Δηλ. ρε κορίτσια ήμαρτον με αυτές τις πεθερές...όλες έχουν πρόβλημα πια με τις πεθερές τους?? Τι πράγμα είναι αυτό??

Εσεις δηλ. κάποια στιγμή δεν θα γίνετε πεθερές? Τι να πω...Οταν τραβάμε έτσι τα άκρα σίγουρα δεν υπάρχει καλή κατάληξη..

Οι πεθερές έχουν πρόβλημα με τις νύφες ;)

Τα σπίτια πάνω κάτω μεγάλο λάθος. Αν και δεν ευθύνεται πάντα αυτό. Έκανες πολύ καλά πάντως που παρά τις δυσκολίες έφυγες.

Link to comment
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμα σου. Λοιπόν το πράγμα έχει ως εξής: Οταν η μητέρα μου αρχικώς είδε ότι είχε στραβώσει με την πάρτι της κατέβηκε ένα πρωί στο σπίτι να συζητήσον ήρεμα και να την ρωτήσει βασικά τι την είχε πειράξει. Δεν χωράει εκεί αμφιβολία ότι η μητέρα μου κατέβηκε για να τα βρουν. Η γυναίκα μου ωστόσο έκανε μπαμ και την άρχισε στις βρισιές. Η μητέρα μου ξέσπασε και εκείνη και έγινε χαμός. Εκτοτε οι γονείς μου έκαναν κάποιες προσπάθειες να τα ξαναβρούν αλλά η δικιά μου κυριολεκτικά κρυβόταν. Τους έβλεπε και έμπαινε μέσα. Της είπα πόσες φορές ότι μας έχουν καλέσει για φαγητό κλπ. αλλά αυτή ανένδοτη. Στην εγκυμοσύνη ήθελαν πολύ να βοηθήσουν αλλά δεν έκαναν απολύτως τίποτα και ξέρεις γιατί ? για να μην πάθει καμιά υστερία η δικιά μου και αποβάλλει και δεν τους το συχγωρεί ποτέ μετά..Στο μαιευτήριο ήρθε μόνο η μητέρα μου αλλά και όλα τα αδέρφια μου εκτός του πατέρα μου που έλειπε σε επαρχία τότε λόγω δουλειάς..Οταν την είδε να μπαίνει μέσα της γύρισε το μάτι ανάποδα αλλά κρατήθηκε και δεν είπε τίποτα..Μου είπε όμως εμένα μετά γιατί την κουβάλησες? Σου είπα εγώ να την κουβαλήσεις? Αρα βλέπεις ότι παρά τα όσα έγιναν είναι πεποίθηση μου ότι η γυναίκα μου δεν είχε από την αρχή καμία διάθεση να τα βρουν..Αν είχε θα το είχε κάνει. Αρα μόνη της έπεσε στο λάκο..Κοίταξε και οι γονείς μου δεν είναι παιδάκια να παίζουν το παιχνίδι της κάθε νύφης..Σιγά μην καθίσουν και αυτοί να γελοιοποιηθούν για χάρη μιας νύφης. Μία, δύο τρεις ε κάποια στιγμή χαλάει το πράγμα. Μάλιστα η μητέρα μου την είχε πάρει και πολλές φορεές τηλ να πάνε μόνες τους να τα πούνε να λύσουν την παρεξήγηση. Αλλά η δικιά μου θηρίο ανήμερο...ούτε να ακούσει.

Βασικά σκέφτομαι τα εξής 2:

1) κάθομαι και την πιάνω και της λέω κοίταξε να δεις ένα και ένα κάνει δύο και αν σου αρέσει αλλιώς bye και δεν κάθομαι να χωλοσκάσω και πολύ. Και μάλιστα θα της το πω ότι το κρίμα στο λαιμό σου γιατί εγώ δεν θέλω να χωρίσω αλλά αυτό που κάνεις είναι αιτία χωρισμού

2) Πάω στους δικούς της και τους λέω κύριοι μαζέψτε την αλλιώς σας την κάνω πακέτο

Απλά είναι τα πράγματα. Να δούμε τότε τι τσαμπουκάδες θα κάνουν//

Ασχημες πάντως καταστάσεις και πολύ ψυχοφθόρες..Κρίμα που δεν το καταλαβαίνει και ξέρεις πρώτα από όλα αυτή θα ταλαιπωρηθεί πιο πολύ..κάποια στιγμή θα της βγουν όλα αυτά ξινά.

Link to comment
Share on other sites

Φίλε μου τότε απ οτι φαίνεται η γυναίκα σου δεν γούσταρε τους γονείς σου απο την αρχή, αυτό δείχνει τελικά το γιατι μόνο αυτη το ξέρει! Γιατι αν τους γούσταρε έστω και λίγο θα έβαζε νερό στο κρασί της! Και στο κάτω κάτω ένας τσακωμός ήταν αυτά υπάρχουν στα ζευγάρια με τους γονείς! Έχεις σκεφτεί μήπως κάποιος την μπριζωνει? Και την ανάβει περισσότερο? Η μάνα? Καμία κολλητή? Αδερφή? Από την στιγμή που έκαναν κινήσεις οι δικοί σου Ε! Ας ρίξει τα μούτρα της σαν μικρότερη και αν της ξανακάνουν το παραμικρό τότε οκ ας τους κόψει οριστικά! Αλλα για χάρη σου και μόνο πρέπει να ρίξει τα κυβικά της γιατι μου φαίνεται σήκωσε αμανε ψιλά με όλο το θάρρος κ χωρις παρεξηγήση! Εσένα δεν σε σκεφταιτε καθόλου? Λοιπαμε αλλα πρέπει να βάλεις το μαχαίρι στο κόκκαλο μπας και χαλαρώσει λιγο! Προς Θεού μην χαλασεις το σπιτι σου αλλα φοβερισε την λιγο να ταρακουνηθει! Αν δεν ιδρώσει και ειναι ανένδοτη τότε φίλε μου μάλλον δεν σ αγαπάει όσο λέει ή ειναι πολύ εγωιστρια! Εμένα ο άντρας μου όταν κατέβηκε ο πατέρας του κάτω να τα βρούμε μετά από έναν πολύ άσχημο καυγα (πήγε να με χτυπήσει) αυτό σου λέω μόνο ο πεθερός ε, μόλις τον είδαμε στην πόρτα σαν το κλαμενο μ....νι να ζητάει συγνωμη μου γύρισαν τα ματια κι έλεγα του άντρα μου ας πιει ένα ποτό για το καλό και δρόμο (γιόρταζε ο σύζυγος) κσι παρ όλα αυτά δεν τον έδιωξε και για χάρη του τον ανεχτηκα και τον ανέχομαι για χάρη του!!!!! Ειναι πατέρας του τι να κάνω??? Εσένα δύο μπινελίκια άλλαξαν κι αφού έκαναν προσπάθειες να τα βρουν μαζί της ας χαλαρώσει λιγο μωρέ δεν ειναι ωραία πράγματα αυτά! Και στο κάτω κάτω δεν θα τους βλέπει συναιχεια από την στιγμή που φύγατε! Αν ήταν οι γονείς της στη θέση των δικών σου θα της άρεσε? Δεν νομιζω....

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Κοίταξε δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν από την αρχή αυτή δεν τους γούσταερε ή αν αυτοί δεν την γούσταραν, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν μπορώ να αναστατώνω εγώ το σπίτι μου συνέχεια για προβλήματα κανενός.

Αυτό που προτείνω είναι το εξής:

Βήμα 1) Να πιάσω π.χ. σε πρώτη φάση τους γονείς ή τον αδερφό της π.χ. και να του πω 2-3 πραγματάκια για να ξέρει την κατάσταση από πρώτο χέρι. Κυρίως να μιλησουμε αντρικά χωρίς υστερίες κλπ. Θα προσπαθήσω να τους πείσω ότι αν η κατάσταση δεν αλλάξει τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο οδυνηρά στο μέλλον για όλους. Αρα ας της πούνε και αυτοί 2 κουβέντες να την μαλακώσουν κάπως.

Βήμα 2) Να πιάσω τους δικούς μου (γονείς και αδέρφια) και να τους πω να κάνουν και αυτή κάποιο βήμα π.χ. να την πάρουν τηλ. ή κάτι τέτοιο

Βήμα 3) Σε πρώτη φάση εγώ δεν θέλω να της επιβάλλω κανέναν. Δεν με νοιάζει αν δεν θέλει να δει κανέναν ειλικρινά. Με νοιάζει όμως να μπορούν να βλέπουν και οι δικοί μου το παιδί σαν ά βαθμού συγγενείς. Αρα έστω να με αφήσει να το πηγαίνω και εγώ 1 φορά την εβδομάδα όπως κάνει και αυτή χωρίς να μου λέει κουβέντα.

Βήμα 4) Εφόσον όλοι πλέον θα είναι ενήμεροι για την κατάσταση και εγώ θα έχω ξεκαθαρίσει την θέση μου και τι ακριβώς ζητάω, μετά ας αναλάβει ο καθείς τις ευθύνες του. Δεν μπορώ να διαιωνίζω τέτοιες καταστάσεις για πάντα.

Σε ευχαριστώ και πάλι για τις συμβουλές

Link to comment
Share on other sites

Σε βρίσκω σωστότατο!!!!! Πολύ καλό και συμφωνώ να το κανείς! Θα κάνω και λίγο το συνήγορο του διαβόλου... Εάν οι δικοί της την επηρεάζουν αρνητικά στο όλο θέμα και την στηρίζουν τότε....? Τι? Μακάρι να μην ειναι έτσι και να καταφέρουν να την χαλαρώσουν! εύχομαι ειλικρινά αίσιο τέλος! Περιμένω νέα σου! Ευχάριστα!

Link to comment
Share on other sites

E τότε κοίταξε δεν θα φάω και τη ζωή μου στην τελική να ασχολούμαι με τα ίδια και τα ίδια συνέχεια...Αν τους αρέσει αυτή η κατάσταση και αυτών και έχουν "βολευτεί" έτσι τότε μιλάμε για αρρωστημένη κατάσταση..Οπως και να έχει καλό είναι να διελευκάνω λίγο τα πράγματα για να δω και τις προθέσεις τους...Ο Θεός μαζί μου...τι να πω΄..

Link to comment
Share on other sites

Γεια σου jimmy!εισαι σε δυσκολη κατασταση αλλα οι σκεψεις σου πολυ σωστες!πριν πιασεις ομως τους δικους της κανε μια συζητηση παλι με την γυναικα σου.η γνωμη μου ειναι να εισαι ξεκαθαρος και ειδικα οσον αφορα τα αισθηματα σου.δωσε της να καταλαβει οτι σε εχει επηρρεασει και εσενα παρα πολυ αυτη η κατασταση!!δεν εισαι απο πετρα!ολοι κανατε λαθη αλλα καποια στιγμη πρεπει να τα ξεπερασετε για να μπορεσετε να πατε μπροστα.μην ξεχνατε οτι πλεον υπαρχει και ενα παιδι στη μεση.αμα σε αγαπαει πραγματικα θα σε καταλαβει.

Link to comment
Share on other sites

Καλησπέρα!

Επειδή είμαι παθούσα, θέλω να σου πω, χωρίς να παρεξηγηθώ βέβαια, την πλευρά μίας γυναίκας σε τέτοια πράγματα!

Παρόμοιες καταστάσεις και στο δικό μας σπίτι, όπως και σε πολλά άλλα φαντάζομαι! Στην δική μου περίπτωση λοιπόν, ένιωθα να πνίγομαι, να αγαπώ έναν άνθρωπο, να τον φροντίζω, να τον προσέχω και να μην αναγνωρίζεται. Γιατί όταν οι γονείς του συντρόφου σου, σου τη λένε, απλά δεν αναγνωρίζουν ότι κανεις για το παιδί τους! Εμείς ευτυχώς, δεν φτάσαμε σε μεγάλο καυγά γιατί όταν έφτασα σε σημείο να κάνω παράπονα στον άντρα μου, ανέλαβε τελείως την κατάσταση και με άφησε απέξω από όλα αυτά! Τα λόγια που τους είπε, επίσης λίγα! "Η γυναίκα μου είναι αυτή, με αυτή μένω, αυτήν αγαπώ και με αυτή θα κάνω οικογένεια, είτε σας αρέσει είτε όχι. Αν δεν σας αρέσει, πρόβλημα δικό σας! Αλλά αν ξανα ακούσω κάτι, στο σπίτι μας δεν θα ξανα έρθεται ποτέ. Πρέπει να σέβεστε την γυναικα μου!"

Δεν πιστεύω ότι με συμπαθησαν ποτέ, αλλά μετά από λίγους μήνες που έκαναν να μας δουν, προσποιούνται μια χαρά και δεν με έχουν ξανα ενοχλήσει!

Εγώ θα σου πω, ότι αν ο άντρας μου δεν έπαιρνε τέτοια θέση, θα έφευγα! Στο λέω πολύ ειλικρινά! Είχα πάρει τις αποφάσεις μου αλλά ευτυχώς ο άντρας μου με εξέπληξε ευχάριστα! Και τον θαυμάζω συνέχεια γι αυτό!

Γιατί δεν προσπαθείς να κάνεις την γυναίκα σου να νιώσει ασφαλής? Οτι την αγαπάς, ότι είναι η οικογένεια σου και ότι θα την υπερασπίζεσαι ότι κι αν συμβεί!

Εγώ προσωπικά, δεν πιστεύω ότι η γυναίκα σου είχε πρόβλημα εξ αρχής, γιατί όταν αγόρασες το σπίτι ήσασταν μαζί! Αν λοιπόν είχε πρόβλημα θα σε είχε μεταπείσει! Αρα, κάτι στράβωσε στην πορεία! Τώρα, το παιδάκι, μάλλον έχει μπει στη μέση από ότι κατάλαβα! Ισως η γυναίκα σου να φοβάται ότι θα μιλάνε άσχημα για αυτήν μπροστά στο παιδί! Δεν είναι άλλωστε και λίγες οι φορές που έχει συμβεί αυτό! Από ότι κατάλαβα, εσύ, θες να είσαι εντάξει και με τις δύο πλευρές. Και πιθανόν να μην θες να πάρεις ιδιαίτερη θέση! Αλλά δεν είναι έτσι! Πιστεύω πως αν η γυναίκα σου σε νιώσει σύμμαχο, θα μαλακώσει! Το ότι πάτε σε σύμβουλο, είναι σημάδι, ότι θέλει να σώσει την σχέση σας. Μόνος σου είπες ότι ο σύμβουλος σα να πήρε το μέρος της! Μήπως να μπεις στην θέση της? Δεν ξέρω την ιστορία σας, αλλά υπάρχουν δύο όψεις στα νομίσματα! Και μου φαίνεται, χωρίς να θέλω να με παρεξηγήσεις, ότι δικαιολογείς πολύ τους γονείς σου ενώ την γυναίκα σου όχι.

Σου εύχομαι πολύ γρήγορα να βρειτε τον τρόπο να ξεπεράσετε τα προβλήματα και να χαρείτε την ομορφη οικογένεια σας!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

Δημιουργήστε νέα εγγραφή

Σύνδεση

Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα
×
×
  • Δημιουργία νέου...